ΤΕΥΧΟΣ 194
Αὔγουστος -Σεπτέμβριος -Ὀκτώβριος 2010
ΕΠΙ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ

Ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ ἀσφαλῶς εἶναι Ἐκκλησιαστικόν Περιοδικόν καί σκοπεῖ εἰς τήν διακήρυξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας, ἐνῶ ἀντιμετωπίζει καί τάς κατ' αὐτῆς ἐπιθέσεις, διακονεῖ δέ μερικῶς καί τήν Ὀρθόδοξον Πνευματικό¬τητα. Ὡστόσον τακτικά διατίθενται ἀρκεταί σελίδες τῆς «ΠΝΟΗΣ» διά νά ἐκτεθοῦν καί ἐθνικά - Πατριωτικά θέματα ἀφορῶντα τήν Ρωμιωσύνη. Φρονοῦ¬μεν ὅτι τό γεγονός αὐτό δέν ἀποτελεῖ ἐκτροπήν ἐκ τῆς ἀποστολῆς καί τοῦ σκοποῦ της, διότι ΠΙΣΤΙΣ καί ΠΑΤΡΙΣ δέν χωρίζουν, ἀφοῦ εἶναι δύο μεγέθη τά ὁποῖα συμπορεύονται καί δέν χωρίζουν, ἐνῶ διατηροῦν ἀμιγῆ τόν χαρακτῆρα των.
Ἡ ἀλήθεια αὕτή ἐβιώθη ἀείποτε, τελευταίως δέ καί κατά τό ἔπος τοῦ 1940, ὅτε Πίστις εἰς τόν Θεόν - τήν Ἐκκλησίαν καί εἰς τήν Πατρίδα, συνεπορεύθησαν καί ἐδημιούργησαν τό θαῦμα τοῦ 1940. Τήν ἀλήθειαν του ἀδιασπάστου τῶν δύο αὐτῶν μεγεθῶν, Χριστιανικῆς Πίστεως (= Ὀρθοδοξίας) καί Πατρίδος, μᾶς τήν ἐδίδαξαν καί παρέδωσαν καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι μᾶς διδάσκουν: «Τήν Πατρίδα τίμησον, καί τῆ ἀρετῆ βοήθησον αὐτῆ»Ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, καί «Οὐδέν Πατρίδος γλυκύτερον». Ἱερός Χρυσόστομος.Ὅλως ἐξαιρέτως εἰς τάς ἡμέρας μας ἅπαντες καλούμεθα νά συμπορευθῶμεν μέ τήν πίστιν εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν καί τήν Πατρίδα διά νά βοηθήσωμεν νά ἐξέλθη Αὕτη ἐκ τοῦ ἐν πολλοῖς εἰς τήν ἀποστασίαν μας ὀφειλομένου κλείδωνος...

ΦΛΕΓΟΝΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ἐπιλογή κειμένων καί ἐπιμέλεια στήλης ὑπό ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΛ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ
 
Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΩΣΗ
(Ὑπό τῶν Φράγκων 12/13.4.1204)
 «...ΕΚΤΟΤΕ ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν μία πόλη
καταδικασμένη νά χαθεῖ...»

Μέ ἀφορμή τήν θλιβερή ἐπαίτειο τῆς ἁλώσεως τοῦ 1453, ἀλλά καί ἐν συνεχεία προηγουμένων δημοσιευμάτων μας σχετικά μέ τήν πολιτισμική μας ταυτότητα ὡς Ρωμιῶν(*) ἐπελέξαμεν καί ἀναδημοσιεύομεν τό ἀκόλουθο κεί­μενον ἐκ τοῦ βιβλίου «Παρεμβάσεις ἱστορικές καί θεολογικές» τοῦ Καθηγητοῦ π. Γ. Μεταλληνοῦ:

 «Ἄν ἡ 29η Μαΐου εἶναι ἡμέρα πένθους γιά τόν ἑλληνισμό, διότι φέρνει στή μνήμη μας τήν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπό τούς ὀθωμανούς τό 1453, ἄλλο τόσο ἀποφράς εἶναι γιά τό Γένος μας καί ἡ 12/13η Ἀπριλίου, διότι κατ' αὐτήν ἔπεσε ἡ Πόλη τό 1204 στούς Φράγκους. Τό δεύτερο γεγονός δέν ὑστερεῖ καθόλου σέ σημασία ἡ κοινή διαπίστωση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας. ἀπό τό 1204 ἡ Πόλη, καί σύνολη ἡ Αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώμης, δέν μπόρεσε νά ξαναβρεῖ τήν πρώτη της δύναμη. Τό φραγκικό χτύπημα ἐναντίον τῆς ἦταν τόσο δυνατό, πού ἔκτοτε ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν «μία πόλη καταδικασμένηνά χαθεῖ» (Ἐλ. Ἀρβελέρ). Ἀξίζει, συνεπῶς, μία θεώρηση τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἔστω καί στά περιορισμένα ὅρια ἑνός ἄρθρου.

 1. Στίς 12/13 Ἀπριλίου 1204, ἔπειτα ἀπό μία πεισματική καί μακρόχρονη πολιορκία, κατελάμβαναν οἱ Φραγκολατίνοι Σταυροφόροι τήν Κωνσταντινούπολη. ἡ χριστιανική αὐτοκρατορία τῆς Ρωμανίας/Βυζαντίου ἔσβηνε κάτω ἀπό τό θανάσιμο πλῆγμα τῆς φραγικῆς Δύσεως. Τό γεγονός αὐτό ἦταν σημαντικότατο σέ δύο κατευθύνσεις: α) ἐσωτερικά, διότι σφράγισε καθοριστικά τήν περαιτέρω πορεία τῆς αὐτοκρατο­ρίας, καί β) ἐξωτερικά, διότι καθόρισε ἐπίσης τελεσίδικα τίς σχέσεις μέ τή Δύση, ἀλλά καί μέ τήν ἀνερχόμενη δύναμη τῶν ὀθωμανῶν. Ἡ τραγική ἱστορική ἐπιλογή τοῦ Ρωμαίικου, πού ἐκφράζεται μέ τόν γνωστό ἐκεῖνο λόγο «κρειττότερον (...) φακιόλιον (...) Τούρκων ἤ καλύπτρα λατινική», ὑποστασιώνεται στά 1204, ὅταν πλέον ἀποκαλύ­πτονται ἀδιάστατα οἱ διαθέσεις τῆς Φραγκιᾶς ἔναντι τῆς Ρωμαίικης Ἀνατολῆς.

 Ἀπό τίς 1095 ἀρχίζουν οἱ σταυροφορίες, ἐκστρατεῖες δηλαδή τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου τῆς Εὐρώπης, μέ σκοπό, κατά τίς ἐπιφανειακές διακηρύξεις, τήν ἀπελευθέρωση καί ὑπεράσπιση τῶν Ἁγίων Τόπων. Στίς ἐπιχειρήσεις αὐτές, πού κράτησαν ὥς τόν 150 αἰώνα, πρωτοστατοῦσαν οἱ ἑκάστοτε Πάπες, διότι ἦσαν «ἱεροί πόλεμοι» κατά τῶν ἀπίστων. Βέβαια ἡ ἔρευνα ἔχει ἐπισημάνει στίς ἐκστρατεῖες αὐτές καί ταπεινά ἐλατήρια, λ.χ. τυχοδιωκτισμό, δίψα πλουτισμοῦ κ.ἄ. Εἶναι ὅμως σήμερα πέρα ἀπό κάθε ἀμφιβολία ὅτι οἱ σταυροφορίες κύριο σκοπό εἶχαν τή φραγκικήκυριαρχία στήν ὀρθόδοξη ἀνατολή καί, τελικά, τή διάλυση τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκρατο­ρίας τῆς Νέας Ρώμης, πού ἦταν τό ἐμπόδιο στόν ἐπεκτατισμό καί τά μονοκρατο­ρικά σχέδια τῆς μετακαρλομάγνειας Φραγκοσύνης. Τό 1204, ἡ ἅλωση τῆς Πόλης ἀπό τούς Φράγκους, ἡ διάλυση τῆς «Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας» καί ἡ ἐπακολουθήσασα Φραγκοκρατία ἐπιβεβαιώνουν τήν ἐκτίμηση αὐτή.

 2. Τά γεγονότα τοῦ 1204 συνδέονται μέ τήν Δ΄ σταυροφορία. Ἡ σχετική βούληση γι' αὐτήν ἐκφράσθηκε τό 1199 μέ τήν εὐλογία τοῦ πάπα Ἰννοκεντίου Γ΄ (1198-1216), «πνευματικοῦ πατέρα» τῶν δύο βασικῶν ἐπεκτακτικῶν μέσων τῆς φραγκο­παπικῆς ἐξουσίας, τῆς «Ἱερᾶς Ἐξετάσεως» (Inquisitio) καί τῆς Οὐνίας (ὡς ἰδέας). Συνεργάτης αὐτόκλητος παρουσιάσθηκε ὁ δόγης (δούκας) τῆς Βενετίας Δάνδολος μέ τό στόλο του. Σπουδαῖο ἱστορικό πρόβλημα εἶναι ἡ ἐκτροπή τῆς Δ΄ σταυροφορίας ἀπό τούς ἁγίους Τόπους πρός τήν Κωνσταντινούπολη. Ἦταν σκοπός ἀνομολόγητος ἤ τραγική σύμπτωση; Ἡ πλειονότητα τῶν ἱστορικῶν, καί μάλιστα τῶν ἀδέσμευ­των, δέχεται τό πρῶτο. Ἐπρόκειτο γιά καλά ὀργανωμένο σχέδιο, πού ἀποσκο­ποῦσε στό νά δοθεῖ ἰσχυρό κτύπημα στήν ὀρθόδοξη Αὐτοκρατορία, πού περνοῦ­σε περίοδο κάμψεως λόγω τῆς ἐντάσεως τοῦ τουρκικοῦ κινδύνου. Κατά τά δυτικά χρονικά, μάλιστα, κάποιοι λατίνοι ἄρχοντες ἀρνήθηκαν νά συμμετάσχουν, ὅταν ἔμαθαν τήν ἀλλαγή τοῦ σκοποῦ τῆς σταυροφορίας. Οἱ περισσότεροι ὅμως συμβιβάσθηκαν ἀπό οἰκονομική ἀνάγκη. Ἔμειναν κυρίως οἱ «μυημένοι» στή συνωμοσία κατά τῆς Νέας Ρώμης κάτω ἀπό τήν «πνευματική» ἡγεσία τοῦ Πάπα καί τή στρατιωτική τοῦ Δόγη, πού μετέβαλε τή Βενετία σέ θαλασσοκράτειρα δύναμη μέ τήν ἐκμηδένιση τοῦ «Βυζαντίου». Ὁ βενετικός στόλος μετέφερε στήν Προποντίδα ἄγριες μάζες Φλαμανδῶν, Φράγκων, Γερμανῶν τά χειρότερα στρώματα τῆς δυτικῆς κοινωνίας, κακοποιούς, ἐγκληματίες, καιροσκόπους. Ἡ ἀμοιβή τοῦ Δόγη: ἡ μισή λεία ἀπό τή λεηλασία τῆς πλουσιότερης πρωτεύουσας τοῦ τότε κόσμου.

3. Βέβαια, τά φραγκοπαπικά σχέδια διευκολύνθηκαν ἀπό τήν ἐσωτερική ἀρρυθμία τῆς ἀνατολικῆς Αὐτοκρατορίας. ἀπό τόν ια΄ αἰῶνα ἄρχισε προοδευ­τικά ἡ παρακμή της. Τό 1071 στό Ματζικέρτ ὁ «βυζαντινός» στρατός δέχθηκε μεγάλη ἦττα ἀπό τούς Σελτζούκους Τούρκους, μέ συνέπεια τήν ἀπώλεια μεγάλου τμήματος τῆς Μ. Ἀσίας. Παράλληλα (1071) χάθηκε τό τελευταῖο ἔρεισμα τῆς Κωνσταντινουπόλεως στήν Ἰταλία, ἡ Βάρις (Bari), πέφτοντας στά χέρια τῶν Νορμανδοφράγκων. Οἱ ἀνοριωτικές προσπάθειες τῶν Κομνηνῶν δέν εἶχαν σημαντικά ἀποτελέσματα καί τό κράτος ὑποχωρεῖ σταδιακά στήν οἰκονομική ἰσχύ τῶν ἰταλικῶν πόλεων. Ἡ αὐτοκρατορία παραχωρεῖ σημαντικά προνόμια στή Βενετία, Πίζα καί Γένουα μέ ἀντάλλαγμα στρατιωτική βοήθεια. Τό ἀποτέλεσμα ὅμως ἦταν νά δημιουργηθοῦν ἀκμαῖες δυτικές παροικίες στήν ἀνατολή, μεταβάλλοντας τό ἔδαφος τῆς αὐτοκρατορίας σέ δικό τους ἐμπορικό χῶρο. Οἱ ἰταλοφράγκοι ἑδραιώθηκαν στήν ἀνατολή καί ἐνίσχυσαν τή βουλιμία τῆς εὐρύτερης φραγκικῆς οἰκογένειας.

 Ἀλλά καί τό κοινωνικό κλίμα τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἦταν τήν ἐποχή αὐτή ἀρκετά ἀντίξοο. Ἡ Πόλη ἔχει πιά ἀπομονωθεῖ καί ἀναπτύσσονται φυγό­κεντρες τάσεις λόγω τῆς δυσαρέσκειας τῶν ἐπαρχιῶν. Διοίκηση καί πολίτες συναγωνίζονται μεταξύ τους σέ διαφθορά. Οἱ φορολογίες εἶναι δυσβάστακτες καί βαρύνουν τούς πολίτες τῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ κεντρική ἐξουσία ἀμφισβητεῖται καί σημειώνονται ἐπαναστατικά κινήματα. Ἡ φήμη γιά τή μυθώδη πολυτέλεια τῆς Πόλης καί τῶν κατοίκων της εἶχε διαδοθεῖ καί στή Δύση μέ εὔλογες συνέπειες. Τά ἀμύθητα πλούτη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔτρεφαν τή φαντασία τῶν πολλῶν καί δευκόλυναν τά ἐπεκτατικά σχέδια τῶν λίγων, τῆς φραγκικῆς ἡγεσίας. Βέβαια, οἱ ἀνύποπτοι ἐπαρχιῶ­τες τῆς αὐτοκρατορίας εἶδαν στήν ἀρχή ὡς θεία τιμωρία τήν καταστροφή τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Φράγκους, ὁ δέ ὄχλος της ἔλαβε μέρος στή λεηλασία. Ἀργότερα ὅμως θά συνειδητοποιηθοῦν οἱ σκοποιοί τῶν Φράγκων καί θά ἐκτιμηθοῦν σωστά τά γεγονότα.

 4. Ἡ ὀργάνωση τῆς σταυροφορίας ἄρχισε τό 1201. Σημαντικοί Φράγκοι φεουδάρχες δήλωσαν συμμετοχή: ὁ κόμης τῆς Φλάνδρας Βαλδουίνος, ὁ κόμης τῆς Καμπανίας Τιμπώ, ὁ ἱστορικός Γοδεφρεῖδος Βιλλεαρδουίνος καί ὁ μαρκήσιος Βονιφάτιος Μομφερατικός. Ἡ συγκέντρωση τοῦ στρατοῦ ἔγινε τόν Ἰούνιο τοῦ 1202 στή Βενετία. Τό Νοέμβριο τοῦ 1202 καταλήφθηκε γιά λογαριασμό τῶν Βενετῶν ἡ δαλματική πόλη Ζάρα, πού εἶχε ἀποστατή­σει καί ὑπαχθεῖ στό βασίλειο τῆς Οὑγγαρίας. Οἱ δυναστικές ἔριδες στήν Κωνσταντι­νούπολη («Ἄγγελοι») διευκόλυναν -ὡς συνήθως- τά δυτικά σχέδια. Οἱ σταυροφό­ροι στίς 24.5.1203 ξεκίνησαν ἀπό τή Ζάρα καί μέσω Κερκύρας κατευθύνθηκαν γιά τήν Κωνσταντινούπολη. Ἡ θέα τῆς πόλεως τούς ἄφησε κατάπληκτους. «Δέν μποροῦ­σαν νά φαντασθοῦν πώς ὑπῆρχε στόν κόσμο τόσο ἰσχυρή πόλη» σημειώνει ὁ Γ. Βιλλεαρδουίνος στήν ἱστορία του. Στίς 6 Ἰουλίου ἄρχισε ἡ πρώτη πολιορκία, μέ λεηλασίες στά προάστια καί τίς ἀκτές τῆς Προποντίδας. Προσπάθεια τῶν πολιορκου­μένων, τή νύκτα τῆς Πρωτοχρονιᾶς τοῦ 1204, νά πυρπολήσουν τόν ἐχθρικό στόλο, ἀπέτυχε. Ἐπεκράτησε τότε ἀναρχία. Στίς 25 Ἰανουαρίου ὁ λαός ἀνεκήρυξε αὐτοκράτορα τόν Νικόλαο Καναβό, ἐνῶ ὁ αὐτοκράτορας Ἀλέξιος Δ΄ συνελήφθη καί ἐκτελέστηκε (8.2.1204). Νέος αὐτοκράτορας ἐκλέχθηκε ὁ Ἀλέξιος Ε΄ ὁ Μούρτζουφλος. Μάταια προσπάθησε νά ὀργανώσει τήν ἄμυνα καί νά περιορίσει τίς λεηλασίες. Οἱ σταυροφόροι ἤδη τό Μάρτιο τοῦ 1204 εἶχαν ὑπογράψει συνθήκη γιά τήν τύχη τῆς αὐτοκρατορίας μετά τήν πτώση τῆς πρωτεύουσας. Βασικές ἀποφάσεις: θά ἐκλεγόταν Λατίνος αὐτοκρά­τορας καί Λατίνος Πατριάρχης. Ἔτσι φάνηκαν καί οἱ ἀληθινοί σκοποί τῆς ἐκστρατείας. Ἐπίσης καθορίσθηκε ὁ τρόπος διανομῆς τῆς λείας καί τῶν ἐδαφῶν τῆς αὐτοκρατορίας. ἡ μεγάλη ἐπίθεση κατά τοῦ θαλασσίου τείχους ἔγινε στίς 9 Ἀπριλίου. Ἡ τελική ὅμως ἐπίθεση ἔλαβε χώρα στίς 12 καί ξημερώνοντας 13 ἔπεσε ἡ Πόλη. Ἡ ἡγεσία εἶχε ἤδη διαλυθεῖ. Αὐτοκράτωρ καί εὐγενεῖς ἐγκατέλειψαν τήν πόλη καί μόνο οἱ κληρικοί ἔμειναν, γιά νά προϋπαντήσουν τούς σταυροφόρους καί νά τούς δηλώσουν τήν ὑποταγή τῆς Βασιλεύουσας. Ὁ λαός πίστευε στά χριστιανικά αἰσθήματα τῶν νικητῶν, ἀλλά διαψεύσθηκε οἰκτρά.

5.  Ἡ συμπεριφορά τῶν σταυροφόρων ἀπεκάλυψε στούς ἀνατολικούς τή φραγκική Δύση, ἑκατόν πενῆντα χρόνια μετά τό ἐκκλησιαστικό σχίσμα. Ἔγιναν ἀπό τούς Φράγκους ἀκατονόμαστες πράξεις ἀγριότητας καί θηριωδίας. Φόνευαν ἀδιάκριτα γέροντες, γυναῖκες καί παιδιά. Λεηλατοῦν καί διαρπάζουν τόν πλοῦτο τῆς «βασίλισσας τῶν πόλεων τοῦ κόσμου». Στή διανομή τῶν λαφύρων μετέσχε, κατά συμφωνία, καί ὁ Πάπας. Τό χειρότερο: πυρπόλησαν τό μεγαλύτερο μέρος τῆς Πόλης καί ἐξανδραπόδισαν ἕνα τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ της. Σ' αὐτά πρέπει νά προστεθοῦν οἱ βιασμοί τῶν γυναικῶν καί τά ἄλλα κακουργήματα. Μόνο τήν πρώτη μέρα φονεύθηκαν 7.000 κάτοικοι τῆς Πόλης. Ἰδιαιτέρως δέ στόχος τῆς θηριωδίας ἦταν ὁ Κλῆρος. Ἐπίσκοποι καί ἄλλοι κληρικοί ὑπέστησαν φοβερά βασα­νιστήρια καί κατασφάζονταν μέ πρωτοφανῆ μανία. ὁ Πατριάρχης, μόλις μπόρεσε ξυπόλυτος καί γυμνός νά περάσει στήν ἀπέναντι ἀκτή. Ἡ Κωνσταν­τινούπολη ἀπογυμνώθηκε ἀπό τούς θησαυρούς της. Ἐσυλήθηκαν οἱ ναοί καί αὐτή ἡ ἁγία Σοφία, μάλιστα μέσα σέ σκηνές φρίκης. Στή λεηλασία πρωτοστατοῦσε ὁ λατινικός κλῆρος. Κανείς δέν φανταζόταν ὅτι ἡ Πόλη θά ἔκρυβε τόσο ἀνεκτίμητους θησαυρούς. ἐπί πολλά χρόνια τά δυτικά πλοῖα μετέφεραν θησαυρούς της στή Δ. Εὐρώπη, ὅπου καί σήμερα κοσμοῦν ἐκκλησίες, μουσεῖα καί ἰδιωτικές συλλογές. (Π.χ. Ἅγιος Μάρκος, Βενετία). Ἕνα μέρος τῶν θησαυρῶν (κυρίως χειρόγραφα) καταστράφηκε. Μέγα μέρος ἀπό τούς «βυζαντινούς» θησαυρούς τοῦ ἁγ. Μάρκου ἐκποιήθηκε τό 1795 ἀπό τή Βενετική Δημοκρατία γιά πολεμικές ἀνάγκες.

 6. Βαθύτερα ἴχνη ἀπό τήν ἴδια τήν καταστροφή «τῆς πόλης τῶν Πόλεων» χαράχθηκαν μέσα στίς ψυχές τῶν ὀρθοδόξων. Γιά τούς Ρωμηούς ἦταν πιά ἀπόλυτα βεβαιωμένο ὅτι ἡ Δ΄ σταυροφορία εἶχε ἀπ' ἀρχῆς στόχο τήν ἅλωση τῆς Πόλης καί τή διάλυση τῆς Ρωμαίικης Αὐτοκρατορίας. Καί εἶναι γεγονός ὅτι οἱ δυτικές πηγές βλέπουν τήν καταστροφή τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὡς τιμωρία τῶν «αἱρετικῶν» (Γραικῶν), πού ἦσαν «ἀσεβεῖς καί χειρότεροι ἀπό τούς ἑβραίους». Τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως τή βλέπουν ὡς «νίκη τῆς Χριστιανοσύνης». Τό χάσμα, συνεπῶς, μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως, πού εἶχε ἀνοίξει μέ τό σχίσμα (1054), γίνεται τώρα ἀγεφύρωτο. Οἱ «Βυζαντινοί» εἶχαν τήν εὐκαιρία, ἄλλωστε, νά ζήσουν τό μίσος τῶν Φράγκων ἐναντίον τους, κατά τόν ἱστορικό Νικήτα Χωνιάτη, αὐτόπτη μάρτυρα τῆς ἁλώσεως, ἡ ἁρπακτικότητα καί βαρβαρότητα τῶν σταυροφόρων δέν συγκρίνε­ται μέ τήν ἠπιότητα τῶν μουσουλμάνων, οἱ ὁποῖοι μόλις κατέλαβαν τά Ἱεροσό­λυμα ἀρκέσθηκαν ἁπλῶς στήν ἐπιβολή μικροῦ φόρου, ἀποφεύγοντας κάθε βιαιότητα. Οἱ «Βυζαντινοί» συνειδητοποίησαν ὅτι μετά τό 1204 οἱ Λατίνοι - Φράγκοι ἦσαν ὁ οὐσιαστικός ἐχθρός τους, γιατί μόνο ἀπ' αὐτούς κινδύνευε ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί ἡ παράδοση τοῦ Γένους. Ἔτσι, διαμορφώθηκε ἡ στάση τῶν ἀνθενωτικῶν, πού προέκριναν τήν πρόσκαιρη συνεργασία μέ τούς ὀθωμανούς ἀπό τή «φιλία» τῶν Φράγκων, ἐπιλέγοντας μεταξύ δύο κακῶν. Μία στάση πού θά ἐκφρασθεῖ θεολογικά ἀπό τόν ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό τό 18ο αἰώνα.

 Ἡ ἅλωση τοῦ 1204 ὅμως εἶχε καί εὐεργετικές συνέπειες σέ μία ἄλλη διάσταση. Ὁ μέσος Ρωμηός θά συνειδητοποιήσει τή σημασία τῆς διαλύσεως τῆς αὐτοκρατορίας. Ὅσο μάλιστα θά παρατείνεται ἡ φραγκοκρατία, ἡ ἀντιπάθεια ἐναντίον τῶν Λατίνων θά μεταστοιχειωθεῖ σέ ὁμοψυχία. Λόγω δέ τῆς διασπάσεως τῆς ἑνότητας τῶν ἐπιμέρους ἐθνοτήτων τῆς αὐτοκρατορίας μετά τό 1204, θά ἀρχίσει ὁ τονισμός τῆς ἐθνικότητας, μέ ἐμφάνιση τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Ὁ τραυματισμός δέ τοῦ ἐθνικοῦ γοήτρου θά γεννήσει τή Μεγάλη ἰδέα, ὡς πόθο ἐπανακτήσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ἀνασυστάσεως τῆς Αὐτοκρατορίας.

7. Ἕνα ἀπό τά σημαντικότερα βιβλία πού ἔχουν γραφεῖ γιά τήν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπό του Φράγκους εἶναι τοῦ Ernle Bradford, The great betrayal (ἡ μεγάλη προδοσία), Λονδίνο 1966. Γερμανική μετάφραση (Der Verrat von 1204) τό 1978 (σ. 322). Τό βιβλίο διαιρεῖται σέ 18 κεφάλαια καί περιέχει καί σειρά πινάκων τοῦ ζωγράφου Palma il Giovane (16ος αἰ.). Ὁ συγγραφέας, ἀποτιμώντας ἀντικειμενικά τά πράγματα, χαρακτηρίζει τήν ἅλωση καί λεηλάτηση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Φράγκους ὡς μία «ἀπό τίς φοβερότερες πράξεις τῆς ἱστορίας». Ὀνομάζει, μάλιστα, τήν Πόλη «προμαχώνα τῆς Δύσεως». «Ὁ χωρισμός καί ἡ ἀπομόνωση τῆς ἀνατολικῆς ἀπό τή δυτική Εὐρώπη ἀνάγεται σέ τελευταία ἀνάλυση σ' αὐτό τό γεγονός». Οἱ συνέπειές του εἶναι αἰσθητές ὥς σήμερα. Στή διάσπαση τῆς αὐτοκρατορίας ὁ σ. ἀποδίδει τό μεταγενέστερο «βαλκανικό πρόβλημα», ὡς καί τή διαίρεση τῆς Εὐρώπης σέ ἀνατολική καί Δυτική.  Ὡς κύριο αἴτιο τῆς ἐκτροπῆς τῆς Δ΄ σταυροφορίας θεωρεῖ τό μίσος τῶν Φράγκων κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς. Καταδικάζει τή στάση τοῦ Πάπα καί τῶν δυτικῶν Χριστιανῶν γιά τήν «καταστροφή ἑνός χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ» καί ἀποκαλεῖ τούς καταστροφεῖς σταυροφόρους «βαρβάρους». Σημαντικότατη εἶναι ἡ διαπίστωσή του ὅτι «ἡ συμπεριφορά τῶν χριστιανῶν κατακτητῶν στά 1204 ἦταν πολύ χειρότερη ἀπό ἐκείνη τῶν Τούρκων τό 1453. Οἱ δυτικοί κατακτητές μισοῦσαν περισσότερο τούς ἐν πίστει ἀδελφούς τους ἀπό ὅσο οἱ Μουσουλμάνοι δύο αἰῶνες μετά». Δέχεται δέ καί αὐτός ὅτι μία ἀπό τίς σοβαρότερες συνέπειες τοῦ 1204 ἦταν τό ἄνοιγμα τοῦ δρόμου τῶν Τούρκων πρός τήν Εὐρώπη.

 Χρειάσθηκε, πραγματικά, πολλή τόλμη καί εὐσυνειδησία, γιά νά γραφεῖ αὐτό τό βιβλίο, ἕνα ἀπό τά λίγα πού ἔχουν γραφεῖ γιά τήν «προδοσία τοῦ 1204», διότι ἡ δυτική ἱστοριογραφία φροντίζει ἐπιμελῶς νά ρίχνει τό φῶς τῆς ἔρευνας μονομερῶς στίς 1453... («Παρεμβάσεις Ἱστορικές καί Θεολογικές» σελ. 65-72).

 

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 Κατά τήν παρουσίαση τοῦ νέου βιβλίου τοῦ Σταύρου Λυγεροῦ «Σταυροφόροι χωρίς Σταυρό, Ἰσλαμική τρομοκρατία, ΗΠΑ καί Νεοοθωμανισμός» (ἐκδόσεις Λιβάνη), ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως κ. Ἀντώνης Σαμαρᾶς, «ἐπισήμανε ὅτι γιά πολλά χρόνια ἡ ἐπίσημη Ἑλλάδα ἔζησε τήν ψευδαίσθηση ὅτι μπαίνοντας στόν σκληρό πυρήνα τῆς Εὐρώπης τέλειωσαν καί οἱ φόβοι καί οἱ φιλοδοξίες της. Ὅλα ἐκχωρήθηκαν, τάχα, στή δικαιοδοσία τῶν Βρυξελλῶν καί τό μόνο πού ἔκανε ἡ ἑλληνική διπλωματία ἦταν νά προασπίζεται τίς ἑλληνικές προτεραιότητες στίς Βρυξέλλες.

 Ὁ κ. Σαμαρᾶς ἀναφέρθηκε καί στήν ἐπίσκεψη Ἐρντογάν, λέγοντας ὅτι «ὅταν μιά χώρα βρίσκεται σέ θέση ἀδυναμίας δέν μπαίνει σέ διαπραγματεύσεις γιά τά ἐθνικά της συμφέροντα, θέματα πού δέν λύσαμε ὅταν ἐμεῖς ἤμασταν πολύ ἰσχυρότεροι καί ἡ Τουρκία πολύ ἀσθενέστερη...

 Τό ξεκαθάρισμα τῶν προβλημάτων ἀσφαλείας πρίν ἀπό τή δημιουργία διευρυμένης συνεργασίας εἶναι σώφρων πολιτική, πού ἀποτρέπει προβλήματα στό μέλλον...

 Ὅταν πᾶμε νά λύσουμε πολιτικά προβλήματα μέσα ἀπό στενή οἰκονομική συνερ­γασία, εἶναι πιθανότερο νά ἐνταθοῦν οἱ ἀνταγωνισμοί, ὄχι νά ἐξαφανιστοῦν... Εἶναι ἐπίσης σφάλμα νά προχωροῦμε σέ συμφωνίες πού εἶναι λεόντειες καί στέλνουν λάθος μήνυμα, ὅπως γιά παράδειγμα ἡ «ἀνταλλαγή» τῆς πράσινης βίζας(*) μέ τή συμφωνία γιά τήν ἐπαναπροώθηση μεταναστῶν», τονίζοντας συγκεκριμένα:

 «Στή μία περίπτωση δώσαμε ἐμεῖς κάτι χειροπιαστό.

 Κι ἔναντι αὐτοῦ μᾶς ἔδωσε ἡ Τουρκία κάτι πού μᾶς ἔχει δώσει ἤδη... τρεῖς φορές καί δέν τό τήρησε ποτέ:

 Διότι γιά πρώτη φορά συμφωνία γιά τήν ἐπαναπροώθηση λαθραίων μεταναστῶν ὑπογράφηκε τό 2001 καί μάλιστα ἀπό τόν κ. Γιῶργο Παπανδρέου, ὑπουργό τῶν ἐξωτερικῶν τότε.

 Τό 2005 ἐπί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας ὑπογράφηκε ἡ ἐνεργοποίηση ἐκείνης τῆς συμφωνίας. Καί ἡ Τουρκία δέν τήρησε τά συμφωνηθέντα.

 Καί τώρα ὑπογράφουμε ξανά τήν τήρησή της μέ προορισμό τό λιμάνι τῆς Σμύρνης. Πού προβλέπεται, ἄλλωστε, ἡ Σμύρνη ἀπό τή συμφωνία τοῦ 2001...

 Ἡ Τουρκία ἀναλαμβάνει νά δέχεται περί τούς 1.000 λαθρομετανάστες τόν χρόνο ἀπό τίς 70 χιλιάδες πού μᾶς στέλνει!»...

 «Τό πρόβλημα δέν τό ἔχουμε μέ τήν ἴδια τήν ἐπίσκεψη Ἐρντογάν, ἀλλά μέ τή διάθεση νά ἐμπλακοῦμε σέ διαπραγματεύσεις πού εἶναι ἄκαιρες καί γι' αὐτό ἐπικίνδυνες...

 Ὅποιος πραγματικά ἐπιθυμεῖ σταθερότητα καί ἀσφάλεια προτάσσει τήν ἐπίλυση τῶν πραγματικῶν προβλημάτων. Δέν τά κουκουλώνει...». (Ἐφημερίδα: «Τό Παρόν» 23.5.2010 σελ. 6 καί 14).

 * * *

 «ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ!

 Μιά πλειάδα ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος, τῆς πολιτικῆς καί τῶν ἐπιστημῶν ὅπως καθηγητές, συγγραφεῖς, δημοσιογράφοι, ἐκδότες κ.ἄ. ὑπογράφουν κείμενο μέ τό ὁποῖο ὑπογραμμίζουν ὅτι εἶναι τουλάχιστον ἐξωφρενικό ἡ ἑλληνική κυβέρνηση αὐτές τίς μέρες τῆς μνήμης γιά τά ἑκατοντάδες χιλιάδες θύματα τῆς Γενοκτονίας τῶν Ποντίων καί τῶν ἀρμενίων νά ὑποδέχεται τόν νεοοθωμανό πρωθυπουργό Ταγίπ Ἐρντογάν.

 Καί ὑπογραμμίζουν πώς εἶναι ἀπορίας ἄξιον νά διαμαρτυρόμαστε γιά πλεῖστα ὅσα ζητήματα ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἐκτός ἀπό τή γενοκτονία λαῶν, ἀδελφῶν πρός τόν δικό μας.

 Ἀναλυτικά στό κείμενο ἀναφέρονται τά ἑξῆς:

 «Ἡ ἀναγνώριση τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἀρμενίων ἀπό τήν ἐπιτροπή ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων τοῦ Κογκρέσου τῶν ΗΠΑ καθώς καί ἡ ἀναγνώριση τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἀρμενίων, Ποντίων καί ἀσσυροχαλδαίων ἀπό τή Σουηδική Βουλή ἀποτελοῦν σημαντικά γεγονότα, ὄχι μόνο γιά τούς λαούς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας πού ὑπέστησαν τή γενοκτονία, κυρίως ἀρμενίους καί Ποντίους, ἀλλά καί γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα.

 Μέ τή λέξη γενοκτονία ταυτίζεται συνειρμικά ὄχι μόνο ἡ Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων (στίς 24 Ἀπριλίου), τῶν Ποντίων (στίς 19 Μαΐου), ἀλλά καί οἱ γενοκτονίες πού ἀκολούθησαν στήν Εὐρώπη ἀπό τούς ναζί κ.λπ., οἱ ὁποῖες θεωρητικά καί πρακτικά ἐνσωμάτωσαν καί διεύρυναν τίς πρακτικές τῶν νεότουρκων καί κεμαλιστῶν.

 Ἕως σήμερα 23 χῶρες ἔχουν ἀναγνωρίσει τή Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων, ἐνῶ σέ ἀρκετές ἔχουν συντελεστεῖ σημαντικά βήματα πρός τήν κατεύθυνση αὐτή.

Γιά ἐμᾶς ἀποκτᾶ ἕνα ἰδιαίτερα δραματικό περιεχόμενο, στόν βαθμό πού ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ὡς  Ἕλληνες, ἔχουμε ὑποστεῖ θανάσιμα πλήγματα πού ταυτίζονται μέ τήν ἐξολόθρευση ὁλόκληρων πληθυσμῶν καί τήν ἀπώλεια ἱστορικῶν ἐδαφῶν στόν Πόντο, τή Μικρά Ἀσία, τή Θράκη καί τήν Κύπρο.

 Κι ἐνῶ ὁ καθένας μας θά περίμενε τήν ἀνάδειξη τοῦ ζητήματος ὡς ὕψιστη προτεραιότητα τῆς ἐσωτερικῆς καί ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, τή διαρκῆ καί ἀσίγαστη προσπάθεια καί πάλη γιά νά ἀποκατασταθεῖ ἔστω καί καθυστερημένα ἡ μνήμη ἑκατοντάδων χιλιάδων νεκρῶν μας, ἔκπληκτος παρατηρεῖ ὄχι μόνον τήν ἐγκατάλειψη τοῦ ὅλου ζητήματος, ἀλλά καί τή συνειδητή συγκάλυψη, ἀποσιώπηση ἤ στρέβλωση ἀκόμα καί τῶν ὑπαρκτῶν γεγονότων καί δράσεων, ὅταν πράγματι αὐτές συντελοῦνται.

 Πώς ἀλλιῶς νά ἑρμηνεύση κανείς τήν ἐκκωφαντική σιωπή, της ὄχι μόνον δεδηλωμένα φίλα προσκείμενης πρός τή «σύμμαχον» Τουρκία ἑλληνικῆς κυβέρνησης, πού ἑτοιμάζεται νά ὑποδεχθεῖ τόν Μάιο τόν νεοοθωμανό πρωθυπουργό Ταγίπ Ἐρντογάν, ἀλλά καί ὁλόκληρης, σχεδόν, τῆς ἀντοπολίτευσης, δεξιᾶς καί ἀριστερᾶς. Δέν εἶναι ἀπορίας ἄξιον λ.χ. ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς ἑλληνικῆς ἀριστερᾶςνά ὑψώνει στεντόρεια φωνή διαμαρτυρίας γιά κάθε παραβίαση ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων στήν Ἑλλάδα καί ὅπου γῆς καί νά κρατάει αὐτήν τή χαρακτηριστικά ἀπαξιωτική καί ἔνοχα σιωπηρή στάση ἀπέναντι σέ ὁλόκληρα φαινόμενα γενοκτονίας, ὅταν γιά παράδειγμα στήν ἴδια τή Σουηδία ἡ γενοκτονία τῶν ἱστορικῶν λαῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀναγνωρίσθη κυρίως χάρη στή στάση τῆς σουηδικῆς ἀριστερᾶς;

 Ὥ  Ἕλληνες πολίτες, εὐαισθητοποιημένοι στά ἐθνικά καί κοινωνικά ζητήματα, ζητοῦμε ἀπό τήν ἑλληνική κυβέρνηση, τά ἑλληνικά κόμματα, τίς ὀργανώσεις καί τούς συμπολίτες μας νά κάνουν τό χρέος τους.

 Ὅσοι πραγματικά πιστεύουν καί στοχεύουν στή συμφιλίωση καί ἀδελφοσύνη τῶν λαῶν ὀφείλουν νά κάνουν ὅ,τι εἶναι δυνατόν γιά νά ἀναγνωριστεῖ ἀπό ὅλες τίς κυβερνήσεις τοῦ κόσμου, καί φυσικά καί ἀπό τούς ἴδιους τούς Τούρκους, ἡ Γενοκτονία τῶν ἑλλήνων τοῦ Πόντου, τῶν ἀρμενίων καί τῶν ἀσσυρίων.

 Ἡ Τουρκία ὀφείλει ὄχι μόνον τύποις νά ἀναγνωρίσει τήν ἱστορική αὐτή πραγματικό­τητα, ἀλλά καί νά ἐγκαταλείψει διά παντός τήν ἐπεκτατική καί ρατσιστική πολιτική πού ἀκολουθεῖ, ὄχι μόνο στούς γύρω της λαούς, ἔθνη καί κράτη τῆς περιοχῆς, ἀλλά καί στούς ἴδιους τούς λαούς πού τή συγκροτοῦν ὡς σύγχρονο κράτος.

 Σέ αὐτήν τή διαρκῆ ἀναζήτηση τοῦ νοήματος τῆς ἐλευθερίας, σέ αὐτόν τόν ἄνισο ἀγώνα τῆς μνήμης ἐνάντια στή λήθη οἱ νεκροί εἶναι πάντα παρόντες καί ἀπαιτοῦν τή δικαίωσή τους...». (Ἀκολουθοῦν τά ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων. Ἐφημερίδα: «Τό Παρόν» 9.5.2010).

* * *

ΠΡΩΤΟ ΜΕΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΟΘΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΨΗΦΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ... Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΟΜΩΣ
ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΘΗ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ ΨΗΦΟ
ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ

 «Μέ ἀπόφαση τῆς 8ης Ἰουλίου 2010, τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καταδίκασε τήν Ἑλλάδα γιά παράβαση τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ἐπειδή δέν ἔχει ψηφίσει ὡς σήμερα τόν προβλεπόμενο ἀπό τό ἄρθρο 51 παράγρ. 4 τοῦ Συντάγματος νόμο γιά τήν ψῆφο τῶν ἐκτός ἐπικρατείας Ἑλλήνων πολιτῶν.

 Συγκεκριμένα, τρεῖς  Ἕλληνες ὑπάλληλοι τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ὁ Ν. Σιταρόπουλος, ὁ Στεφ. Σταῦρος καί Χρ. Γιακουμόπουλος, μόνιμοι κάτοικοι Στρασβούρ­γου, προσέφυγαν στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας καί ζήτησαν τήν καταδίκη της ἐπειδή δέν ἔχει ψηφίσει τόν προαναφερόμενο νόμο.

 Τό Δικαστήριο, μέ ἐκτενές σκεπτικό ὅπου καταγράφει τήν προσπάθεια τῆς κυβέρνησης Κ. Καραμανλῆ καί τοῦ τότε ὑπουργοῦ ἐσωτερικῶν Π. Παυλόπουλου, τό 2009, νά ψηφίσει τόν σχετικό νόμο, ἀναφέρει ὅτι λόγω τῆς στάσης τῆς ἀντιπολίτευσης -δηλαδή, στήν οὐσία, τοῦ ΠΑΣΟΚ πού καταψήφισε τή σχετική ρύθμιση- δέν κατέστη δυνατή ἡ ψήφιση τοῦ ἐκτελεστικοῦ νόμου τοῦ ἄρθρου 51 παράγρ. 4 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος. Παραβιάστηκε ἔτσι τό ἄρθρο 3 τοῦ Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Τό μεῖζον αὐτό, ἀπό πολιτική καί θεσμική ἄποψη, ἔφερε στή Βουλή δευτερολογώντας ὁ πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας Ἀντώνης Σαμαρᾶς, κατά τήν πρό ἡμερησίας διατάξεως συζήτηση τῆς περασμένης Παρασκευῆς. Κατηγόρησε, συγκεκριμένα, τόν πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου πάνω σέ δύο βάσεις:

 Πρῶτον, ὑπενθύμισε ὅτι τό ΠΑΣΟΚ τό 2009, ἐντελῶς αὐθαίρετα, καταψήφισε τόν νόμο πού εἶχε εἰσηγηθεῖ ὁ Π. Παυλόπουλος ὡς ὑπουργός ἐσωτερικῶν γιά τήν ψῆφο τῶν ἐκτός ἐπικρατείας Ἑλλήνων. Διευκρινίζεται ἐδῶ ὅτι ἡ ἄρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ ὑπῆρξε καθοριστική γιά τή μή ψήφιση τοῦ νόμου, δεδομένου ὅτι κατά τό ἄρθρο 51 παράγρ. 4 τοῦ Συντάγματος, γιά τήν ψήφισή του ἀπαιτεῖται πλειοψηφία τῶν 2/3 τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, δηλαδή πλειοψηφία 200 βουλευτῶν.

 Δεύτερον, ὁ κ. Σαμαρᾶς κατηγόρησε τόν πρωθυπουργό -ὁ ὁποῖος προηγουμένως εἶχε μιλήσει γιά πελατειακή νοοτροπία τῶν κυβερνήσεων τῆς Ν.Δ.- ὅτι ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει καί συντηρεῖ τήν πιό ἀπεχθῆ μορφή πελατειακῆς νοοτροπίας, δηλαδή τή νοοτροπία τῆς ἐκλογικῆς πελατείας καί τῆς ἀδίστακτης ἄγρας ψήφων. Καί τοῦτο διότι, ὅπως τόνισε ὁ κ. Σαμαρᾶς, τό ΠΑΣΟΚ καί ἀπέτρεψε συνειδητά τή θεσμοθέτηση τοῦ δικαιώματος τῶν ἐκτός ἐπικρατείας Ἑλλήνων νά ψηφίζουν στόν τόπο διαμονῆς τους ἀλλά καί ὡς κυβέρνηση πλέον, ὄχι μόνο δέν προώθησε πρός ψήφιση τόν νόμο αὐτόν, ἀλλά ἀντιθέτως ψήφισε νόμο μέ τόν ὁποῖο ἐπιτρέπει τήν ἀθρόα καί ἀνεξέλεγκτη ἑλληνοποίηση τῶν μεταναστῶν καί τούς παρέχει πολιτικά δικαιώματα στίς ἐκλογές τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης, ἐν ὄψει μάλιστα τῶν ἐπικείμενων ἐκλογῶν τοῦ ἐρχόμενου Νοεμβρίου...». («Τό Παρόν» 11.7.2010 σελ. 12).

 * * *

ΜΗΝΕΣ ΖΗΤΑΝΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ...
ΟΙ ΠΑΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

 «Κατ' ἐπανάληψιν τούς τελευταίους μῆνες οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀνά τόν κόσμο Παμμακεδονικῶν ἑνώσεων ἐπιδίωξαν νά ἔχουν μιά συνάντηση μέ τόν Γ. Παπανδρέου. Τά σχετικά αἰτήματά τους στό Μέγαρο Μαξίμου δέν εἶχαν κανένα ἀποτέλεσμα, τό πιθανότερο εἶναι νά κατέληξαν σέ κάποιο ἀπό τά πολλά καλάθια τοῦ πρωθυπουργικοῦ γραφείου. Οἱ ἐπιτελεῖς τοῦ κ. Παπανδρέου ἔκριναν περιττή μιά τέτοια συνάντηση, παρά τό γεγονός ὅτι πρόκειται γιά σημαντικές ἑνώσεις πού προωθοῦν καί δίνουν μάχες γιά τά ἐθνικά συμφέροντα στό ἐξωτερικό...». («Τό Παρόν» 8.8.2010 σελ. 4).

 Οὔτε σκέψη νά ὀνομαστοῦν τά Σκόπια «Μακεδονία τοῦ Βαρδάρη»!

 «Τήν ἔντονη ἀντίδραση τοῦ Ἑλληνοαμερικανικοῦ ἐθνικοῦ Συμβουλίου, τῶν Μακε­δονικῶν ὀργανώσεων ἀπό τήν ἑλλάδα καί τῶν Παμμακεδονικῶν ἑνώσεων τῆς ὑφηλίου προκαλεῖ ἡ πρόθεση τῆς κυβέρνησης νά συγκατανεύσει στήν ὀνομασία «Μακεδονία τοῦ Βαρδάρη» γιά τά Σκόπια.

 Εἰδικότερα τά μέλη τοῦ Ἑλληνοαμερικανικοῦ ἐθνικοῦ Συμβουλίου ἔστειλαν ἐπιστολή καί στούς 300 βουλευτές τῆς χώρας μας, στούς ὁποίους, μεταξύ ἄλλων, ἐπισημαίνουν ὅτι ἡ συγκεκριμένη ὀνομασία προωθεῖ τόν ἀλυτρωτισμό τῶν Σκοπίων ἐφ' ὅσον ἡ «Μακεδονία» τοῦ Βαρδάρη ὑπονοεῖ τή «Μακεδονία» τοῦ Πιρίν καί τή «Μακεδονία» τοῦ Αἰγαίου.

 «Ἀναγνωρίζοντας τά Σκόπια ὡς "Μακεδονία", τοῦ Βαρδάρη», ἀναφέρει ἡ ἐπιστολή, «δίνουμε κάθε εὐκαιρία στήν ΠΓΔΜ νά διεκδικήσει τίς ὑπόλοιπες περιοχές τῆς "διαιρεμένης Μακεδονίας". Αὐτή ἡ εὐκαιρία θά ἐπιτευχθεῖ πιό εὔκολα ἐφ' ὅσον ἡ ΠΓΔΜ εἶναι χώρα, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιπες περιοχές βρίσκονται σέ γειτονικές χῶρες. Δηλαδή ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ὑπογράφουμε τήν ἀπόσχιση τῆς Μακεδονίας μας. ἐμεῖς, ὡς Ἕλληνες τῆς Διασπορᾶς, πού σεβόμαστε τήν ἑλληνική πολιτιστική μας κληρονομιά, δηλώνουμε ὅτι δέν πρόκειται νά ἀποδεχτοῦμε τήν παραχώρηση τοῦ ὀνόματός μας, τῆς ἱστορίας μας καί τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιτότητας τῆς γενέτειρας στούς Σλάβους τῆς ΠΓΔΜ καί κάνουμε ἔκκληση στούς Ἕλληνες πολιτικούς νά καταδικάσουν τέτοιου εἴδους πρακτικές».

 Τήν ἐπιστολή ὑπογράφουν ὁ πρόεδρος τοῦ ἑλληνοαμερικανικοῦ ἐθνικοῦ Συμβου­λίου Παῦλος Κοτρότσιος καί ἡ γενική γραμματέας ἀνδριάνα Φιλιώτη. ἐξ ἄλλου οἱ Μακεδονικές ὀργανώσεις ἀπό τήν ἑλλάδα καί τήν ὑφήλιο σέ ἀνακοίνωσή τους ὑποστηρίζουν:

 «Ἡ συνεχιζόμενη ἐμμονή τῶν Σκοπίων στήν ἀνυπόστατη καί πλαστή ἰδεολογία τοῦ "Μακεδονισμοῦ" καί οἱ διευρυνόμενες διεκδικήσεις καί προκλή­σεις τους στό ἐθνικό καί ἱστορικό πεδίο δέν ἀφήνουν κανένα περιθώριο γιά "καλόπιστο" (δηλαδή ἀφελή) συμβιβασμό τοῦ ἑλληνισμοῦ, στή βάση μιᾶς σύνθετης ὀνομασίας μέ γεωγραφικό προσδιορισμό («Βόρεια Μακεδονία - Μακεδονία τοῦ Βαρδάρη»). Εἶναι βέβαιο ὅτι μιά τέτοια λύση θά χρησιμοποιηθεῖ ὡς νομιμοποίηση καί ἐφαλτήριο γιά σταδιακή διολίσθηση στούς πάγιους διακηρυγμένους στόχους τοῦ ἐπιθετικοῦ "ἀλυτρωτισμοῦ" τῆς γνωστῆς προπα­γάνδας τῶν Σκοπίων γιά μακεδονικό ἔθνος, διαμελισμένη Μακεδονία κ.λπ., πού μόνο ἀστάθεια καί ἀντιπαλότητες θά προσκαλέσει στά Βαλκάνια. Οἱ ὀνομασίες Μακεδονία - Μακεδόνες – Μακεδονικός ἀποτελοῦν ἀναμφίβολα πολιτιστική καί ἱστορική κληρονομιά τῆς ἑλλάδας καί εἶναι ἀδιαπραγμάτευτα καί ἀναπαλ­λοτρίωτα στοιχεῖα τῆς ἑλληνικῆς ἐθνικῆς ταυτότητας καί τῆς πολιτιστικῆς μας αὐτοδιάθεσης ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια. Καλοῦμε τή Βουλή τῶν Ἑλλήνων ἄμεσα νά υἱοθετήσει ψήφισμα στό ὁποῖο θά διακηρύσσεται ἡ αὐτονόητη ἀλήθεια ὅτι ἡ μακεδονική ταυτότητα, πολιτιστικά, ἐθνικά καί ἱστορικά, ἀνήκει ἀποκλειστικά στόν ἑλληνισμό καί εἶναι διαχρονικά ταυτισμένη μαζί του.

 Ἀπευθύνουμε ἔντονη ἔκκληση στήν κυβέρνηση καί τίς πολιτικές ἡγεσίες νά μήν ἀγνοήσουν τή συντριπτική πλειοψηφία πού καταδεικνύουν ὅλες οἱ δημο­σκοπήσεις στήν κοινή γνώμη γιά μή παραχώρηση τοῦ μακεδονικοῦ ὀνόματος, μέ ὁποιαδήποτε μορφή. Ἄς μήν προσθέσουν στήν τρέχουσα οἰκονομική δυσπραγία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καί ἕνα ἀκόμη τραῦμα, τή φορά αὐτή στήν ἐθνική τους συνείδηση καί ὑπερηφάνεια». («Τό Παρόν» 27.6.2010 σελ. 14).

 «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ 50.000 ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ
Πανηγυρίζουν οἱ αὐτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες» καί τώρα ἑτοιμάζονται
νά διεκδικήσουν περιουσιακά στοιχεῖα στήν Ἑλλάδα

 «Χαλί» γιά τόν μαζικό ἐποικισμό περιοχῶν τῆς Μακεδονίας ἀπό δεκάδες χιλιάδες Σκοπιανούς στρώνει ἡ κυβέρνηση, ἐπιβεβαιώνοντας -μέ ἐπιστολή τῆς ὑφυπουργοῦ ἐσωτερικῶν, Θεοδώρας Τζάκρη, στόν ἐπίτροπο γιά τά ἀνθρώπινα Δικαιώματα τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, Τόμας Χάμαμπεργκ- ὅτι ἔχει ἤδη συνταχθεῖ νομοσχέδιο γιά τήν ἐπαναχορήγηση ἑλληνικῆς ἰθαγένειας σέ ὅλους ὅσους τήν στερήθηκαν μετά τόν ἐμφύλιο (ὡς ἀρνησιπάτριδες) καί ἀπό τότε κατοικοῦν στή FYROM.

 Πρόκειται γιά ζήτημα κολοσσιαίων ἐθνικῶν διαστάσεων πού θά προκαλέσει πολιτικό σεισμό, καθώς ἡ νομοθετική ρύθμιση θά ἀφορᾶ τοὐλάχιστον 50.000 σκληροπυρηνικούς ὀπαδούς τοῦ Γκρουέφσκι, ὁρκισμένους ἐχθρούς τῆς Ἑλλάδας καί αἰχμή τοῦ δόρατος τῆς σκοπιανῆς προπαγάνδας περί «Μακεδόνων τοῦ Αἰγαίου», οἱ ἑνώσεις τῶν ὁποίων ἔχουν προσφύγει στό Δικαστήριο ἀνθρώπινων Δικαιωμάτων τοῦ Στρασβούργου ζητώντας μαζί μέ τήν ἑλληνική ἰθαγένεια καί τίς περιουσίες πού τούς κατασχέσθηκαν μετά τόν ἐμφύλιο. ἐφ' ὅσον ἡ κυβέρνηση περάσει τελικά ἀπό τή Βουλή σχέδιο μέ τό ὁποῖο θά προβλέπεται ἡ ἀπόδοση ἰθαγένειας σέ ἕναν συμπαγή ἀνθελληνικό πληθυσμό πού θά πλημμυρίσει κυρίως τή δυτική Μακεδονία, θά ἔχει ἀνοίξει ἡ Κερκόπορτα γιά τήν εἰσαγωγή ἐπιθετικῶν μειονοτήτων στή χώρα καί τήν ἐκρηκτική ἀλλοίωση τοῦ ἐθνικοῦ πληθυσμοῦ στίς πλέον εὐαίσθητες περιοχές, πού στό μέλλον στήν κυριολεξία θά βοσνιοποιηθοῦν, καθώς τό αἴτημα τῆς διεκδίκησης περιουσιῶν προεξοφλεῖται ὅτι θά προκαλέσει κοινωνικοοινομικές ἀναταραχές καί κρίση ἀποσταθεροποίη­σης.

 Τά ἀντεθνικά ὀφέλη τῆς ρύθμισης θά σπεύσουν νά ἀξιοποιήσουν ἀμέσως μετά τούς «Μακεδόνες τοῦ Αἰγαίου» (ἀναγνωρισμένους de facto, μέσω τῆς ἑλληνοποίησής τους, ὡς μειονότητα ἀπό τήν ἴδια τήν ἑλληνική πολιτεία), οἱ τσάμηδες καί ἑκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι τουρκικῆς καταγωγῆς -ὑπολογίζονται στίς 600.000- πού ἔφυγαν οἰκειοθελῶς ἀπό τήν Ἑλλάδα ἐπιλέγοντας νά ζήσουν στήν Τουρκία.

 Καμμία κυβέρνηση στό παρελθόν δέν διανοήθηκε νά προωθήσει ἀνάλογους σχεδιασμούς, ἡ ὑλοποίηση τῶν ὁποίων σέ χρονικό ὁρίζοντας ἐλάχιστων ἐτῶν θά ἀποτελεῖ δεδομένο ὅτι θά προκαλέσει ὄχι μόνο ἐθνογραφική - δημογραφική - ἐκλογική ἀλλοίωση, ἀλλά καί ἀναζωπύρωση ἐμφυλιοπολεμικῶν καί ἐθνικι­στικῶν παθῶν. ἡ ὑφυπουργός ἐσωτερικῶν κ. Τζάκρη, ὑπέρμαχος καί ἀπολο­γητής ἐκ μέρους τῆς κυβέρνησης γιά τήν κατάργηση τοῦ ὑπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, καλεῖται ἤδη νά δώσει ἐξηγήσεις στή Βουλή γιά τό ζήτημα καί πρώτιστα νά ἐπιβεβαιώσει ἤ ὄχι τό περιεχόμενο τῆς ἐπιστολῆς της (13.4.2010) πρός τό Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης, εἰδικά σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τό σημεῖο περί χορήγησης ἰθαγένειας καί πληθώρας αἰτήσεων ἀπό τούς ἐνδιαφερομένους (σ.σ. πρός ἀπόκτησή της) πού ἔχουν ἁρμοδίως ὑποβληθεῖ καί ἤδη ἐξετάζονται...». («Αὐριανή» 25.4.2010 σελ. 3).

 * * *

 Δέν ξέρουμε κατά πόσον θά προχωρήσουν νομοσχέδια ὡς τό προαναφερθέν, διά τήν χορήγησιν ἑλληνικῆς ἰθαγένειας σέ 50.000 Σκοπιανούς. Εἶναι πάντως ἰδιαίτερα ἀνησυχητικές οἱ προθέσεις κάποιων ἀσπόνδων δυτικῶν «φίλων μας», ἀλλά καί ὁ ραγιαδιασμός, δυτικοπλήκτων ἡμετέρων... Παραπέμπουμε τόν ἀναγνώστη καί σέ παλαιότερα ἄρθρα μας ὡς: «Τά ἐν ἐξελίξει ἀνθελληνικά σχέδια τῶν Η.Π.Α. καί ἡ νεοελληνική τραγικότητα», (Σεπτ. - Ὀκτωβρ. 2008 σελ. 429 447). «Μετά τήν διχο­τόμηση τῆς Κύπρου οἱ Η.Π.Α. ἐπιδιώκουν τήν διχοτόμηση τοῦ ΑΙΓΑΙΟΥ;» καί «Θά βάλουμε τά χρήματά μας στό στόμα τους, εἶπε ὁ Ἀμερικανός πρέσβης στή Λευκωσία!» (Νοέμβρ. - Δεκέμβρ. 2008 σελ. 519-523). «Ἀπαγόρευση ἀπό τό ὑπ. ἐξωτερικῶν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 25 Μαρτίου στό ἐξωτερικό (Πρεσβεῖες)» καί «Προμηνύονται ἐξελίξεις στό ΑΙΓΑΙΟ: Σύνορο... πτήσεων ὁ 25 μεσημβρινός(!)...», (Ἰανουάριος - Φεβρουάριος 2010 σελ. 83-95).

 Ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά εἶναι ὅμως καί τά ἀποσπάσματα ἄρθρων τοῦ τύπου πού ἐπιλέξαμε καί ἀναδημοσιεύσαμεν ἐν συνεχεία καθώς καταδεικνύουν ὄχι μόνον τάς σχέσεις μέ τά Σκόπια («ΠΓΔΜ») κάποιων φερόμενων ὡς συμβούλων τοῦ νῦν πρωθυπουργοῦ μας Γ. Παπανδρέου, ἀλλά καί τό πῶς ἀντιλαμβάνονται τίς ἔννοιες ὅπως «Παγκοσμιοποίηση», «ἀνθρώπινα Δικαιώματα», «ἀνοιχτή Κοινωνία» κ.λ.π.

 * * *

«ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ» ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Ο ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ!...(*)
Ὁ «προστάτης» τῶν Σκοπίων

 «Ὅπως διαβάζουμε σέ «ἄρθρο τῆς ἐπιθεώρησης The New Yorker, στίς 23 Ἰανουαρίου 1995, «πουθενά ἀλλοῦ δέν ἀναλώνει ὁ Σόρος περισσότερα χρήματα καί ἐνέργεια γιά τήν ὑποστήριξη μίας κυβέρνησης ἀπ' ὅ,τι στή ΠΓΔΜ».

 Τά δύο ξεχωριστά δάνεια τοῦ Σόρος, ὕψους 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἔχουν καταστήσει τόν Σόρος στά Σκόπια ὡς ἕναν ἐθνικό τους εὐεργέτη. Ὅταν ἔφθασε στήν ΠΓΔΜ τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1992, στά πλαίσια μιᾶς περιοδείας του, ἦταν ἐπηρεασμένος ἀπόλυτα ἀπό τή βουλγαρική προπαγάνδα πού ὑποστήριζε ὅτι δέν ὑπάρχουν Μακεδόνες ἐκεῖ ἀλλά Σλάβοι. Ὅμως στήν διάρκεια δύο συναντήσεων μέ τόν Πρόεδρο καί τόν πρωθυπουργό, ἄλλαξε τίς ἀπόψεις του.

 Τό ἴδιο ἀπόγευμα, ὁ Σόρος ἔδωσε μιά συνέντευξη τύπου στήν ὁποία ἀνακοίνωσε ὅτι αὐξάνει κατά ἕν ἑκατομμύριο δολλάρια τόν προϋπολογισμό τοῦ ἱδρύματός του στή ΠΓΔΜ, ἐνῶ δήλωσε ἐπίσης ὅτι μετονομάζει τό ἴδρυμά του ἀπό «Ἵδρυμα γιά τήν ἀνοιχτή Κοινωνία τῶν Σκοπίων» σέ «Ἵδρυμα γιά τήν ἀνοιχτή Κοινωνία τῆς Μακεδονίας».

 Γεγονός εἶναι πώς τά ἱδρύματα τοῦ Σόρος ἀπαλλάσσονται ἀπό φορολογικές ὑποχρεώσεις καί λαμβάνουν ἀφορολόγητες δωρεές τήν ἴδια ὥρα πού ἀποτελοῦν οὐσιαστικά μία «μηχανή κυβερνητικῆς ὑποστήριξης».

 Ἀπό τό φθινόπωρο τοῦ 1992, ὁ Σόρος πιέζει ἔντονα τίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες νά ἀναγνωρίσουν τήν ΠΓΔΜ ὡς Μακεδονία.  Ὅταν ὁ πρόεδρος Κλίντον ἔπειτα ἀπό συνάντηση πού ἔχει μέ μέλη τοῦ ἑλληνοαμερικανικοῦ λόμπι, πάγωσε τίς διαδικασίες τῆς ἀναγνώρισης τῶν Σκοπίων ὡς Μακεδονία, ὁ Σόρος μεγιστοποίησε τίς προσπάθειές του. Ἔγραψε μιά αἰχμηρή ἐπιστολή στόν πρόεδρο, παραλληλίζοτνας τήν πολιτική τους μέ ἐκείνη τοῦ κατευνασμοῦ πού ἐπέδειξαν οἱ Δυτικές Δυνάμεις ἔναντι τῆς Γερμανίας τό 1938.

 Ἐνῶ σέ δημόσιες ἐμφανίσεις του κατήγγειλλε τήν ἑλλάδα καί τό ἑλληνοαμε­ρικανικό λόμπι. Βέβαια, δέν ἦταν ὅλες οἱ προσπάθειες τοῦ Σόρος δημόσιες.

 Ἡ χρηματοδοτούμενη ἀπό αὐτόν ὀργάνωση, Action Council for Peace in the Βalkans, δραστηριοποιήθηκε ἔντονα στήν ΠΓΔΜ καί τήν Φεβρουάριο τοῦ 1994, ἐξέδωσε τή «Λευκή Βίβλο γιά τή Μακεδονία», ἡ ὁποία ὑποστήριζες τίς θέσεις τῆς κυβέρνησης τῆς ΠΓΔΜ ἐναντίον τῆς ἑλλάδος». («Τό Ἄρθρο» 25.4.2010 σελ. 10).

 

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ
ΤΗΝ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ» κ.λ.π.
«Ποιός εἶναι ὁ Τζόρτζ Σόρος

 Ὅπως ὑποστηρίζει ἡ Heather Coffin, συγγραφέας καί πολιτική ἀκτιβίστρια ἀπό τό Φρήπορτ τῆς Νέας ὑόρκης, ὁ Τόρτζ Σόρος ἐπιβεβαιώνει τό κῦρος τῆς ἡγεμονίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν στόν πλανήτη Γῆ.

 Τά ἱδρύματα καί οἱ οἰκονομικοί μηχανισμοί του εἶναι ἐν μέρει ὑπεύθυνα γιά τήν πτώση τῶν καθεστώτων τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τῆς Γιουγκοσλαβίας καί τῆς πρώην Σοβετικῆς Ἕνωσης ἐνῶ ἔχουν ἁπλώσει τά πλοκάμια τους στήν Λατινική Ἀμερική καί στήν Κίνα.

 Ὁ ρόλος του ἐνισχύει τίς ἰδεολογικές ἐκφράσεις τῆς παγκοσμιοποίησης καί τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων προωθώντας παράλληλα τό οἰκονομικό του συμφέρον.

 Ὁ Σόρος ἔχει ἡγετικό ρόλο στό Council of Foreign Relations (Συμβούλιο τῶν Διεθνῶν Σχέσεων), στό Παγκόσμιο Οἰκονομικό Φόρουμ (World Economic Forum) καί στό Παρατηρήριο γιά τά ἀνθρώπινα Δικαιώματα (ΗΡW). Συνεργάζεται ἀνοιχτά καί μέ τό Ἀμερικανικό Ἵδρυμα γιά τήν Εἰρήνη (Institute of Peace) πού ὅπως ἔχει καταγγελθεῖ ἔχει σχέση μέ τήν CΙΑ. Φίλοι του εἶναι ὁ Χένρυ Κίσινγκερ, ὁ Βάκλαβ Χάβερλ ἀλλά καί ὁ Πολωνός στρατηγός Γιαρουζέλσκι, ὁ Δαλάι Λάμα καί ὁ Μιχαήλ Γκορματσώφ.

 Τόν Φεβρουάριο το 2002, ὅταν οἱ δυνάμεις τῆς ἀντι-παγκοσμιοποίησης πάγωναν στούς δρόμους της Νέας Ὑόρκης, ἔξω ἀπό τό ξενοδοχεῖο Waldorf - Αstoria, ὁ Σόρος ἦταν μέσα, ἀπευθυνόμενος στό Παγκόσμιο Οἰκονομικό Φόρουμ, ξεδιπλώνοντας τίς ἀρετές τῆς «ἀνοιχτῆς κοινωνίας» μαζί μέ τούς Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Σάμουλε Χάντιγκτον, Φράνσις Φουκουγιάμα καί ἄλλους.

 Ὁ Τζόρτζ Σόρος γεννήθηκε στήν Οὑγγαρία τό 1930 ἀπό Ἑβραίους γονεῖς κι ἐπέζησε τοῦ ὁλοκαυτώματος. Μετακόμισε στήν Ἀγγλία τό 1947 καί ἐντάχθηκε στόν κύκλο τοῦ φιλόσοφου Κάρκ Πόππερ, πού ἦταν ὁ ἐμπνευστής τῆς ἔννοιας τῆς «ἀνοιχτῆς Κοινωνίας», ἀπ' ὅπου ἔχουν πάρει καί τό ὄνομά τους τά ἱδρύματα τοῦ Σόρος.

 Ὁ Σόρος ἔφυγε ἀπό τήν Ἀγγλία τό 1956 καί προσλήφθηκε στή Γουόλ Στρήτ ὅπου, κατά τή δεκαετία τοῦ 1960, ἐπινόησε τά Hedge Funds (ἐπενδυτικά κεφάλαια ὑψηλοῦ ρίσκου, κάλυψης τοῦ κινδύνου πού προέρχεται ἀπό τή μεταβλητότητα τῶν ἐπιτοκίων, τῶν τιμῶν συναλλάγματος καί τῶν τιμῶν τῶν μετοχῶν καί ὁμολόγων). Ὀργάνωσε τό Quantum Fund τό 1969 καί ἄρχισε νά κερδοσκοπεῖ ἐπάνω στίς νομισματικές ἰσοτιμίες ἐνῶ στή δεκαετία τοῦ 1970 κέρδισε ἑκατομμύρια δολλάρια τόσο ἀπό τήν ἄνοδο τῶν τιμῶν τῶν ἀκινήτων ὅσο καί ἀπό τήν κατάρρευσή τους.

 Τό 1980, ὁ Σόρος μέσω τῆς «ἀνοικτῆς Κοινωνίας» ἄρχισε νά χρησιμοποιεῖ τά ἑκατομμύριά του γιά νά ἐπιτεθεῖ ἐναντίον τοῦ ἀνατολικοῦ μπλόκ. Ξεκίνησε ἀπό τήν Οὑγγαρία, ὑπονομεύοντας τούς ἐκπαιδευτικούς καί πολιτιστικούς θεσμούς τῆς χώρας.

 Μετά ἐπεκτάθηκε στήν Πολωνία, στήν Κίνα καί τέλος στή Σοβιετική  Ἕνωση.

 Μετά τό 1990, τά ἱδρύματά του κατηγορήθηκαν ὅτι ἐπεδίωκαν ν' ἀποκτή­σουν τόν ἔλεγχο τοῦ ρωσικοῦ χρηματιστικοῦ συστήματος, ὅτι ὀργάνωσαν τίς ἰδιωτικοποιήσεις ἀλλά καί τίς ξένες ἐπενδύσεις στή χώρα καί σύντομα οἱ Ρῶσοι ἄρχισαν νά ὑποψιάζονται τόν Σόρος γιά διασυνδέσεις μέ τήν CΙΑ καί τούς Τσετσένους.

 Τό 1994, ὁ Σόρος μετέτρεψε τό «Ράδιο ἐλεύθερη Εὐρώπη» στόν ἐπιδοτούμενο ἀπό τήν CΙΑ, σταθμό Ράδιο «ἐλεύθερη Εὐρώπη»/»Ράδιο Ἐλευθερία», ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπκταθεῖ πλέον στόν Καύκασο καί στήν Ἀσία.

 Ὅμως ὁ Σόρος ἔμελλε νά γίνει διάσημος ἀπό τή νομισματική κερδοσκοπία. Πέντε χρόνια μετά ἀπό τήν κρίση τῆς στερλίνας τό 1992 ὅπου κέρδισε 1,1 δίς, τό 1997, καταγγέλθηκε δημόσια ἀπό τόν πρωθυπουργό τῆς Μαλαισίας, Μαχατίρ Μοχαμάντ, γιά τή συμμετοχή του στί κερδοσκοπικές ἐπιθέσεις ἐναντίον τοῦ νομίσματος τῆς χώρας αὐτῆς. Ἐπίσης κατηγορήθηκε γιά τήν καταστροφή τῆς ταϊλανδέζικης οἰκονομίας τό 1997.

  Ὅμως δέν τοῦ καίγεται καρφάκι. Ὅπως ὑποστηρίζει «ΟΤΑΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑΓΟΡΕΣ, ΕΙΣΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΘΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ».

 Ἡ ἑλληνική οἰκονομική κρίση καί ὁ Τζόρτζ Σόρος
«Ὅπως ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος σέ ἑλληνική τηλεοπτική ἐκπομπή,
συνομιλεῖ τακτικά μέ τόν Ἕλληνα πρωθυπουργό

 Ἐγκλωβισμένη σέ ἕνα παιχνίδι ρωσικῆς ρουλέτας μέ τούς ὑπεύθυνους τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς κρίσης ἡ κυβέρνηση τοῦ Γιώργου Παπανδρέου ὄχι μόνο ἀδυνατεῖ νά καταγγείλει τούς πραγματικούς ἐνόχους τῆς πιθανῆς ἐξαθλίωσης τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ἀλλά συνδιαλέγεται πλέον μαζί τους. Τό περασμένο Σαββατοκύριακο, ὁ «αὐτοκρατορικός μάγος» Τζόρτζ Σόρος, βρέθηκε στήν Ἀθή­να καί σύμφωνα μέ ἑβδομαιαδία ἐφημερίδα συναντήθηκε μέ «κορυφαῖο κυβερνητικό παράγοντα». Καί προσοχή, μιλᾶμε γιά τόν ἴδιο ἄνθρωπο πού ἐπέδραμε κατά τῶν ἑλληνικῶν καί ἱσπανικῶν ὁμολόγων ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2009 μέχρι καί τίς ἡμέρες μας, αὐτόν πού ἀποσκοπεῖ στήν διάλυση τοῦ εὐρώ καί τῆς Εὐρωζώνης κι ἐκεῖνον πού κάλεσε τόν πρωθυπουργό μας νά κόψει τίς δημόσιες σπατάλες γιά νά κάνει πιό δεκτική τήν κοινή γνώμη στόν πόνο καί τίς περικοπές πού μᾶς κομίζει τό «ἀπενοχοποιημένο» καί φθηνό ΔΝΤ..............

 Μέ νέα τεχνάσματα ὅπως αὐτό τῆς μεγάλης συμπίεσης ἤ τῆς μικρῆς συμπίεσης, ὁ Σόρος, ἡ Goldman Sachs, καί ἡ συμμορία τῶν συμμάχων τους, τά Hedge funds, δημιούργησαν ἐπίσης ἀρνητικές θέσεις κατά τῶν ἑλληνικῶν ὁμολόγων καί τοῦ εὐρώ, στοιχηματίζοντας ὅτι αὐτά ἀργότερα θά μειωθοῦν.

 Μέ ποιά λογική λοιπόν ὁ κ. Παπανδρέου συνδιαλέγεται μέ τόν Τζόρτζ Σάρος; Πῶς ἐξηγεῖται τό γεγονός, ὁ συνομιλητής τοῦ κ. Παπανδρέου νά προέρχεται ἀπό τήν ἴδια κάστα ἀνθρώπων πού διογκώνουν τό ἐξωτερικό χρέος τῆς χώρας μας καί ἐπενδύουν τά χρήματά τους στή χρεωκοπία μας καί στήν χρεωκοπία τοῦ εὐρώ καί τῆς Ε.Ε.;

 Ποιά δικαιολογία θά βρεῖ κι αὐτή τή φορά ὁ πρωθυπουργός γιά νά ἐξηγή­σεις τά ἀνεξήγητα;». («Τό Ἄρθρο» 25.4.2010 σελ. 10-11).

 Ποντάροντας στήν χρεοκοπία τῆς Ἑλλάδος(*)

 «Πῶς θά σᾶς φαινόταν ἄν ὁ προπονητής τοῦ ὀλυμπιακοῦ ἔπαιζε 100 ἑκατομμύρια στό ΠΡΟ-ΠΟ, ποντάροντας στήν ἦττα καί στόν ὑποβιβασμό τῆς ὁμάδας του καί συνιστῶντας στούς φίλους του νά κάνουν τό ἴδιο; Τί θά ἔκαναν οἱ ὀπαδοί τῶν ἐρυθρόλευκων σέ ἕναν τέτοιο προπονητή;

 Αὐτό ἀκριβῶς φαίνεται ὅτι κάνει ἡ τράπεζα Goldman Sachs, κύριος σύμβουλος ἐπί σειρά ἐτῶν τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων σέ θέματα χρέους καί ἰδιωτικοποιή­σεων, προνομιακός συνομιλητής τῶν πρωθυπουργῶν καί ἀπό τούς κύριους διαχειριστές τοῦ δημόσιου χρέους μας. Μέ τό ἕνα χέρι, ἡ τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια ἀπό τίς «συμβουλές» της καί τή διαχείριση τοῦ χρέους. Μέ τό ἄλλο, παίζει στήν ἀγορά CDS ποντάροντας στή χρεοκοπία τῆς Ἑλλάδας, σέ στενή συνεργασία μέ τό κερδοσκοπικό Hedge fund Paulson, πού κέρδισε τοῦ κόσμου τά λεφτά στήν κρίση τοῦ 2008 (σ.σ. τά Ηedge Fund, ἐπενδυτικά κεφάλαια ὑψηλοῦ ρίσκου..., ὡς ἤδη ἀναφέραμε, σελ. 274, ἐπινόησε ὁ Τζ. Σόρος...).

 Ἡ Goldman φροντίζει ταυτόχρονα νά ὑπονομεύει τήν ἑλληνική ἀξιοπιστία, τινάζοντας στόν ἀέρα τά ἑλληνικά ἐπιτόκια καί ὁδηγώντας τή χώρα στόν γκρεμό! Ἄν δέν χρεοκοπήσει ἡ Ἑλλάδα, κερδίζει ἀπό τά αὐξημένα ἐπιτόκια. Ἄν χρεοκοπήσει, κερδίζει ἀπό τή χρεοκοπία, κερδίζει στήνοντας τή φούσκα, κερδίζει καί ξεφουσκώνοτνας τή φούσκα, πιστή στήν ἀρχή «ἅρπαξε τό τσέκ πρίν σκάσει τό καρπούζι». Στήν πραγματικότητα δέν ὑπάρχει κανένα καρπούζι. Ἡ τράπεζα τό παρουσιάζει ὡς ὑπαρκτό, κερδίζει ἀπό τήν πώλησή του καί τό ἀφήνει νά σκάσει πρίν τό πάρει στά χέρια του ὁ ἀγοραστής.

 Δέν εἶναι πρώτη φορά πού τό κάνει, εἶναι ἡ πάγια μέθοδός της, χάρη στήν ὁποία κυριάρχησε στήν παγκόσμια χρηματοπιστωτική ἀγορά, ἐξοντώνοντας τούς ἀνταγωνιστές. ἡ Goldman γιγαντώνεται ἀπομυζώντας τούς πελάτες - θύματα, γι' αὐτό τήν ὀνόμασε βαμπίρ ἡ γαλλική ἐφημερίδα «Liberation». Τά ἴχνη της ἐντοπίζονται πίσω ἀπό ὅλες τίς φοῦσκες καί οἰκονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχῶν ὑψηλῆς τεχνολογίας κ.ο.κ.).

 Ἡ τράπεζα πρωταγωνίστησε στά «σάπια» στεγαστικά δάνεια, ὁδηγώντας στήν καταστροφή τοῦ 2008. Τότε, οἱ τραπεζίτες ἀνάγκασαν τίς κυβερνήσεις νά ξοδέψουν 11.400 δίσ. δολλάρια (ἄν ἔχετε τρόπο νά φαντασθεῖτε ἕνα τέτοιο ποσό) γιά νά καλύψουν τίς νομότυπες ἤ μή ἀπάτες τῶν τραπεζῶν. Ἀφοῦ σώθηκαν ἀπό τή χρεοκοπία, βγάζοντας μάλιστα καί κάτι τις, οἱ τραπεζίτες ἐπανῆλθαν στά ἴδια, βάζοντας στό στόχαστρο εὐάλωτα κράτη. Καί δοκιμάζοντας τό εὐρώ, προτοῦ κατοχυρωθεῖ ὡς παγκόσμιο ἀποθεματικό, ὑπονομεύοντας τήν ἀμερικανική κυριαρχία.

 Οἱ Ἀμερικανοί λατρεύουν τά παρατσούκλια. Τή CIA τή λένε «The Company» ( ἑταιρεία). Τή Μαφία «The Family»  ( Οἰκογένεια). Τήν Goldman Sachs «The Firm» ( Φίρμα). Goldman καί Sachs ἦταν δύο Γερμανοεβραῖοι μετανάστες. Ἵδρυσαν τήν τράπεζα τό 1869, ἀλλά δέν θά μποροῦσαν ἴσως νά φανταστοῦν ὅτι θά γινόταν σήμερα ἡ μεγαλύτερη στόν κόσμο, ἀλλά καί μιά πραγματική, ἄν καί ἀφανής, ὅσο μπορεῖ, ὑπερκυβέρνηση τοῦ κόσμου.

 Ἡ Goldman δέν ἔχει ἁπλῶς καλές σχέσεις μέ τήν ἀμερικανική κυβέρνηση, εἶναι, σέ μεγάλο βαθμό, ἡ κυβέρνηση. Τό μυστικό τῆς ἐπιτυχίας της. ἔσπαγε πρώτη ὅλες τίς κρατικές ρυθμίσεις καί ἠθικές δεοντολογίες, ποντάροντας καί κερδίζοντας ἀπό τή χρεοκοπία τῶν πελατῶν της! Μποροῦσε νά τό κάνει, γιατί εἶχε ἀνθρώπους της στήν κυβέρνηση καί στήν κεντρική τράπεζα τῶν ΗΠΑ, σέ εὐρωπαϊκές κυβερνήσεις, σέ εὐρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες καί στήν ἴδια τήν Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ἐπηρεάζει καθοριστικά τίς ἀποφάσεις πού διαμορφώνουν τήν τραπεζική ἀγορά καί τίς ρυθμίσεις της(*).

 Ἡ ἀχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στό Κράχ τοῦ 1929..................

 Ἡ μεγάλη εὐκαιρία της ἦταν ἡ κρίση τοῦ 2008... ἀπό τή μιά κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, ἀπό τήν ἄλλη ποντάροντας καί συμβάλλοντας στήν καταστροφή τῶν προϊόντων της. Κύριο ἐργαλεῖο της ἦταν ἡ ἀγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενῶν χρηματοπιστωτικῶν προϊόντων, ἀσφαλίστρων ἔναντι χρεοκοπίας, μία ἀπό τίς πιό ἀδιαφανεῖς καί πιό ἀπορρυθμισμένες. Τρεῖς τράπεζες ἐλέγχουν τό 75% τῆς ἀγορᾶς, Goldman, J. Β. Morgan καί Deutsche Βank.

 Ὅταν ξέσπασε ἡ κρίση,   Goldman χρησιμοποίησε τόν ἄνθρωπό της στήν κυβέρνηση, τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν Πόλσον, (ἔπειτα ἀπό 30 χρόνια στήν Goldman Sachs, ἔγινε ὑπουργός Οἰκονομικῶν...) γιά νά ἀποτρέψει κάθε συνδρομή στίς τράπεζες, ὁδηγώντας στή χρεοκοπία τόν κύριο ἀνταγωνιστή της, τή Lehman Brothers.  Ὅταν ἡ Lehman χρεοκόπησε, ὁ Πόλσον ἄλλαξε ἀμέσως ρότα καί ἔσπευσε νά διασώσει τίς ὑπό χρεοκοπία τράπεζες. ἡ Goldman ὄχι μόνο ἀπηλλάγη τοῦ κύριου ἀνταγωνιστῆ, ἀλλά καί κέρδισε 13 δισ. δολ. ἀπό τό σχέδιο σωτηρίας, (μιά ἐκπληκτική ἔρευνα γιά τήν Goldman Sachs δημοσιεύεται στό περιοδικό «Τετράδια», τεῦχος 57-58, τῶν ἐκδόσεων «Στοχαστής»). Σέ αὐτή τήν «τράπεζα πού τρομάζει», κατά τήν ἔκφραση τῆς «Liberation», ἀνέθεσαν διαδοχικές ἑλληνικές κυβερνήσεις, μετά τό 1998, σημαντικό μέρος τῆς διαχείρισης τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους καί τῆς ἐμπιστεύτηκαν τό μέλλον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ». («Κ.τ.Ε. 27-28.2.2010 σελ. 9).

 * * *

 «Τό 1998, ἡ ἑλληνική κυβέρνηση ἔθεσε ὡς κύρια ἐπιδίωξη τήν ἔνταξη στήν ΟΝΕ. Τά νούμερα δέν ἔβγαιναν. Ἡ Ἀθήνα θά μποροῦσε ἴσως νά περιορίσει τή φοροδιαφυγή τῶν μεσαίων - ἀνώτερων κοινωνικῶν στρωμάτων πού δέν συνηθίζουν νά πληρώνουν φόρους, ἀφήνοντας τή στήριξη τοῦ κράτους στούς μισθωτούς καί συνταξιούχους (πού ταυτόχρονα κατηγοροῦν ὡς ἀνεπρόκοπους).

 Θά μποροῦσε νά περιορίσει τήν παραοικονομία ἤ τό κόστος τῆς διαφθορᾶς.  Θά μποροῦσε νά σκεφτεῖ ἄλλες ἀναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τόν εὔκολο, ἄν καί πανάκριβο, δρόμο, τό μασκάρεμα τοῦ χρέους. Γιά νά τό κάνει, ἀπευθύνθηκε -σύμφωνα μέ τούς «New Υοrk Times» καί τή «Wall Street Journal»- στή διαβόητη Goldman Sachs. Γιά τή συνεργασία αὐτή τήν ἐγκαλεῖ τώρα καί ζητᾶ νά πληροφορηθεῖ τί ἔγινε ἡ Κομισιόν. Γράφει σέ μιά ἔρευνά του τό γαλλικό «Μαριάν»:

 «Γιά τήν πιό μεγάλη τράπεζα τοῦ κόσμου, ἡ πατρίδα τῆς δημοκρατίας μετετράπη σέ ἀγελάδα πρός ἄρμεγμα... Ὅταν ὁ Γκάρι Κόν προσγειώνεται στό ἀεροδρόμιο "’Eλευθέριος Βενιζέλος", τό 2001 οἱ Ἕλληνες ἀξιωματοῦχοι τόν περιμένουν ὅπως τόν Μεσσία... ὁ Κώστας Σημίτης ἀποφασίζει νά βάλει τόν λύκο μέσα στό μαντρί».Goldman Sachs, γράφειτό περιοδικό, «διαφθείρει» τήν ἑλληνική κυβέρνηση, «πείθοντάς» την ὅτι μπορεῖ μέ τά προϊόντα της νά χρηματοδοτεῖ τίς δαπάνες της. Ἡ Goldman βγάζει 300 ἑκατ. δολ., γιά νά κρύψει ἡ ἑλληνική κυβέρνηση ὅλο κι ὅλο ἕνα δάνειο 1 δισεκατομμυρίου, 30% εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πάει τό νταβατζιλίκι. Ὁ οἶκος ἀξιολόγησης Moody's καλύπτει τήν ἐπιχείρηση, ἀξιολογώντας μέ ἄριστα τήν Ἑλλάδα. Ἡ ἀτιμωρησία ὁδηγεῖ σέ μονιμοποίηση τῶν πρακτικῶν. Τό τελευταῖο ἀπό αὐτά τά προϊόντα εἶναι ὁ «Τitlosple», δάνειο 5,3 δισ. τό 2009......

 Τό γεγονός ὅτι καί ἄλλες εὐρωπαϊκές χῶρες προσέτρεξαν στή «δημιουργική λογιστική», σέ νομότυπες ἀπάτες, δέν ἀπαλλάσσει τούς Ἕλληνες ἰθύνοντες τῶν εὐθυνῶν τους, δείχνει ὅμως τόν βαθμό διάβρωσης καί ἐξάρτησης καί ἄλλων Εὐρωπαίων. Εἶναι πολύ δύσκολο ἐπίσης νά πιστέψουμε ὅτι Βρυξέλες, Παρίσι καί Φρανκφούρτη δέν ἤξεραν καί δέν ἄφησαν νά γίνουν ὅλα αὐτά, προφανῶς ἀποβλέποντας σέ μεγάλα πολιτικά - οἰκονομικά ὀφέλη. Ἡ Φρανκφούρη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερεῖς ἐκθέσεις τῆς Τράπεζας τῆς Ἑλλάδας. Γνωρίζει ἀκριβῶς πότε εἶναι τό χρέος. Τό ἤξεραν καί τόν Νοέμβριο, ὅταν ἡ κυβέρνηση τούς ἀνακοίνωσε ὅτι εἶναι διπλάσιο, ὅπως τό ἤξεραν καί οἱ διεθνεῖς οἴκοι ἀξιολόγησης καί οἱ τράπεζες, ἔκαναν ὅμως τούς ἔκπληκτους. Ἡ εὐθύνη εἶναι μοιρασμένη, ἀλλά οἱ  Ἕλληνες θά πληρώσουν τή νύφη.

 Ἡ ὑπόθεση δείχνει ἐπίσης πόσο ἡ Εὐρώπη εἶναι ὑπονομευμένη ἐκ τῶν ἔσω, ἀφοῦ ἀναθέτει σέ ἀμερικανικές τράπεζες τή διαχείριση τῶν πιό σημαντικῶν πτυχῶν καί εὐάλωτων σημείων τῶν οἰκονομικῶν της (ὅπως κάνει ἄλλωστε καί στούς τομεῖς προσωπικῶν δεδομένων, περιλαμβανομένων τῶν τραπεζικῶν λογαριασμῶν καί κάθε ἄλλης πληροφορίας πού μεταφέρει στίς ἀμερικανικές ὑπηρεσίες, δῆθεν γιά τήν τρομοκρατία). Πρόσφατα, ὁ εὐρωβουλευτής Νίκος Χουντῆς ἀποκάλυψε μέ ἐρώτησή του τήν ἀναγνώριση, σέ κανονισμό τῆς Κομισιόν, τοῦ ρόλου τῶν τριῶν κυρίως Ἀμερικανικῶν οἴκων ἀξιολόγησης, τήν ἴδια στιγμή πού τό ἀμερικανικό Κογκρέσο τούς καλεῖ νά δώσουν ἐξηγήσεις!

 Ἡ Ἑλλάδα ἔκρυψε μέ τόν τρόπο αὐτό τά προβλήματα κάτω ἀπό τό χαλί, ὥσπου, στίς ἀρχές τοῦ 2009, ἄρχισαν νά ἔρχονται οἱ πληροφορίες ἀπό τή Γερμανία γιά κίνδυνο χρεοκοπίας τῆς Ἑλλάδας...

 Τόν Δεκέμβριο, ἡ ἐπίθεση ἀρχίζει μέσω τῶν οἴκων ἀξιολόγησης πού ὑποβαθμίζουν τήν ἑλληνική πιστοληπτική ἱκανότητα, παρ' ὅλο πού γνώριζαν μιά χαρά ἐδῶ καί καιρό τήν πραγματική κατάσταση. Ἡ ἑλληνική ἀξιοπιστία πλήττεται ἀπό παντοῦ. Ἡ Goldman  ἐξακολουθεῖ πάντως νά βγάζει ἕναν «σκασμό λεφτά», ὅπως μέ τήν ἔκδοση τοῦ δανείου τῆς 25.1.2010. Ἐνῶ συνεχίζει νά κερδίζει ἀπό τή διαχείριση τοῦ χρέους, δέν περιμένει οὔτε μιά μέρα ἀπό τήν πώληση τοῦ δανείου καί ξαναχτυπάει τήν Ἑλλάδα μέσω τῶν «Financial Times», προνομιακοῦ ἐκφραστῆ καί τοῦ Σίτι καί τῆς Κομισιόν. Παίζοντας ἔτσι διπλό παιχνίδι καί εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδας καί εἰς βάρος τῶν ἄλλων πελατῶν της, ἀγοραστῶν τοῦ τελευταίου δανείου, πού βλέπουν τά ἑλληνικά ἐπιτόκια καί spreads νά ἐκτινάσσονται ἀμέσως μετά.

 Ἡ λονδρέζικη ἐφημερίδα γράφει ὅτι ἡ Ἀθήνα θέλει νά δανειστεῖ ἀπό τήν Κίνα μέσω τῆς Goldman. Τό δημοσίευμα προκαλεῖ ἀμέσως αὔξηση τοῦ premium γιά τό χρέος. Κανείς δέν πιστεύει ὅτι ἡ ἐφημερίδα μποροῦσε νά δημοσιεύσει τέτοια εἴδηση, χωρίς νά τήν ἐπιβεβαιώσουν ἀπό τήν Goldman. Κατ' ἄλλους τήν εἴδηση τήν ἔδωσε ἡ ἴδια ἡ Goldman ὅταν πληροφορήθηκε (ἄραγε ἀπό ποιόν;) ὅτι ὁ Γ. Παπανδρέου σκέφτεται νά προχωρήσει σέ διακρατική συμφωνία μέ τήν Κίνα προκειμένου οἱ ἀσιάτες τῆς Cosco πού ἔχουν πάρει τό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ νά ἀναλλάβουν ἕνα σημαντικό κομμάτι τοῦ δανεισμοῦ τῆς χώρας.........

 Ἀπό τήν ἀγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τή χρεοκοπία τῆς ἑλλάδας, ἡ Goldman  ὑπολογίζεται ὅτι κέρδισε 1 ἕως 3 δισ. δολ. Οἱ χρηματιστές τῆς Wall Street σφυρίζουν ἀδιάφορα, δηλώνοντας στούς δημοσιογράφους: «Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ, ΟΧΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΑΛΛΟΥ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ» (δήλωση τοῦ Ἀμίτ Σαρκάρ, ἐπικεφαλῆς Ἀμερικανικοῦ ἐπενδυτικοῦ ταμείου, «Μαριάν», 20.2.2010)». («Κ.τ.Ε.» 27-28.2.2010 σελ. 10-11).

 Ἔρευνα γιά τό... ποιόν τῆς τράπεζας - ἐλέγχεται καί ἀπό τή Fed
ὁ ρόλος Ἕλληνα στό «στήσιμο» τῶν swap - «Κράζουν» τήν Goldman
οἱ εὐρωπαϊκές ἐφημερίδες - Τή στηρίζει ὁ Ὀμπάμα

 «Καί στό πιό ἀπομακρυσμένος χωριό τῆς Ἑλλάδας θά πρέπει νά ἀναρω­τιοῦνται τώρα τί εἶναι αὐτή ἡ Goldman Sachs καί πῶς ἔκανε τόσο μεγάλο κακό στή χώρα τους». Αὐτά γράφει τό Ἀμερικανικό περιοδικό «Nation», ἀναφερόμενο στό παιχνίδι ἐναντίον τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας πού ἔστησε ὁ κύριος σύμβουλος τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης ἐπί σειρά ἐτῶν, ποντάροντας καί εὐνοώντας τή χρεοκοπία μας. Στό παιχνίδι τῆς Goldman ἀναφέρθηκε ἀναλυτικά ὁ «ΚτΕ» στό προηγούμενο φύλλο του.

 Μόνο πού τό «Nation» δέν ξέρει καλά τή χώρα μας, νομίζει ἴσως ὅτι εἶναιἀμερική. Γιατί βρισκόμαστε τώρα στό ἑξῆς τραγελαφικό σημεῖο: πρῶτον, οἱ Ἀμερικανικές ἀρχές νά ἔχουν διατάξει ἔρευνα γιά τίς δραστηριότητες τῆς Goldman στίς ὁποῖες μάλιστα σύμφωνα μέ δημοσίευμα τῆς «Le Monde», ρόλο φαίνεται νά διαδραματίζει καί ὁ προσφάτως τοποθετηθείς ἀπό τήν ἑλληνική κυβέρνηση στή θέση τοῦ ὑπευθύνου γιά τή Διαχείρηση τοῦ Δημοσίου Χρέους, Πέτρος Χριστοδούλου. Δεύτερον, ἡ καγκελάριος Μέρκελ ξιφουλκεῖ κατά τῆς τράπεζας, ὁ γαλλικός καί ὁ γερμανικός Τύπος δημοσιεύουν τή μία ἀποκάλυψη μετά τήν ἄλλη, ἡ Γαλλίδα ὑπουργός Οἰκονομικῶν ζητᾶ τήν ἀπαγόρευση τῆς ἀγορᾶς CDS, στοιχημάτων χρεοκοπίας. Καί, τρίτον, ἡ Ἑλλάδα, πού εἶναι τό θύμα τῆς «μηχανῆς» πού ἔστησε εἰς βάρος της ἡ τράπεζα, ποιεῖται περίπου τήν νήσσαν!.................. Τίς ἀμερικανικές νομισματικές ἀρχές ἀνησυχεῖ ἡ «πιστωτική ἔκθεση» τῆς Goldman Sachs 858% τοῦ βασισμένου σέ ρίσκο κεφαλαίου της καί τῆς JP Morgan (290%). Δέν ἀνησυχεῖ, ὅμως, τόν πρόεδρο Ὀμπάμα,πού ἔσπευσε πρόσφατα νά ὑποστηρίξει δημόσια τούς προέδρους τῆς Goldman Sachs καί τῆς JP Morgan, λέγοντας ὅτι τούς ξέρει καλά καί τούς ἔχει ἐμπιστοσύνη. Ἀπό τήν πλευρά του, ὁ πρόεδρος τῆς Goldman δήλωσε ὅτι ἡ τράπεζά του κάνει τή «δουλειά τοῦ Θεοῦ»................. Στίς ἀποκαλύψεις τοῦ εὐρωπαϊκοῦ Τύπου γιά τήν Goldman καίτίς ἄλλες τράπεζες μοιάζει νά ἀπαντάει μέ τόν τρόπο του δημοσίευμα τῆς «International Herald Τribune». Σύμφωνα μέ αὐτό, ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΝΤΑΡΑΝ ΕΠΙΣΗΣ, ἀγοράζοντας συμβόλαια CDS, ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑ.Ι.ΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ὅπωςἡ Deutsche Βank, ἡ PNB Paribas, ἡ Societe Generale κ.λπ. ἀκόμη μία ἀπόδειξη τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀντίφασης. Η «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ» ΚΑΙ Ο «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ - ΚΑΖΙΝΟ» ΦΤΙΑ­ΧΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ ΓΙΑ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ. ΠΟΤΕ ΠΕΛΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΖΙΝΟ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ!». («Κ.τ.Ε.» 6-7.3.2010 σελ. 8).

 * * *

ΔΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑΜΕ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ,
ΑΥΤΟ ΔΕ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ...

 Μποροῦν νά κατάσχουν ἀπό τήν ΑΚΡΟΠΟΛΗ, τά νησιά,

μέχρι καί τά πολεμικά μας ἀεροπλάνα...
ἀλλά καί νά μεταβιβάσουν τά δικαιώματα στήν Τουρκία...!!!

 «Ἐξόρμηση καί καμπάνια ἐνημέρωσης σ' ὅλη τή χώρα γιά τά δεσμά καί τούς ἀτιμωτικούς ὅρους πού προβλέπει, μέ τή συμφωνία τῆς κυβέρνησης, τό Μνημόνιο, ξεκινοῦν ἀπό τόν Σεπτέμβριο ὅλοι οἱ ἐπιστημονικοί φορεῖς πού μέ πρωτοβουλία τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν ἔχουν καταθέσει προσφυγές στό Συμβούλιο ἐπικρατείας γιά τήν ἀπαλλαγή μας ἀπό αὐτήν τή δουλεμπορική σύμβαση... Μιά σύμβαση τρισυπόστατη πού δέν ἔχει κυρωθεῖ καί ὅπως ἐπισημαίνουν κορυφαῖοι συνταγματολόγοι, ἀποτελεῖ μεγάλη συνταγματική ἀνωμαλία.

 Ὁ πρωτοφανής ὅρος νά ἔχουμε παραιτηθεῖ ἀπό τήν ἐθνική κυριαρχία ἀγγίζει τά ὅρια τῆς ἐσχάτης προδοσίας, ὅπως τονίζουν ἔγκυροι νομικοί κύκλοι.

 Μ' αὐτόν τόν ὅρο μποροῦν οἱ δανειστές μας νά κατάσχουν μέχρι καί τά μπολεμικά μας ἀεροπλάνα. Καί αὐτό μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ σάν ἀπειλή ἄν πᾶμε νά πάρουμε δάνειο ἀπό τή Ρωσία ἤ ἀπό τήν Κίνα, ὅρος πού παραπέμπει στήν ἐποχή τοῦ ψυχροῦ Πολέμου... Μέ τήν παραίτηση ἀπό τήν ἀσυλία τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας μποροῦν οἱ δανειστές μας νά προχωρήσουν σέ κατάσχη ἀκόμα καί νησιῶν!

 Καί ὅπως διαβεβαιώνουν νομικοί, τέτοιος ὅρος δέν ἐπιτρέπεται νά ὑπάρχει σέ δανειακές συμβάσεις. Κι ὅμως ἡ κυβέρνηση τόν δέχθηκε καί ἔσυρε τή Βουλή στήν ψήφισή του!». («Τό Παρόν» 8.8.2010 σελ. 7).

 * * *

 «Ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου... εἶχε ἀναφερθεῖ στό ἀναφαίρετο δικαίωμα τῆς Ἑλλάδας νά ὁρίζει τά κυριαρχικά της δικαιώματα, καί ὄχι μόνο νά τά ὁρίζει ἀλλά καί νά τά ὑπερασπίζεται. Ἡ σημερινή ὅμως κυβέρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ, μέ πρωθυπουργό τόν γιό τοῦ ἱδρυτῆ, πέρασε τήν ἱστορία τῆς χώρας σέ ἐντελῶς ἄλλο δόγμα. Ἡ Ἑλλάδα στούς Ἕλληνες εἶχε πεῖ ὁ Ἀνδρέας, ἀλλά ὁ Γιῶργος τώρα ὑλοποιεῖ αὐτό πού χρόνια ὁλόκληρα ἐπεδίωκαν οἱ ξένοι.

 Τό Μνημόνιο πού ὑπέγραψε, μέ τό ΔΝΤ καί τούς σκληρούς δανειστές δῆθεν γιά τή σωτηρία τῆς χώρας ἀπό τήν καταστροφή καί τήν πτώχευση, κάθε ἄλλο παρά τήν ἐθνική κυριαρχία διαφυλάττει... ἀπό τίς 237 σελίδες τῆς σύμβασης πού ὑπέγραψε ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, σάν νά μή γνώριζε, ἔχοντας τήν ἐξουσιοδότηση τῆς ἑλληνικῆς Βουλῆς, προκύπτει ὅτι ἡ χώρα πλέον βρίσκεται σέ ἕνα... ἀνατολίτικο παζάρι, μέ σκλάβους ὅλους ἐμᾶς. Εἴμαστε ἔρμαιο στίς ὀρέξεις τῶν ξένων. Γράφει λ.χ. στή σελίδα 119: «Δέν μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα, μόνη της, νά πάρει δάνειο ἀπό ἄλλον δανειστή (π.χ. Κίνα, Ρωσία), καθώς δέν μπορεῖ νά ὑποθηκεύσει, οὔτε νά ἐνεχυριάσει γιά ἄλλον περιουσία ἤ ἔσοδα, ἤ νά μεταφέρει τό χρέος της...».

 Ἀντίθετα, ἐπιτρέπεται ὁ δανειστής νά μεταβιβάσει τά δικαιώματα καί τίς ὑποχρεώσεις του... (σελ. 129, παράγρ. 13.1). Μ' ἄλλα λόγια, μπορεῖ νά ἔχουμε δανειστεῖ ἀπό τή Γερμανία καί νά βρεθοῦμε χρεωμένοι στήν Τουρκία καί τά Σκόπια, γιατί ἡ Γερμανία θά τούς ἔχει πουλήσει τά δικαιώματά της (τίς δανειακές ὑποχρεώσεις τῆς Ἑλλάδας, δηλαδή).

 Ἄλλο σημεῖο στή σελίδα 129 παράγρ. 14.1 ἀναφέρει: «ἡ σύμβαση διέπεται ἀπό τό ἀγγλικό δίκαιο», δηλαδή ὅ,τι καί νά γίνει τό δίκαιο τῆς χώρας μας εἶναι ἀνύπαρκτο... Μόνο τό Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς  Ἕνωσης καί τά Συνταγματικά Δικαστήρια τῶν δανειστῶν μποροῦν νά ἀκυρώσουν τή σύμβαση γιατί παραβιάζεται τό Εὐρωπαϊκό δίκαιο ἤ τό Σύνταγμα τοῦ δανειστῆ ἀντίστοιχα. Στήν Ἑλλάδα, μέ βάση τή σύμβαση, δέν ἐπιτρέπεται σέ κανένα δικαστήριο νά ἐκδικάσει τέτοια προσφυγή (σελ. 123, παράγρ. 6α καί 6β)!

 Τί χρειάζεται νά ἔχουμε κυβέρνηση, εἶναι τό συμπέρασμα πού ἀβίαστα βγαίνει ὅταν διαβάσεις σελίδα - σελίδα τό Μνημόνιο. Μένεις κυριολεκτικά ἄναυδος. Καλά, μπορεῖ πρωθυπουργός, ὑπουργοί, βουλευτές, ἡ Βουλή, νά ἔχουν βάλει τήν ὑπογραφή τους σέ τέτοιο κείμενο, μέ τό ὁποῖο παραδίδουν τή διακυβέρνηση τῆς χώρας στούς ξένους, παραδίδουν τά κλειδιά;

 Καί τυπικά καί οὐσιαστικά, κυβέρνηση εἶναι οἱ δανειστές μας! Τούς τά παραχω­ρήσαμε ὅλα. Μέ τό νί καί μέ τό σίγμα. Τό Μνημόνιο ἀποτελεῖ τό κυβερνητικό τους πρόγραμμα. Γραμμή - γραμμή περιγράφονται ὅλες οἱ παρεμβάσεις σέ κάθε τομέα. Προγραμματικές δηλώσεις τῆς κυβέρνησης τῶν ξένων. Ὄχι βέβαια οἱ γνωστές μπουρδολογίες κάθε κυβέρνησης πού ἀναλαμβάνει τήν ἐξουσία, πού ποτέ δέν ἐφαρμόζονται καί ἔπειτα ἀπό λίγους μῆνες ξεχνιοῦνται...

 Οἱ νέοι κυβερνῆτες μας ἐλέγχουν μέ τούς... ἀνθυπασπιστές τους (τήν «τρόικα» καί τά... ὑποκλιμάκιά της) τά πάντα! Τά ὑπουργεῖα, τήν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος... Ὅλοι εἶναι ὑποχρεωμένοι κάθε ἑβδομάδα νά δίνουν ἀναφορά! Προσοχή, παρουσιάστε... ἡ «τρόικα» παρακολουθεῖ τήν ὑλοποίηση τῶν ἐντολῶν πού καταγράφονται στό Μνημόνιο, πού ἀποτελεῖ συνθήκη παράδοσης... ἄνευ ὅρων! Προβλέπονται μάλιστα καί οἱ ποινές καί τά πόστιμα ἀναλυτικά, ἔτσι ὥστε νά μήν παραβιάσουμε τό παραμικρό..........

  Ἄ λά Σχέδιο Ἀνάν

 Καί δέν ἔχουν καθόλου ἄδικο ἐκεῖνοι πού παρομοιάζουν τό Μνημόνιο - λαιμητόμο μέ τό Σχέδιο ἀνάν. Θυμίζοντας ὅτι ἔτσι καί περνοῦσε καί δέν ὑπῆρχε ὁ ἡρωικός καί θαρραλέος Τάσσος Παπαδόπουλος καί ἔλεγε «ναί» στό δημοψήφισμα ὁ κυπριακός λαός, τήν Κύπρο θά τήν κυβερνοῦσε σήμερα ἕνα συμβούλιο 6 ξένων, ὅπως προέβλεπε τό φιλοτουρκικό Σχέδιο Ἀνάν, πού δυστυχῶς εἶχαν ἀποδεχθεῖ ὁ σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου καί ὁ πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης καί ὁ Μητσοτάκης καί ἡ Ντόρα, πού κατά... σύμπτωση (δέν εἶναι καθόλου βέβαια σύμπτωση, ἀφοῦ συγκλίνουν στίς ἴδιες θέσεις) ἔχουν πεῖ «ναί» στό Μνημόνιο!

 Στυγνοί τοκογλύφοι οἱ δανειστές μας!

 Χειρότεροι καί ἀπό τούς πιό στυγνούς τοκογλύφους ἀποδεικνύονται οἱ συνεταῖροι μας στό κλάμπ τῆς Εὐρωπαϊκῆς  Ἕνωσης, οἱ... φιλεύσπλαχνοι δανειστές μας................ Ξεφυλλίζοντας τό περίφημο Μνημόνιο, βλέπεις ὅτι μᾶς ἔχουν δέσει χειροπόδαρα. Καί ἔτσι καί καθυστερήσεις πέρα ἀπό 30 μέρες νά πληρώσεις μιά δόση, μποροῦν οἱ δανειστές μας - κράτη τῆς Ε.Ε. νά ἔρθουν καί νά ἀρχίσουν τίς κατασχέσεις, ὅπου καί σέ ὅ,τι θελήσουν! ἀκόμη καί τήν ἀκρόπολη! Μή γελᾶτε, αὐτό ὑπογράψαμε, αὐτό ψήφισαν οἱ 172 βουλευτές τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Δέν ἔχουμε δικαίωμα νά ἐπικαλεστοῦμε τήν ἐθνική μας κυριαρχία!

 Κι ὅποιος τό θεωρεῖ αὐτό ἀπίστευτο, ἤ ἔστω ἔχει καί τήν παραμικρή ἀμφιβολία, ἰδού τί γράφει ἡ παράγραφος 11 τοῦ παραρτήματος 4 τοῦ Μνημονίου.

 «Οὔτε ὁ δανειολήπτης οὔτε τά περιουσιακά του στοιχεῖα ἔχουν ἀσυλία λόγω ἐθνικῆς κυριαρχίας ἤ διαφορετικά λόγω τῆς δικαιοδοσίας, κατάσχεσης -συντηρητικῆς ἤ ἀναγκαστικῆς- ἤ ἀναγκαστικῆς ἐκτέλεσης σέ σχέση μέ ὁποιαδήποτε ἐνέργεια - διαδικασία σχετικά μέ τή σύμβαση».

 Καί γιά νά μήν ὑπάρχει ἡ ὁποιαδήποτε... παρανόηση, στό κεφάλαιο «ἐφαρμοστέο Δίκαιο καί Δικαιοδοσία» οἱ δανειστές γίνονται ἀκόμη πιό σαφεῖς:

 «Μέ τήν παροῦσα ὁ δανειολήπτης ἀμετάκλητα καί ἄνευ ὅρων παραιτεῖται ἀπό κάθε ἀσυλία πού ἔχει ἤ πρόκειται νά ἀποκτήσει, ὅσον ἀφορᾶ τόν ἴδιο ἤ τά περιουσιακά του στοιχεῖα, ἀπό νομικές διαδικασίες σέ σχέση μέ τήν παροῦσα σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, τῆς ἀσυλίας ὅσον ἀφορᾶ τήν ἄσκηση ἀγωγῆς, δικαστική ἀπόφαση ἤ ἄλλη διαταγή, κατάσχεση, ἀναστολή ἐκτέλεσης δικαστικῆς ἀπόφασης ἤ προσωρινή διαταγή καί ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐκτέλεση καί ἐπιβολή κατά τῶν περιουσιακῶν στοιχείων του στόν βαθμό πού δέν τό ἀπαγορεύει ἀναγκαστικός νόμος».

 Στό ἄρθρο 8 μποροῦν οἱ δανειστές μας νά ἀκυρώσουν τή... «δανειακή διευκόλυνση καί νά ἀπαιτήσουν τό ἀνεξόφλητο κεφάλαιο τοῦ δανείου ὡς ἄμεσα ἀπαιτητό καί πληρωτέο μαζί μέ τούς δεδουλευμένους τόκους, ἄν ὁ δανειολήπτης -δηλαδή ἡ Ἑλλάδα- ἀδυνατεῖ νά καταβάλει ὁποιοδήποτε ποσό κεφαλαίου ἤ τόκων καί ἡ ἀθέτηση συνεχίζεται γιά τριάντα ἡμερολογιακές(!) ἡμέρες».

 Ἀκόμη κι ἄν ζητήσουμε πρόωρη ἀποπληρωμή τοῦ δανείου, τότε πρέπει νά τούς πληρώσουμε ὅλα τά ἔξοδα, τίς δαπάνες, τίς ἀμοιβές καί τούς τόκους πού θά χάσουν............

 Τό Μνημόνιο προβλέπει ὅτι ἀκόμη καί τούς φόρους πού πρέπει νά πληρώνουν στή χώρα μας ὑποχρεούμαστε νά τούς πληρώνουμε ἐμεῖς!...........

 Καί κλέφτες. Φθάνουν στό σημεῖο νά ὁρίζουν ὅτι ἄν καταβάλουμε κάποιο ποσό μικρότερο ἀπό τό ἀπαιτητό, δέν συμψηφίζεται οὔτε μᾶς τό ἐπιστρέφουν...». («Τό Παρόν» 27.7.2010 σελ. 24).

 * * *

Ἐργασιακός Μεσαίωνας;

 «Ὁ Γεώργιος Παπανδρέου μίλησε στή Βουλή, τήν Τετάρτη 7 Ἰουλίου, ἐπί τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀπ-»Ἀσφαλιστικοῦ Νομοσχεδίου».  Ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, ὑπῆρξε ὁ ὀλίγιστος πού προσπαθοῦσε νά δικαιολογήσει τά ἀδικαιολόγητα. Ὡστόσο, μέσα ἀπό τά λόγια του, ἀκουγόταν ξεκάθαρα ἡ φωνή τῶν ἀφεντικῶν, ἡ φωνή τῶν ἐντολέων του, ἡ φωνή τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος τοῦ ΔΝΤ, καί ταυτόχρονα διαγράφονταν οἱ νέες κοινωνικο­πολιτικές συμμαχίες πρός τίς ὁποῖες κατευθύνεται τό σύστημα.

 Ἀρχικά, στήν ὁμιλία του, ὁ Παπανδρέου ἐπιχείρησε νά στρέψει τήν κοινωνία ἐνάντι στούς «προνομιούχους» σύμφωνα μέ τήν ντιρεκτίβα τοῦ ΔΝΤ ὅτι βασικό στοιχεῖο γιά τήν ἐπιτυχία τῶν μέτρων εἶναι ἡ διαίρεση τῆς κοινωνίας. Στράφηκε κατ' ἐξοχήν ἐνάντια στούς πρώην βασικούς «πελάτες» τοῦ ΠΑΣΟΚ, τούς «εὐνοημένους» τῶν ΔΕΚΟ, τοῦ Δημοσίου κ.λπ. Ἄς τόν διαβάσουμε:

 «Ὅσον ἀφορᾶ τό ἀσφαλιστικό, γιά δεκαετίες, κάποιοι ἐξασφάλιζαν προνόμια, τό κόστος τῶν ὁποίων ἀναγκαζόταν νά χρηματοδοτεῖ συνεχῶς τό κράτος, ὁ φορολογούμενος, μέ ἀποτέλεσμα μάλιστα νά μή μένει τίποτα γιά τούς νέους ἐργαζομένους, ἀλλά καί μέ ἀποτέλεσμα ὅσοι κλάδοι ἐργαζομένων δέν εἶχαν ὡς διαπραγματευτικό ἐργαλεῖο σχέσεις μέ τήν ἐξουσία, νά ὑπόκεινται σέ ἀπείρως χαμηλότερες συντάξεις, δουλεύοντας πολύ περισσότερα χρόνια».

 Ἄν αὐτά τά ἔλεγε μιά κυβέρνηση πού θά προσπαθοῦσε νά ἄρει τίς ἀνισότητες πρός ὄφελος τῶν χαμηλόμισθων καί τῶν χαμηλοσυνταξιούχων, ἀνεβάζοντας τά εἰσοδήματά τους, θά μποροῦσε νά ἔχει μία βάση. Ὅμως, τήν ἴδια στιγμή κουτσουρεύει καί τίς δικές τους συντάξεις καί ἀποδοχές! Κατά συνέπεια, ἀπευθύνεται ἁπλῶς στόν κοινωνικό κανιβαλισμό. Ἐν συνεχεία δέ, ἀποκαλύπτει τό πραγματικό διακύβευμα:

 «Καί γιά ἐμᾶς, κοινωνική ἀλληλεγγύη (...) σημαίνει ἐναρμονισμός μέ τίς σύγχρονες ἐργασιακές πρακτικές καί τήν πολυπλοκότητα τῆς σύγχρονης ἀγορᾶς ἐργασίας, ὄχι τιμωρία τῆς διαδοχικῆς ἀσφάλισης».

 Ἐλπίζω πώς ὅλοι ἔχουμε πάρει τό μήνυμα: «πολυπλοκότητα τῆς σύγχρονης ἀγορᾶς ἐργασίας», «διαδοχική ἀσφάλιση», δηλαδή δημιουργία μιᾶς κοινωνίας «ἀπασχο­λήσιμων» καί ἀδιάκοπης ἀναζήτησης νέας ἐργασίας, μιᾶς κοινωνίας ὅπου ὁ κανόνας θά εἶναι ἡ ἀνεργία ἤ ἡ ἀπειλή της, καί οἱ ἐργασιακές μετακινήσεις θά ἀποτελοῦν καθημερινότητα. Καί συνεχίζει ἀνενδοίαστα νά ἐκθέτει τό πρόγραμμα τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ:

 «Σημαίνει μετάβαση ἀπό ἕνα κράτος καί μιά κοινωνία παθητικῆς ἀντίληψης γιά τήν πρόνοια, τήν ἐργασία καί τά δικαιώματα, σέ ἕνα κράτος πού (...) ἀπελευθερώνει τούς πολίτες ἀπό τά ἀσφυκτικά πλαίσια, μέσα στά ὁποῖα ζοῦν ἐδῶ καί χρόνια, καί ἰδιαίτερα τή νέα γεννιά. Πλέον, ἀντί νά χρηματοδοτεῖ τό κράτος ἀμφιλεγόμενες ἐπικουρικές συντάξεις, ἀντί νά τροφοδοτεῖ τίς παθητικές πολιτικές πρόνοιας, πᾶμε σ' ἕνα μοντέλο πού διευρύνει τή δυνατότητα τῶν ἐργαζομένων νά κινοῦνται ἐλεύθερα στήν ἀγορά ἐργασίας. Πραγματικά, ἰδιαίτερα ἡ σημερινή νέα γενιά, μέ τίς ραγδαῖες ἐξελίξεις πού ὑπάρχουν στόν χῶρο τῆς οἰκονομίας, θά ἔχει πολλές φορές πολλά ἐπαγγέλματα, ἄν ὄχι καί πολλές δουλειές, στή διάρκεια τῆς ζωῆς της. Εἶναι βασικό στοιχεῖο καί γιά τήν κινητικότητα στήν ἀγορά ἐργασίας».

 Γιά δεκαετίες ὁ Φρίντμαν καί οἱ ὀπαδοί τοῦ ἄκρατου νεοφιλελευθερισμοῦ διαμαρτύρονταν ὅτι τό σύστημα τῆς κοινωνικῆς πρόνοιας εἶναι «παθητικό», δηλαδή προσφέρει ἀσφάλεια στούς ἐργαζόμενους, ἐνῶ αὐτοί θά πρέπει νά βρίσκονται σέ διαρκή ἀνασφάλεια, «ἀπελευθερωμένοι» ἀπό τά «ἀσφυκτικά πλαίσια», δηλαδή νά βρίσκονται σέ διαρκή ἐγρήγορση γιά ἀναζήτηση νέας ἐργασίας...». (Ἀπόσπασμα ἄρθρο τοῦ Γ. Καραμπελιᾶ στήν ἐφημερίδα «Τό Παρόν» 11.7.2010 σελ. 34).

 * * *

«Θά ἔχουμε κακά ξεμπερδέματα...

 Τά γεγονότα γύρω μας τρέχουν μέ πολύ μεγάλη ταχύτητα, ἡ ὁποία δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά τά ἐπεξεργαστοῦμε καί νά ἀντιδράσουμε ἀνάλογα. Διάβασα πρόσφατα στά Νέα ὅτι «κάθε φορολογούμενος θά ἀποκτήσει ἕνα μοναδικό ἀριθμό συναλλασσομένου», πού θά ἔχει τή μορφή γραμμωτοῦ κωδικοῦ (bar code). Γιά νά λάβει τόν bar code ὁ φορολογούμενος θά πρέπει νά ὑποβάλει αἴτηση στό Τaxisnet. Μέσω τοῦ bar code θά συσχετίζεται αὐτόματα κάθε συναλλαγή τοῦ φορολογουμένου μέ τόν ΑΦΜ του. Γιά τό σκοπό αὐτό, σέ ὅλες τίς ταμειακές μηχανές τῶν ἐπιχειρήσεων θά ἐνσωματωθεῖ σύστημα καταγραφῆς συναλλαγῶν καί θά ἀποκτήσουν πρόσβαση στό Ιnternet. Μένει σάν σενάριο ἡ χειροκίνητη, καταγραφή τους, ἀλλά ὑπάρχει καί ἡ πρόταση νά σαρώνονται τά στοιχεῖα τῶν ἀποδείξεων ἀπό scanner ἤ κινητό. Τό σενάριο τοῦ scanner, πάλι, ἀπαιτεῖ ἀλλαγές σέ ὅλες τίς ἐπιχειρήσεις, καθώς ὅλα τά στοιχεῖα τῆς συναλλαγῆς θά ἀποτυπώνονται σέ bar code (μᾶλλον 2D) πάνω στήν ἀπόδειξη. Μέ ἄλλα λόγια θά ζήσουμε ὅλοι ἕνα καθολικό big brother, στό ὁποῖο τό κράτος θά ξέρει πόσες τσίχλες μασάει τό πιτσιρίκι μας καί κάθε πότε καί ποιά ξυραφάκια ἀγοράζουμε. Μέ τό πρόσχημα τῆς πάταξης τῆς φοροδιαφυγῆς, θά συλλεχθοῦν ἀπίστευτης λεπτομέρειας δεδομένα γιά τήν ἀγορά, τά ὁποῖα θά ἔχει μέν τό κράτος, ἀλλά θά διαφύγουν σίγουρα πρός τίς ἐνδιαφερόμενες πολυεθνικές -ἴσως νά τά πουλήσουν κιόλας γιά νά μειωθεῖ τό δημόσιο χρέος. Ἀντί νά βάλουν φυλακή ὅλους ὅσοι ἀποδεδειγμένα ἔκλεψαν δημόσιο χρῆμα καί νά συμμαζέψουν τό χάος τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, ἑτοιμάζονται νά βάλουν ἐπί πλέον κόστη πρός τίς μικρές ἐπιχειρήσεις καί νά μπερδέψουν ἀκόμα περισσότερο τούς παραζαλισμένους καταναλωτές. Ἄντε νά μάθει ἡ γιαγιά τί εἶναι τό bar code καί ὁ παπποῦς τί εἶναι τό σκανάρισμα μέσω κινητοῦ-σέ ποιόν πλανήτη ἄραγε ζοῦν οἱ φωστῆρες τοῦ ὑπ. Οἰκονομικῶν; Τό πιό ἀνησυχητικό εἶναι ὅτι τό ὅλο σκηνικό (στήν προδιαγραφόμενη ἠλεκτρονική ἐπέκτασή του μέ RFID chips) θυμίζει τό «σφράγισμα» πού περιγράφεται στήν ἀποκάλυψη, τήν ὁποία διάβαζα μέ σκωπτική διάθεση μικρότερες, ἀλλά φαίνεται πώς ἐπιβεβαιώνεται βῆμα πρός βῆμα στίς μέρες μας. Μπρρρ...». (Τό ἀνωτέρω κείμενο οὔτε δικό μας εἶναι οὔτε κάποιο ἄλλου ἐκκλησιαστικοῦ ἐντύπου, ἀλλά τοῦ περιοδικοῦ «ΗΙΤΕCΗ», [ἄρθρο τοῦ Δ. Λουκᾶ τεῦχος Ἰουλίου 2010 σελ. 22] δηλαδή ἑνός καθαρά τεχνολογικοῦ - ἠλεκτρονικοῦ περιοδικοῦ...).

 Συμπερασματικά: Οἱ σύγχρονοι σταυροφόροι
καί ἡ Φραγκοκρατία εἶναι ἐδῶ...!

 Ὁ Πρωθυπουργός σέ πολύ μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε ἀπό τό νά ἀπαγορεύσει τόν ἑορτασμό τῆς 25ης Μαρτίου στό ἐξωτερικό... («Ο.Π.» Ἰαν. - Φεβρ. 2010 σελ. 83-95), μέχρι τό νά προσβάλη σέ διεθνές ἐπίπεδο τήν ἀξιοπιστία τῆς χώρας μας καί νά μετατρέψη τό πρόβλημα χρέους, (ἕνα πρόβλημα πού ἔχει ἱστορία δεκαετιῶν..., [βλέπει σελ. 278] ἕνα πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζουν καί ἄλλες χῶρες..) σέ πρόβλημα δανεισμοῦ. Δέν θά μᾶς ἔπειθε ἐάν ἰσχυρίζετο πώς δέν φανταζόταν ὅτι μετά τά ὅσα εἶπε στά ξένα Μ.Μ.Ε. περί ἑλληνικοῦ ναυαγίου, περί τιτανικοῦ κ.λπ. θά ἐδίσταζον οἱ διεθνεῖς ἀγορές νά καλύψουν τίς δανειακές μας ἀνάγκες... Οἱ διεθνεῖς κερδοσκόποι ἄδραξαν τήν εὐκαιρία καί ἡ χώρα μας ὡδηγήθηκε στό χεῖλος τῆς χρεοκοπίας... Βέβαια ἡ κυβέρνησις καί ὡρισμένοι δῆθεν ἀντιπολιτευόμενοι..., κατάφεραν νά μᾶς «σώσουν», ὁδηγῶντας μας σιδηροδεσμίους διά τοῦ μνημονίου σέ μία σύγχρονη ξενοκρατία. Τήν ἴδια ὅμως στιγμή ἡ Ἰρλανδία μέ ἔλλειμμα τριπλάσιο ἀπό τήν Ἑλλάδα (32% μέσα στό 2010), «ἀπορρίπτει πεισματικά τά σχέδια σωτηρίας πού περιφέρει ἀνά τήν Εὐρώπη ἡ τρόικα,...» («Πρῶτο Θέμα» 3.10.2010 σελ. 38-39).

 Ὧρες ὧρες ἔχεις τήν αἴσθηση πώς δυστυχῶς ἐμεῖς τείνουμε νά ξεπεράσουμε τούς «κουτόφραγκους», ἀφοῦ πέφτουμε ὅλο καί σέ βαθύτερους λάκκους... Μετά τήν σταδιακή ἐκτόξευση τοῦ χρέους μας, μέ τά δανεικά ἤδη ἀπό τήν δεκαετία τοῦ 1980, πέσαμε ἀπό τό 1998 στήν ἀπάτη τῆς Goldman Sachs γιά νά κρύψουμε χρέος... καί τώρα στό μνημόνιο διά τοῦ ὁποίου παραιτηθήκαμε τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας...!!! (βλέπε ἔμπροσθεν σελ. 277-285). Οὔτε νά σκεφτοῦμε ὅμως στά σοβαρά προτάσεις ὡς αὐτές τῶν Ρώσων..., ἀκόμη καί γιά ναυτική βάση στό Αἰγαῖο μέ χρηματικό ἀντίτιμο πού ὡς φαίνεται καλύπτει τό χρέος μας...!!! («Αὐριανή» 5.8. 2010). Οἱ ἀπόγονοι τῶν σταυροφόρων, ἀφοῦ μᾶς «διέφθειραν»..., ἀναλαμβάνουν σιγά – σιγά καί τυπικά τήν ἐξουσία στό «ψευτορωμαϊκό»..., ἔχοντας μάλιστα τήν δυνατότητα νά μεταβιβάσουν τά δικαιώματά τους σέ τρίτες χῶρες ὡς τήν Τουρκία!!!

 «Ὁ ἄνθρωπός μας στήν Ἀθήνα», τιτλοφορεῖται ἄρθρο στή γερμανική ἔκδοση τῶν «Φαϊνάνσιολ Τάιμς», γιά τόν πρωθυπουργό μας. «Ἴσως ἐντυπωσιάστηκαν ἀπό τό ἀνάστημα καί τήν ἀθλητική κορμοστασιά ἔτσι ὅπως τόν εἶδαν νά σκίζει τά γαλανά νερά τοῦ Αἰγαίου. Ἴσως πάλι νά θαμπώθηκαν ἀπό τόν... πολιτικό του λόγο μέ τόν ὁποῖο εἶχε καταστήσει σαφές σέ τόσες καί τόσες συνεντεύξεις, πώς βασικό μέλημά του δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν περίφημη «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ». Ὅπως καί νά ἔχη, οἱ μέχρι πρότινος σκληροί ἐπικριτές τῆς χώρας μας, τώρα μᾶς καλακεύουν μέ κάθε εὐκαιρία καί ἐκθειάζουν τόν πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου...». («Ἐλεύθερος» 13.8.2010 σελ. 8, ἄρθρο τοῦ Μ. Χατζηγιάννη).

 Ὁ πρωθυπουργός μας, θέλει νά κάνη τήν κρίση εὐκαιρία, ἀλλά ὡς φαίνεται ὄχι εὐκαιρία νά ἄρη π.χ. τίς ἀνισότητες στόν ἐργασικό χῶρο, ἀλλά νά «ἀπελευθερώσει» τούς ἐργαζόμενους ἀπό τήν κρατική προστασία ὥστε νά εἶναι σέ διαρκῆ ἀναζήτηση νέας ἐργασίας, σέ μία σύγχρονη κατά τά ἄλλα ἀγορά ἐργασίας... (σελ. 283-285). Εὐκαιρία νά μᾶς φακελλώσουν καλύτερα μέ πρόσχημα τήν πάταξη τῆς φοροδιαφυγῆς καί νά μᾶς ὁδηγήσουν ὅσο γίνεται γρηγορότερα στήν «παγκόσμια διακυβέρνηση» πού τόσο ἐπιθυμεῖ ὁ πρωθυπουργός! Οἱ πράξεις καί τά λόγια τῶν πρωτοπαλλήκαρων τῆς «παγκοσμιοποίησης» μαρτυροῦν τό πῶς πραγμα­τικά ἀντιλαμβάνονται τήν «παγκόσμια διακυβέρνηση». Ὁ φερόμενος ὡς «σύμβου­λος» τοῦ πρωθυπουργοῦ Τζ. Σόρος, ὡς μεταξύ ἄλλων εἴδαμε, ὑποστηρίζει πώς «ὅταν κερδοσκοπεῖς στίς διεθνεῖς χρηματαγορές, εἶσαι ἀπελευθερωμένος ἀπό τούς ἠθικούς φραγμούς πού ἀντιμετωπίζει ἕνας συνηθισμένος ἐπιχειρηματίας», ἐνῶ οἱ ἀμερικανοί χρηματιστές μᾶς λένε: «ἡ δουλεία μας εἶναι νά βγάλουμε λεφτά, ὄχι νά σκεφτόμαστε τί θά συμβεῖ στούς Ἕλληνες πολίτες, δέν ὑπάρχει ἐξ ἄλλου νόμος πού νά ἀπαγορεύει νά ἐκμετελλευτεῖς τόν μαλάκα» (βλέπε σελ. 274 καί 279).

 Ἄς θαυμάσουν κάποιοι ἀφελεῖς τά σύγχρονα ἐπιτεύγματα μίας παγκοσμιο­ποίησης, ἀνθρώπων μέ πατρίδα καί Θεό τό κέρδος..., ἀνθρώπων πού ἀντιλαμβά­νονται ὡς ὀπισθοδρόμιση καί σκοταδισμό τήν ἑλληνορθόδοξη πολιτισμική ταυτότητα τῶν Ρωμιῶν..., («...Σύντομος ἀνασκόπησις τῆς Ἑλληνορθοδόξου - Ρωμαιϊκῆς ἱστορικῆς καί πολιτισμικῆς μας παραδόσεως» «Ο.Π.» Μάρτιος - Ἀπρίλιος 2009, σελ. 181-191). Ἀνθρώπων πού χρησιμοποιοῦν τίς διεθνεῖς συμβάσεις γιά τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου ὡς προκάλυμμα, ἐφ' ὅσον κατ' οὐσίαν ὡς πρόοδο καί ἐλευθερία, ἀντιλαμβάνονται τήν ἀσυδοσία, τόν μηδενισμό, τήν ζούγκλα, τήν ἀνθρωποφαγία... Ἀνθρώπων πού στό ὄνομα τῆς καταπολέμησης τῆς τρομοκρατίας, τρομοκρατοῦν διά τῶν παρανόμων καί βαρβάρων διεθνῶν στρατιωτικῶν τους παρεμβάσεων δημιουργῶντας τρομοκράτες, ἀλλά καί μετανάστες... Ναί μετανάστες διά τά δικαιώματα τῶν ὁποίων κόπτονται, ἀλλά οὐσιαστικά τούς χρησιμοποιοῦν εἴτε διά νά ἀλλοιώσουν ὁμοιογενεῖς κοινωνίες πού στέκονται ὡς ἐμπόδια εἰς τά γεωπολιτικά τους σχέδια γιά παγκόσμια κυριαρχία..., εἴτε καί ὡς φθηνά ἐργατικά χέρια πού θά ρίξουν τό κόστος ἐργασίας στίς χῶρες ὅπου πηγαίνουν καί θά μεγιστοποιήσουν τό κέρδος τους. Σταδιακά συσσωρεύεται τό χρῆμα στά χέρια μίας παγκόσμιας ἐλίτ - ἀλήτ, μίας παγκόσμιας κυβέρνησης ἀλητηρίων. Εἴδη ὡς εἴδαμε, τρεῖς τράπεζες ἐλέγχου τό 75% τῆς ἀγορᾶς...! (σελ. 277). «Τυχαῖο; Δέν νομίζω»! Ἤ μήπως εἶναι τυχαῖο τό ὅτι στούς κόλπους τοῦ ΝΑΤΟ συζητοῦν τήν κατάργηση τοῦ δικαιώματος τοῦ βέτο, ἀλλά καί τῆς στρατιω­τικῆς ἐπεμβάσεως στό ἐσωτερικό χωρῶν - μελῶν, ὅταν παρουσιάζονται κοινωνικές ἀναταραχές, ἀντιδράσεις στά σχέδιά τους... (ὅταν δέν μποροῦν νά ἀντιμετωπιστοῦν διά κλασσικῶν μεθόδων ὅπως ἡ προπαγάνδα τῶν Μ.Μ.Ε. καί ὁ κανιβαλισμός μεταξύ τῶν κοινωνικῶν ὁμάδων...). Πιστεύω πώς γίνεται ἀντιληπτόν ὅτι δέν μιλήσαμε τυχαῖα διά συγχρόνους σταυροφόρους καί φραγκοκρατία...

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ

 (*) «Ο.Π.» Τόμος 2005, τεῦχος Μαρτίου - Ἀπριλίου 2009 σελ. 181-191 καί τεῦχος Μαΐου - Ἰουνίου 2009 σελ. 271-283.

 (*) Σημ. «Ο.Π.»: Ἐπ' αὐτοῦ τοῦ θέματος εἶχαν προηγηθεῖ κάποιες τουλάχιστον περίεργες ἀπόψεις τοῦ νομάρχη τῆς Χίου Πολ. Λαμπρινούδη...: «...Τό περιοδικόν Defencenet.gr εἶχε ρεπορτάζ, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο ὁ νομάρχης Χίου ἔστειλε ἐπιστολή στόν πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, μέ τήν ὁποία τοῦ ζητᾶ νά καταργηθεῖ ἡ βίζα γιά τούς τούρκους πολίτες πού ἐπισκέπτονται τά νησιά τοῦ Αἰγαίου, μέ τίτλο «Γιά μιά χούφτα εὐρώ ὁ νομάρχης ζητᾶ ἡ Χίος νά ἀνοίξει τήν ἀγκαλιά της στήν Τουρκία». Ὁ νομάρχης αἰσθάνθηκε ἐκτεθειμένος. Καί ἔστειλε ἀπάντηση στό περιοδικό, διά τῆς ὁποίας ἐπιβεβαιώνει τό σχετικό δημοσίευμα. ἀλλά προχωρᾶ κι ἕνα βῆμα παραπέρα. Καί συγκεκριμένα τονίζει στό κείμενο τῆς ἀπάντησής του: «Οὔτε φυσικά ἡ βίζα γιά ἐπισκέπτες δημιουργεῖ προϋποθέσεις νά κατακλυστοῦν τά νησιά ἀπό μόνιμους τούρκους κατοίκους. Φυσικά κάτι τέτοιο γιά τά νησιά πού γερνοῦν καί πού ὁ νέος πληθυσμός τά ἐγκαταλείπει, ἴσως θά ἔπρεπε νά ἐξεταστεῖ θετικά καί ὄχι μέσα ἀπό τό πρίσμα τῆς ξενοφοβίας, τοῦ ρατσισμοῦ καί τῶν στερεοτύπων πού ἀναπαράγει ὁ σχολιασμός σας».

 Δηλαδή, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὁ νομάρχης Χίου (στέλεχος τοῦ ΠΑΣΟΚ) βρίσκει τό ἐνδεχόμενο νά κατακλυστοῦν τά ἑλληνικά ἀκριτικά νησιά τοῦ Αἰγαίου ἀπό μόνιμους τούρκους κατοίκους μιά θετική ἐξέλιξη στό γεγονός ὅτι ὁ πληθυσμός τους γερνᾶ, ἀφοῦ οἱ νέοι ἄνθρωποι τά ἐγκαταλείπουν (λόγω, προφανέστατα, τῆς ἔλλειψης κινήτρων ἀπ' τό ἑλληνικό κράτος)! Εἶναι μία ἄποψη... πώς νά τή χαρακτηρίσεις; ἐθνικά ἐπικίνδυνη; Πολιτικά τυχοδιωκτική; Σέ κάθε περίπτωση, εἶναι ἄποψη πρωτοφανής.

 Καί ἐπειδή μᾶλλον (τί μᾶλλον, σίγουρα...) ὁ κ. νομάρχης δέν θυμᾶται, νά τοῦ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τό 2006, ὅταν ἡ Τουρκία πῆρε τήν ἔναρξη τῶν ἐνταξιακῶν της διαπραγματεύσεων στήν Ε.Ε., προβλέφθηκε εἰδικό ἄρθρο, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο ἀπαγορευόταν ἡ μόνιμη ἐγκατάσταση τούρκων ὑπηκόων σέ χῶρες - μέλη τῆς Ε.Ε. Καί γιά νά γίνει αὐτό, κύριε νομάρχα, πάλεψε σκληρά καί ἐντατικά ἡ χώρα μας ἐπί ἕναν χρόνο!

 Ἀπό... ξενοφοβία καί ρατσισμό, κύριε νομάρχα;». («Τό Παρόν» 2.5.2010 σελ. 7).

 Στό ἑπόμενο φύλλο τῆς ἰδίας ἐφημερίδας διαβάζουμε μεταξύ ἄλλων: «Θορυβήθηκαν οἱ νομάρχες Λέσβου, Σάμου καί Δωδεκανήσων μετά τήν ἔκταση καί τόν δυναμικό ἀντίκτυπο πού προκάλεσε ἡ ἐπιστολή τοῦ «ὁμογάλακτου» τους νομάρχη Χίου, πού ζητοῦσε ἀπό τόν πρωθυπουργό νά καταργήσει τή βίζα γιά τούς εἰσερχόμενους ἀπό τήν Τουρκία ἐπισκέπτες καί νά ἐπιτρέψει τόν ἐποικισμό τῶν νησιῶν, καί μέ ἀνακοίνωσή τους (καί τῶν 4 μαζί) ἐπιχειροῦν νά δικαιολογήσουν τά ἀδικαιολόγητα...». («Τό Παρόν» 9.5.2010 σελ. 23).

 (*) Ἀποσπάσματα ἄρθρου τοῦ Ἰορδάνη Πατεράκη στήν ἐφημερίδα «Τό Ἄρθρο» 25.4.2010 σελ. 10-11.

 (*) Ἀποσπάσματα ἄρθρων τοῦ Δημ. Κωνσταντακόπουλου στήν ἐφημερίδα «Κόσμος τοῦ ἐπενδυτῆ» 27-28.2.2010 σελ. 9, 10-11, 6-7.3.2020 σελ. 8.

 (*) «Ὄτμαρ Ἴσινγκ: Ἐπικεφαλῆς οἰκονομολόγος καί ἀρχιτέκτονας τῆς νομισματικῆς στρατηγικῆς τῆς Κεντρικῆς Εὐρωπαϊκῆς Τράπεζας (1998-2006), διεθνής σύμβουλος τῆς Goldman Sachs,... Μάριο Ντράγκι: Ὑπεύθυνος ἰδιωτικοποιήσεων στήν Ἰταλία (1991-2001), ἀντιπρόεδρος Εὐρώπης τῆς Goldman Sachs (2001-2006), διοικητής τῆς Κεντρικῆς Τράπεζας τῆς Ἰταλίας, ὑποψήφιος γιά τή θέση τοῦ προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τράπεζας. Λόρενς Σάμερς: Σύμβουλος τοῦ Κλίντον, τοῦ Μπούς καί τοῦ Ὀμπάμα. Ἀρχιτέκτονας τῆς φιλελευθεροποίησής του χρηματοπιστωτικοῦ τομέα. Προστατευόμενος τοῦ Ρούμπιν, βετεράνου τῆς Goldman Sachs.  Ντάν Τζέστερ: Στήν κυβέρνηση Ὀμπάμα. Ἀναμείχθηκε στή διάσωση τῆς AIG, ὅπουἕνα μεγάλο μέρος ἀπό τό κεφάλαιο πού δαπανήθηκε κατέληξε στήν Goldman Sachs... («Κ.τ.Ε.» 27-28.2.2010 σελ. 9).


ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2011