ΤΕΥΧΟΣ 197
Μάρτιος - Ἀπρίλιος 2011

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
(Τ.Θ. 54 Κορωπίου Ἀττικῆς 19400)
 
ΕΠΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗΣ ΣΚΕΥΩΡΙΑΣ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΥΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΧΡ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ
 
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΩΣ «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΚΙΤΙΟΥ»
κ. ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΝ ΣΤΑΥΡΟΥ
Εἰς Ἱ. Ἡσυχαστήριον Ζωοδόχου Πηγῆς 7501 Ἀβδελερό-Λάρνακα
(Ἀπρίλιος 2011)
 

Ἀγαπητέ μοι κ. Σεβαστιανέ, μετά τήν προηγουμένην ΑΝΟΙΚΤΗΝ ΔΗΜΟ­ΣΙΑΝ ἀπάντησίν μας (Α.Π. 563/15/28.9.2010), ἡ ὁποία σᾶς ἀπεστάλη καί ταχυδρο­μι­κῶς, ἀλλ' ἐδημοσιεύθη καί εἰς τήν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΟΗΝ» (Αὔγουστος-Ὀκτώ­βριος 2010 σελ. 211-235), μέ τήν ὁποία σᾶς ἐδώσαμεν μίαν πρώτην ἀπάντησιν εἰς τήν καθ' ἡμῶν ἀγωγήν σας ἐνώπιον τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν (Α.Κ.Δ. 1424/2010), ἤδη πρό μηνός περίπου περιῆλθεν εἰς χεῖρας μας καί ὁ ὑφ' ὑμῶν ἐκδοθείς «ΗΜΕΡΟΔΕΙΚΤΗΣ 2011». Τό περιεχόμενον, αὐτοῦ τοῦ ἡμεροδεί­κτου σας, «ἀφιερώνετε» εἰς τήν ἐλαχιστότητά μου καί εἰς τόν Σεβ/τον Μητροπο­λίτην Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κ. ΚΗΡΥΚΟΝ! Κατόπιν καί αὐτοῦ τοῦ ἀτυχεστάτου διαβήματός σας, εἰς τό ὁποῖον πιστεύομεν ὅτι ἐξωθήθητε ὑπό τρίτων, ἡμεῖς εἰς πρώτην φάσιν ὑποχρεούμεθα νά δώσωμεν καί ἐπ' αὐτοῦ τήν ἐν ἀληθεία καί ἀγάπη Χριστοῦ ἀπάντησίν μας.

 Σπεύδω, λοιπόν, νά σᾶς ἀπαντήσω ΔΗΜΟΣΙΩΣ ἐπί τῶν βασικωτέρων ση­μείων αὐτῆς τῆς ἀφιερώσεώς σας, ἤτοι, ἐπί τῶν κατηγοριῶν σας περί τῆς γνωστῆς Τριαδολογικῆς καί Ἐκκλησιολογικῆς θέσεώς μου, τήν ὁποίαν ἡ ἀναξιότης μου δέν ἔπαυσεν, χάριτι Χριστοῦ, νά ΟΜΟΛΟΓΗ καί ΚΗΡΥΣΣΗ ἐπί περισσότερον ἀπό 50 συναπτά ἔτη, προσδοκᾶ δέ μέ αὐτήν τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ-ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ, ὁ ἐν πᾶσι ἀχρεῖος, νά παρουσιασθῆ ἐν ἐκείνη τῆ ἡμέρα καί ἐνώπιον τῆς Ἁγίας ΚΕΦΑΛΗΣ τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν τοῦ Χριστοῦ!

 Θά προσπαθήσω νά ἀποφύγω τήν κουραστικήν πολυλογίαν, ἀλλ' ὅμως τό θέμα εἶναι πολύ σοβαρόν καί ἔχει πολλήν ἱστορίαν, διό θά μέ ἀνεχθῆτε, ἐνῶ ἐνδομύχως προσεύχομαι νά εὐλογήση ὁ Κύριος καί ἐμέ ὡς γράφοντα καί ὑμᾶς ὡς ἀποδέκτην καθώς καί ὅλους τούς ἀναγνώστας αὐτῆς τῆς ἀνοικτῆς ἀπαντή­σεως, ἐπί τοῦ ἐν λόγω κειμένου σας.

 Ἐπ' αὐτοῦ κατ' ἀρχάς, λαμβάνω ὑπ' ὄψιν ὅτι δέν τό ἐγράψατε ἐσεῖς, πλήν ὅμως σεῖς τό ἐγκρίνατε, τό ὑπεγράψατε καί τό ἐδημοσιεύσατε! Πιστεύω ὅτι «πονηροί καί γόητες ἄνθρωποι» (Τιμόθ. Β΄ Κεφ. Γ13), ἀπό ἐτῶν σᾶς ἐξαπατοῦν καί σᾶς παρασύρουν πνευματικῶς καί ἠθικῶς ὑπό τήν εὑρεῖαν ἔννοιαν, μέ ἀπο­τέ­λεσμα νά σᾶς ἐκθέτουν βαρύτατα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τῶν ἀνθρωπίνων Νόμων!... Ἐν προκειμένω ἵνα μή «πονηροί καί γόητες» σᾶς παρασύρουν εἰς νέαν «ἀγωγήν» δι' αὐτόν τοῦτον τόν ἁγιογραφικόν καί ἐξ ἀντικειμένου ἀληθέστατον χαρακτηρισμόν, λαμβανομένης ὑπ' ὄψιν καί τῆς μέ Α.Π. 3280/28.11.2007 «Ἐγκυ­κλίου» σας, τήν ὁποίαν ὑπογράφετε(!), παραθέτω κατά λέξιν τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ τοῦ στίχου τοῦ ἀπ. Παύλου, ὅπως τόν ἑρμηνεύει ὁ Καθηγητής Π. Τρε­μπέλας: «Κακοί ἄνθρωποι, πού καταδιώκουν καί βασανίζουν τούς εὐσεβεῖς, καθώς καί ἀπατεῶνες, θά προχωρήσουν εἰς τό χειρότερον καί θά πλανοῦν τούς ἄλλους καί θά πλανῶνται καί αὐτοί οἱ ἴδιοι». Δυστυχῶς, ἀγαπητέ μοι Σεβαστιανέ, ἐν τῆ ἀ­γνοία σας (καί ἐν τῆ ἁμαρτία;) φαίνεται ὡς νά κατέστητε ὄργανον ἀποδεδειγμέ­νως «πονηρῶν καί γοήτων ἀνθρώπων», μέ ἀποτέλεσμα, ἐπί σοβαρῶν θεμάτων ΠΙΣΤΕΩΣ, νά προκύπτετε καί Σεῖς ὅτι ὑπογράφετε ὡς... «πονηρός καί γόης»! Παρακαλῶ μέ νηφαλιότητα καί ταπείνωσι νά παρακολουθήσετε αὐτάς τάς «πονηρίας καί γοητείας» εἰς τό κείμενον τοῦ ἡμεροδείκτου σας, ἐνῶ τοῦτο πρέπει νά ποιήσετε παραλλήλως καί ἐπί τῆς μόλις ἀνωτέρω μνημονευθείσης πλήρους «πονηρίας καί γοητείας» «ἐγκυκλίου» σας.

 ΕΚ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΩΝ ΣΑΣ

 Κατ' ἀρχάς τάς εὐχάς καί παραινέσεις σας πρός «τά ἀγαπητά ἐν Κυρίω Τέ­κνα» σας, κλείετε ἐφιστῶν εἰς αὐτά τήν προσοχήν ἀπό τῶν «ναυαγῶν τῆς πί­στεως» ἤτοι, τοῦ Ἐπισκόπου Κηρύκου καί τοῦ Ἐλευθερίου Γκουτζίδη! Γράφετε ἀκρι­βῶς: «Τούς τελευταίους καιρούς δύο δυστυχῶς πού «περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν» (Α΄ Τιμ. α΄ 19) πού καθηρέθησαν καί ἀφωρίσθησαν ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἐξακο­λουθοῦν νά πλανοῦν τόν λαό καί νά δημιουργοῦν σχίσματα καί ἀναστατώσεις μέ τήν ἀπείθειά τους καί τίς ἑτεροδιδασκαλίες τους εἶναι καί ὁ πρώην Ἐπίσκοπος Κήρυ­κος καί ὁ μέντοράς(*) του Ἐλευθέριος Γκουτζίδης. Αὐτοί ἔχουν ἀναπτύξει μία δική τους Ἐκκλησιολογία, τήν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία(**), κατεδίκασε ὡς «ἀμάρτυρον», δηλαδή μή ἔχουσα τήν συμμαρτυρία τῶν Πατέρων, καί θέλουν νά τήν ἀναδείξουν ὡς δόγμα πίστεως, γιά νά δικαιολογήσουν τό σχίσμα τους, τήν αὐθαιρεσία καί τήν ἀποστασία τους.

 Ὁ χῶρος τοῦ μικροῦ τούτου ἡμεροδείκτη δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά ἀσχοληθοῦμε ἐν ἐκτάσει μέ τήν ἑτεροδιδασκαλίαν αὐτήν ἀλλά σύντομα θά κυκλοφορήσουμε μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τίς πρεσβεῖες τοῦ Πνευματικοῦ μας Πατέρα, τοῦ Μα­καριστοῦ Μητροπολίτου Ἐπιφανίου, ἕνα ἐνημερωτικό φυλλάδιο πού νά καταγράφει τίς φλυαρίες τῶν προειρημένων, καθώς καί τί ἀπαντᾶ ἡ Ἐκκλησία, ἐπ' αὐτοῦ. Ἐδῶ ἁπλῶς θά παραθέσουμε μερικές προκαταρκτικές βοηθητικές γνώσεις καί θά ἐξετά­σουμε ὡρισμένες παγίδες πού πρέπει νά ἀποφεύγουμε καί τό πῶς νά ἀναγνωρίζου­με τίς διάφορες πλάνες τῶν ἑκάστοτε αἱρετικῶν καί ἑτεροδιδα­σκαλούντων σχισμα­τικῶν καί παρασυναγώγων» (ἐκ τοῦ ἡμεροδείκτου σας σελ. 14-15).

 Σᾶς ἐρωτῶ, πέραν τῶν δύο ὑποσημειώσεων τάς ὁποίας προετάξαμεν, γνω­ρί­ζετε κ. Σεβαστιανέ τί γράφετε; Δυστυχῶς, κατά τήν προσωπικήν μου ἐκτίμησιν, μᾶλλον δέν γνωρίζετε, καί ἰδού:

α) Ὁ Ἐπίσκοπος Κήρυκος καί ὁ Ἐλευθέριος Γκουτζίδης, Χάριτι Χριστοῦ, ΔΕΝ «ἐναυάγησαν περί τήν πίστιν», ΟΥΤΕ «Καθηρέθησαν καί ἀφωρίσθησαν ἀπό τήν Ἐκκλησίαν»! Αὐτοί οἱ δύο ΠΟΤΕ δέν ἐπλάνησαν οὔτε πολύ περισσότερον καί τώρα, ΔΕΝ «ἐξακολουθοῦν νά πλανοῦν τόν λαόν καί νά δημιουργοῦν σχίσμα­τα...»(!), ὅπως, δυστυχῶς ψευδῶς καί συκοφαντικῶς γράφετε!...

 ΣΑΣ ΑΠΑΝΤΩΜΕΝ ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΑ: α) Πιστεύομεν ἀπολύτως καί τό ΚΗΡΥΣ­ΣΟΜΕΝ ὅτι μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, «δέν ἐναυαγήσαμεν περί τήν πίστιν» ἡμεῖς, ὁ Ἐλευθέριος Γκουτζίδης καί πρωτίστως ὁ Σεβ. Ἐπίσκοπος Κήρυκος, ἀλλ' ἡ ὁμάς τῶν ἐπισκόπων σας καί σεῖς προσωπικῶς, καί προηγουμένως ὁ «πονηρός καί γόης» συντάκτης τοῦ κειμένου σας! Ναί, σεῖς καί οἱ σχισματοαιρετικοί ψευδεπί­σκοποι, οἱ ὁποῖοι παρανόμως, ἀντικανονικῶς, κακοδόξως καί μέ σατανικήν σκοπιμότητα καί δεοντολογίαν, διά νά στηρίξετε τήν σκευωρίαν σας, προεκαλέ­σατε σχίσμα, καί τέλος, μέσω τῆς παλαιᾶς ἑτέρας σκευωρίας περί δῆθεν «χει­ροθεσίας» σας, ἐπλήξατε τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί κατ' ἐπέκτασιν καί τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου. Εἰς τά πλαίσια αὐτά σᾶς ἐπέλεξαν καί σᾶς «ἐχειροτόνησαν» εἰς ψευδεπίσκοπον ἐν μέσω μάχης καί αἱμάτων, παρά καί τό γεγονός ὅτι σᾶς ἐβάρυνεν καί συνεχίζει νά σᾶς βαρύνη σοβαρόν ΚΩ­ΛΥ­ΜΑ πρός Ἱερωσύνην!!! Δέν «ἐναυαγήσαμεν» ἡμεῖς, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, διότι, χάριτι Χριστοῦ, μένομεν σταθερά ἐντός τοῦ Σωτηρίου Σκάφους τῆς Ἐκκλησίας, ἐκ τοῦ ὁποίου, σεῖς, διά τάς βλασφημίας σας καί τάς ἀποπείρας σας νά τό βυθί­σετε μέ τάς τορπίλας κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς καί τῆς Ἐκκλησιολογίας, ἐξεπέσατε τῆς Ὁμολογίας καί ἐξεβλήθητε τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Ναί, ἐναυαγήσατε καί τελικῶς ἐτάφητε, ὅταν τήν 28.11.2007 ὑπεγράψατε τήν πλήρη «πονηρίας καί γοητείας» σατανικήν «ἐγκύκλιόν» σας μέ Α.Π. 3280!

 β) «Ἡμεῖς, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, τονίζομεν ἐπαναληπτικῶς, δέν «ἀφωρίσθημεν καί δέν καθηρέθημεν» ἀπό τήν Μητέρα μας Ἐκκλησίαν, ἀλλά καίτοι μικροί καί ἄσημοι, ἐδιώχθημεν, ὅπως ὅλοι σχεδόν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, διά τήν πρός Αὐτήν Πίστιν καί Ὁμολογίαν μας! Δι' αὐτό ἐσυκοφαντήθημεν ὑπό Σχισματοαιρετικῶν «πονηρῶν καί γοήτων» ψευδεπισκόπων, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω ἐμφαντικῶς πλήν μετά λύπης, ὄντως πρό πολλοῦ «ΕΝΑΥΑΓΗΣΑΝ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ», ἐπνί­γησαν καί ἐτάφησαν εἰς τόν βυθόν τῶν βλασφημιῶν των κατά τῆς γνησίας καί ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς καί τῆς Ὁμολογίας-Ἐκκλησιολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Τό Ναυάγιον τοῦτο διά τούς Νικόλαον καί Παχώμιον ἤρχισεν πρίν 33 περίπου ἔτη, καί ἀφοῦ ἠκόνισαν τά ξίφη ἐπί 33 ἔτη, τέλος τόν Νοέμβριον τοῦ 2007 κατεποντίσθησαν διά τῆς ὑπ' ἀριθμ. 3280/29.11.2007 ἄκρως πονηρᾶς καί ἀπατηλῆς ἐγκυκλίου των, συμπαρασύραντες εἰς τόν βυθόν καί ὑμᾶς! Αἱ «Καθαιρέσεις» καί «ἀφορισμοί» σας δέν μᾶς ἤγγιξαν ποσῶς, ἐνῶ αὗται ἤδη ἐν τῆ γενέσει των ἐπεκάθησαν ἐπί τῶν ἰδίων σας κεφαλῶν καί πλέον τῶ ὄντι εἶσθε καί ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟΙ καί ΑΦΩΡΙΣΜΕΝΟΙ! Ταῦτα ἐν βαθεῖ πόνω καί θλίψει γράφομεν, διότι πρέπει, καί σεῖς ὡς νεώτερος καί ἡμεῖς ὡς παλαιότεροι ὅλοι νά συνειδητοποιῶμεν τά λάθη καί τά ἐγκλήματά μας καί νά σπεύδωμεν εἰς διόρθωσιν. Ἀλλοίμονον, Σεβαστιανέ μου, ἄν αἱ πράξεις καί ἀποφάσεις τῶν ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι σήμερον σχισματοαιρετικῶν, ὡς εἶναι ἡ «σαθρά συμμορία» σας, ἀλλοίμονον λέγω, ἄν εἶχον ἔστω καί τό ἀπειροελάχιστον κῦρος! Τότε ἡ Ἐκκλησία θά εἶχεν ἐκκλείψει μέ τήν ἐμφάνισιν τῶν πρώτων σχισματοαιρετικῶν καί πάντως ὁπωσδήποτε ἀπό τό 1054!

 Ἐάν παρ' ἐλπίδα ἔχετε ἔστω καί τήν παραμικράν ἀντίρρησιν, σᾶς παρακα­λῶ ἀνοίξατε τάς πύλας τοῦ ἱεροῦ ἡσυχαστηρίου σας, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἰς Ἀβδελερόν-Λάρνακος, ἤ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, ἵνα ἐνώπιον τῶν πιστῶν συνομιλή­σωμεν καί διαλεχθῶμεν προσωπικῶς ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία ΧΡΙΣΤΟΥ. Ἐμπρός μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ νά διακηρύξωμεν ἡμεῖς τήν ἀπό τό 1924 «Ὁμολογίαν-Ἐκκλησιολογίαν» τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί σεῖς νά τήν κατελέγ­ξετε διά τῆς Γραφῆς καί τῆς ἱερᾶς Παραδόσεως ὡς «κακόδοξον» κ.λπ.! Ἐμπρός νά ἴδωμεν τήν Φλωρινικήν, Κατσουραϊκήν, Μαξιμιακήν καί ἐν τέλει καί ἰδικήν σας σκευωρίαν περί «ἀνάρχου», ὅπως ἡ σατανική προπαγάνδα τῶν Φλωρινι­κῶν καί τῶν ἐγκαθέτων των τήν ἐχαρακτήρισεν, διότι ὅπως διεκηρύξατε κατά τήν 28.11. 2007, δέν ἠδύναντο ἀπό τό 1971 νά μεταλλάξουν τήν συγχωρητικήν εὐχήν ὡς «χειροθεσίαν»(!), διότι τούς ἠμποδίζαμεν ἡμεῖς ὁ Ἐλευθέριος Γκου­τζί­δης καί ὁ Μηνᾶς Κοντογιάννης!... Προσοχή, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, αὐτά τά ὁποῖα ὡς ἐν προλόγω ἐτολμήσατε, εἶναι ἄκρως συκοφαντικά ὡς ψευδῆ, ἐνῶ πρωτί­στως εἶναι ἱερόσυλοι βλασφημίαι.

«Ἡ Ἐκκλησία σας», (δηλαδή ἡ σχισματοαίρεσίς σας), ΔΕΝ «κατεδίκασεν τήν διδα­σκαλίαν μας» ὡς δῆθεν «ἀμάρτυρον», διότι ἀφ' ἑνός εἶναι μία σχισματοαιρετική ὁμάς, ἡ ὁποία, ἔστω καί γνωσιολογικῶς-νοησιαρχικῶς, ἔχει μεσάνυχτα ἀπό Τριαδολογίαν καί Ἐκκλησιολογίαν, καί τό μόνον τό ὁποῖον, τόσον τό 2002 ὅσον καί τό 2007, ἐποίησεν, ἦτο καί παραμένει τό κήρυγμά της περί «διηρημένης» «διαιρεθησομένης Ἐκκλησίας» κ.λπ.! Ἀντιθέτως ἡ ἐλαχιστότης μας χάριτι Χριστοῦ, ἐπανειλημμένως ἕν καί μόνον ἐποιήσαμεν, δηλαδή, ἀπεδείξαμεν τό ΜΕΜΑΡΤΥ­ΡΗΜΕΝΟΝ τῆς διατυπώσεώς μας, καί ὑπό τοῦ Κυρίου ἀλλά καί τῶν ἁγίων Πατέρων, πρό πάντων δέ ὅτι ἡ ἑνότης καί κοινωνία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἀντα­νακλᾶ εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Ἐπίσης ἐπανειλημμένως ἐζητήσαμεν νά ἀποδείξετε τήν «καινοτομίαν-κακοδοξίαν» μας, νά τήν καταδικάσετε καί νά ἀπαιτήσετε νά ποιήσωμεν καί ἡ ἐλαχιστότης μας τό ἴδιον, ἀλλ' οὐδέποτε τό ἀπε­τολμήσατε!...

γ) Δέν ἐκηρύξαμεν οὐδεμίαν «ΠΛΑΝΗΝ» «ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΝ», οὔτε καμμίαν «ΙΔΙΚΗΝ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ», πολύ δέ περισσότερον δέν ἐδη­μιουργήσαμεν ΚΑΝΕΝ «ΣΧΙΣΜΑ», ὅπως ΑΝΟΗΤΩΣ, ναί, ΑΝΟΗΤΩΣ ἔγραψεν ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου σας καί ἐμπαθέστατα ἤ ἀφελέστατα σεῖς τά ἐγκρίνατε, τά ὑπεγράψατε καί τά ἐδημοσιεύσατε! Ὅσα ἡμεῖς, χάριτι Χριστοῦ, Πιστεύομεν, ὁμολογοῦμεν καί Διακηρύσσομεν περί Ἐκκλησιολογίας-Ὁμολογίας καί Ἀποστολι­κῆς Διαδοχῆς εἶναι ἐκ τῆς ἀπ' ἀρχῆς Πίστεως, Διδασκαλίας καί Ὁμολογίας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ! Ὡστόσον ἐδηλώσαμεν ἐπανειλημμένως ὅτι δέν εἶμαι ἀλάνθαστος καί ὅτι ἑτοίμως ἔχω νά ἀνακαλέσω ἐν ταπεινώσει καί συντριβῆ, ὅ,τι ἤθελεν μοι ἀποδειχθῆ ὡς ἐσφαλμένον, καί τοῦτο διότι καί μέ αὐτόν τόν τρόπον, χάριτι Χριστοῦ, κατεργάζομαι τήν σωτηρίαν μου!

«ΑΠΕΦΑΝΘΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΑΣ»!

 Ἐπανειλημμένως γράφετε: «Οἱ πρωτεργάτες τῆς καινοτομίας τῆς δῆθεν «ἀ­νάρχου Ἐκκλησίας» καί τῆς «Κοινωνίας τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος», καίτοι ἡ Ἐκκλησία ἀπεφάνθη ὅτι ἡ διδασκαλία εἶναι «ἁμάρτυρος» ἐξακολουθοῦν νά προκα­λοῦν νά τούς ἀποδείξουμε ὅτι οἱ θεωρίες τους καταδικάζονται ἀπό τήν Ἐκκλησία» (αὐτόθι σελ. 31). Ὅλο αὐτό, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, εἶναι ἕνα Σατανικόν Ψεῦδος(!), διότι δέν ἀληθεύει ὁ ἰσχυρισμός περί «καινοτομίας» μας, πολύ δέ περισσότερον ὅτι δῆθεν ἐπ' αὐτοῦ «ἀπεφάνθη ἡ Ἐκκλησία» σας! Ὄχι, κ. Σεβαστιανέ, ἡ σχισμα­τοαιρετική ὁμάς τοῦ Νικολάου, ποτέ δέν ἠσχολήθη καί δέν ἐνέκυψεν ἐπί τοῦ θέματος, παρά μόνον τό 2002, (ἐντολῆ καί ἀποφάσει τοῦ Φλωρινικοῦ Κέντρου καί τῶν «ἡμετέρων» κ. Κάτσουρα καί Τσακίρογλου Μαξίμου), ὡς ἀπό καθέδρας Σατανικῆς, εἶπεν ὅτι «δέν ἐδικαιούμεθα νά ἀποκαλέσωμεν τήν ἑνότητα καί Κοινωνίαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ὡς Ἐκκλησία διότι, (ἄκουσον ἄκουσον!), αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ Ἐκκλη­σία ἦτο κάποτε διηρημένη καί ἐνδέχεται πάλιν εἰς τό μέλλον νά διαιρεθῆ»! Αὐτά εἶπεν ὁ ἐσκοτισμένος Νικόλαος τό 2002, διότι αὐτά καί τότε τοῦ εἶχον γράψει οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν καί τό ἰδικόν σας κείμενον, ἀπό δέ τό 1998 καί κατόπιν ὑπηγόρευσαν καί ὅλας τάς σατανικάς διαστροφάς περί δῆθεν «ἀμαρτύρου», καί εἰς τήν ἐντολοδόχον των «Σύνοδον» σας. Ἐάν οἱ Πάτρωνές σας εἶχον στοιχειώδη ἐπίγνωσιν θά ἔδει πρό πάσης ἄλλης ἐνεργείας των νά εἶχον ἀποδείξει τήν κα­κοδοξίαν, νά τήν εἶχον καταδικάσει καί κατόπιν νά ἐκάλουν καί ἡμᾶς νά ποιήσωμεν τό ἴδιο. Αὐτό δέν ἀποτελεῖ πρόκλησιν ἐκ μέρους μας, ἀφοῦ ἡ Ἐκκλη­σία διά τῶν ὀργάνων της πρωτίστως κατελέγχει καί καταδικάζει μίαν κακοδο­ξίαν κατόπιν δέ καί τόν ἀμετανόητον κακόδοξον. Εἶσθε ὑποχρεωμένοι καί δεσμευμένοι νά ἀποδείξετε τό «ἀμάρτυρον» καί τήν «καινοτομίας» μας καί νά τήν ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΤΕ, διαφορετικά εἶσθε ψεῦται καί συκοφάνται, ἀλλά καί ἀπο­δεικνύεσθε ὄντως ὑποστηρικταί «τριαδολογικῆς καί Ἐκκλησιολογικῆς αἱρέ­σεως».

 Μικροί φαντάζουν ὅλοι οἱ ἀπ' ἀρχῆς αἱρετικοί ἐμπρός εἰς τόν σύγχρονον ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΝ Νικόλαον Μεσσιακάρην, ὅστις μωρανθείς δέν γνωρίζει τί λέγει περί Ἐκκλησίας καί Ἁγίας Τριάδος! Καί καλά μέν αὐτός ἐσκοτίσθη ὡς ματαιόδοξος, οἱ λοιποί πῶς συνεφώνησαν καί ὑπέγραψαν τό 2002 τάς φρικτάς Ἐκκλησιολογικάς καί Τριαδολογικάς του βλασφημίας, καθώς καί τόν «ἀφορι­σμόν» κατά τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, τόν ὁποῖον, συμφώνως πρός τήν ἐντολήν τήν ὁποίαν εἶχεν, ἔπρεπεν ἀνεξετάστως «ἐδῶ καί τώρα» νά ἐγκρίνη καί ὑπογράψη ἐκείνη ἡ Σύνοδος;! Ὄχι, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, δέν ἀπεφάνθη περί τοῦ δῆθεν «ἀμαρτύρου» ἡ ἀληθής Ἐκκλησία, ἀλλ' ἡ «σαθρά συμμορία» τῶν αἱρετικῶν καί βλασφήμων Νικολαϊτῶν, ἡ ὁποία τῆ ἀπαιτήσει τῶν Φλωρινικῶν καί «ἡμετέρων», ἁπλῶς ΕΣΚΕΥΩΡΗΣΕΝ. Αὐτή μᾶς ἐσυκοφάντησεν καί μέ τόν ἀνόητον «ἀφορισμόν»! Αὐτή ἐν τῶ μένει της προέβη καί εἰς δεύτερον καί τρίτον «ἀφορισμούς» καί «καθαιρέσεις» καί ταῦτα πάντοτε κατ' ἐντολήν τῶν ξένων κέντρων καί ἐπί τῶ σκοπῶ νά ἀνοίξη ὁ δρόμος πρός τήν προδοσίαν κατά τῆς Ἐκκλησίας! Προδοσίαν, τήν ὁποίαν πανηγυρικῶς ἐπιτελέσατε ἀπό κοινοῦ τήν 28.11.2007 καί δή ἀπολύτως, ὡς λέγει ὁ ἀπ. Παῦλος, ἐν ἄκρα «πονηρία καί γοητεία» (Β΄ Τιμοθ. Γ΄ 13). Προσέχετε, λοιπόν, τί υἱοθετεῖτε καί δημοσιεύετε, ὄχι διότι θά σᾶς ἀπειλήσω μέ ἀγωγάς καί δικαστήρια, ἀλλά μόνον σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι δι' ὅσα λέγομεν ἤ γράφομεν, ἀλλά καί ὅσα ἐργαζόμεθα, θά μᾶς ζητηθῆ λόγος πρό πάντων ἀπό τόν Κύριον ἐν τῆ ὥρα ἐκείνη τῆ φοβερᾶ!...

 Πάλιν ἐν σελίδι 37 τοῦ ἡμεροδείκτου σας πολύ ὀρθῶς προτάσσετε τήν καθ' ὑμᾶς δῆθεν «ἀμάρτυρον» διατύπωσίν μου, ἀκολούθως ὅμως καί πάλιν ἀναλη­θῶς ἐπαναλαμβάνετε ὅτι τό θέμα ἐξήτασεν ἡ Ἐκκλησία(!!!) καί ἀπεφάνθη, ὅτι αὐταί αἱ θεωρίαι εἶναι ἀμάρτυροι! Γράφετε πάλιν ἐπί λέξει: «ὁ Θεολόγος Ἱεροκή­ρυκας Ἐλευθέριος Γκουτζίδης διακήρυξε, γυμνῆ τῆ κεφαλῆ, αὐτολεξεί ἀπό ἄμβωνος τά ἑξῆς: «Δέν θά ὁμιλήσω σήμερον διά τήν πρώτην, ἄναρχον, αἰωνίαν καί ἀόρατον Ἐκκλησίαν, διότι αὕτη εἶναι ἡ τελεία Κοινωνία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι ἡ πλήρης καί τελεία κοινωνία καί ἀδιαίρετος ἑνότης των τριῶν Θείων Προσώπων, τοῦ ἑνος Θεοῦ». (Κυρ. Ὀρθοδοξίας, Θεσ/νίκη, 1997). «Ὑπε­στή­ριξε δηλαδή πρῶτον ὅτι ἡ Ἁγία Τριάς εἶναι κοινωνία προσώπων καί δεύτερον ὅτι ἡ Ἁγία Τριάς εἶναι ἡ πρώτη ἄναρχος Ἐκκλησία. Τήν θέση του αὐτή βρέθηκε νά τήν υἱοθετῆ καί ὁ τότε Ἐπίσκοπος, νῦν δέ καθηρημένος καί ἀφορισμένος ἀπό τήν Ἐκ­κλησία Κήρυκος Κοντογιάννης, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε γραπτῶς καί ἐπανειλλημένως τήν συμφωνία του αὐτήν καί «ὡς ἀρχιερεύς καί ὡς θεολόγος» ὅπως χαρακτηριστι­κῶς ἀνέφερε. Ἡ Ἐκκλησία ἐξετάσασα τό ὅλον θέμα καί συσκεφθεῖσα ἐν Ἁγίω Πνεύ­ματι, ἀπεφάνθη, ὅτι αὐτές οἱ θεωρίες εἶναι «ἀμάρτυρες», δέν ἔχουν δηλαδή τήν συμμαρ­τυρία τῶν ἁγίων Πατέρων καί τῆς ὅλης Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας, στόν Τρια­δικό Θεό δέν ὑπάρχει «κοινωνία προσώπων», ἡ Ἁγία Τριάς ἐπ' οὐδενί λόγω δύναται νά θεωρηθῆ Ἐκκλησία, καί ἐκάλεσε πατρικῶς καί ἐπανειλλημένως μεθ' ὑπομονῆς τούς καινοτόμους νά ἐγκαταλείψουν τίς δοξασίες πού διάβασαν σέ συγγράμματα οἰκουμενιστῶν πανεπιστημιακῶν θεολόγων καί νά περιοριστοῦν σέ ὅσα παρελάβαμε ἀπό τήν Ἐκκλησία». (Αὐτόθι σελ. 37).

Ἀγαπητέ, ἐπί τῶν ἀνωτέρω λάβετε ὑπ' ὄψιν ὅτι: α) Ὁ χαρακτηρισμός τῆς Ὁμοουσίου Τριαδικῆς ἑνότητος καί κοινωνίας ὡς Ἐκκλησίας, ὑφίσταται καί ὡς διατύπωσις Ἱεροσυνοδική καί Παγκληρική, ἤδη ἀπό τό 1979, καί δή τῆ παρουσία καί ὀργανικῆ συμμετοχῆ τῶν τε Νικολάου, Παχωμίου κ.τ.λ.! («Κ.Γ.Ο.» Τόμος 1979 Α.Τ. 18ον Μηνός Ἰουνίου σελ. 14, ὡς καί ἀλλαχοῦ). Ἐπί τόσας δεκαετίας δέν ἦτο καινοτομία καί ἔγινε μόλις τό 1997 ἤ τό 2007, ὅτε τά σκοτεινά κέντρα καί ἐγκάθετοί των ἀπεφάσισαν τήν σκευωρίαν διά νά φθάσετε ἐσεῖς εἰς τήν ἐγκύκλιον τοῦ 2007; Ἔστω, ἀλλά καί πάλιν πρωτίστως θά ἔδει νά εἶχεν ἀνακα­λέσει ἡ «Σύνοδός» σας τήν ἰδικήν της χρονίσασαν «καινοτομίαν» καί νά τήν εἶχεν ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ! β) Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τήν ἀποτολμηθεῖσαν διατύπωσιν, καθ' ἥν δῆθεν «...ἡ Ἐκκλησία σας συσκευθεῖσα ἐν ἁγίω Πνεύματι ἀπεφάνθη»(!) τό μόνον, τό ὁποῖον ἐπιβάλλεται νά εἴπωμεν εἶναι τό φιμώθητι πονηρόν πνεῦμα τοῦ γράψαντος! Ἐτόλμησεν, τό ἀκάθαρτον πνεῦμα τοῦ συντάκτου τοῦ κειμένου σας, νά Ἱεροσυλήση καί κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, λέγων ὅτι ἡ ἄκρως σχισματο­αιρετική βλάσφημος καί Ἐκκλησιομάχος «σαθρά συμμορία» τοῦ Νικολάου ταυτίζεται μέ τήν Ἐκκλησίαν, καί ὅτι ὅσα «ἀπεφάνθη περί ἀμαρτύρου» τά «ἐξήτασεν καί τά ἀπεφάσισεν ἐν ἁγίω Πνεύματι»; Φιμώθητι πονηρόν καί ἀκάθαρ­τον πνεῦμα, διότι «οὐχί ἐν Ἁγίω Πνεύματι», ἀλλ' ἐν τῶ Πονηρῶ μετά τῶν ἐγκαθέτων, συσκεφθεῖσα συνέλαβεν καί ἐμεθόδευσεν τήν Σατανικήν ταύτην σκευωρίαν, τήν ὁποίαν συνεχίζετε καί μετά ἀπό τήν κατ' ἐξοχήν Σατανικήν ἐγκύκλιον τῆς 28.11.2007!... Νά ἀναζητήσετε εἰς αὐτήν τήν ἐγκύκλιον τήν μεγίστην καί ἰδιαιτέρως ρητήν ἀποκάλυψιν, καθ' ἥν ἡ «σαθρά συμμορία» σας, μόλις τό 2007 ἠσθάνθη ἐλευθέρα νά ψευσθῆ καί νά βλασφημήση κατά τοῦ Ἁγ. Πνεύματος καί τῆς Ὁμολογίας!

Ὡστόσον προκαλεῖ φρίκην τό γεγονός, ὅτι καθ' ὑμᾶς καί προηγουμένως κατά τήν «σύνοδόν» σας, εἶναι ἀμάρτυρος ἡ διατύπωσίς μας, περί «τελείας κοινωνίας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», ἤ περί «πλήρους καί τελείας κοινωνίας καί ἀδιαιρέτου ἑνότητος τῶν τριῶν Θείων Προσώπων, τοῦ ἑνός (καί ὑπερουσίου) Θεοῦ»! Εἶναι ἀμάρτυρος ὁ χαρακτηρισμός αὐτῆς τῆς Τριαδικῆς ἑνότητος καί Κοινωνίας ὡς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν πρῶτος ὁ Κύριος ζητεῖ καί ἡ ὁποία ἀντανακλᾶται εἰς τήν ἑνότητα καί κοινωνίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ! Δέν ὑπάρχει «κοινωνία προσώπων εἰς τήν ὁμοούσιον Ἁγίαν Τριά­δα»! Προσοχή, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, διότι τοιαῦτα αἱρετικά εἶναι πρωτοφανῆ(***)!

Φρίκην καί ἀπογοήτευσιν προκαλεῖτε, διότι εἴτε ἐν τῆ ἀμαθεία σας, εἴτε ἐν τῆ ἀπογνώσει σας, ἐγίνατε φερέφωνον τῶν ἀδιστάκτων ἐγκαθέτων τῶν Παπι­κῶν, Νεοημερολογητικῶν-Παλαιοημερολογιτικῶν-Οἰκουμενιστικῶν Κέν­τρων, καί πρωτίστως αὐτοῦ τοῦ Φλωρινικοῦ, τό ὁποῖον ἐκίνησεν τό θέμα ὅλως ἀνεντί­μως, ἐνῶ ἀπέφυγεν νά διατυπώση ὅσα ἀνόητα σᾶς ὑπηγόρευσαν διά νά σᾶς ἐκθέσουν!... Οἱ Φλωρινικοί, εἰς τήν ψευδῆ, συκοφαντικήν καί διαστροφικήν κα­ταγγελίαν των, ἰσχυρίσθησαν ὄχι αὐτό τό ὁποῖον ἐκηρύξαμεν καί ὀρθῶς σεῖς γράφετε ἀνωτέρω, ἀλλά ψευδόμενοι δημοσίως εἶπον ὅτι «ἐκηρύξαμεν ὡς Ἄναρ­χον τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ»!

 ΑΠΑΝΤΩΜΕΝ: α) Ναί, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, εἰς τήν ὁμιλίαν μας κατά τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας, κατά τό ἔτος 1997, ὡς ἐν εἰσαγωγῆ εἰς τό Μέγα Μυστήριον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, περί τοῦ ὁποίου σεῖς φρονεῖτε ὅλως αἱρετικά, ἀπεκαλέσαμεν τήν ἐν τῆ Θεία Οὐσία καί ἀγάπη ἑνότητα καί Κοινωνίαν τῶν τριῶν Θείων Ὑποστάσεων-Προσώπων, τοῦ ἑνός καί ὑπερουσίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, θέμις εἰπεῖν, ὡς πρώτην καί Ἄναρχον Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἄ­κτιστος, ὑπερούσιος καί προαιωνία, δέν κατανοεῖται νοησιαρχικῶς, κατ' οὐδένα τρόπον, οὔτε περιγράφεται ἤ διδάσκεται, διό εἶπον ὅτι δέν θά ὁμιλήσω περί Αὐτῆς, ἀλλά περί τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, εἰς τήν ὁποίαν ἀντανακλᾶται ἡ ἑνότης καί κοινωνία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ! Φρίκην προκαλεῖ ὁ ἰσχυρισμός σας καθ' ὅν δῆθεν, «ἡ Ἐκκλησία... ἀπεφάνθη ὅτι αὐτές οἱ θεωρίες εἶναι ἀμάρτυρες» καί ὅτι «στόν Τριαδικό Θεό δέν ὑπάρχει κοινωνία προσώπων, ἡ Ἁγία Τριάς ἐπ' οὐδενί λόγω δύναται νά θεωρηθῆ Ἐκκλησία...»! Καί μόνον ὅτι ἀναγκάζομαι νά τά ἀντιγράφω, αἰσθάνομαι τόσον ἄσχημα, διότι αἱ ἀπόψεις, τάς ὁποίας σᾶς ἔγραψαν, εἶναι εὐθύτατα ἐκ τοῦ Διαβόλου, ἀποτελοῦν δέ ἐσχάτην βλασφημίαν καί Τριαδολογικήν αἴρεσιν! Γράφετε ὅτι «στόν Τριαδικό Θεό δέν ὑπάρχει κοινωνία Προσώπων»!!! Ποῖος σᾶς τό εἶπεν ἤ ποῦ τό εὑρήκατε τοῦτο; Ὄχι, ἀγαπητέ, ὅσον καί ἐάν κηρύσσετε τοσοῦτον αἱρετικά καί ἀθελόγητα, σᾶς διορθώνομεν λέγοντες ὅτι εἰς τήν Παναγιάν Τριάδα ἔχομεν Μονάδα ἐν Τριάδι, δηλαδή ὁμολο­γοῦμεν Ἕνα Θεόν Τρισυπόστατον καί ὁμοούσιον. Αὐτός ὁ Τριαδικός καί Ἕνας Θεός δέν εἶναι τρεῖς ξεχωριστοί Θεοί, ἀλλ' ΕΙΣ ἐν τῆ Οὐσία καί τῆ ἀγάπη. Ἡ ἐν τῆ ὁμοουσιότητι καί ἀγάπη Κοινωνία, ἑνότης καί ἀλληλοπεριχώρησις τῶν τριῶν Θείων Προσώπων-Ὑποστάσεων ἐχαρακτηρίσθη ὡς «Πρώτη Ἄναρχος Ἐκκλη­σία», περί τῆς ὁποίας δέν χωρεῖ λόγος! Ἄς προσέχωμεν, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, διότι αὐτά τά ὁποῖα σᾶς ὑπηγόρευσαν συνιστοῦν ἐσχάτην Τριαδολογικήν καί Ἐκκλησιολογικήν Αἵρεσιν! Κάνετε ὀλίγην ὑπομονήν καί θά παραθέσωμεν δι' ἄλλην μίαν φοράν τάς ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ περί αὐτῆς τῆς ἑνότητος καί Κοινωνίας τῶν Τριῶν Θείων Προσώπων-Ὑποστάσεων τοῦ ἑνός ἐν Τριάδι Θεοῦ, τόσον ἐκ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὅσον καί τῶν Πατέρων, ἀφοῦ προηγουμένως, ἀναφέρωμεν ἀκόμη δύο τρία σημεῖα, εἰς τά ὁποῖα ψευδῶς ἐπαναλαμβάνετε ὅτι «ἡ Ἐκκλησία (σας) ἐξήτασε τό θέμα... καί ἀπεφάνθη»!

 Εἰς τήν σελίδα 39 ἐπαναληπτικῶς πάλιν γράφετε: «ὁ Ἐλευθέριος Γκουτζίδης μέ ἐριστικό τρόπο ἐταλαιπώρησε καί ἀναστάτωσε τήν Ἐκκλησία ἐπί σειράν ἐτῶν. Μακροθυμοῦσα ἡ Ἐκκλησία ἀσχολήθη ἀμερόληπτα μέ τήν περίπτωσίν του, ἐξετά­σασα τά ἐπιχειρήματά του τόσο ἐν Συνόδω ὅσον καί διά τῆς συστάσεως θεολογικῶν ἐπιτροπῶν διά τήν διερεύνησιν τοῦ θέματος. Ἐπανειλημμένως ὁ ἴδιος ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας καί διάφοροι ἄλλοι ἐπεχείρησαν πατρικῶς καί ἀδελφικῶς νά τόν νουθετήσουν συστήνοντάς του νά μήν ἀντιτάσσεται στήν Ἐκκλησία ἀλλά νά ὑποτάσσεται στήν διδασκαλία καί τήν Παράδοσίν της» (αὐτόθι σελ. 39).

 Ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, ποτέ δέν συμπεριεφέρθημεν ἐριστικῶς πρός οὐδένα. Ἀντιθέτως ὅλοι οἱ κατά τῆς Ἐκκλησίας ἐπίδοξοι προδόται, ὄχι ἁπλῶς ἔχουν ἐπιδείξει μονίμως ἐριστικήν καί μισάνθρωπον συμπεριφοράν ἔναντι τῆς ταπει­νότητός μου, ἀλλά καί ἐσκευώρησαν σατανικάς σκευωρίας, ὅπως καί ἡ ἰδική σας. ἀλλά τί εἶναι ἡ ἰδική σας σκευωρία ἔναντι τῆς τοιαύτης τῆς «Συνόδου» σας καί τῶν «θεολογικῶν σας ἐπιτροπῶν»!... Προσπαθῆστε νά μελετήσετε τό θέμα, ὅπως ἤρχισεν καί ἐξελίχθη διά νά ἴδητε ὅτι ἡμεῖς δέν «ἐταλαιπωρήσαμεν καί δέν ἀναστατώσαμεν τήν Ἐκκλησίαν», ἀλλά μόνον τόν κατά τῆς Μητρός μας Ἐκκλη­σίας ἀντίδικον ἀντιμετωπίσαμεν καί τά ὄργανά του, ὅπως καί τήν «σαθράν συμμορίαν» σας, ἡ ὁποία ἤθελεν ὁπωσδήποτε νά φθάση εἰς τήν Προδοσίαν τῆς 28.11.2007, καθ' ἥν μέ τήν «ΠΟΝΗΡΙΑΝ ΚΑΙ ΓΟΗΤΕΙΑΝ» της, (Α΄ Παῦλον Β΄ Τιμόθ. Γ 13) ἐπεχείρησεν νά «εὐαγγελισθῆ» τό ψεῦδος περί «χειροθεσίας» σας, καί τήν «ΑΠΑΤΗΝ» περί δῆθεν «καθαρισμοῦ» ὑμῶν ὡς καί Αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἐκ τοῦ μιάσματος τῆς «χειροθεσίας» σας!... Πέραν δέ τούτων ἰσχυρίζεσθε ὅτι οὕτω κατέστητε «κανονικοί καί γνήσιοι Ἐπίσκοποι», ἐνῶ ὁ ὁμολογητής Μητροπολίτης Μεσογαίας Κήρυκος, ὁ ὁποῖος δέν ἐκοινώνησεν τοῦ Σατανικοῦ αὐτοῦ σχεδίου σας, δηλαδή δέν ἀπεκήρυξεν τήν ἀνυπόστατον «χειροθεσίαν»(!) εἶναι «ψευδεπίσκο­πος»! Ἄπαγε τῆς βλασφημίας πονηρόν καί ἀκάθαρτον πνεῦμα, τό ἐμβαλόν εἰς πρώην ἐπισκόπους τοιαύτας βλασφημίας καί οὕτω καταστῆσαν αὐτούς προ­δρόμους τοῦ ἀντιχρίστου! Σεῖς, λοιπόν ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, ὄχι μόνον ἐταλαι­πωρήσατε καί ἀνεστατώσατε, ἀλλά καί κατά τόν πλέον σατανικόν τρόπον ἐπεχειρήσατε τήν προδοσίαν κατά τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί προεκαλέσατε τήν ἐπαίσχυντον ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΝ σας, ἡ ὁποία δέν ἐξαλείφεται οὔτε διά μαρτυρικῶν αἱμάτων! «ἐταλαιπωρήσατε καί ἀναστατώσατε τούς πιστούς», τολμῶ δ' εἰπεῖν καί τήν ἀναξιότητά μου, γεγονός τό ὁποῖον ὅμως θεωρῶ τιμήν, διότι ὅλον αὐτό ἐπεχειρήθη ἐναντίον μας «ἕνεκεν δικαιοσύνης καί ἀληθείας»!

 Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τόν διά πολλοστήν φοράν διατυπούμενον ψευδῆ ἰσχυρι­σμόν σας, καθ' ὅν δῆθεν μέ τό θέμα αὐτό ἡ «Ἐκκλησία ἠσχολήθη... ἐν Συνόδω... ὅσον καί διά τῆς συστάσεως θεολογικῶν ἐπιτροπῶν καί δῆθεν διευρεύνησεν τό θέμα», σᾶς ἀπαντῶ: Ὄχι, κ. Σεβαστιανέ, καί αὐτό εἶναι σατανικόν ψεῦδος-ἀ­πάτη, διότι οὔτε ἡ ὁμάς τῶν ψευδεπισκόπων σας, οὔτε οἱ «θεολόγοι» σας, ἀλλ' οὔτε καί σεῖς ὁ ἴδιος, ποτέ ἠσχολήθητε ἐν τῆ οὐσία καί ἐξηγοῦμαι:

 1) Πρωτίστως μήν ταυτίζετε τήν «σαθράν συμμορίαν» σας μέ Αὐτήν ταύτην τήν Ἐκκλησίαν, διότι ἀκόμη καί μιά Κανονική καί Ὀρθόδοξος Σύνοδος δέν ταυτίζεται μέ τήν Ἐκκλησίαν, ἀλλ' ἁπλῶς τήν διακονεῖ.

 2) Ὀφείλετε νά ἐπιδείξετε ἤ νά μᾶς ἀποστείλετε πρός δημοσίευσιν ὅλα αὐτά τά Πρακτικά καί τάς ΑΠΟΦΑΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, τόσον τῆς «Συνόδου» σας, ὅσον καί τῶν «θεολογικῶν ἐπιτροπῶν» σας, αἱ ὁποῖαι συνεστήθησαν καί συνεδρίασαν ἐπ' αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ναί, θέλομεν τάς Γνωματεύσεις τῶν θεολό­γων ἤ τάς Προτάσεις, ἤ τάς «Θεολογικάς των ἀποφάνσεις», ἐνῶ πρωτίστως θέ­λομεν τά Πρακτικά τῶν «Συνόδων» σας ἤ ἔστω τά πρακτικά τοῦ Φλωρινικοῦ Κέντρου ἀπό τό 1997! Αὐτά τά ἔχουν ἐν πολλοῖς καί οἱ συντάκται τοῦ κειμένου σας!...

 Σεβαστιανέ μου, ξέρω πολύ καλά τί γράφω καί σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι δέν ἔχετε νά ἐπιδείξετε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΟΥΔΕΝ! Διά δέ τήν ἀπόλυτον ἀντικειμενικήν ἀλή­θειαν, ἕν μόνον ἔχετε νά ἐπιδείξετε, τήν ἀπό 14.2.2002 εἰσήγησιν ὄχι ἀσφαλῶς τοῦ «Πειραιῶς» Νικολάου, ἀλλά τῶν ἐγκαθέτων ὑπό τῶν ξένων κέντρων, τήν ὁποίαν ὁ δυστυχής Νικόλαος ἁπλῶς ὑπέγραψεν καί ἀνέγνωσεν κατά τήν 14.2.2002, καί δι' αὐτῆς ἀφ' ἑνός ἐκήρυξεν τήν ἐσχάτην τῶν Τριαδολογικῶν καί Ἐκκλησιο­λο­γικῶν αἱρέσεων καί ἀφ' ἑτέρου ἀπήτησεν ὅπως «ἐδῶ καί τώρα» ἀφορισθῆ ὁ Γκουτζίδης! Καί ἡ «σαθρά συμμορία» σας εἶπε ΝΑΙ, εἰς τά ξένα κέντρα καί τούς ἐγκαθέτους των, καί «ἄμες ἔπος ἄμ' ἔργον»!

 3) Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι, χάριτι θεία, δέν ἀνετάχθημεν εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, ἀλλ' οὔτε καί εἰς τήν σαθράν συμμορίαν σας, εἰς τήν ὁποίαν πάντο­τε ἀπηντήσαμεν ὑποδειγματικῶς πλήν σαφῶς καί ἀποδεικτικῶς. Αὐτό ἀκριβῶς τό γεγονός τήν ἐδαιμόνισεν!..., ἐνῶ δέν ἀφῆκεν ἥσυχον καί ὑμᾶς!...

 ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΙΣ

 Διά νά ξεκουράσω καί σᾶς προσωπικῶς καί κάθε ἀναγνώστην, θά ἀνοίξω παρένθεσιν καί θά σᾶς μεταφέρω εἰς ἕν παράλληλον γεγονός τοῦ 382, τό ὁποῖον διεδραματίσθη κατά τήν Β΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον καί τό ὁποῖον προεκάλεσαν ὄχι ὀλίγοι Ἐπίσκοποι. Ἀνοίγω δέ αὐτήν τήν παρέθενσιν διότι τό γεγονός εἰς τό ὁποῖον θά ἀναφερθῶ εἶναι ἀπολύτως παρόμοιον μέ τήν περί «ἀμαρτύρου» ψευδοκατηγορίαν σας!

 Μετά τήν Α΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, καθ' ἥν εἶχεν ἀντιμετωπισθεῖ ὁ ἀρεια­νισμός καί εἶχεν κηρυχθεῖ-δογματισθεῖ ἡ Πίστις-Ὁμολογία εἰς τόν ἐνανθρω­πή­σαντα, Θεόν Λόγον, τόν Χριστόν(****), τό Τριαδικόν Δόγμα ὑπελείπετο, ὡς πρός τήν Πίστιν καί Ὁμολογίαν εἰς τό τρίτον Πρόσωπον, ἤτοι, τό Ἅγιον Πνεῦμα. ὁ μέγας Θεολόγος Γρηγόριος, ἐπειδή ἤθελεν νά ὁλοκληρώση τήν διδασκαλίαν περί τοῦ Τριαδικοῦ Δόγματος, ὑπέστη πραγματικόν μαρτύριον ἀπό τούς «ἐνισταμένους» καί μαχόμενους τήν ἀλήθειαν! Δύσκολον τό ἔργον τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου, διότι γενικῶς ὁ ἀρειανισμός, τά σκάνδαλα καί οἱ διωγμοί, εἶχον κουράσει τούς πάν­τας, ἐνῶ οἱ ἀμαθεῖς, ὅπως καί σήμερα, δέν ἐδέχοντο ἄλλας θεολογικάς συζητή­σεις καί δέν ἐδέχοντο νά ἀκούσουν περί τῆς Θεότητος τοῦ ἁγίου Πνεύματος!!! Αὐτό ἀντιμετώπισεν ὁ Ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος κατά τήν ἐν λόγω Β΄ Ἁγίαν Οἰ­κουμενικήν Σύνοδον! ἡ πλειονότης τῶν ἐπισκόπων ἐπετέθησαν κατά τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου, τόν ὁποῖον ἐχαρακτήριζον καινοτόμον καί ὅτι καταργεῖ τήν παρα­δοθεῖσαν πίστιν, διό δέν ἤθελον νά ἀκούσουν, περί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος καί ἰδιαι­τέρως δέν ἐδέχοντο τόν ὅρον περί ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος! Δι' αὐτόν τόν λόγον δριμύτατα διήλεγχον τόν Ἅγιον μέ τήν κατηγορίαν: «Πόθεν ἡμῖν ἐπεισάγεις ξένον Θεόν καί ἄγραφον», ἤτοι τό Πνεῦμα; (Λόγος 31 PG 36, 161). Ὅ,τι ἀκριβῶς (τῶν ἀναλογιῶν ὅλων τηρουμένων), λέγετε ὅλοι ἐσεῖς ἀπό τό 1998 περί δῆθεν «ἀμαρτύρου» τῆς διατυπώσεώς μας περί «πρώτης καί ἀνάρχου Ἐκκλησίας, ἤγουν τῆς πλήρους καί τελείας κοινωνίας καί ἑνότητος τῆς Τριαδικῆς Μίας Θεότητος». Ἔτσι καί πολύ περισσότερον ἐκατηγορεῖτο ἐν τῆ Β΄ Ἁγία Οἰκουμενι­κῆ Συνόδω ὁ Ἅγιος Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος ὅμως παρέμεινεν ὁ μεγαλύτερος Θεολό­γος τῆς Τριαδικῆς Θεολογίας! Εἶναι ὁ μετά τόν Ἅγ. Ἀθανάσιον, συστηματικώ­τε­ρον καί ἀκριβέστερον διατυπώσας τήν Τριαδολογίαν, τήν ὁποίαν ἔκτοτε ΟΜΟ­ΛΟΓΕΙ καί ΚΗΡΥΣΣΕΙ ἡ Ἐκκλησία. Ποῖος ὅμως δύναται νά παρακολουθήση πόσα ὑπέφερεν, πόσον ὑβρίσθη καί ἐπροπηλακίσθη ὁ Ἅγιος ἀπό ἀδαεῖς συνε­πισκόπους του! Μέ ὑπομονήν καί ἀγάπην τούς ἀντιμετώπισεν, ἐνῶ ρητῶς τούς ἐδήλωνεν:

 - «Δέν εἶμαι νεωτεριστής δέν καταργῶ τήν παράδοσιν, ἀλλά διακονῶ τήν ἀπο­κάλυψιν».

- «Δέν ἀφήνω τήν διδασκαλία περί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος ὅσον πολλοί καί ἄν εἶσθε καί ἐπαναστατεῖτε».

 - «Ὅσα σᾶς ἀνέλυσα περί Ἁγίου Πνεύματος ἀπορρέουν καί ἀπό τό γράμμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀλλά καί πίσω καί κάτω ἀπό τό γράμμα. ὁδηγός μου εἶναι ὁ Θεῖος Λόγος» καί ἐπάγεται ἀποδεικνύνων ὅτι ὅσα διδάσκει δέν εἶναι ΑΓΡΑΦΑ-Α­ΜΑΡ­ΤΥΡΑ, ὡς τόν ἐκατήγορου, ἀλλ' εἶναι «ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ ἐν τῶ Εὐαγγελίω».

Εἰς τήν συνέχειαν τούς παρουσιάζει πλῆθος γραπτῶν μαρτυριῶν ἐκ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί κυρίως προτάσσει καί ὑπογραμμίζει τάς μαρτυρίας τοῦ ἰδίου τοῦ Κυρίου: «...ὁ δέ παράκλητος, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὅ πέμψει ὁ Πατήρ ἐν τῶ ὀνό­ματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξη πάντα καί ὑπομνήση ὑμᾶς πάντα ἅ εἶπον ὑμῖν», (Ἰωάννου ΙΔ΄ 25-26). Καί πάλιν: «Ἔτι πολλά ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ' οὐ δύνασθε βαστά­ζειν ἄρτι. Ὅταν δέ ἔλθη ἐκεῖνος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδήγηση ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν. οὐ γάρ λαλήσει ἀφ' ἑαυτοῦ ἀλλ' ὅσα ἄν ἀκούση λαλήση καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος ἐμέ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψετε καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν» (Ἰωάννου ΙΣΤ΄, 12-14).

 Ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, μέ πολλήν κατάπληξιν βλέπομεν ὅτι ὁ Πονηρός, ὁ ὁποῖος ἐπηρέαζεν τήν πλειοψηφίαν τῶν ἐπισκόπων κατά τήν Β΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, δι' ἀμαθῶν ἐπισκόπων, πλήν ἐλευθέρων ὡς ἐν τέλει ἀπεδείχθη, καί οὐχί ἐξηρτημένων ἐξ ἐγκαθέτων, ὡς συμβαίνει σήμερον, ἐπολέμησεν πρωτίστως τό Ὀρθόδοξον Τριαδολογικόν Δόγμα, τό ὁποῖον ἤρχισεν διατυπούμενον ὑπό τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς, καί ὡλοκληρώθη ὑπό τῆς ἐν λόγω Β΄ Οἰκουμενικῆς, ἐνῶ κυ­ριολεκτικῶς ἐτυράννησεν τόν κατ' ἐξοχήν Μέγαν Θεολόγον Ἅγ. Γρηγόριον! Ναί, ἐτυράννησεν τόν Ἅγιον μέ τήν τυφλήν κατηγορίαν ὅτι δῆθεν εἰσάγει νέας θεο­λογίας «ἀγράφους» καί «ἀμαρτύρους» καί τόν ἔθετον δῆθεν πρό ἀδιεξόδου μέ τά ἐρωτήματα, «ποῦ βρῆκε εἰς τήν Ἁγ. Γραφήν τόν ὅρον περί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος «Ο­ΜΟΟΥΣΙΟΝ τῶ Πατρί»! ὠρύοντο δέ ἐκστομίζοντες τούς χαρακτηρισμούς «Γρηγόριε εἶσαι νεωτεριστής...» «Γρηγόριε κηρύσσεις ἄγραφα», «Γρηγόριε ποῦ βρῆκες τόν ὅρον «ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ» κ.λπ. Εἰς ὅλα αὐτά ὅμως ὁ Ἅγιος, εἶχεν ἤδη τήν θείαν ἔλλαμψιν, διό μέ ὑπομονήν, τούς διεβεβαίωνεν ὅτι, ἡ δογματική διατύπωσις, τήν ὁποίαν εἰσηγεῖται περί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος ὡς «ὁμοουσίου τῶ Πατρί καί τοῦ Υἱῶ», πλημμυρίζει ἐξερχομένη ἔκ τε τοῦ γράμματος ἀλλά καί τοῦ βάθους τοῦ Πνεύ­ματος τῆς Ἁγίας Γραφῆς, καί ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον εἰς τόν θεολογοῦντα νά ἔχη τάς προϋποθέσεις νά εἰσέλθη εἰς τό βάθος τῆς Ἁγ. Γραφῆς καί νά μήν γλυστρᾶ εἰς τήν ἐπιφάνειαν τοῦ γράμματος Αὐτῆς!

 Ἐπί τούτοις παραθέτομεν ἐλάχιστα τινά ἀκόμη χαρακτηριστικά ἀποσπά­σματα ἐκ τοῦ ΛΑ΄ Λόγου τοῦ ἁγίου (Θεολογικός Πέμπτος περί τῶν ἁγίου Πνεύματος), ἔνθα ἀναγινώσκομεν ἐν ἀρχῆ τάς προσβολάς κατά τοῦ Ἁγίου: «Ποῖος εἶσαι, τί θέλεις νά πῆς περί τοῦ Ἁγ. Πνεύματος; Πόθεν ἀντλεῖς καί μᾶς διδάσκεις ξένον Θεόν καί ἄγραφον;». Ἀμέσως ὅμως ὁ Ἅγιος διακριτικώτατα ἀποδέχεται ὅτι «Ἔχει μέν οὖν τι τό δυσχερές ὁ περί τοῦ Πνεύματος λόγος, οὐ μόνον ὅτι ἐν τοῖς τοῦ Υἱοῦ λόγοις ἀποκαμόντες οἱ ἄνθρωποι, θερμότερον τῶ Πνεύματι προσπαλαίουσι... Ὅμως διδότω τό Πνεῦμα, καί ὁ λόγος δραμεῖται, καί ὁ Θεός δοξασθήσεται...» (PG Τόμος σελ. 133). Καί συνεχίζων ἀπαντᾶ εἰς τήν ἔνστασίν των, «Ποῖος μέχρι σήμερον προσεκύνησεν τό Πνεῦμα ἤ ποῖος ἐκ τῶν παλαιοτέρων καί νεωτέρων προσηυχήθη εἰς αὐτό, ἤ ποῦ γράφεται νά προσευχώμεθα καί νά προσκυνοῦμεν τό Πνεῦμα;» (αὐτόθι σελ. 145). Καί ὁ Ἅγιος ἀπαντᾶ: «Εἶναι ἀρκετόν τοῦτο μόνον νά σᾶς εἴπω: Τό Πνεῦμα ἐστίν ἐν ὦ προσκυνοῦμεν καί δι' οὗ προσευχόμεθα. «Πνεῦμα γάρ, φησίν, ὁ Θεός, καί τούς προ­σκυνοῦντας αὐτόν ἐν Πνεύματι καί ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν» καί πάλιν «Τό γάρ τί προσευξόμεθα, καθ' ὅ δεῖ, οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ' αὐτό τό Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει παρ' ἡμῖν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις;» καί «Προσεύξομαι τῶ Πνεύματι, προσεύξομαι δέ καί τῶν νοΐ» τουτ' ἔστιν, ἐν νοΐ καί Πνεύματι» (αὐτόθι σελ. 145).

 Καί πάλιν, ἐνῶ ὁ Ἅγιος δέν τούς ἐγκατέλειψεν, ἀλλά συνεχίζει τάς μαρ­τυρίας καί συντρίβει τάς περί ΑΜΑΡΤΥΡΟΥ κατηγορίας: «Πνεῦμα Θεοῦ λέγεται, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ, Πνεῦμα Κυρίου, αὐτό Κύριος, Πνεῦμα υἱοθεσίας, ἀ­ληθείας, ἐλευθερίας. Πνεῦμα σοφίας, συνέσεως, βουλῆς, ἰσχύος, γνώσεως, εὐσε­βείας, φόβου Θεοῦ... Πνεῦμα τό ποιῆσαν, τό ἀνακαινίζον διά βαπτίσματος, δι' ἀνα­στάσεως. Πνεῦμα τό γινῶσκον ἅπαντα, τό διδάσκον, τό πνέον ὅπου θέλει καί ὅσον, ὁδηγοῦν, λαλοῦν,... μᾶλλον δέ, αὐτοφῶς καί ζωή, ναοποιοῦν, θεοποιοῦν, τελειοῦν... διαιροῦν χαρίσματα, ποιοῦν Ἀποστόλους, Προφήτας, Εὐαγγελιστάς, ποιμένας καί διδασκάλους... παντοδύναμον, παντεπίσκοπον... ἀπερίγραπτον...» (αὐτόθι σελ. 165). Θαύμασον, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, τόν Θεολόγον Ἅγ. Γρηγόριον, τόν ἐλλαμφθέν­τα ὑπό τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!...

 Μετά ἀπό ὅλας αὐτάς καί ἑτέρας μείζονας γραπτάς μαρτυρίας, τάς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ Ἅγιος, τά ἀγριωπά πρόσωπα ἐκείνων τῶν ἁπλῶν ἀλλ' ἐλευθέρων ἐν Χριστῶ ἐπισκόπων ἠρέμησαν, τά βλέμματά των ἐγλύκαναν καί ἐν τέλει ὁμοφρό­νησαν καί διετυπώθη τό Δόγμα περί τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὡς ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ ΤΩ ΠΑΤΡΙ ΚΑΙ ΤΩ ΥΙΩ, μεθ' ὅ διετυπώθη τό σχετικόν Ἄρθρον εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως: «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον τό Κύριον τό Ζωοποιόν τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον τῶ σύν Πατρί καί Υἱῶ συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον τό λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν»!

Ἀγαπητέ μοι Σεβαστιανέ, ταῦτα ἠναγκάσθην νά παρεμβάλω, εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ὅσων ἐπί τοῦ θέματος ἤδη ἔχω γράψει ἀπό τό 1999 μέχρι σήμερον, ἐρα­νιζόμενος πάντοτε ἀπό τήν Ἁγ. Γραφήν καί τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγ. Πατέρων καί μάλιστα τοῦ κατ' ἐξοχήν Θεολόγου Ἁγ. Γρηγορίου, ὅστις ἦτο ὅλος πεπλη­ρωμένος ὑπό τῆς Θείας ἐλλάμψεως!... Θά ἔδει λοιπόν νά σιωπῶ... Ὡστόσον δέν δύναμαι παρά νά εἴπω ὅτι τό ἴδιο Δαιμόνιον, τό ὁποῖον τότε δι' ἐκείνων τῶν ἐπισκόπων ἐπολέμησεν αὐτό τοῦτο τόν Ἅγιον Πνεῦμα καί ἑπομένως καί τό Τριαδικόν Δόγμα, τό ἴδιον ἐπολέμησεν καί πολεμεῖ πάλιν τήν Ἐκκλησίαν, ὄχι ἁπλῶς διά κακοτρόπων καί ἀγραμμάτων ἐπισκόπων, ἀλλά καί δι' ἐπιόρκων καί δεσμίων ὑπό τῶν σκοτεινῶν κέντρων καί τῶν ἐγκαθέτων! Ἐκεῖνοι οἱ μακάριοι Ἐπίσκοποι δέν ἐμάχοντο ἐπί τι σκοπῶ τό Δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος! Ἦσαν μό­νον ἀμαθεῖς, ἦσαν κουρασμένοι ἀπό τούς ἀρεινικούς διωγμούς καί τά μαρ­τύρια!... Δι' αὐτόν δέ τόν λόγον, ἀφοῦ ἡ ἀμάθειά των ἐπί μακρόν κυριολε­κτικῶς ἐτυράννησεν τόν Ἅγιον Γρηγόριον, τελικῶς ἐφωτίσθησαν ὑπό τῆς θείας ἐλλάμ­ψεως, τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ΟΜΟΦΩΝΩΣ διετύπωσαν καί ἐνέκριναν τό ἄρθρον τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως: «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον...»!

 * * *

 Μετά τήν ὡς ἄνω παρένθεσιν ἐπανέρχομαι καί ἐρωτῶ: Τί συμβαίνει σήμερον μέ τούς αἱρετικούς, βλασφήμους καί Ἐκκλησιομάχους ψευδεπισκόπους Νικό­λαον, Παχώμιον καί τούς λοιπούς; Τί συμβαίνει καί μέ ὑμᾶς κ. Σεβαστιανέ; Προ­φανῶς ἡ ἔλλειψις ταπεινώσεως καί κάθε ἄλλης ἀρετῆς εἰς τάς ἡμέρας μας, ἐστάθησαν ὡς ἐμπόδια ὥστε νά μήν νικηθῆ τό ἴδιο Δαιμόνιον, τό ὁποῖον, ὅπως ἀκριβῶς τότε, ὑπηγόρευεν τά περί «ἀγράφου» καί «ἀμαρτύρου», ὅσον ἀφεώρα εἰς τό ὁμοούσιον τοῦ ἁγίου Πνεύματος, οὕτω καί τώρα, μέ λύσσαν ὑπαγορεύει εἰς τούς συγχρόνους Ἐκκλησιομάχους καί εἰς ὑμᾶς προσωπικῶς τό ψεῦδος, τήν πλάνην καί βλασφημίαν περί δῆθεν «ἀμαρτύρου» τοῦ ὑφ' ἡμῶν χαρακτηρισμοῦ τῆς ἑνότητος καί κοινωνίας τῆς Τρισυποστάτου μίας Θεότητος ὡς «πρώτης καί ἀνάρχου Ἐκκλησίας», ἡ ὁποία δέν περιγράφεται, δέν διδάσκεται καί δέν νοεῖται. Ὡστόσον κατ' εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Αὐτῆς τῆς Τριαδικῆς ἑνότητος καί κοινω­νίας, θέμις δ' εἰπεῖν ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, εἶναι ἡ ἐν Χριστῶ ἑνότης καί κοινωνία τῶν πιστῶν εἰς τήν ὑπό τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Λόγου ἱδρυθεῖσαν Ἐκκλησίαν. Περί αὐτῆς ἡμεῖς, ὡμιλήσαμεν εἰς τήν Θεσσαλονίκην κατά τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας 1997.

 Διατί ὅμως μετά 20 περίπου ἔτη δέν διεκόπη αὐτό τό μένος; Δυστυχῶς, οἱ ἀπ' ἀρχῆς ΨΕΥΔΟΚΑΤΗΓΟΡΟΙ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΑΙ μας, ἀπαίδευτοι θεολογικῶς, δέν γνωρίζουν οὔτε τί λέγουν, οὔτε περί τίνος ἐκφράζονται ἀθεολογήτως καί πάντως βλασφήμως, ἐνῶ καταφανέστατα εἶναι καί δέσμια φερέφωνα καί ὄρ­γανα τρίτων, ἅτινα ἀπό κοινοῦ καί ἀπ' ἀρχῆς ψευδόμενα ἐσκόπουν ἀποκλει­στικῶς εἰς τήν πνευματικήν καί ἠθικήν προσωπικήν μας δολοφονίαν! Ναί, διότι ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1970 ὅλα τά κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς καί Ἐκ­κλη­σιολογίας-Ὁμολογίας σχέδιά των προσέκρουσαν ἐπί τῶν «λακτισμάτων» ἡμῶν καί ἐματαιώθησαν ὑπό τῶν «ὑλακτισμάτων» ἡμῶν τοῦ βρώμικου κυναρίου, πλήν ὅμως, χάριτι Χριστοῦ, «κυναρίου» εἰς τήν μάνδραν τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι «ναυάγιον»!

 Πρίν ἔλθω εἰς τό δεύτερον μέρος τῆς ἀπαντήσεως μου, (εἰς τό ἑπόμενον τεῦχος τῆς «Ὀρθοδόξου Πνοῆς»), σᾶς ἐρωτῶ, ἀγαπητέ μοι Σεβαστιανέ:

 Ἐμελετήσατε τό θέμα; Γνωρίζετε τί ἐξ ἀρχῆς ἔγραψεν ἡ ἐλαχιστότης μου καί τί ἔγραψαν οἱ ΨΕΥΔΟΚΑΤΗΓΟΡΟΙ, ξένοι καί ἡμέτεροι;

 Γνωρίζετε ποσάκις ἀπεδείξαμεν τό κατά τήν Ἁγίαν Γραφήν καί τήν Πατε­ρικήν Παράδοσιν, μεμαρτυρημένον τῆς διατυπώσεώς μας;

 Καί διά νά μήν πολυλογῶ σᾶς ἐρωτῶ: ἐγράψατε αὐτά τά ὁποῖα ἐγράψατε μετ' ἐπιγνώσεως καί ἐνσυνειδήτως ἤ διεθέσατε τόν ἑαυτόν σας ὡς ὄργανον τῶν ἐγκαθέτων καί εἰς τήν οὐσίαν τοῦ ἀντιδίκου τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του; Δέν βλέπετε μέ πόσην λύσσαν ὁ ἀντίδικος πολεμᾶ τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ καί οὕτω παρασκευάζει, λειαίνει καί πλατύνει τήν ὁδόν διά τήν ἔλευσιν τοῦ Ἀντιχρίστου; Συνειδητοποιεῖτε ἆραγε ὅτι ἔξωθεν καί ἔσωθεν πολεμεῖται ἡ Ἐκκλησία εἰς σημεῖον ὥστε, εἴ θεμις εἰπεῖν, ἐλθών ὁ ἀντίχριστος καί ὡς ἱστορικόν Πρόσωπον, νά μήν ἔχη πλέον κύριον ἔργον νά ἐπιτελέση, διότι αὐτό ἦτο καί εἶναι νά καταργήση τόν Χριστόν καί τήν Ἐκκλησίαν Του; Δυστυχῶς αὐτό ἰδιαιτέρως ἀπό τοῦ παρελθόντος αἰῶνος, ἐνεργεῖται, ὑπό τοῦ Νεοημερο­λογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ Φλωρινισμοῦ καί ἤδη (ἀπό τό 1971 καί μέχρι τό 2007) ὑπό τῶν ἐπιόρκων ψευδεπισκόπων, τούς ὁποίους ἀείποτε εὐλαβούμεθα καί ἐθεωροῦμεν ὡς ὁμολογητάς ἐπισκόπους! Αὐτό ὅλως ἰδιαιτέρως ἐποιήσατε τό 2007 ὡς «σαθρά συμμορία», τό δέ 2011 καί ὑμεῖς προσωπικῶς μέ ὅσα ἐγράψατε εἰς τήν ἀφιέρωσιν τοῦ ἡμεροδείκτου σας!

 Εἰς τό ἑπόμενον β΄ μέρος θά συνεχίσωμεν ἐπί τῆς οὐσίας τῆς σατανικῆς σκευωρίας περί «ἀμαρτύρου», διά νά προκύψη δι' ἄλλην μίαν φοράν ἡ σατανική «γοητεία καί ἀπάτη» σας. (Β΄ Τιμοθ. Γ΄ 13).

 (Συνεχίζεται)

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 (*) Σημ. ἡμετέρα: Σᾶς εὐχαριστῶ, λέγετε μίαν ἀλήθειαν, διότι πέραν τῆς ἐν Χριστῶ 50ετοῦς ἀδελφωσύνης, φιλίας καί συνεργασίας, ναί, ὑπάρχω καί «Μέντωρ» τοῦ ἐπισκό­που, δηλαδή «φίλος ἔμπιστος καί σύμβουλος σώφρων» κατόπιν δέ καί πιστός συνερ­γάτης...

(**) Σημ. ἡμετέρα: Ἡμεῖς κ. Σεβαστιανέ, «Διετυπώσαμεν ἰδική μας Ἐκκλησιολογίαν τήν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία κατεδίκασεν ὡς ἀμάρτυρον»(!); Ὄχι, ἄπαγε τῆς βλασφημίας, ἡ Ἐκκλη­σιολογία τήν ὁποίαν κηρύσσομεν, δέν εἶναι ἰδική μας ἀλλ' Αὐτῆς Ταύτης τῆς Ἐκκλη­σίας(!), αὐτήν δέ τήν Ἐκκλησιολογίαν, τόσον ὁ πρ. Φλωρίνης ὅσον καί οἱ πέντε, ἰδιαι­τέρως δέ ἡ «σαθρά συμμορία» τῶν ψευδεπισκόπων, Νικολάου, Παχωμίου καί ὑμεῖς κ. Σεβαστιανέ, κατεδικάσατε μέ ἐξαίρετον «πονηρίαν καί γοητείαν» τήν 28ην Νοεμβρίου 2007, διά τῆς καταδίκης τῆς «χειροθεσίας» σας!...

 (***) Προσοχή! Μήν ἀποτολμᾶτε νά συγχέετε ὀρθολογιστικῶς τά ἰδιαίτερα καί ἀκοινώνητα θεῖα ἰδιώματα τῶν τριῶν Προσώπων, μέ τήν ἑνότητα καί κοινωνίαν Αὐτῶν ἐν τῆ ΟΜΟ­ΟΥΣΙΟΤΗΤΙ καί ἀγάπη, ὅπως δέν τάς συνέχεεν ὁ Κύριος ὅταν ἔλεγεν «Πάτερ Ἅγιε τήρησον αὐτούς ἐν τῶ σῶ ὀνόματι ἵνα ὦσιν ἕν καθώς καί ἡμεῖς ἕν ἐσμέν». Ἐν προκειμένω ὁ Κύριος δέν ἐκήρυξεν τήν ἑνότητα ἐν τῶ ἀγεννήτω, Γεννητῶ καί ἐκπορευτῶ, ἀλλά τήν ἐν τῆ Θεία φύσει καί οὐσία Τριαδικήν Κοινωνίαν ἑνότητα. ὑπό τήν ἔννοιαν αὐτήν χρησιμοποιεῖ καί ὁ Μέγας Φώτιος τήν μετοχήν «Ἐκκλησιάσασα ἡ τῆς Τριάδος ἑνότης»!

 (****) «(Πιστεύω) καί εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τόν Μονογενῆ, τόν ἐκ τοῦ Πατρός γεννηθέντα πρό πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ Φωτός, Θεόν ἀληθινόν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῶ Πατρί, δι' οὗ τά πάντα ἐγένετο. Τόν δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καί σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου καί ἐνανθρωπησάντα...».      


ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2011