ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΚΥΠΡΟΥ

Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2010, 30 μοναχὲς τῆς Νεοημερολογίτικης Μονῆς Μπρινκοβεάνου τῆς Ῥουμανίας καὶ ὁ Ῥουμάνος Νεοημερολογίτης Πνευματικὸς τοὺς, Ἱερομοναχὸς Νικητάς, ἀποκήρυξαν τὸν Νεοημερολογιτισμό-Οἰκουμενισμὸ ὠς αἵρεση καὶ ἐγκατέλειψαν τὴν Μονὴ τοὺς. Ἀμέσως, κατέφυγαν στην Ἑλλάδα καὶ ἄρχισαν μιᾷ ἔρευνα σὲ  βάθος για να βρουν τὴν ἀλήθεια. Τὸ μόνο που τοὺς ἐνδιέφερε ἤταν ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς τοὺς καὶ τίποτε ἄλλο. Εἴχαν τὴν συνείδηση, ὅτι ἐκτὸς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας δεν ὑπάρχει σωτηρία. Γνώριζαν, ὅτι ἐκεῖ που βρίσκονταν, δηλαδὴ στον Νεοημερολογιτισμό-Οἰκουμενισμό, προσβάλλεται καὶ διαστρέφεται τὸ δόγμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Προσβάλλεται καὶ διαστρέφεται ἡ Ἐκκλησία, γιατὶ στον Οἰκουμενισμὸ συνυπάρχουν ὄλες οἱ αἱρέσεις καὶ ὄλες οἱ ὁμολογίες, οἱ  ὁποῖες πιστεύουν ὅτι καθενὰς ἔχει ἔνα κόμματι τῆς Ἀληθείας καὶ ὅλοι μαζὶ συμπληρώνουν τὴν Ἀλήθεια. Ἡ διαστροφὴ τοῦ δόγματος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι διαβολικὴ ἐνέργεια, μὲ σκοπὸ να προσβαλεῖ τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, ποὺ εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἐμεὶς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ πιστεύουμε καὶ ὁμολογοῦμε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπαρτίζεται ἀπὸ ὅσους ἔχουν κεφαλὴ τοὺς τὸν Χριστό, ἔχουν τὴν πιστὴ τῶν Ἀποστόλων, κατέχουν τὴν καθολικὴ Ἀλήθεια, δηλαδὴ ὁλοκλήρη τὴν ἀλήθεια (καθολοκληρίαν) καὶ ἔχουν λάβει τὸ ἕνα Βάπτισμα τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας. Πιστεύουμε καὶ ὁμολογοῦμε ἀκόμη, ὅτι ἐκτὸς τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας δεν ὑπάρχουν Μυστήρια καί πως ὅσα ἐνεργούνται ἐκτὸς Ἐκκλησίας εἶναι ἄκυρα καὶ ἀνυπόστατα.
Στην Ἑλλάδα, κάτω ἀπὸ ἀντίξοες συνθῆκες, λόγῳ τῆς γλώσσας καὶ τῆς οἰκονομικῆς τοὺς δυσχερείας, ξεκίνησαν μίαν ἔρευνα, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ Σχίσμα τοῦ 1924 μέχρι σήμερα.  Συνομίλησαν μὲ ὄλες τις Παλαιοημερολογίτικες παρατάξεις, ἀλλὰ δεν συμφωνῆσαν ὁμολογιακὰ καὶ συνειδησιακὰ μὲ κανέναν. Ὅλοι τοὺς προτεῖναν να παραμείνουν μαζὶ τοὺς καί, μάλιστα, κάποιοι τοὺς προσέφεραν ἀκόμη καὶ μεγάλα μοναστήρια για τὴν διαμονὴ τοὺς. Ἡ ἀδελφότητα, ὅμως, εἶχε ἔνα καὶ μοναδικὸ σκοπό, να βρει τὴν Μίαν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸς ἤταν ὁ στόχος τοὺς καὶ ὅ,τι ἔκαναν τὸ ἔκαναν κατόπιν προσευχῆς. Δεν συλλογίζοντάν τις ἀνέσεις καὶ τὰ πρόσκαιρα. Ἀνέσεις καὶ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἴχαν καὶ στο Μοναστῆρι τοὺς, ἀλλὰ δεν τοὺς ἐνδιέφεραν.  Πρωταρχικὸς τοὺς στόχος ἤταν ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς τοὺς.
Φιλοξενούμενη ἡ Ἀδελφότητα σὲ ἔνα μοναστῆρι στῇ Μακεδονία, μία εὐσεβὴς γυναῖκα εἰδοποίησε στην Κύπρο τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτῃ Κιτίου καὶ ἔξαρχο πάσης Κύπρου τῶν Γ.Ο.Χ. κ. Παρθένιο, πληροφορώντας τὸν για τό που βρίσκεται ἡ ἀδελφότητα καὶ ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς. Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Παρθένιος ἤταν ἐνήμερος για τὴν ὁμολογία τῆς Ἀδελφότητας περὶ τῆς Ἐκκλησιολογίας, γιατὶ διάβασε στο Διαδίκτυο σχετικὰ κείμενά που δημοσίευσαν, καθὼς καὶ τὴν ἀποκήρυξη τοῦ Νεοημερολογιτισμοὺ ὠς αἱρέσεως. Χωρὶς χρονοτριβή, ταξίδεψε στην Ἑλλάδα στις 7/1/11, προσφερόμενος να βοηθήσει τὴν Ἀδελφότητα στην ἐρευνᾷ τῆς. Βοήθησε στῇ μετάφραση ἱστορικῶν κειμένων ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ στα Ῥουμάνικα, ποὺ ἀφοροὺν τὴν περίοδο ἀπὸ τὸ 1924 μέχρι σήμερα.  Μέσα ἀπὸ τὴν σὲ βάθος     ἔρευνα, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν καλὴ καὶ εἰλικρινῆ πρόθεση, δεν ἄργησε να καταλάβει ἡ Ἀδελφότητα καὶ τὸν Παλαιοημερολογιτικὸ Οἰκουμενισμό, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει ἀπὸ τὸ Σχίσμα τοῦ πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου τὸ 1937, προεκτείνεται μέχρι τὸ Σχίσμα τῶν 5 πρ. Μητροπολιτῶν τὸ 1995 καὶ καταλήγει στην προδοτικὴ «Ὁμολογία» τοῦ  φερομένου  ὠς  «Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν» Νικολάου καὶ τῶν ἀκολουθούντων αὐτὸν («Ἀρχιερέων» Παχωμίου, Σεβαστιανού, Λαζάρου, Ἰγνάτιο, Παντελεήμονα καὶ τῶν λοιπῶν). Διαπίστωσαν ὅτι καὶ στον χῶρο τῶν Παλαιοημερολογιτὼν διαστρέφεται καὶ προσβάλλεται ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις καὶ ἡ  Ὁμολογία περὶ Ἐκκλησίας καὶ συνεπὼς προσβάλλεται τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ὁποῖο, ὄπως προαναφέραμε, εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.
Κατόπιν τῶν προαναφερομένων, ἡ Ἀδελφότητα δέχθηκε πρόσκληση τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Παρθενίου να φιλοξενηθοὺν στην Κύπρο καὶ να συνεχίσουν ἀπὸ ἐκεῖ τις ἔρευνες τοὺς. Προς τοῦτο, ἐτοιμάστηκε ὁ κατασκηνωτικὸς χῶρος Τιμίου Προδρόμου, στον Ἅγιο Μάμα Λεμεσού. Στις 24/1/11, ἦρθε μιᾷ ἀντιπροσωπία στην Κύπρο καὶ εἶχε κάποιες ἐπάφες για τὸ θέμα που τὴν ἐνδιέφερε. Ὁ Σεβασμιώτατος ξαναταξίδεψε στην Ἑλλάδα καὶ ξανασυναντήθηκε μὲ τὴν Ἀδελφότητα τῇ Μεγάλῃ Τεσσαρακοστή. Τελικά, ἡ Ἀδελφότητα ἦρθε στην Κύπρο τὴν Τρίτη τοῦ Θῶμα καὶ ἐγκαταστάθηκε στον κατασκηνωτικο χῶρο τοῦ Τιμίου Προδρόμου.
Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς ἐγκαταστάσεως τοὺς στην Κύπρο, μέχρι τὸ τέλος Ἰουλίου, συνέχισαν τὴν ἐξωνυχιστικὴ ἐρευνᾷ τοὺς μὲ προσευχή, νηστεία καὶ ἀγρυπνία. Κατέληξαν στο συμπέρασμα, ὅτι ὁ Μητροπολίτης κ. Παρθένιος εἶναι γνήσιος Ἐπίσκοπος τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἔνας γνήσιος διάδοχος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Τὴν 1ην Αὐγούστου 2011, ὁμόφωνα πήραν τὴν μεγάλη ἀπόφαση να λάβουν τὸ ἕνα Βάπτισμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καὶ να τεθοὺν ὑπὸ τὸ ὠμοφόριο τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Παρθενίου.
«Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ» (ἀξίζει να ἀναφερθοῦμε), στο πότε γίνεται κανεὶς μέλος τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Γίνεται κάποιος μέλος τῆς Ἐκκλησίας μόλις θάψει τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο καὶ ἀναγεννηθεὶ μέσα ἀπὸ τὴν κολυμβήθρα τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ μόλις λάβει τὸ ἕνα Βάπτισμα τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας. Ἔδω προβάλλονται δύο ἐρωτήματα. Ἐρώτημα πρῶτο: Στο Νέο Ἡμερολόγιο δεν ὑπάρχει βάπτισμα; Ἀπαντήση: Ἐκτὸς Ἐκκλησίας δεν ὑπάρχουν Μυστήρια. Τὸ Βάπτισμα τῶν Νεοημερολογιτὼν εἶναι μυστηριακὰ ἀνυπόστατο καὶ στερούμενο τῆς Θείας Χάριτος. Ἐὰν κάποιος πιστεύει καὶ ὁμολογεῖ, ὅτι τὸ Βάπτισμα τῶν Νεοημερολογιτὼν ἔχει μυστηριακὴ ὑποστάσῃ, τότε εἶναι μόνο κατ’ ὄνομα Ὀρθόδοξος, γιατὶ δεν ὁμολογεῖ «ἐν Βάπτισμα εἲς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», ἀλλὰ ὁμολογεῖ καὶ ἄλλο Βάπτισμα, ἐκτὸς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ὁμολογία αὐτὴ εἶναι διαβολική, διότι διαβάλλει, διαστρέφει καὶ προσβάλλει τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καί, κατὰ συνέπεια,  τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας .
Ἐρώτημα δεύτερο: Γιατὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος δέχονταν μέχρι πρόσφατα τοὺς προερχομένους ἀπὸ  τὴν αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτισμού-Οἰκουμενισμοὺ μόνο μὲ Ὁμολογία Πίστεως καὶ χρῖσμα μὲ τὸ Ἅγιο Μύρο, ἐνῶ σήμερα ἀπαιτεῖται τὸ Βάπτισμα; Ἀπαντήση: Σύμφωνα μὲ τὴν οἰκονομία που ἡ Β’  Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δέχτηκε τοὺς προσερχομένους εἲς τὴν Ὀρθόδοξο Πιστὴ (Ἀρειανούς, Νοβατιανούς, Σαββατιανούς, Τετραδίτας καὶ Ἀπολλιναρίστας), δέχονταν καὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες Ἑλλάδος καὶ Κύπρου τοὺς προσερχομένους ἀπὸ  τὴν  αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτισμού. Η Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δέχτηκε αὐτοὺς τοὺς αἱρετικοὺς κατ’ οἰκονομίαν, γιατὶ ἐφάρμοζαν τὸν ἴδιο τύπο Βαπτίσματος μὲ αὐτόν που ἐφάρμοζε ἐξ’ ἀρχῆς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, δηλαδή, τὶς τρεῖς καταδύσεις καὶ ἀναδύσεις «εἷς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Προϋπόθεση, λοιπόν, για να γίνει κάποιος Νεοημερολογίτης δεκτὸς στην Ἐκκλησία μὲ τὴν οἰκονομία τῆς Ὁμολογίας καὶ τοῦ Ἁγίου Μύρου, εἶναι να ἔχει δεχθεὶ τουλάχιστον τὸν Ὀρθόδοξο τύπο Βαπτίσματος. Τὴν ἰδίαν οἰκονομία ἐφήρμοσε ἡ Ἐκκλησία τὸ 1054, μετὰ τὸ Παπικὸ Σχίσμα. Δεχόταν, δηλαδή, τοὺς Λατίνους μὲ Ὁμολογία καὶ Ἅγιο Μύρο, γιατὶ ὑπῆρχε ἡ προϋπόθεση, δηλαδὴ ὁ τύπος τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος. Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου  ὅμως, ὅταν ἡ Παπικὴ αἵρεση κατάργησε τὸν τύπο τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος καὶ ἐφάρμοσε τὸ ῥάντισμα, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔπαυσε να ἐφαρμόζει τὴν οἰκονομία καὶ ἐπανῆλθε στην ἀκρίβεια τῶν Ἱερῶν Κανόνων, δεχομένη στους κόλπους Τῆς τοὺς ἐπανερχομμένους ἀπὸ τὴν αἵρεση τῶν Λατίνων διὰ τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος. 
Ἔδω πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δεν ἀναγνώρισέ ποτε μυστηριακὴ ὑποστάσῃ στο Βάπτισμα τῶν Λατίνων καὶ τῶν Νεοημερολογιτών, ἀλλὰ μόνο τυπικὴ ὑποστάσῃ. Ἐφόσον ὑπῆρχε ἡ προϋπόθεση τῆς οἰκονομίας (που ἤταν ὁ τύπος τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος), ἡ Ἐκκλησία μποροῦσε να ἐφαρμόσει καὶ τὴν οἰκονομία καὶ να προσδώσει ὠς ταμιοῦχος τῆς Θείας Χάριτος τὴν χαρῇ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ να ἐπικυρώσει τὸ τυπικό, ἀλλὰ ἄκυρο Βάπτισμα τοὺς.
Τὶς τελευταῖες τρεῖς-τέσσερις δεκαετίες, οἱ Νεοημερολογίτες ἔπαυσαν να ἐφαρμόζουν τὸν Ὀρθόδοξο τύπο Βαπτίσματος καὶ ἐφαρμόζουν συνήθως τὴν ἐπίχυση καὶ ἀκόμη - πιὸ προοδευτικοὶ - τὸ ῥάντισμα. Δηλαδὴ τὸ Βάπτισμα τῶν σημερινῶν Νεοημερολογιτών, δεν ἔχει οὔτε τὴν τυπικὴ ὑποστάσῃ. Ἔδω τίθεται τὸ μεγάλο ἐρώτημα: Ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία να ἐπικυρώνει ἕνα  παντελῶς ἀνυπόστατο Βάπτισμα;  Ἃς ἀπαντήσει ὁ καθενὰς μόνος τοῦ κατὰ συνείδηση, χωρὶς συμφεροντολογι-κοὺς καὶ συναισθηματικοὺς λόγους. Ἡ ἀπαντήση που θὰ δώσει ὁ καθενὰς εἶναι καὶ ἡ Ὁμολογία τοῦ καὶ ἂν δεν εἶναι ἐναρμονισμένη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ὁμολογία-Ἐκκλησιολογία, τότε ὁμολογιακὰ καὶ συνειδησιακὰ βρίσκεται ἐκτὸς Ἐκκλησίας, εἴτε εἶναι λαϊκὸς εἴτε εἶναι κληρικός.
Οἱ Βαπτίσεις ἄρχισαν να τελοῦνται ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Παρθενίου τὴν 6ην Αὐγούστου 2011, ἡμέρα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτήρως Χριστοῦ.  Πρῶτος ἔλαβε τὸ Ἅγιο Βάπτισμα ὁ ἀδελφὸς Νικόλαος (μέχρι  τότε Νεοημερολογίτης Ἱερομόναχος). Ἀνάδοχός του ὁ εὐσεβέστατος Ἱεροψάλτης Γεώργιος Χριστοφή. Ἀμέσως μετὰ τὸ Βάπτισμα, ὁ νεοφώτιστος ἔλαβε τὸ Ἀγγελικὸ Σχῆμα (τὸν ἀναδέχθηκε ὁ πατέρας Καλλίνικος), λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Νικητάς. Ἀκολουθῆσαν οἱ Βαπτίσεις τῶν ὑπολοίπων ἀδελφῶν. Τελούνταν καθημερινὰ δύο- τρεῖς Βαπτίσεις. Ἀνάδοχες ἀνάλαβαν Ὀρθόδοξες εὐσεβεῖς γυναῖκες, μέλῃ τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Μετὰ τὸ Ἅγιο Βάπτισμα, ἄλλες νεοφώτιστες δέκθηκαν τὸ Ἀγγελικὸ Σχῆμα καὶ ἄλλες Ῥασοευχή. Τὴν πρώτη μοναχὴ ἀνέλαβε ἡ Ὀσιωτάτη μοναχὴ Ἀκυλίνα ἀπὸ τὴν Ῥουμανία καὶ αὐτὴ μὲ τὴν σειρὰ τῆς ἀνέλαβε τὶς ὑπόλοιπες. (Για περισσότερες λεπτομέρειες θὰ ἀσχοληθοῦμε ἐκτενέστερα στῇ συνέχεια, μὲ πλούσιο φωτορεπορτάζ).    
Ὁ πατὴρ Νικητὰς χειροτονήθηκε ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Παρθενίου Διάκονος τὴν 1ην Σεμτεβρίου 2011, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία τελέστηκαν καὶ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Τιμίου Προδρόμου (συλλειτουργούντων  καὶ  τῶν  Σεβ. Μητροπολιτῶν  Μεσογαίας κ. Κηρύκου ἀπὸ  τὴν  Ἑλλάδα  καὶ  Μολδαβίας κ. Γεροντίου  ἀπὸ  τὴν  Ῥουμανία). Τὴν ἑπομένη χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, για να ἐξυπηρετεὶ τὴν ἀδελφότητα τοῦ Τιμίου Προδρόμου, τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ὁδήγησε στους κόλπους τῆς Ἐκκλησίας.               
Ὁ κατασκηνωτικὸς χῶρος καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἤταν ἕνα ὅραμα τοῦ π. Μιχαὴλ Ἰωάννου, τὸ ὁποῖο πραγματοποίησε ἐντὸς πατρογονικὴς τοῦ περιουσίας καὶ τὸ ἀφιέρωσε στον Τίμιο Πρόδρομο. Τὸ ἔργο ὁλοκληρώθηκε πρὶν μιᾷ περίπου δεκαετίᾳ καὶ φιλοξενοῦσε κάθε καλοκαίρι Ὀρθόδοξα παιδιά. Τὰ παιδιὰ διέμεναν στον κατασκηνωτικὸ χῶρο μερικὲς μέρες, ζῶντας τὸν χριστιανικὸ τρόπο ζωῆς, μακριὰ ἀπὸ τὶς κακὲς συνήθειές τις καθημερινότητας. Φαίνεται, ὅτι ὁ Τίμιος Πρόδρομος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ προστάτης τῶν μοναχῶν, ὁδήγησε τὴν Ἀδελφότητα στον ἀφιερωμένο σὲ αὐτὸν χῶρο, ὥστε να δοξολογείται νυχθήμερον ὁ Θεός.
Ἡ Ἀδελφότητα ἀπαρτίζεται ἀπὸ νέες μοναχές. Τὸ μορφωτικὸ ἐπίπεδο τῆς Ἀδελφότητος εἶναι πολὺ ψηλό. Ἀρκετὲς ἀδελφὲς εἶναι κάτοχοι πανεπιστημιακῶν πτυχίων. Τὸ σημαντικότερο ὅμως εἶναι τὸ πολὺ ψηλὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο τῆς Ἀδελφότητος, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ καθαρῇ Ὁμολογία τῆς περὶ τῆς Ἐκκλησιολογίας.
Οἱ ἀδελφὲς χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν ἐργατικότητα τοὺς καὶ τὶς ἱκανότητες τοὺς. Ἀσχολούνται μὲ τὴν γεωργία, τὴν κτηνοτροφία, τὴν μελισσοκομία, τὴν ἁλιεία καὶ ἄλλα. Ἡ πρώτη ἐντύπωση ἑνὸς ἐπισκέπτῃ στον χῶρό που διαβιεὶ ἡ Ἀδελφότητα, εἶναι ἡ εὐπρέπεια καὶ ἡ καθαριότητα. 
Ἡ νέα Ἱερὰ Μονὴ Τιμίου Προδρόμου εἶναι μιᾷ εὐλογίᾳ για τὴν Ἐκκλησία τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Κύπρου, εἶναι μιᾷ εὐλογίᾳ για τὶς οἰκογένειες μας, τοὺς ἀνθρώπους μας, για τὴν ἀπειλουμένη πατρίδα μας. Ἃς μὴν ξεχνάμε, ὅτι ὁ Θεὸς δεν ἐπιτρέπει τὴν καταστροφὴ ἑνὸς τόπου, ὅταν ὑπάρχουν ἔστω καὶ δέκα ἄνθρωποι δικοὶ Τοῦ, οἱ ὁποῖοι ζουν σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς Τοῦ.
Ἡ γενναία ἀπόφαση τῆς γυναικείας Ἀδελφότητος Τιμίου Προδρόμου, να ἀποκηρύξουν τὴν αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτισμού-Οἰκουμενισμοὺ καὶ να ἐνταχθοὺν διὰ τοῦ ἑνὸς Βαπτίσματος στην Ἀκαινοτόμητο Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, στέλλει ἔνα ἠχηρὸ μήνυμα κάθε κατεύθυνση. Προς ὅλους τοὺς εὐσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔτυχε να βρίσκονται στην αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτισμοὺ καὶ διαφωνοῦν μὲ τὶς ἐνέργειες τῶν ἡγετῶν τοὺς, στέλλει τὸ μήνυμα ὅτι ὑπάρχει ἐλπίδα σωτηρίας. Ὅτι ὑπάρχει μέχρι σήμερα ἡ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀδιάκοπος καὶ ἀκαινοτόμητος καὶ εἰσαγάγει στους κόλπους Τῆς ὅσους δέχονται τὸ ἕνα Βάπτισμα Τῆς, «εἷς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Για να ξεφύγει κάποιος ἀπὸ τὰ πλοκάμια τοῦ Οἰκουμενισμού, χρειάζονται ἡ καλὴ μολογία, ἡ τόλμη καὶ ἡ ἀρετὴ τῆς Ἀδελφότητος τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Προς ὅλους ὅσοι βρίσκονται ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἔχουν ἐπηρεαστεὶ ἀπὸ οἰκουμενιστικὰ μηνύματα καὶ ἀφελῶς πιστεύουν ὅτι καὶ στον χῶρο τοῦ Νεοημερολογιτισμοὺ ὑπάρχουν Μυστήρια, ὑπάρχει ἁγιότητα, ὑπάρχει Βάπτισμα καὶ ἐλπίδα σωτηρίας, στέλλει τὸ μήνυμα ὅτι πρέπει να καθαρίσουν τὴν Ὁμολογία τοὺς. Ἡ δουλεία τοῦ διαβόλου εἶναι να ἐξομοιώνει  τὸ ψεῦδος μὲ τὴν ἀλήθεια, για να πλανᾷ τὸν κόσμο. Ἐμεὶς πρέπει να περπατοῦμε «ὠς τέκνα φωτός» καὶ ὄχι σὰν ἀμαθεῖς καὶ πλανόμενοι.
Εὐχαριστοῦμε ὅλους ὅσοι βοηθῆσαν καὶ βοηθοῦν τὴν Ἀδελφότητα Τιμίου Προδρόμου μὲ κάθε τρόπο. Να εἶναι βέβαιοι ὅτι θὰ λάβουν ἐκατονταπλάσιο τὸν μισθὸ  τοὺς, διότι «ὁ ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεόν». 
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς μητροπόλεως Κιτίου, τῆς Ἀκαινοτομήτου Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Κύπρου.

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2011