ΤΕΥΧΟΣ 194
Αὔγουστος -Σεπτέμβριος -Ὀκτώβριος 2010
ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ
ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
(Τ.Θ. 54 Κορωπίον Ἀττικῆς 19400)
 
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
 
ΠΡΟΣ
ΤΟΝ κ. ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΝ ΣΤΑΥΡΟΥ
(φερόμενον ὡς «Μητροπολίτην Κιτίου»)
 
  Α.Π. 563                                                           Ἐν Ἀθήναις τῆ 15/28 Σεπτεμβρίου 2010

 

Ἀγαπητέ μοι πρώην ἐν Χριστῶ ἀδελφέ, κ. Σεβαστιανέ, εἴθε ἡ χάρις τοῦ Κυ­ρίου, καίτοι τόν παρωργίσαμεν σφόδρα μέχρι σήμερον, εἴθε λέγω νά γίνη ἴλεως καί μᾶς φέρη εἰς ταπείνωσιν καί μετάνοιαν.

Ὁ Κύριος, εἰς τήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλίαν του διδάσκων πρωτίστως τούς Μαθητάς του, ἀλλά καί ἡμᾶς σήμερον, ἀφοῦ ἐτόνισεν ὅτι εἶναι «Μακάριοι» ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται καί βιώνουν τήν πνευματικήν των πτωχείαν, πενθοῦν διά τάς ἀμαρτίας των, πεινοῦν καί διψοῦν διά τήν δικαιοσύνην, τούς διακρίνει ἡ εὐσπλαχνία καί ἡ ἐπιείκεια πρός τόν πλησίον, ἔχουν καθαράν τήν καρδίαν των, διακρίνονται διά τό πρᾶον καί εἰρηνικόν, διότι ἔχουν τήν εἰρήνην τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποίαν χαρίζεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος καί αὐτοί τήν μεταδίδουν μέ τήν εἰρηνοποιόν συμπεριφοράν των πρός τούς πλησίον ἀδιακρίτως. Τέλος κατακλείει τήν διδασκαλίαν του μέ τούς Μακαρισμούς: «Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» καί «Μακάριοι ἐστέ ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί διώξωσι καί εἴπωσι πᾶν πονηρόν ρῆμα καθ' ἡμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ... οὕτω γάρ ἐδίωξαν τούς προφήτας τούς πρό ὑμῶν» (Ματθαίου, Ε΄ 1-12). Καί πάλιν προετοιμάζων ὁ Κύριος τούς Μαθητάς Του διά τά δεινά, τά ὁποῖα θά τούς συμβοῦν διότι θά κηρύσσουν τήν ἀλήθειαν, δηλαδή τόν ἀνεστημένον Κύριον, τούς λέγει νά ἐνθυμοῦνται ὅτι, «...Οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν καί ὑμᾶς διώξουσιν. εἰ τόν λόγον τόν ἐμόν ἐτήρησαν, καί τόν ὑμέτερον τηρήσουσιν...». (Ἰωάννου ΙΕ΄, 20). Καί πάλιν: «...ἐπιβαλοῦσιν ἐφ' ὑμᾶς τάς χεῖρας αὐτῶν καί διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συνα­γωγάς καί φυλακάς, ἀγομένους ἐπί βασιλεῖς καί ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου. ἀποβήσεται δέ ὑμῖν εἰς μαρτύριον...» (Λουκᾶ ΚΑ΄, 12-13).

Ἀγαπητέ μοι κ. Σεβαστιανέ Σταύρου, καίτοι δέν συνανεστράφημεν, (δύο μόνον φοράς συνηντήθημεν χωρίς νά ἀνταλλάξωμεν σχεδόν κανενός εἴδους λόγον), ὅμως γνωριζόμεθα πολύ καλῶς, διότι ὡς Χριστιανοί γνωριζόμεθα ἐκ τῆς μέχρι καί πρό τινός, ἐν τῶ αὐτῶ Σώματι τοῦ Χριστοῦ συνυπάρξεώς μας, ἤγουν μέχρι τοῦ σχίσματός σας, καί ἰδιαιτέρως μέχρι τῆς ἐσχάτης ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ, ἅμα δέ καί ἀπάτης ἐπί θεολογικοῦ - ἐκκλησιολογικοῦ πεδίου, τήν ὁποίαν ἐπεχειρήσατε καί ὡλοκληρώσατε μέ τήν 3280/28.11.2007 ἐγκύκλιόν σας - βδέλυγμα. Ἀκριβῶς πρός χάριν αὐτῆς τῆς ἐγκυκλίου σας, τήν ὁποίαν ἐπί δύο τοὐλάχιστον ἔτη οἱ ἐγκάθετοι τῶν ξένων κέντρων ἐμελέτων καί κατέγραφον, πρός χάριν λέγω αὐτῆς, δηλαδή διά νά τήν στηρίξετε καί τήν ἐπιβάλετε ὡς δῆθεν «Ἱερά Σύνοδος», ὠνομάσθητε καί σεῖς «Μητροπολίτης Κιτίου»!... Σεῖς ὅμως, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, «Μητροπολίτης»;!  Ὄχι ἀγαπητέ, ἡ ἀλήθεια λέγει ὅτι, δέν ἠδύνασθε ποτέ νά γίνετε ἐπίσκοπος, ἀλλά καί γενόμενος, δέν εἶσθε γνήσιος, Κανονικός, καί Ὀρθόδοξος «Ἀρχιερεύς»! Εἶσθε ἕνας ἐκ τῶν ἀνά τούς αἰῶνας ἀπειραρίθμων ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, περί τῶν ὁποίων προβλέπει καί διαγορεύει ὁ ΙΕ΄ Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας ἁγίας Συνόδου. Αὐτοί οἱ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΙ καί εἰς τάς ἡμέρας μας ἐπλήθυνον καί ἀδιστάκτως ἀντιποιοῦνται τούς ἐκκλησιαστικούς λειτουρ­γούς, συγκροτοῦν ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥΣ καί τελικῶς ἐξαπατοῦν τούς ἁπλοῦς πιστούς, διότι ἄκρως δολίως ἐμφανίζονται ὡς ἐπίσκοποι ἐκπροσωποῦντες τήν ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, ἐνῶ δέν διστάζουν, παντελῶς ἀθεολογήτως, νά ταυτίζουν ἑαυτούς καί μέ τήν Ἐκκλησίαν!

 Γνωρίζετε ἀσφαλῶς πόσοι τοιοῦτοι ψευδεπίσκοποι (παλαιοημερολογῖται), πόσαι «Σύνοδοι» καί πόσαι «Ἐκκλησίαι» ἐνεφανίσθησαν μετά τό Φλωρινικόν σχίσμα (1937), ἀλλ' ὁπόσαι καί ὁποῖαι προέκυψαν καί ὑφίστανται μόλις καί κατά τάς δύο τελευταίας δεκαετίας. Πρός τό παρόν τελευταῖοι ψευδεπίσκοποι καί ψευδοσύνοδος εἶσθε ὅλοι σεῖς οἱ προελθόντες ἐκ τῶν αἱρετικῶν καί βλασφήμων ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ἤτοι, τῶν κ.κ. Νικολάου Μεσσιακάρη καί Παχωμίου Ἀργυροπούλου καί τῶν λοιπῶν τῆς, κατά τόν θεῖον ὑμνωδόν, «σαθρᾶς συμμορίας»(*), τήν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει τῆ «βροντοφώνω» ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ - ΟΜΟΛΟΓΙΑ καί τῆ ΑΝΟΘΕΥΤΩ ΚΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΩ ΑΠΟΣΤΟ­ΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ! Εἰς αὐτό ἀκριβῶς τό σημεῖον, φίλε καί ἀγαπητέ πρώην ἐν Χριστῶ ἀδελφέ κ. Σεβαστιανέ Σταύρου, εὑρίσκεται ἡ ὅλη διαφορά μας, διό ὅλως φιλαδέλφως σᾶς παρακαλῶ νά σᾶς ἀπασχολήση διατί ὑπεβάλατε τήν μέ Γεν. ἀριθ. 81398/2010 καί Δικόγραφον 1424/2010 ἀγωγήν σας καί τί ἀκριβῶς ἐπιδιώκετε μέσω αὐτῆς καί δή μέ τό αἴτημά σας (ἀπειλήν) νά σᾶς καταβάλωμεν 500.000 εὐρώ!(*) Συνειδητοποιεῖτε ὅτι ἀπαιτεῖτε, κατά τό πρότυπον τοῦ ψευδοσυνε­πισκόπου σας κ. Ἰγνατίου Δάσσιου, νά σᾶς ἀποκατασταθῆ ἡ δῆθεν «τρωθεῖσα τιμή καί ὑπόληψίς» σας, εἰσπράττων πεντακοσίας χιλιάδας εὐρώ; Βεβαίως ἐκεῖνος μή ἀρκεσθείς εἰς τάς κατ' ἀρχάς 500.000 εὐρώ, δι' ἄλλης Δευτέρας ἀγωγῆς του ἐζήτησεν ἕν ἑκατομμύριον (1.000.000) εὐρώ! Ὅπως γνωρίζετε, ἀμφότεραι αἱ ἀγωγαί ἀνεκλήθησαν κατόπιν προϋποθέσεων καί δεσμεύσεῶν τινων ἀμοι­βαίως. («Ο.Π.» Α.Τ. 186 Μάρτιος - Ἀπρίλιος 2009 σελ. 157-158). Διατί σεῖς ἐν προκειμένω ἐπανήλθετε; Δέν σᾶς ἐκάλυψεν τό ἐν λόγω γεγονός τῆς ἀνακλήσεως;

Ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, ὅλως φιλαδέλφως σᾶς παρακαλῶ νά ἐρευνήσετε καί καταλήξετε ἄν καί κατά πόσον ἡ ἐνέργειά σας αὐτή εἶναι πρᾶξις, καρπός καί ἀποτέλεσμα τῆς ἐλευθέρας βουλήσεώς σας καί τῆς πνευματικῆς - Μοναχικῆς καί Χριστιανικῆς ἤ καί «ἐπισκοπικῆς» σας τελειότητος, ὅπως τήν ζητεῖ ἀπό τούς μαθητάς του ὁ Κύριος εἰς τήν ἐπί τοῦ Ὄρους ὁμιλίαν του, καί συγκεκριμένως διά τῶν ἐν ἀρχῆ ἀναφερθέντων Μακαρισμῶν! Ἄν εἶναι καρπός ἀληθοῦς ταπεινώσεώς σας, ὅπως τήν ζητεῖ ὁ Κύριος διά τοῦ πρώτου Μακα­ρισμοῦ Του, ἤ εἶναι ἐπίσης σύμφωνος καί πρός τούς ἑτέρους Μακαρισμούς, δηλαδή εἶναι καρπός τοῦ ἁγιασμοῦ σας, ὁ ὁποῖος τελικῶς ἐκδηλώνεται μέ τήν Εἰρήνην τοῦ Χριστοῦ καί θέλετε νά τήν μεταδώσετε καί εἰς ἄλλους καί πρωτίστως εἰς ἐμέ(**)!

 Περαιτέρω παρακαλεῖσθε νά ἐξετάσετε ἄν εἰς τήν περίπτωσιν ἡμῶν τῶν ἐναγομένων, ἔχουν ἀπόλυτον ἐφαρμογήν καί οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου κατά τήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλίαν Του: «Πρό δέ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ' ὑμᾶς τάς χεῖρας αὐτῶν καί διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγάς καί φυλακάς... ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου. ἀποβήσεται δέ ὑμῖν εἰς μαρτύριον...» (Λουκᾶ ΚΑ΄, 12-13) καί «Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γνώσκετε ὅτι ἐμέ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἄν τό ἴδιον ἐφίλει. ὅτι δέ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγώ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διά τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. Μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγώ εἶπον ὑμῖν. οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν καί ὑμᾶς διώξουσιν. εἰ τόν λόγον μου ἐτήρησαν, καί τόν ὑμέτερον τηρήσουσιν...» (Ἰωάννου ΙΕ, 18-20).

 Ἡμεῖς, χάριτι Χριστοῦ, καί μέ τήν ἰδικήν σας ἀγωγήν, δηλαδή καί μέ τόν ἰδικόν σας διωγμόν, ταπεινῶς φρονοῦμεν πώς κατανοεῖτε ὅτι πρωτίστως μᾶς ἀξιώνετε τῶν ἀνωτέρω λόγων τοῦ Κυρίου ὡς καί τῶν η΄ καί θ΄ Μακαρισμῶν, φοῦ ἡ ἀγωγή σας εἶχεν ὡς αἰτίαν ἀποκλειστικῶς τήν ἐκ μέρους μας διακήρυξιν τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του. ὡσαύτως φρονοῦμεν ὅτι διά τῆς ἀγωγῆς σας κατά τοῦ Σεβ/του κ. Κηρύκου καί ἡμῶν(*), σκοπεῖτε εἰς ἐκφο­βισμόν καί τρομοκρατίαν μας, ὥστε νά μᾶς φιμώσητε διά νά μήν κηρύσσωμεν τήν ἀλήθειαν, ἐπί καθαρῶς ἐκκλησιολογικοῦ - Δογματικοῦ πεδίου. Νά μήν ἀκούγεται ἡ ἐσχάτη κατά τῆς Ἐκκλησίας Προδοσία σας καί ὅτι εἶσθε σχισματικοί ἐκκλησιομάχοι καί ἐν ταὐτῶ βλάσφημοι κατά τοῦ ἁγίου Πνεύματος καί τέλος ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, οἱ ὁποῖοι ἀντιποιεῖσθε τούς ἐκκλησια­στικούς Λειτουργούς καί ὄχι μόνον!... Αὐτά σαφῶς καί δή προκλητικῶς καί πολύ πρό τοῦ 2005, ἀλλά ἰδιαιτέρως διά τῆς ὑπ' ἀριθμ. Πρ. 3280/28.11.2007 «Συνοδικῆς σας ἐγκυκλίου» ἀπεφάνθητε, ἀπεφασίσατε, διεκηρύξατε καί ἐπιμένετε!

 Ἑπομένως καί αὐτήν τήν ἀγωγήν σας ἡμεῖς τήν βλέπομεν καί τήν ἐκτιμῶμεν ὡς κατά παραχώρησιν Θεοῦ γενομένην, ὅσον τοὐλάχιστον δι' αὐτῆς ἀπειλούμεθα καί διωκόμεθα, «ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Του», ἤγουν, τῆς ἁγιωτάτης Του Ἐκκλησίας, ἐνῶ αὐτό καθ' ἑαυτό τό γεγονός, γίνεται αἰτία καί ἀφορμή νά διακηρυχθῆ δι' ἄλλην μίαν φοράν, καί διά τῆς παρούσης, ἡ Δογματική ἀλήθεια ἐπί τῆς ἐκκλησιολογίας καί τῆς ἀνοθεύτου καί ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας(!), ἅτινα καί ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου θέλωσιν διακηρυχθεῖ! Ὅθεν, «Δόξα τῶ Κυρίω πάντων ἕνεκεν».

 Ταῦτα ἐκ προοιμίου μέ ἀφορμήν καί αἰτίαν, τήν πρᾶξιν τῆς ἀγωγῆς σας ἐνώπιον τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου ἀθηνῶν. Εἰς τήν συνέχειαν, ἀκολουθεῖ ἡ παράθεσις τῶν ἀποσπασμάτων, ἐπί τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖτε νά βασίσετε τάς κατηγορίας σας, ἐνῶ πρωτίστως γίνεται ἀντικείμενον οὐσιαστικῶν σχολίων τό ἐν τῆ ἀρχῆ τῆς ἀγωγῆς σας «ΚΑΤΑ», διότι ἤδη ἐξ ἀρχῆς τοῦ κειμένου τῆς ἀγωγῆς σας προκύπτει ὅτι ἐπιχειρεῖτε συκοφαντίαν καί ὕβριν καί δή ἱερόσυλον. ἰδού τί διατυπώνετε εἰς αὐτό τό «ΚΑΤΑ».

«ΑΓΩΓΗ Μητροπολίτου Κιτίου
καί ἐξάρχου πάσης Κύπρου Γ.Ο.Χ. Σεβαστιανοῦ
ΚΑΤΑ
 1. Μηνᾶ Κοντογιάννη, καθαιρεθέντος καί ἀφορισθέντος, κατά δήλωση τοῦ Κηρύκου Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς (Γ.Ο.Χ.), ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ ἐκδότη τοῦ περιοδικοῦ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ».
2. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, Καθηγητῆ - Θεολόγου, ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ Διευθυντῆ τοῦ περιοδικοῦ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ»...
 

 Διά τοῦ ἀνωτέρω «ΚΑΤΑ», δυστυχῶς δι' ὑμᾶς κ. Σεβαστιανέ, περιεπέσατε εἰς πραγματικήν καί ἐσκεμμένην συκοφαντίαν, διότι ρητῶς καί ἀπεριφράστως ὁμιλεῖτε περί «Καθαιρέσεως καί ἀφορισμοῦ» τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑφ' ὑμῶν(!), δηλαδή, τῆς «Συνόδου» σας, ἐκ τῆς ὁποίας προήλθετε (ὅπως ἀκριβῶς προήλθετε!...), καί ἀνήκετε. Προήλθετε ἐξ αὐτῆς, ἀκριβῶς δι' αὐτόν τόν κύριον καί καταχθόνιον σκοπόν, ἤτοι, τῆς προδοσίας κατά τῆς Ἐκκλησίας καί ἐνταὐτῶ καί ἱεροσυλίας παίζοντες μέ τά Ἅγια καί ἐν προκειμένω μέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, καθ' Οὗ πληθωρικῶς ἱεροσυλήσατε καί διεκόψατε τήν συνέχειαν σας ἐκ τῶν ἱστορικῶν ἐπισκοπικῶν χειροτονιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν κατά τά ἔτη 1935 καί 1948.

Ἐν προκειμένω, κ. Σεβαστιανέ, τήν συκοφαντίαν σας ἱεροσυλίαν περί «καθαιρέσεως καί ἀφορισμοῦ», καταφανῶς ἀρύεσθε καί ἐπιστηρίζετε ἐπί τῆς ὑπ' ἀριθμ. 3280/28.11.2007 μνημειώδους διά τό ψεῦδος, ἀπάτην καί ἱεροσυλίαν, ἐγκυκλίου σας, ὡς ἑνός ΑΚΡΩΣ ΣΑΤΑΝΙΚΟΥ κειμένου τῶν ἐγκαθέτων, διότι δι' αὐτοῦ ψεύδεσθε, ἐκκλησιομαχεῖτε, προδίδετε, ἱεροσυλεῖτε, συκοφαντεῖτε, καί πλανᾶτε ἑαυτούς καί ἀλλήλους! ἑτέρωθεν τό στηρίζετε καί ἐπί τῆς μέ Α.Π. 3298/7.8.2009 «ὁμοφώνου ἀποφάσεώς» σας, τήν ὁποίαν ἐπίσης ὑπογράφετε ὡς «Κιτίου καί Ἔξαρχος πάσης Κύπρου»!... ἐν προκειμένω σᾶς παραπέμπομεν εἰς τήν «Ο.Π.», ὑπ' ἀρ. 188 τεῦχος τῶν μηνῶν Ἰουλίου - Αὐγούστου 2009 καί εἰς τάς σελίδας 291 ἕως 314, ὅπου ἐκτίθεται ὁλόκληρον τό τραγικόν δι' ὑμᾶς γεγονός, τό ὁποῖον ἔλαβεν χώραν ἀπό Ἰουλίου μέχρι Αὐγούστου 2009. Μέ ἀφορμή, λοιπόν, τήν ὡς ἄνω ἐκ μέρους σας συκοφαντίαν ἀναγκαζόμεθα νά σᾶς ἐπιστήσωμεν τήν προσοχήν νά μήν ἀπατᾶσθε, διότι δέν εἶσθε οὔτε Κανονικοί καί ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι, οὔτε καί Σύνοδον συγκροτεῖτε, ἐνῶ εἶσθε καί ἐκτός Ἐκκλησίας, διό εἶσθε καί σφοδροί πολέμιοι Αὐτῆς. Ἀλλοίμονον, ἀγαπητέ, ἄν αἱ ἀνά τούς αἰῶνας Πράξεις καί ἀποφάσεις τῶν διαφόρων αἱρετικῶν ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΩΝ εἶχον ἔστω καί ὀλίγον κῦρος καί παρῆγον ἔστω καί τό ἀπειροελάχιστον πραγματικόν ἔργον!... ἐπ' αὐτοῦ ἐν πρώτοις ἀνάγνωθι, μελέτησε καί ἐμβάθυνε ὀλίγον εἰς τό κατωτέρω κείμενον τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου Ἀλεξανδρείας, ὅστις εἰδικῶς ὁμιλεῖ περί τῶν ψευδοπροφητῶν - ψευδεπισκόπων καί ψευδοσυνόδων:

«Εἶπεν ὁ Κύριος. Προσέχετε ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρός ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτου, ἔνδοθεν δέ εἰσί λύκοι ἅρπαγες. Ἀπό τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. Ἐάν οὖν ἴδης, ἀδελφέ, ὅτι ἔχει σχῆμα σεμνοπρεπές, μή πρόσχης, ὅτι ἐνδέδυται κώδιον προβάτου, ὅτι ὄνομα ἔχει Πρεσβυτέρου, ἤ ἐπισκόπου, ἤ Διακόνου, ἤ ἀσκητοῦ, ἀλλά τάς πράξεις αὐτοῦ περιέργασαι. Εἰ ἔστι σώφρων, εἰ ἐστι φιλόξενος, ἤ ἐλεήμων, ἤ ἀγαπητικός, ἤ ἐν προσευχαῖς καρτερικός, ἤ ὑπομονητικός. Εἰ ἔχει κοιλίαν Θεόν, καί τόν φάρρυγα ἅδην, νοσῶν χρήματα καί καπηλεύων τήν θεοσέβειαν, ἄφες αὐτόν. Οὐ γάρ ἐστι ποιμήν ἐπιστημονικός, ἀλλά λύκος ἁρπακτικός. Εἰ δέ οἶδας τά δένδρα δοκιμάζειν ἀπό τῶν καρπῶν, ποῖα ἐστί τῆ φύσει, τῆ γεύσει, τῆ ποιότητι, πολλῶ μᾶλλον ἀπό τῶν ἔργων ὀφείλεις δοκιμάζειν τούς χριστεμπόρους, ὅτι φοροῦντες φημάριον εὐλαβείας, ψυχήν κέκτηνται διαβο­λικήν... ἐκείνους τοίνυν ἀποστρέφου ὡς λύκους ἀραβικούς, καί ἀκάνθας παρακοῆς, καί τριβόλους ἀδικημάτων, καί δένδρα πονηρά...». (P.G. 26, 1253 ΒC).

Καί διά τάς ψευδοσυνόδους, αἱ ὁποῖαι κατακλύζουν τήν ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης μᾶς λέγει:

«...Συνόδους συνεκρότησαν μεγάλας καί παμπληθεῖς, καί Ἐκκλησίαν Θεοῦ ἑαυτούς ὠνομάκασι. καί ὑπέρ Κανόνων ἐφρόντισαν τῶ δοκεῖν, (φρόντισαν νά φαίνωνται ὅτι ἐργάζονται ὑπέρ τῶν Κανόνων), κατά Κανόνων τό ἀληθές κινούμενοι (ἐνῶ στήν πραγματικότητα ἐστρέφοντο κατά τῶν Κανόνων)... Σύνοδος τοίνυν, δέσποτα, οὐ τό ἁπλῶς συνάγεσθαι ἱεράρχας τε καί ἱερεῖς, κἄν πολλοί ὦσιν, (κρείσσων γάρ, φησί, εἷς ποιῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου, μύριοι παραβαίνοντες), ἀλλά τό ἐν ὀνόματι Κυρίου, ἐν τῆ εἰρήνη καί φυλακῆ τῶν Κανόνων.... καί ἐξουσία τοῖς ἱεράρχαις ἐν οὐδενί δέδοται ἐπί πάση παραβάσει κανόνος, μόνον στοιχεῖν τά δεδογμένα καί ἔπεσθαι τοῖς προλαβοῦσιν». (Ἁγίου Θεοδώρου Στουδίτου).

 Ἐξαιρέτως ἡ ἐν Νικαία τό δεύτερον συγκληθεῖσα Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, εἰς τήν ἐπιστολήν της πρός τούς ἱερεῖς γράφει διά τήν προηγουμένην εἰκονομαχικήν Σύνοδον, εἰς τήν ὁποίαν περιλαμβάνει καί τούς ἀπ' ἀρχῆς αἱρετικούς χριστομάχους διότι ἀποτελοῦν μίαν διαχρονικήν «συμμορίαν» ἡ ὁποία «ὀχλαγωγεῖ» καί καταλήγει: «...τοῦτο τό συνέδριον μανία καί ἀπονοία κατά σατανικῶν φωνῶν τήν ἀπόφασιν ἐποιήσατο. Τοῦτο τό συνέδριον τήν προσηγορίαν μόνην ἔχει ἱερατικήν, φαύλην δέ καί ἀνίερον τήν γνῶσιν. Τοῦτο τό συνέδριον ἀκόλαστον ἔχει τό στόμα, τό δέ πνεῦμα αὐτοῦ ψευδόχριστον. ὅτι τήν μέν ἀλήθειαν ὑπεκρίθη, τῶ δέ ψεύδει ἐπαρρησιάσθη. Τοῦτο τό συνέδριον ἡ Καθολική Ἐκκλησία... ἐξελίκμησε καί τῶ πτύω τῆς θείας κρίσεως ἀπεβάλετο. ἀφήρηται οὖν ἐκ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί διηλέγχθη αὐτοῦ τά πλαστουργήματα...» (Πρακτικά Ζ΄ Οἰκουμ. Τόμος Γ΄ σελ. 882). Θαυμάζει κανείς, ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, ὅτι ἡ Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική ὡμίλησεν καί ἀπεφάσισεν ἐπακριβῶς καί δι' ὑμᾶς ἤδη ἀπό τό 8ον μ.Χ. αἰῶνα, ἀλλά καί ἡ Πανορθόδοξος ἱερά Σύνοδος τοῦ 2009, ἑπομένη τῆ Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενικῆ «ἐξελίκμησεν καί τῶ πτύω τῆς θείας κρίσεως ἀπεβάλετο» τά «πλαστουργήματά» σας περί δῆθεν «καθαιρέσεων» καί «ἀφορισμῶν», ἀλλά πρό πάντων τό «ψευδόχριστον» καί «ψευδοεκκλησιαστικόν πνεῦμα σας», τό ὁποῖον διετυπώσατε εἰς τά τελευταῖα σατανικά κείμενα «πλαστουργήματά...» σας 3280/28.11.2007 καί 3298/7.8.2009.

 Φαντάζομαι ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι γράφοντες ταῦτα δέν ἀπολογούμεθα οὔτε ἀντιδικοῦμεν, ἀλλά καί ἀπό τῆς θέσεως αὐτῆς κηρύσσομεν τήν ἤδη κεκηρυγμένην ἐκ μέρους μας ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ἐπί τῆς ὁποίας Σεῖς καί ἀτομικῶς καί «συνοδικῶς» ἱεροσυλήσατε. Δέν ἦτο δέ δυνατόν νά ἐπιτύχετε τοῦ ἱεροσύλου σκοποῦ σας κατά τῆς Ἐκκλησίας, ἐάν προηγουμένως δέν ἐξοντώνατε τόν Μητροπολίτην Κήρυκον μετά τοῦ ὑπ' αὐτόν Ἱεροῦ Κλήρου, καί προηγουμένως τόν θεολόγον ἐλευθέριον Γκουτζίδην καί ὄχι μόνον αὐτούς. Παρακαλῶ νά ἴδητε τήν εἰσήγησιν τοῦ πρ. Πειραιῶς Νικολάου Μεσσιακάρη, τήν ὁποίαν ἀνέγνωσεν κατά τήν Σύνοδον τῆς 15.2.2002 καί τήν ἀπόφασιν ἐκείνης τῆς Συνόδου, κατόπιν ἀπαιτήσεώς του, ὅπως «ἐδῶ καί τώρα ἀφορισθῆ ὁ θεολόγος Ἐλευθέριος Γκουτζίδης»(!), διότι ἐπί 30 συναπτά ἔτη εἶναι ἀνυπέρβλητον ἐμπόδιον καί δέν προχωροῦν τά περί μεταλλαγῆς τῆς συγχωρητικῆς εὐχῆς εἰς χειροθεσίαν σχέδιά μας. Ταῦτα δέον νά λάβητε ὑπ' ὄψιν σας, διότι τά προαναφερθέντα ἐγκλήματά σας πρωτίστως ἐπί Θεολογικοῦ - Ἐκκλησιολογικοῦ - Δογματικοῦ πεδίου καί κατόπιν κατά Προσώπων, ἀποτε­λοῦν ἀδιάσπαστον συνέχειαν ὥστε νά λογίζωνται μία διαχρονική πρᾶξις.

 Δέν εἶναι δέ, ὅπως ψευδῶς γράφετε, «καθηρημένος» καί «ἀφωρισμένος» ἀπό τήν ψευδοσύνοδόν σας μόνον ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, ἀλλά καί ἡ ἐλαχιστότης μου, ἐνῶ κατά τόν ἴδιον τρόπον «καθηρη­μένος» εἶναι καί ὁ Πανοσιολ/τος Ἱερομόναχος, π. Ἀμφιλόχιος(!), ἀλλά καί οἱ Ὀρθόδοξοι Κληρικοί τῆς Κύπρου! Πάντες, λοιπόν, εἴμεθα «καθηρημένοι καί ἀφωρισμένοι», διότι δέν ἐπαύσαμεν ΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΗΡΥΣΣΟΝΤΕΣ τήν ἀλήθειαν ἤτοι, τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί τήν ΓΝΗΣΙΑΝ ΚΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ, τά ὁποῖα ἀμφότερα κέκτηται, κηρύσσει καί διαφυλάσσει, ἀπό τό 1924, ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία! Αὐτά ἀκριβῶς Σεῖς ὡμόσατε νά σβήσετε, διότι τό ἀπαιτεῖ ὁ Παπικός - Νεοημερολογιτικός καί Παλαιοη­μερολογιτικός σας Οἰκουμενισμός(*).

 Συνειδητοποιεῖτε, κ. Σεβαστιανέ Σταύρου, ὅτι κατελύσατε κάθε Θεῖον καί ἀνθρώπινον Νόμον καί κάθε ἠθικήν ἀρχήν προκειμένου νά μᾶς φιμώσετε καί ἐξοντώσετε, διά νά μήν ΟΜΟΛΟΓΗΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ Η ΑΛΗ­ΘΕΙΑ, ἤγουν ἡ ἀπό τό 1924 Ὀρθόδοξος Ὁμολογία Ἐκκλησιολογία, μολύνετε δέ καί διακόψετε καί τήν ἐπίσης ἀπό τό 1924, 1935, 1948 καί ἑξῆς Γνησίαν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, κατ' ἀρχάς ἐκείνων τῶν Πρεσβυτέρων ἀπό τό 1924 καί ἀκολούθως καί τῶν ἐπισκόπων; Συνειδητοποεῖτε ὅτι ἡ ἀγωγή σας, ὅπως καί αἱ προηγηθεῖσαι τοῦ ἐπίσης ψευδεπισκόπου κ. Ἰγνατίου, ἀποκλειστικόν σκοπόν ἔσχον τήν φίμωσίν μας, ὥστε νά μήν καταγγέλλεσθε ὡς οἱ ἔσχατοι προδόται τῆς Ἐκκλησίας;

Συνειδητοποιεῖτε, τί σημαίνει τό ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΜΟΝ ΣΑΤΑΝΙ­ΚΟΝ ΣΑΣ ΨΕΥΔΟΣ, τό ὁποῖον καί «Συνοδικῶς» διατυπώσατε τήν 28.11.2007, δηλαδή ὅτι δῆθεν τό 1971 ἡ ἱερά Σύνοδος ἐδέχθη «χειροθεσίαν»! Συνειδητο­ποιεῖτε τί σημαίνει καί ἡ ἐν ταυτῶ ἐκ μέρους σας «ἀποκήρυξις» ἤ «ἀπόρριψις» ἤ «καταδίκη» τῆς ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ; Συνειδητοποιεῖτε ὅτι, ἐφ' ὅσον δέχεσθε, ΕΣΤΩ ΨΕΥΔΩΣ, ὅτι σᾶς ἐγένετο χειροθεσία τό 1971 ἤ προέρχεσθε ἐκ χειροθετημένων ἐπισκόπων, πλέον διεκόψατε τήν ἐκ τῶν ἐπισκοπικῶν χειροτο­νιῶν τοῦ 1935 καί 1948 Ἀποστολικήν σας Διαδοχήν καί συνέχειαν; Συνειδητο­ποιεῖτε ὅτι σεῖς, ἔργω καί λόγω, ὁμολογεῖτε ὅτι εἶσθε ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ καί «Ἐκκλησία» τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἤγουν «Ἐκκλησία πονηρευομένων»;

 Συνειδητοποιεῖτε ὅτι εἶσθε, οὕτως εἰπεῖν, δύο φοράς Σχισματικοί καί ἀνταρσίαι, ἤτοι, πρωτίστως ἔναντι τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί δευτερευόντως ἔναντι τῆς ἐπισήμως ὑπό τοῦ Κράτους ἀναγνωριζομένης Νεοημερολογιτικῆς, εἰς τήν ὁποίαν, τοὐλάχιστον μετά τήν ὑπ' Α.Π. 3280/28.11.2007 «ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ» σας, ἦσθε καί συνεχίζετε νά εἶσθε ὑποχρεωμένοι ὅπως τό ταχύτερον ὑπαχθῆτε Διοικητικῶς τε καί Πνευματικῶς; Ναί, νά ὑπαχθῆτε εἰς τήν «ἐπίσημον Νεοημερολογιτικήν Ἱεραρχίαν τῆς Ἑλλάδος», Σεῖς δέ, κ. Σεβαστιανέ προσωπικῶς, εἰς τήν τοιαύτην τῆς Κύπρου, διότι, μετά ἀπό τήν χειροθεσίαν σας, ὁμολογεῖτε ὅτι ἔχετε τάς χειροτονίας σας ἐξ αὐτῶν!...

 Συνειδητοποιεῖτε, κ. Σεβαστιανέ, ὁποῖον ἀπό πάσης ἀπόψεως ΕΣΧΑΤΟΝ ΑΔΙΚΗΜΑ διεπράξατε, συκοφαντήσαντες καί συκοφαντοῦντες, Γκαιμπελιστικῶ τῶ τρόπω, Ὀρθοδόξους Κληρικούς καί λαϊκούς, τούς ὁποίους, ὅπως γράφετε, τούς «καθαιρέσατε» καί τούς «ἀφωρίσατε», προκειμένου νά «ἐλευθερωθῆτε» ἀπό τά δεσμά των, μέ τά ὁποῖα ἐπί δεκαετίας, ὅπως ρητῶς ὁμολογεῖτε(*), σᾶς ἐδέσμευον  - ἠμπόδιζον καί ἀδυνατούσατε νά ἱεροσυλήσετε; Μετά δέ τάς ψευδο­καθαιρέσεις, ψευδο-ἀφορισμούς, καί πρό πάντων μετά τό σχῖσμα σας, πλέον ἀνενόχλητοι, ἐνομίσατε ὅτι μέ τήν ματαίαν ἐκκλησιομαχίαν σας θά συνετρίβατε τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, τά ὁποῖα ἀμφότερα διασώζει ἡ Μήτηρ ἡμῶν Ἐκκλησία διά τοῦ μικροῦ ἀνά τόν κόσμον λείμματος;

 Ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, πρέπει νά κατανοήσετε ὅτι δέν σᾶς συκοφαν­τοῦμεν(**) ἀλλά σεῖς διά τῶν πράξεών σας ὡς καί αὐτῆς τῆς ἀγωγῆς σας μᾶς συκοφαντεῖτε, ὑβρίζετε, ἱεροσυλεῖτε καί ἀτιμάζετε, πρωτίστως δέ ὄχι ἡμᾶς ὡς ἀνθρώπους, ἀλλά τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ καί δι' αὐτῆς καί τόν Χριστόν! Ὡστόσον ἔστω ὑπ' ὄψιν ὅτι καί κάθε εἴδους ἀτιμωτικάς θεωρίας καί πράξεις σας ὡς τιμήν λογιζόμεθα διότι ὁ Κύριος λέγει: «Μακάριοι ἐστέ ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί διώξωσιν καί εἴπωσιν πᾶν πονηρόν ρῆμα καθ' ἡμῶν ψευδομένοι ἕνεκεν ἐμοῦ».

 Ἑπομένως καί μόνον ἀπ' αὐτό τό: «ΚΑΤΑ: 1ον Μηνᾶ Κοντογιάννη, καθαιρε­θέντος καί ἀφορισθέντος...», προκύπτετε πρωτίστως ὡς οἱ ἔσχατοι ἐπίβουλοι τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του, δευτερευόντως δέ ὡς ἀτιμάζοντες ἐπισκόπους, ἱερεῖς καί θεολόγους, τῶν ὁποίων ἡ τιμή καί ὑπόληψις, ὡς ὀρθοδόξων, προηγουμένως δέ ἡ ὑπ' αὐτῶν ἀεί ὑψουμένη δίστομος Ρομφαία τῆς Ὁμολογίας - Ἐκκλησιολογίας καί Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, κατασχίζει τό Σατανικόν Ψεῦδος καί ἀπάτην σας, εἶναι δέ κάρφος εἰς τούς ὀφθαλμούς σας καί μέγα καί ἀνυπέρβλητον ἐμπόδιον νά ἐπιβάλετε ὁλοκληρωτικῶς τήν ἐκκλησιομάχον Σχισματοαίρεσίν σας. Αὐτός καθ' ἡμᾶς, εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον προέβητε καί σεῖς εἰς τήν ἐν λόγω ἀγωγήν σας, κατ' ἀπόλυτον ἀπομίμησιν - ἀντιγραφήν ἐκείνων τοῦ κ. Ἰγνατίου Δάσσιου. Σκοπός σας νά μᾶς τρομοκρατήσετε, μᾶς φιμώσετε καί ἐν ἐσχάτη ἀναλύσει νά εἰσπράξετε καί... 500.000 εὐρώ καί ἔτσι «νά ἀποκαταστήσετε τήν τρωθεῖσαν ὑφ' ἡμῶν τιμήν καί ὑπόληψίν σας»!!! Διατί; Πῶς, καθ' ὑμᾶς, ἐτρώσαμεν ἡμεῖς ταύτην, τό ἀναλύομεν περαιτέρω εἰς τήν συνέχειαν, ἐνῶ καί πάλιν προτάσσομεν τήν κριτικήν ἐπί τῆς πράξεως τῆς ἀγωγῆς σας ὑπό τό Φῶς τῆς Κανονικῆς τάξεως καί ὀρθοδοξίας.

 

ΑΝΤΙΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Η ΠΡΑΞΙΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΑΣ

 Κατ' ἀρχάς διά τήν προσφυγήν σας εἰς τά Πολιτικά Δικαστήρια δέον νά λάβετε σοβαρῶς ὑπ' ὄψιν τί ἐν προκειμένω ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία, ἀλλά καί τί ἀπεφάσισεν μέ τήν ὑπ' Α.Π. 510/4/17.2.2009 ἀπόφασίν της ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος, μέ ἀφορμήν τάς ἀπολύτως ἰδίας πρός τήν ἰδικήν σας, δύο ἀγωγάς τοῦ κ. Ἰγνατίου Δάσσιου. Παραθέτομεν τήν ἐν λόγω ἀπόφασιν διότι αὕτη ἰσχύει ἀπολύτως καί δι' ὑμᾶς!

 

         «Α.Π. 510                                                                Ἐν Ἀθήναις τῆ 4/17.2.2009
 
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ
ΤΟΥ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΔΑΣΣΙΟΥ
ΚΑΤΑ
ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑ.Ι.ΚΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 «ΘΕΜΑ: Ἐπί τῶν ἀγωγῶν τοῦ κ. Ἰγνατίου Δάσσιου εἰς τό Πολυμελές Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν. (Α.Κ.Δ. 1616/2008 καί 5087/2008).

  Ἡ Ἱερά Σύνοδος λαβοῦσα ὑπ' ὄψιν:

 1ον. Τάς μέ ἀριθμούς καταθέσεως 1616/2008 καί 5087/2008 δύο ἀγωγάς τοῦ κ. Ἰγνατίου Δάσσιου κατά Κληρικῶν καί Λαϊκῶν μελῶν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διά δημοσιεύματα εἰς τήν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΟΗΝ».

 2ον. Τά δημοσιεύματα εἰς τήν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΟΗΝ», ἐπί τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ὁ ἐνάγων, ἤτοι:

 α) Τήν ὑποσημείωσιν (8) εἰς τάς σελίδας 237-238 τῆς «Ο.Π.» ἀρ. τ. 176 Ἰούλιος - Αὔγουστος 2007, Τόμος 18ος, καί

 β) Ἄρθρον, τοῦ Διευθυντοῦ τῆς «Ο.Π.» ἐν σελίδι 25 ὡς καί τήν Β΄ ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ Μητροπολίτου κ. Κηρύκου ἐπί τῆς ὑπ' ἀριθμ. 3282/28.11.2007, «Καθαιρέσεώς» του εἰς τάς σελίδας τῆς «Ο.Π.» 26-35 Α.Τ. 179 Ἰανουάριος – Φεβρουάριος 2008, Τόμος 19ος.

 3ον. Τήν ἀπαντητικήν ἐπιστολήν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς «Ο.Π.» πρός τόν ἐνάγοντα, δημοσιευθεῖσαν εἰς τό αὐτό περιοδικόν εἰς τάς σελ. 147-160 τοῦ Τεύχους 180 Μάρτιος - Ἀπρίλιος 2008, Τόμος 19ος.

 4ον. Τήν ὑπό τοῦ Δ/ντοῦ τῆς «Ο.Π.» ΑΝΑΚΛΗΣΙΝ τῆς ὑπ' ἀριθμ. (8) ὑποσημειώσεως, δημοσιευθεῖσαν εἰς τό αὐτό περιοδικόν, εἰς τάς σελ. 243-246 τοῦ ὑπ' ἀρ. 181 Τεύχους, Μάϊος - Ἰούνιος 2008, Τόμος 19ος.

 5ον. Τήν Δευτέραν ἐπιστολήν τοῦ Δ/ντοῦ τῆς «Ο.Π.» πρός τόν ἐνάγοντα, δημοσιευ­θεῖσαν ἐπίσης εἰς τό αὐτό Περιοδικόν καί εἰς τάς σελ. 374-387 τοῦ ὑπ' ἀριθμ. 183 Τεύχους Σεπτεμβρίου - Ὀκτωβρίου 2008, Τόμος 19ος.

 6ον. Τήν ὑπ' ἀριθμ. Πρ. 94/10.7.2008 ἐπιστολήν τοῦ Ἱερ/χου π. Ἀμφιλοχίου πρός τόν κ. Ἰγνάτιον, δημοσιευθεῖσαν ἐπίσης εἰς τό αὐτό περιοδικόν καί εἰς τάς σελίδας 323-331, ἀρ. Τ. 182 Ἰούλιος - Αὔγουστος 2008 Τόμος 19ος.

 7ον. Τά πραγματικά καί σαφῆ δεδομένα τοῦ κινήματος τῆς σχισματοαιρετικῆς Ἐκκλησιομάχου ὁμάδος ὑπό τόν πρώην Πειραιῶς κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην, εἰς τό ὁποῖον ἐνέταξεν τόν ἑαυτόν του ὁ κ. Ἰγνάτιος καί παρ' οὗ ἐπισκοποποιήθη, καί

 8ον. Λαβοῦσα ἰδιαιτέρως ὑπ' ὄψιν τήν ὑπό τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων Πατέρων ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπ' ἀρχῆς καί ἀνά τούς αἰῶνας Φαρισαίων καί πάσης φύσεως σχισματοαιρετικῶν.

 Συσκεψαμένη, καθά ὑποχρεοῦται ἁρμοδίως, Κανονικῶς καί ὀρθοδόξως.

 

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

 Α΄ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τάς πράξεις τῶν δύο προσφυγῶν τοῦ ἱερ/χου καί ἤδη φερομένου ὡς Μητροπολίτου Λαρίσης κ. Ἰγνατίου Δάσσιου, ἐνώπιον τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν καί δή μέ τάς συγκεκριμένας αἰτιάσεις καί τά συγκεκριμένα οἰκονομικά αἰτήματα, διότι:

 α) Αἱ ἐν αὐταῖς αἰτιάσεις δι' ἅς προσέφυγεν εἰς τά δικαστήρια εἶναι ἀλυσιτελεῖς καί ἀβάσιμοι διότι ἔχουν Ἐκκλησιαστικόν - Δογματικόν χαρακτῆρα καί ἔκφρασιν, καί εἰς καμμίαν περίπτωσιν δέν ἐστόχευον εἰς προσβολήν προσωπικότητος, ἀναφέρονται δέ εἰς παρεκκλίσεις ἐπί θεμάτων Πίστεως τελεσθείσας δημοσίως παρά δημοσίου Προσώπου, διό ὁ δημόσιος ἔλεγχος εἶναι ἐπιβεβλημένος καί δέν εἶναι συκοφαντικοί ἀλλ' ἀπολύτως ἀληθεῖς.

 β) Ὁ ἐνάγων, καίτοι Κληρικός, προέβη εἰς τάς ἀγωγάς ἀποκλειστικῶς διά νά πορισθῆ χρήματα παρά βιοπαλαιστῶν ἀλλά καί ἀναργύρων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν.

γ) Τό ὅλον γεγονός ἀντιβαίνει εἰς τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας, οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν τήν τοιαύτην προσφυγήν εἰς τά πολιτικά δικαστήρια καί τιμωροῦν τούς παρά Κανόνας προσφεύγοντας. Συγκεκριμένως ἡ ἐνέργειά του προσέκρουσεν σκληρῶς εἰς τόν Θ΄ Κανόνα τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καθώς καί εἰς τούς ΙΔ΄ καί ΡΙΕ΄ τῆς ἐν Καρθαγένη, οἱ ὁποῖοι διαγορεύουν:

 1ον. Ὁ Θ΄ τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Εἴ τις Κληρικός πρός Κληρικόν πρᾶγμα ἔχει, μή ἐγκαταλειμπανέτω τόν οἰκεῖον ἐπίσκοπον, καί ἐπί κοσμικά δικαστήρια κατατρεχέτω... εἰ δέ τις παρά ταῦτα ποιήσοι, κανονικοῖς ἐπιτιμίοις ὑποκείσθω...».

2ον. Ὁ ΙΔ΄ τῆς ἐν Καρθαγένη: «Ἤρεσεν, ἵνα ὅστις δήποτε τῶν ἐπισκόπων, ἤ Πρεσβυτέρων, ἤ διακόνων, ἤ Κληρικῶν, πράγματος αὐτῶ ἐγκληματικοῦ ἤ πολιτικοῦ ἐν τῆ Ἐκκλησία κινουμένου, ἐάν παραιτούμενος τό ἐκκλησιαστικόν δικαστήριον, δημοσίοις θελήση καθαρθῆναι δικαστηρίοις, κἄν ὑπέρ αὐτοῦ ἡ ψῆφος ἐκφωνηθῆ, ὅμως τόν ἴδιον τόπον ἀπολέση...».

 3ον. Ὁ ΡΙΕ΄ τῆς ἰδίας Συνόδου: «...ὅστις δήποτε ἀπό τοῦ Βασιλέως διάγνωσιν δημοσίων δικαστηρίων αἰτήσοι, τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθείη...».

 Β΄ ὡς Ἐπίσκοποι καί ὡς Πανορθόδοξος Σύνοδος, ἔχομεν ἀπόλυτον γνῶσιν τοῦ ὑπό τῆς συγκεκριμένης ὁμάδος τοῦ ἐνάγοντος καί τοῦ ἰδίου, διωγμοῦ κατά τῆς Ἐκκλησίας, κατά τῆς ὁποίας, ἤδη ἐν τῆ προσπαθεία των νά πλήξουν τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν τῶν ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί μέσω αὐτῆς καί τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ – ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ Αὐτῆς, προεκάλεσαν Δογματικῆς φύσεως σχίσμα». Διά πάντα ταῦτα ἡ παροῦσα Πανορθόδοξος Σύνοδος, κανονικῶς συγκληθεῖσα καί συνεδριάσασα.

 

ΟΜΟΦΩΝΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ

 Τάς πράξεις τῶν δύο ἀγωγῶν τοῦ κ. Ἰγνατίου Δάσσιου, ἐνώπιον τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν τόν δέ ἐνάγοντα ἀποφάσισεν ὅπως καλέση εἰς ἀπολογίαν κατά τήν Κανονικήν Τάξιν.

 Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

(ἕπονται αἱ ὑπογραφαί)

 («Ο.Π.» Α.Τ. 186 Μαρτίου - Ἀπριλίου 2009 σελ. 119)

 ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΝ ΣΑΣ;

 Ἡ πρᾶξις, τῆς ἀγωγῆς σας καταφανῶς εἶναι ἔξω καί πέραν κάθε Εὐαγγε­λικῆς, Κανονικῆς καί ἐν γένει Χριστιανικῆς ἀπόψεως καί δεοντολογίας.

 Ἐκ τῶν προτέρων σᾶς παρακαλῶ νά ἐρευνήσετε καί βεβαιωθῆτε ἄν, ἀπ' ἀρχῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὑπάρχη, ἔστω καί εἷς Ἅγ. Ἀπόστολος, Μάρτυς, Ἱεράρχης, Ἱερεύς, Ὅσιος, Μοναχός, ὁ ὁποῖος ἐδιώχθη, ἐσυκοφαντήθη, ἐκακοπάθησεν καί ἐν τέλει ἔχυσεν καί τό αἷμα του, νά ἐρευνήσετε λέγω, ἄν εὑρίσκεται ἔστω καί Εἷς, ὁ ὁποῖος νά ἐζήτησεν δικαίωσιν ἤ ἐκδίκησιν προσφυγῶν εἰς τά Δικαστήρια τῆς ἐποχῆς του. Δέν θά βρῆτε οὔτε ἕναν, ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, διότι ὅλοι οἱ Ἅγιοι ἦσαν μιμηταί τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος, καίτοι «ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδ' εὑρέθη δόλος ἐν τῶ στόματι αὐτοῦ», ὅμως ὑβρίσθη, ἐσυκοφαντήθη, ἠτιμάσθη καί ἐσταυρώθη, χωρίς κἄν νά παραπονεθῆ, πολλῶ μᾶλλον νά διεκδικήση τήν «τιμήν καί ὑπόληψίν του», ὅπως σεῖς καί προηγουμένως ὁ κ. Ἰγνάτιος Δάσσιος, ἐσπεύσατε νά διεκδικήσετε ψευδῶς καί ἀναιτίως, διότι κανείς δέν σᾶς ἠδίκησεν, οὔτε ἐπεβουλεύθη τῆς τιμῆς καί ὑπολήψεώς σας, παρά μόνον ΣΕΙΣ οἱ ΙΔΙΟΙ διά τῶν κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ πράξεών σας. Σεῖς καί μόνον Σεῖς, ἠδικήσατε ἑαυτούς προσκρούσαντες εἰς τήν ἀλήθειαν, τήν Δογματικήν ἤτοι ἐκκλησιολογίαν, Ἀποστολικήν Διαδοχήν(*) κ.λ.π. ὡστόσον καί ἄν ἀκόμη, καθ' ὑπόθεσιν λέγομεν, ἀληθῶς ἐσυκοφαντεῖσθε καί ὑβρίζεσθε, ποῦ εἶναι ἡ ἐκ μέρους σας ταπείνωσις καί ἀγάπη, τήν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ Κύριος καί ἐπί τοῦ Σταυροῦ καί ἀμέσως ὁ Πρωτομάρτυς καί ἀρχιδιάκονος Στέφανος καί ὅλοι οἱ ἀναρίθμητοι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας; Αὐτό σημαίνει Χριστιανός νά μιμούμεθα κατά τό δυνατόν τό Πρότυπον, τόν Χριστόν μας καί κατόπιν καί τούς ἁγίους ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος: «μιμηταί μου γίνεσθε καθώς κἀγώ Χριστοῦ» (Α΄ Κορινθ. 4, 16 καί 11, 1 καί Ἐφεσ. 5, 1 κ.ἄ.).

 Καί πάλιν ὁ ἴδιος Μέγας Ἀπόστολος Παῦλος διδάσκει γράφων εἰς τήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολήν του Κεφ. 4, 12: «λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα», ἐνῶ διά τούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι προσέφευγον, ὅπως σεῖς, εἰς τούς κοσμικούς ἄρχοντας ζητοῦντες δικαιοσύνην γράφει: «Τολμᾶ τις ὑμῶν, πρᾶγμα ἔχων πρός τόν ἕτερον, κρίνεσθαι ἐπί τῶν ἀδίκων καί οὐχί ἐπί τῶν ἁγίων;» (Α΄ Κορινθ. Κεφ. Στ΄ 1). Καί πάλιν «ἤδη μέν οὖν ἥττημα ὑμῖν ἐστίν ὅτι κρίματα ἔχετε μεθ' ἑαυτῶν, διατί οὐχί μᾶλλον ἀδικεῖσθε; διατί οὐχί μᾶλλον ἀποστερεῖσθε;» (Αὐτόθι στιχ. 7). Δηλαδή, λέγει καί πρός ἡμᾶς σήμερον: «Πῶς τολμᾶ ὁποιοσδήποτε ἀπό σᾶς, ὅταν ἔχη διαφοράν πρός τόν ἄλλον ἀδελφόν, νά κρίνεται εἰς τά δικαστήρια (τῶν εἰδωλολατρῶν τότε), οἱ ὁποῖοι συνήθως ἔχουν πολύ χαλαράν ἰδέαν περί δικαιοσύνης, καί δέν προσφεύγει εἰς τήν κρίσιν καί διαιτησίαν τῶν χριστιανῶν;».(*) Ἐν προκειμένω ὅμως διατί δέν προσεφύγατε εἰς τήν δικαιοσύνην τῆς Συνόδου σας, ἤ διατί δέν ἐζητήσατε προσωπικῶς ἀπό ἡμᾶς νά διορθώσωμεν ἐν ἀγάπη, ἀληθεία καί ταπεινώσει, τό καθ' ὑμᾶς ἀδίκημα, ὥστε νά πρυτανεύση ἡ ἀγάπη καί ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ; Καί πάλιν ἐπιμένει ὁ ἀπ. Παῦλος καί μᾶς λέγει ἀνωτέρω ὅτι «Καί μόνον τό νά ἔχετε δικαστικάς διαφοράς ὁ ἕνας μέ τόν ἄλλον ὁπωσδήποτε ἀποτελεῖ ἔλλειψίν σας ἠθικήν. Διατί δέν προτιμᾶτε νά ἀδικῆσθε, διατί δέν προτιμᾶτε νά ἀποστερῆσθε μᾶλλον παρά νά κινῆτε δίκας;». Ὑπ' ὄψιν ὅμως καί τό ἀρχαιοελληνικόν, τό ὁποῖον π.Χ. διδάσκει χριστιανικά: «Εἰ ἀναγκαῖον εἴη ἀδικεῖν ἤ ἀδικεῖσθαι, ἑλοίμην ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἤ ἀδικεῖν»! Τέλος δέ ἰδιαιτέρως δέον νά ληφθῆ ὑπ' ὄψιν τό τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Ὅτι τόν ἑαυτόν μή ἀδικοῦντα οὐδείς παραβλάψαι δύναται». Ἐάν ἡμεῖς, ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, δέν ἀδικῶμεν, δέν ἀτιμάζωμεν καί δέν εὐτελίζω­μεν ἕκαστος προσωπικῶς, ἀλλά καί ἀπό κοινοῦ διά τῶν λόγων καί πράξεών μας τήν προσωπικήν τιμήν, ὑπόληψιν καί ἀκεραιότητά μας, κανείς τρίτος δέν μπορεῖ νά μᾶς παραβλάψη, ἔστω καί κατ' ἐλάχιστον.

 Θά ἀπετέλει οὐσιαστικήν παράλειψιν, ἐάν δέν ἀνέφερον καί τί εἰσέτι εἰς τήν Α΄ Καθολικήν Ἐπιστολήν του διδάσκει ὁ ἀπόστολος Πέτρος πρός ὅλους καί πρωτίστως τοῖς Κληρικοῖς: «Εἰς τοῦτο γάρ ἐκλήθητε, ὅτι καί Χριστός ἀπέθανεν ὑπέρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ. ὅς ἀμαρτίαν οὐχ ἐποίησεν, οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῶ στόματι αὐτοῦ. ὅς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δέ τῶ κρίνοντι δικαίως». (Α΄ Πέτρου Β΄ 21-23).

 «Διότι δι' αὐτό ἀκριβῶς ἔχετε κληθῆ (ἐβαπτίσθητε καί ἐγίνατε χριστιανοί), διά νά πράττετε τό καλόν καί εὐεργετῆτε, καί ὅταν ἀκόμη παραθεωρῆσθε καί ὑποφέρετε ἀδίκως. Καθ' ὅσον καί ὁ Χριστός ἔπαθε πρός χάριν σας, χωρίς αὐτός νά πταίση εἰς τίποτε καί ἀφῆκεν εἰς σᾶς παράδειγμα τέλειον πρός μίμησιν, διά νά ἀκολουθήσετε ἀκριβῶς ἐπάνω εἰς τά ἀχνάρια Αὐτοῦ. Αὐτός ποτέ δέν ἔκανε ἁμαρτίαν, οὔτε εὑρέθη δόλος ἤ ψεῦδος εἰς τό στόμα Του. Αὐτός ἐνῶ ἐνεπαίζετο καί ὑβρίζετο, δέν ἀνταπέδιδεν εἰς τάς ὕβρεις. ἐνῶ ἔπασχεν ἀδίκως δέν ἐφοβέριζεν (δέν ἠπείλει) μέ ἐκδικητικάς ἀπειλάς τούς ἀδικοῦντας αὐτόν, ἀλλ' ἀνέθετεν τόν ἑαυτόν Του εἰς τόν Θεόν, πού πάντοτε κρίνει δικαίαν κρίσιν».

 Ἡ κατάστασίς μας, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, καταφανῶς προκαλεῖ φρίκην καί μᾶς ἐπιβάλει νά ἔλθωμεν εἰς ἑαυτόν μας ἕκαστος!...

 

ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ «ΟΥΣΙΑΣ»

ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ ΣΑΣ

 Ἐκ τῶν τριῶν τελευταίων τόμων τῆς «Ὀρθοδόξου Πνοῆς», ἤτοι, τῶν ἐτῶν 2007 ἐκ σελίδων 440, 2008 ἐκ σελίδων 500 καί 2009 ἐπίσης ἐκ σελίδων 500, ἐπελέξατε καί ἀπεμονώσατε ὡρισμένα τμήματα - φράσεις, διά νά στηρίξετε τό ἐν τῆ ἀγωγῆ σας κατηγορητήριον. Καί ἐξ αὐτῶν ὅμως τῶν ἀποσπασμάτων, ἀκόμη καί ὅπως παρατίθενται, προκύπτει ὅτι ἡμεῖς ἀναφερόμεθα εἰς θέματα Πίστεως καί Κανονικῆς Τάξεως, καί δέν ὑφίσταται ἡ παραμικρά ἐκ μέρους μας διάθεσις πρός συκοφαντίαν, οὔτε ψευδόμεθα καί τοῦτο, χάριτι Χριστοῦ, ἐκ πεποιθήσεως καί χριστιανικοῦ ἤθους. Ἅπασαι αἱ σελίδες τοῦ ἐπισήμου δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν κυριολεξίαν, κατακλύζονται ὑπό τῆς διακηρύξεως τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ, τῆς ἀδιακόπου καί ἀνοθεύτου ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ, ἀλλά καί τοῦ σκληροῦ ἐλέγχου κατά τῆς ἐσχάτης προδοσίας σας κατ' ἀμφοτέρων, τήν ὁποίαν ἐκορυφώσατε μέ τήν ὑπ' Α.Π. 3280/28.11.2007 ἐγκύκλιόν σας καί ἐσυνεχίσατε μέ τήν 3298/7.8.2009 «ἀπόφασίν σας». Παραλλήλως κατελέγχονται καί διαφωτίζονται σκόπιμοι ληστρικαί ἀποφάσεις σας κατά προσώπων ὡς ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑΙ, ΨΕΥΔΕΙΣ, ΑΠΑΤΗΛΑΙ, καί ὄντως Σατανικῶς συκοφαντικαί, ὅπως καί ἡ ἀπό Αὐγούστου 2009, ἡ ὁποία κατηλέγχθη ἐπί καθαρῶς Δογματικῆς βάσεως. («Ο.Π. Τόμος 2009 σελ. 291-314).

 Φαντασθῆτε, ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, νά εἶχεν τήν δυνατότητα τό Πολυμε­λές Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν νά ὑπεισέλθη εἰς τό πεδίον τῆς Θεολογίας, ἤτοι, Ἐκκλησιολογίας καί Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, ἐάν εἶχεν τήν δυνατότητα νά μελετήση ἔστω καί ἀντιπροσωπευτικῶς ἐλάχιστα μόνον κείμενά μας ἐκ τῆς «Ο.Π.», τί θά ἀπαντοῦσε εἰς τήν ἀγωγήν σας!... ἀσχέτως ὅμως μέ αὐτό, σεῖς καλεῖσθε νά ἐξετάσετε τά συγκεκριμένα ἀποσπάσματα καί νά κρίνετε τάς συγκεκριμένας διατυπώσεις μας, ἄν αὗται εἶναι ψευδεῖς, ἤ ἐκκινοῦν ἐκ προσωπικῶν αἰτίων καί εἶναι σκόπιμοι. Ταῦτα, ἐνῶ πολύ καλῶς γνωρίζετε ὅτι ποτέ κατ' οὐδενός δέν ἐφηρμόσαμεν τοιαύτην συμπεριφοράν, ἐνῶ ἐπί πεντήκοντα περίπου ἔτη ἀγωνιζόμεθα σκληρῶς καί μαχόμεθα ἐπί καθαρῶς Θεολογικοῦ, Δογματικοῦ - Ἐκκλησιολογικοῦ πεδίου καί ἐπ' αὐτοῦ μόνον κυριολεκτικῶς διεξάγομεν θεολογικάς μάχας, ἔχοντες ὑπ' ὄψιν ὅτι εἶναι προτιμώτερος ὁ πόλεμος ἀπό ἐκείνην τήν εἰρήνην, ἡ ὁποία χωρίζει ἀπό τόν Θεόν.

 Πρός τόν σκοπόν αὐτόν, δηλαδή διά νά σᾶς βοηθήσωμεν πρός αὐτήν τήν κατεύθυνσιν, προβαίνομεν εἰς τόν ἁπλοῦν σχολιασμόν τῶν αἰτιάσεών σας, διά νά εἶναι ἡ κρίσις εὐχερεστέρα καί ἀπολύτως ἀντικειμενική, τόσον ὑφ' ὑμῶν, ὅσον καί ὑπό παντός τρίτου. Παραθέτομεν λοιπόν πρῶτον τά εἰς τήν ἀγωγήν σας (Γ.Α.Κ. 215417/2009 καί Α.Κ.Δ. 11574/2009) τεθέντα ἀποσπάσματα, τά ὁποῖα καί αὐτά περικεκομμένα παραθέτετε καί κατόπιν σχολιάζονται.

 ΕΚ ΤΟΥ 18ΟΥ ΤΟΜΟΥ 2007 ΤΗΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΟΗΣ» ΣΕΛ. 228

 Ἐκ τοῦ κειμένου μας ὑπό τόν τίτλον:

 «ΑΠΕΚΑΤΕΣΤΑΘΗ Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΓΙΑ ΕΝΟΤΗΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ», τό ὁποῖον καλύπτει τάς σελίδας ἀπό 227 ἕως καί 256, ἐπιλέξατε καί ἐθέσατε εἰς τήν ΑΓΩΓΗΝ σας τά κάτωθι ἀποσπάσματα:

 «ΑΠΕΚΑΤΕΣΤΑΘΗ Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΓΙΑ ΕΝΟΤΗΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

 ................................................................................................................................

  Ὁμοίως καί ἡ ἐν Κύπρω Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐπίσης ἐδοκιμάσθη δεινῶς, ἀμέσως μετά τήν ἐκδημίαν τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου ἐπιφανίου (21.3.2005), ὁπότε ἀπεκαλύφθησαν τά κενά εἰς θέματα ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ, διά τά ὁποῖα ὁ ἴδιος εὐθύνεται καί τά ὁποῖα δέν ἀντιμετώπισεν. Τότε οἱ καραδοκοῦντες σχισματοαιρετικοί ψευδοποιμένες ἐκ τῆς ἑλλάδος, ὀρεγόμενοι τοῦ ποιμνίου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ἔπεσον κατ' αὐτοῦ διά νά τό κατασπαράξουν... (σελ. 228).

 ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑΙ!

 Ἐκμεταλλευόμενος, ὁ «Πειραιῶς» Νικόλαος, ὡς ψευδαρχιεπίσκοπος, τήν ἐκδημίαν τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου ἐπιφανίου, εἰσεπήδησεν ἀλλαχόθεν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου καί ἤρχισεν νά μακελλεύη τούς Χριστιανούς νά καταλύη καί τό Αὐτοκέφαλον αὐτῆς. ἀποκορύ­φωσις αὐτῆς τῆς ἐκθέσμου συμπεριφορᾶς του ὑπῆρξεν τό γεγονός καθ' ὅ, παρά πᾶσαν Κανονικήν τάξιν καί τά θέσμια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, προέβη καί εἰς «χειροτονίας» δύο ψευδεπισκόπων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δέν πληροῦν καμμίαν προϋπόθεσιν πρός ἀρχιερατείαν, ὄχι μόνον ὁ χειροτονήσας καί οἱ χειροτονηθέντες στεροῦνται τῆς ὁμολογίας ἐπί τῆς ἐκκλησιολογίας καί Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλ' ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ κ. Σεβαστιανός Σταύρου, (ἀνεψιός καί κληρονόμος τοῦ ἐκδημήσαντος θείου του ἐπιφανίου), ἐστερεῖτο καί τῆς ἔξωθεν καλῆς μαρτυρίας, διότι ἐβαρύνετο μέ κωλυτικόν τῆς ἱερωσύνης ἁμάρτημα...» (σελ. 230-231)(*).

 Ὡσαύτως ἐκ τοῦ ἰδίου Τόμου τῆς «Ο.Π.» καί ἐξ ἑτέρου μνημειώδους κειμένου, ἤτοι τῆς Α.Π. 460/12.12.2007 «ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΣ ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ» σελίδες 375 ἕως 387, ἀπομονώνετε τά κάτωθι ἀποσπά­σματα:

 Β΄

ΕΝ ΔΙΩΓΜΩ ΚΑΙ Η ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

 Ὅπως εἶναι γνωστόν μετά τήν ἐκδημίαν τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου ἐπιφανίου (17.4.2005), οἱ ἐξωεκκλησιαστικοί παράγοντες, μετά τῶν ὁποίων συνεδέετο ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, ἐκινήθησαν ὅπως συνεχίσουν νά ἀσκοῦν ἔλεγχον ἐπί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τῆς ὁποίας τό πλήρωμα τό ἤθελον ἁπλῶς νά ἀκολουθῆ τό παλαιόν χωρίς νά γνωρίζη διατί, οὔτε τί εἶναι ὀρθοδοξία καί τί Νεοημερολογιτισμός, ἀλλά καί τί ρόλο παίζουν αἱ διάφοροι Παλαιοημερο­λογιτικαί Παρατάξεις. Πρός τόν σκοπόν αὐτόν, ἀμέσως μετά τήν ἐκδημίαν του, ἐκινήθησαν πολιορκητικῶς κατά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί προώθησαν «χειροτονίας ἐπισκόπων» ἐπιλέξαντες παρανόμως πρόσωπα ἀπολύτως ἀκατάλληλα, καί ὑποχείριά των. Ταῦτα ἐπεχείρησαν μέσω καί διά τοῦ ψευδαρχιεπισκόπου Νικολάου τοῦ βλασφήμου καί ἀρνητοῦ τῆς Ἀποστολικῆς του Διαδοχῆς καί τῆς ἐκκλησιολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας!

 ...καί οὕτω προέκυψεν ὁ «ἐπίσκοπος Κιτίου» Σεβαστιανός Σταύρου καί ἀκολούθως καί ἕτερος. Οὕτω οἱ ἀνόητοι ἐφαντάσθησαν ὅτι τά κατά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου σχέδιά των «εἰσῆλθον εἰς καλόν δρόμον» προδοσίας!.............

 Τό γεγονός αὐτό αἰφνιδίασεν καί προεκάλεσεν τήν ἀνησυχίαν, ἀλλά καί τήν μῆνιν τοῦ ψευδαρχιεπισκόπου καί τῆς ὁμάδος του, περισσότερον δέ τῶν ξένων κέντρων καί τῶν ἐγκαθέτων των,...» (σελ. 380).

 .......................................................................................

 «ΕΦΡΥΑΞΑΝΤΟ

ΑΛΛΟΙ ΩΣ ΑΛΑΖΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΩΣ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝΤΕΣ

 ...περιφρόνησεν τόν κ. Νικόλαον καί τήν συμμορίαν του καί προσέβαλεν τήν εἰρήνην καί ἑνότητα!... (σελ. 383).

 ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΟΝΤΑΙ ΩΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΠΟΝΗΡΕΥΟΜΕΝΩΝ

 ....................................................................................................................................

 1. Ὁ Νικόλαος καί ἡ Σύνοδός του καταπατώντας τό Αὐτοκέφαλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί τούς Ἱερούς Κανόνες, εἰσέβαλαν ἀπρόσκλητοι ἀπό τόν Κλῆρο καί Λαό τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας καί «χειροτόνησαν Ἐπισκόπους».

 .................................................................................................................

 3. Ὁ Νικόλαος καί ἡ Σύνοδός του προχώρησαν στήν χειροτονία τοῦ Σεβαστιανοῦ ἐνῶ χριστιανοί φώναζαν «ἀνάξιος» καί ὁ Ναός εἶχε κοκκινίσει ἀπό τά αἴματα τῶν τραυματιῶν. ἡ «χειροτονία» τοῦ Σεβαστιανοῦ εἶναι χειροτονία «αἱμάτων καί δόλια». Ἀντί λοιπόν ὁ Νικόλαος καί οἱ Συνεπίσκοποί του νά ἐξετάσουν τόν βίο καί τήν πολιτεία καί νά τόν καθαιρέσουν, προχώρησαν στή χειροτονία του χωρίς φόβο Θεοῦ καί ντροπή ἀνθρώπων, παραβιάζοντας ἔτσι πολλούς Ἱερούς Κανόνες»... (σελ. 386)...

 ........................................................................................................................................

 5. Ὡς  Ἕλληνες Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιζόμαστε σέ δύσκολους καιρούς ὑπέρ πίστεως, ἀληθείας καί δικαιοσύνης, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά φωνάξουμε ἕνα βροντερό ΟΧΙ στόν ΑΝΑΞΙΟ Σεβαστιανό. Αὐτό μᾶς ἐπιβάλλει ἡ ἑλληνορθό­δοξή μας συνείδηση καί ἀξιοπρέπεια ἀλλά καί ἡ ὑποχρέωσή μας νά διαφυλάσσουμε τά δικαιώματα τοῦ Θεοῦ ἀπό λύκους βαρεῖς καί αὐτόκλητους λαθροχειροτονημένους ἐπισκό­πους». (Τό παρόν κείμενον ἐλήφθη ἐκ τοῦ ἡμεροδείκτου 2008 τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Κύπρου) (σελ. 385-387).

 Τά ἀνωτέρω ἀποσπάσματα καί ὅπως ἔχουν ἀπομονωθεῖ καί παρατεθεῖ εἰς τήν ἀγωγήν σας, κατανοοῦνται ἀπό ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν καί γνωρίζουν τόν ἱερόν μας ἀγῶνα, βιώνουν δέ τήν ἀπό τό 1924 Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οὐχ `ῆττον ὅμως γνωρί­ζουν καί τά ἀπό τό 1950 καί 1971 Σχέδια τῶν Φλωρινικῶν καί κατόπιν καί ὑμῶν, κ. Σεβαστιανέ, δηλαδή τῶν Νικολάου καί Παχωμίου ἀπό τό 1974, 1976 καθώς καί ἀπό τό 1977 τοῦ Κιτίου ἐπιφανίου, μετά τῶν ὁποίων (Νικολάου καί Παχωμίου) τό 2007 συνεκροτήσατε, κατά τόν θεῖον ὑμνωδόν, τήν «σαθράν συμμορίαν» σας, ἐπί τῶ σκοπῶ ὅπως πληγῆ καί διακοπῆ ἡ συνέχεια ἐκ τῶν ἀπό 1935 καί 1948 ἐπισκοπικῶν Χειροτονιῶν, ἤγουν ἡ Ἀποστολική Διαδοχή τῶν ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐπί τῶ σκοπῶ τούτω τό 2003 ἠναγκάσθη εἰς ἀντικανονικήν καί ἱερόσυλον Παραίτησιν ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας καί δή ὑπέρ τοῦ «Πειραιῶς» Νικολάου, ἐνῶ πρίν καί μετά, κατ' ἀπαίτησιν τοῦ Νικολάου, ἐπεχειρήθησαν ληστρικώτατοι διώξεις (ἀφορισμοί, καθαιρέσεις καί λοιπαί συκοφαντίαι) κατ' ὀρθοδόξων ὁμολογητῶν!...

 Πρίν προβῶμεν εἰς τόν σχολιασμόν τῶν ἀνωτέρω ἀποσπασμάτων, ἐπί τῶν «ἐπιμάχων» σημείων, ἐκφράσεων καί διατυπώσεων, παραθέτομεν καί τό μοναδικόν ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ 20οῦ Τόμου τῆς «Ο.Π.» τοῦ ἔτους 2009, τό ὁποῖον ἀπεμονώσατε ἐκ τῆς σελίδος 314. Πρόκειται δι' ἕν ἕτερον μνημειῶδες κείμενόν μας, τό ὁποῖον καλύπτει τάς σελίδας ἀπό 291 ἕως 314, φέρει δέ τόν γενικόν τίτλον: «ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΝ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑ.Ι.ΤΩΝ ΩΣ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΑΣΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» καί τόν εἰδικόν τίτλον: «ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΠΙ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ - ΒΛΑΣΦΗΜΙΩΝ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΟ­ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΝΙΚΟΛΑ.Ι.ΤΩΝ».

 Ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἰδαιτέρως ὁμολογιακοῦ κειμένου δέν εὑρήκατε οὐδέν τό μεμπτόν, πλήν τῆς προηγουμένης τῆς ἀκροτελευτείου παραγράφου, διότι σᾶς ἐφείλκυσαν τήν προσοχήν, οἱ ἐν αὐτῆ χαρακτηρισμοί σας, «ἀνόητοι» καί ἐσκοτισμένοι... παρόμοια αὐτοῖς «παιδία», ἤτοι, τούς νεαρούς ψευδεπισκόπους...»:

Τίποτε ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω δέν εἶναι ἀπαραίτητον νά ἀπορριφθῆ καί νά ἐπιστραφῆ εἰς τούς ἀνοήτους καί ἐσκοτισμένους Γέροντες Νικόλαον καί Παχώμιον, πολλῶ δέ μᾶλλον εἰς τά παρόμοια αὐτοῖς «παιδία», ἤτοι, τούς νεαρούς ψευδοπισκόπους Παντελεήμονα, Ἰγνάτιον καί τόν ἐκ Κύπρου παραστάντα Σεβαστιανόν, διότι ἀφ' ἑνός ὅλα τά ἀνωτέρω δέν ἔφθασαν ποτέ εἰς ἡμᾶς καί ἀφ' ἑτέρου ταῦτα πάντα ἐν τῆ γενέσει των ἐπεκάθησαν ἐπί τῶν κενῶν κεφαλῶν των, διό δέν δύνανται νά ἀτενίσουν τόν οὐρανόν!... ὡστόσον ἀφοῦ δέν ἐκρεμάσθησαν ἀκόμη ὡς ὁ Ἰούδας ὀφείλομεν νά προσευχώμαθε καί νά ἐλπίζωμεν, προσέχοντες «μή καί ἡμεῖς πειρασθῶμεν καί πέσωμεν» (σελ. 314 τοῦ 2009).

 Ἐν προκειμένω ἅπαντες οἱ ἐν τοῖς ἀνωτέρω ἀποσπάσμασι σημειωθέντες χαρακτηρισμοί δέν εἶναι προσωπικοί, ἀναφέρονται δέ διότι ἀντικατοπτρίζουν καί στηλητεύουν συμπεριφοράς ἐπί Δογματικοῦ - Ἐκκλησιολογικοῦ πεδίου, γεγονός τό ὁποῖον σαφῶς προκύπτει ἐκ τοῦ ὅλου κειμένου (σελ. 291-314). Ἀποδίδουν ὄντως ἀνοησίας καί ἐσκοτισμένας πράξεις ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, οἱ ὁποῖοι διά νά πλήξουν τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν καί Ἀποστολικήν Διαδοχήν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐπεδόθησαν εἰς ὄντως ἀντικανονικάς ληστρικάς, ἀντιφατικάς καί πάντως ἀπεγνωσμένας ἀποφάσεις. Ὅλον αὐτό, ἐπαναλαμβάνομεν, προκύπτει ἐκ τῆς μόλις ἀναφερθείσης ἱστορικῆς «ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΣ ΕΠΙ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΩΝ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΝΙΚΟΛΑ .Ι.ΤΩΝ» ἡ ὁποία ὑπογράφεται ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη. Τό ἐν λόγω κείμενον ἐνῶ καλύπτει 24 ὁλοκλήρους σελίδας, ἀποκαλύπτει δέ καί κατελέγχει ἐγκλήματα ἐπί Δογματικοῦ πεδίου, σεῖς καί ἐξ ὅλων αὐτῶν ἐπιλέξατε, χωρίς καμμίαν δι' ἡμᾶς ἀξίαν ἐξ ἐπόψεως «ἀγωγῆς» σας, τήν ὡς ἄνω, πρό τῆς ἀκροτελευτείου παραγράφου, παράγραφον.

 Εἴμεθα ἀναγκασμένοι ὅπως συνημμένως τῆ παρούση συναποστείλωμεν ὁλόκληρον τό ἱστορικόν κείμενόν μας, διά νά ἴδητε, ὁποίας τῶ ὄντι ἀνοησίας ἐπικαλεῖσθε, γράφετε καί «ὁμοφώνως ἀποφασίζετε», εἰς τό μέ Α.Π. 2398/7.8. 2009 ἔγγραφόν σας, ἐνῶ ΑΔΙΑΝΟΗΤΩΣ δέν λαμβάνετε ὑπ' ὄψιν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΟΥΔΕΝ ἐκ τῶν πλείστων ὅσων ἐγράφησαν εἰς ἀπάντησίν σας ὅπως καί ἐφ' ὅσων σᾶς ἀπεστάλησαν ἐγγράφως ἐπί ὁλόκληρον δεκαετίαν, μέ ἀποτέλεσμα νά προκύπτετε ὡς ἀδύναμα θύματα τρίτων, διό ὄχι μόνον δέν ἐπροστατεύσατε ἑαυτούς, ἀλλά καί τούς ἐξεθέσατε ἀνεπανόρθωτα.

 ΚΑΙ ΝΥΝ ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΕΚΑΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΙΤΙΑΣΕΩΝ ΣΑΣ

 Τά ἀνωτέρω ἀποσπάσματα ἐπελέξατε καί παρεθέσατε εἰς τήν ἀγωγήν σας διότι, ὅπως σεῖς διατείνεσθε, περιέχουν ἐκφράσεις «σαφέστατα ἐξυβριστικάς, μειωτικάς, ψευδεῖς καί συκοφαντικάς μέ ἀποκλειστικό καί μόνο σκοπό νά ἀμφισβητηθῆ ἡ ἠθική καί κοινωνική σας ἀξία ὡς Μητροπολίτου καί ἰδιαίτερα ὡς δημοσίου προσώπου καί μάλιστα ἔντονα ἐνεργοῦ», καί εἰς τήν συνέχεια προσδιορίζετε τάς μειωτικάς ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ ἑξῆς: «παιδίον», «ψευδεπίσκοπος», «ἀνόητος», «συμμορία», «κινούμενος ἀπό ξένα κέντρα» κ.λ.π.

 Ἐκ προοιμίου ἀπαντῶμεν ὅτι οὐδέν ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀποτελεῖ «ὕβριν», «ψεῦδος» ἤ «συκοφαντίαν» καί οὐδόλως δι' αὐτῶν θίγεται ἡ «ἠθική καί κοινωνική σας ἀξία...». Ἄν ὅμως θίγεται, τότε δι' αὐτό εἶσθε ὑπεύθυνος, Σεῖς προσωπικά, διότι τήν ἔθιξαν καί τήν προσέβαλον μόνον αἱ πράξεις σας καί δή μόνον ἐπί θεολογικοῦ πεδίου, διότι οὐδαμοῦ ἀναφερόμεθα εἰς προσωπικάς ἁμαρτίας οὐδενός.

 Δέν παραλείπετε ἐκ δευτέρου νά σημειώσετε καί τήν καθ' ὑμᾶς δῆθεν «ἀλήθειαν, πού καί (ἡμεῖς) οἱ ἐναγόμενοι γνωρίζουν (γνωρίζομεν) ὅτι ἡ ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. ὑπό τοῦ ἀρχιεπισκόπου Νικολάου εἶναι ἡ μόνη Κανονική Σύνοδος καί αἱ ἀποφάσεις της εἶναι σεβαστές καί ἰσχύουν στό σύνολο τῆς Ἐκκλησίας... καί σωρεία ἀποφάσεων τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων ἔχουν ἀναγνωρίσει αὐτό τό πραγματικό γεγονός(*), σέ περιπτώσεις πού κάποιοι τόλμησαν νά τήν ἀμφισβητήσουν. Πρός τοῦτο καί στήν περίπτωση τῆς χειροτονίας μου ἐνήργησε νομίμως ὡς σῶμα σύμφωνα μέ τούς ἱερούς κανόνες, μέ τά πραγματικά δεδομένα πού ὑφίσταντο στήν Κύπρο καί ἐξετάζοντας τήν περίπτωσί μου ὡς πληροῦντα τίς προϋποθέσεις». Δέν σχολιάζομεν τό συντακτικόν καί τήν διατύπωσιν, ἀλλά μόνον ἐπί τῆς οὐσίας, καθ' ἥν ἀφελῶς γράφετε ὅτι ἡ «ἱερά Σύνοδος, τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. ὑπό τόν ἀρχιεπίσκοπον Νικόλαον εἶναι ἡ μόνη Κανονική Σύνοδος καί αἱ ἀποφάσεις της εἶναι σεβαστές...»! Ἄπαγε τῆς βλασφημίας διότι ἡ ὑπό τόν «Ἀρχιεπίσκοπον Νικόλαον Σύνοδος» εἶναι ἡ κατ' ἐξοχήν ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ, ἡ ὁποία ἀντιποιούμενη καί τόν πρῶτον καί ὕψιστον θεσμόν τῆς Συνόδου, διαπράττει καί ποινικόν ἀδίκημα! Ποτέ ψευδεπίσκοποι δέν ἀποτελοῦν καί δέν συγκροτοῦν Σύνοδον παρά μόνον συνέδριον ματαιότητος κ.λπ., τά ὁποῖα ἀναφέρει ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος.

 Ἐπανερχόμεθα ὅμως καί ἐπιμένομεν ἐπί τοῦ ἰσχυρισμοῦ σας περί δῆθεν «ἐκ προθέσεως καί σκοποῦ συκοφαντίας» ἐκ μέρους μας, διά νά προσβάλωμεν τήν τιμήν καί ὑπόληψίν σας(!), καί ἀπαντῶμεν: Ὄχι, ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, εἰς τήν πεντηκονταετῆ διακονία μας εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ὅπως ἤδη ἐσημειώσαμεν, οὐδέποτε καί κατ' οὐδενός δέν ἐκινήθημεν συκοφαντικῶς καί δή ἐκ προθέσεως καί σκοποῦ, καί τοῦτο διότι δέν εἶναι εἰς τήν φύσιν μας ὡς Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ καί διότι αὐτή ἀκριβῶς εἶναι συμπεριφορά τοῦ ἀντιδίκου Διαβόλου. Ὡς Χριστιανός καί δή θεολόγος προσεπαθήσαμεν καί προσπαθοῦμε μόνον νά ἀγαπῶμεν, συμπαθῶμεν καί συμπάσχωμεν τοῖς ἀδυνάτοις ἀδελφοῖς μας. Μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ μέχρι σήμερον ἕναν κατ' ἐξοχήν ΣΚΟΠΟΝ ΚΑΙ ΜΙΑΝ ΠΡΟΘΕΣΙΝ ΕΙΧΟΜΕΝ ΚΑΙ ΕΧΟΜΕΝ καί ταύτην τήν ὥραν, καθ' ἥν σᾶς γράφομεν, δηλαδή νά μήν ἐπιτρέψωμεν συγκατάβασιν εἰς τά τῆς Πίστεως, πολλῶ δέ μᾶλλον τήν προδοσίαν κατά τῆς Ἐκκλησίας.

 Ὡς ἐκπαιδευτικός ἐπί 35 συναπτά ἔτη εἰς τά ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΕΤΕ, (ἴσως γίνομαι ἄφρων καυχώμενος), χάριτι Χριστοῦ, δέν προσέβαλα οὔτε ἄλλον Συνάδελφον ἐκπαιδευτικόν, οὔτε μαθητήν, παρ' ὅλων δέ ἀπελάμβανον, ἀγάπης, ἀναγνωρίσεως, καί τιμῆς... Καί Σᾶς προσωπικῶς, ἀφ' `ῆς στιγμῆς σᾶς ἐγνώρισα, σᾶς συνεπάθησα καί σᾶς ἠγάπησα καί ἐν ὀνόματι τῆς ἐν Χριστῶ ἀγάπης συνεχίζω νά σᾶς ἀγαπῶ καί διά τόν πρόσθετον λόγον, ὅτι παιδιόθεν ἄλλοι σᾶς ἠδίκησαν, ἀλλά καί νῦν, ἐπί τοῦ Θεολογικοῦ - Δογματικοῦ πεδίου, δεινῶς σᾶς ἀδικοῦν ἐγκάθετοι εἰς τόν χῶρον τῆς Ἐκκλησίας καί πρό πάντων ΕΠΙΟΡΚΟΙ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΒΛΑΣΦΗΜΟΙ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΙ!...

 Τό γεγονός ὅτι δέν εἴχομεν καί δέν ἔχομεν τοιαύτην πρόθεσιν τό γνωρίζετε καλύτερα παντός ἄλλου, πλήν ὅμως τό ὅτι ἠθελήσατε νά στηρίξετε τήν ἀγωγήν σας εἰς τήν δῆθεν «κακήν πρόθεσιν καί σκοπόν μας», ἐνῶ μᾶς λυπεῖ, παραλλήλως μᾶς ἐπιβάλλει ὅπως, διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, a priori, ἀνακαλέσωμεν(*) ὅλους τούς χαρακτηρισμούς προκειμένου νά εἰρηνεύσετε καί ὅπως γράφετε νά «ἀποκαταστήσωμεν τήν τρωθεῖσαν τιμήν καί ὑπόληψίν σας», χωρίς αὐτό νά σημαίνη ὅτι ἀναγνωρίζονται ἡ ἰδιότης σας, ὡς ψευδεπισκόπου καί ψευδοσυνόδου καθώς καί αἱ ψευδοαποφάσεις σας καί πρό πάντων ὅτι καλύπτονται τά ἐπί ἐκκλησιολογικοῦ πεδίου δεινά ἐγκλήματά σας.

 Ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, μᾶς ἀπησχόλησεν μόνον ἡ κατά τῆς Ἐκκλησίας συμπεριφορά σας, καί συγκεκριμένως, ὅσον αὕτη προσέβαλλεν τήν Πίστιν καί ὁμολογίαν καί πρωτίστως τήν ἀδιάκοπον καί γνησίαν Ἀποστολικήν Διαδοχήν. Ἡ συμμετοχή σας εἰς τήν «σαθράν συμμορίαν» τῶν Νικολάου καί Παχωμίου καί ἡ κατάληξις εἰς τήν 3280/28.11.207 Σατανικήν ἐγκύκλιόν σας, εἶναι τό κύριον θέμα μας καί δευτερευόντως ἡ ἐν ἐμπολέμω καταστάσει χειροτονία σας. Δυστυχῶς δέν εἶναι δυνατόν νά ἀποσιωπήσωμεν τό γεγονός ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων προκύπτετε ὄχι ἀληθής καί γνήσιος ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ, ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑ­ΧΟΣ!!! Αἱ ἀλήθειαι αὗται αὖθις τε διατυποῦνται ἀποκλειστικῶς ἐξ ἀγάπης διά νά κατανοήσετε τήν ἀπό ἐκκλησιαστικῆς ἀπόψεως τραγικήν κατάστασίν σας καί ἀναθεωρήσετε τήν κατά τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διωκτικήν σας στάσιν.

Ὡστόσον εἶναι βασικόν περαιτέρω καθῆκον καί ὑποχρέωσίς μας, ὅπως πάλιν ἀποδείξωμεν ὅτι οὐδείς χαρακτηρισμός περιληφθείς εἶς τό κείμενά μας, εἶναι ψευδής ἤ ἔχει προσωπικόν χαρακτήρα, ἀφοῦ ἁπάντες προκύπτουν, ἀβιάστως ἐκ τῆς συμπεριφορᾶς σας (= ἐγκλήματα) κατά τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

 1. Ἐπί τοῦ χαρακτηρισμοῦ «ΣΑΘΡΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ»(*)

 Κατ' ἀρχάς, σεῖς ἀγαπητέ Σεβαστιανέ, δέν συγκροτεῖτε «ἱεράν Σύνοδον» διότι δέν εἶσθε Κανονικοί καί Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι, ἀλλ' ὅπως ὅλοι οἱ ρασοφόροι ὅλων τῶν σχισματικῶν παλαιοημερολογιτικῶν ὁμάδων αὐτοετιτλο­φορήθησαν ὡς δῆθεν «Ἐπίσκοποι» «Σύνοδοι» καί «Ἐκκλησίαι», ἔτσι καί σεῖς κατέστητε ὅμοιοι αὐτοῖς, ἀπό τήν στιγμήν, καθ' ἥν ἐξεπέσατε τῆς ἀπ' ἀρχῆς Ὁμολογίας - Ἐκκλησιολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προσβαλό­ντες καί διακόψαντες τήν Ἀποστολικήν  Διαδοχήν σας διά τῆς υἱοθετήσεως τῆς ἀνυποστάτου «χειροθεσίας», μέσω τῆς σκοπίμου καί ἄκλρως δολίας ἀποδοκιμα­σίας της.

 Ἀπό τήν στιγμήν καθ' ἥν ὑπεγράψατε τό προμνημονευθέν κείμενον (Α.Π. 3280/2007) ἐξεπέσατε καί δέν εἶσθε πραγματικοί ἐπίσκοποι καί δέν συγκροτεῖτε τήν ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας ἀλλά «ΣΑΘΡΑΝ ΣΥΜΜΟΡΙΑΝ», ἡ ὁποία ἐβλασφήμησεν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ὅτι δῆθεν δέν ἐπενήργησεν εἰς τάς ἐπισκοπικάς χειροτονίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατά τό 1935 καί 1948. Δηλαδή ἀπετολμήσατε νά διακηρύξετε ὅτι ὅλοι οἱ ἀπ' ἀρχῆς Ἐπίσκοποι καί Πρεσβύτεροι τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μέχρι τό 1971, ἦσαν «ΑΝΙΕΡΟΙ», «ΨΕΥΔΕΠΙ­ΣΚΟΠΟΙ» καί «ΨΕΥΔΟ.Ι.ΕΡΕΙΣ», ἦσαν ἐκτός Ἐκκλησίας, ἦσαν σχισματικοί!..., καί ὅτι μόλις τόν Ὀκτώβριον τοῦ 1971 ἀπεκατεστάθησαν, διότι ἄφησαν τό σχίσμα των καί ὅπως ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ διακηρύσσετε, ἐπέστρεψαν μέ τήν χειροθεσίαν σας εἰς τήν Ἐκκλησίαν! Εἰς ΠΟΙΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ; Τήν πολύμορφον καί πολύκλαδον Οἰκουμενιστικήν Παλαιοημερολογιτικήν καί Νεοημερολογι­τικήν! Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ὅλοι οἱ χαρακτηρισμοί μας εἶναι ἀναιμικοί καί μόλις ἀποδίδουν τήν κατ' ἐξακολούθησιν ἐσχάτην ἱεροσυλίαν σας; ὡς ἐκ τούτου, ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι τό ΨΕΥΔΟΣ περί δῆθεν χειροθεσίας τό 1971 καί ὁ ΔΟΛΟΣ καί ΑΠΑΤΗ περί τῆς ἐκ μέρους σας «ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΩΣ» καί «ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ» τῆς ἀναμφισβητήτως ὡς ἐκ τῶν πραγμάτων, ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ, «χειροθεσίας», σᾶς κατέστησεν ψευδεπι­σκόπους καί πλέον ἀποτελεῖτε ὄχι ἱεράν Σύνοδον ἀλλ' ὄντως «σαθράν συμμο­ρίαν» ἐκκλησιομάχων βλασφήμων καί αἱρετικῶν ψευδεπισκόπων. Ἰδού ἐν προκειμένω ὁ ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία θεολογικός διάλογος πρόκειται ἐνώπιόν μας. Λοιπόν ἐπί τό ἔργον, ἀκόμη καί κατά τήν ἀκροαματικήν... ὁ ὅρος, λοιπόν, «σαθρά συμμορία», τό γνωρίζετε πλέον δέν εἶναι ἰδικός μας, οὔτε σᾶς ἀπευθύνεται προσωπικῶς, ἀλλά προσδιορίζει μίαν γενικήν καί ἀπό κοινοῦ κατάστασίν σας. Τόν ὅρον ἐχρησιμοποίησεν ἡ Ἐκκλησία διά νά προσδιορίση τό ἔργον συνάξεων αἱρετικῶν ἐπισκόπων ἐπιβουλευομένων τήν Ὀρθοδοξίαν.

 Ἐν προκειμένω σᾶς παραπέμπω καί εἰς τόν Κανόνα τῆς Β΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν, ὠδή Η΄, τρίτον τροπάριον: «ἡττᾶται τρανῶς καί κινδυνεύει, τό ἄθροισμα τοῦ Πολυκινδύνου τῆ παλάμη σου καί σοφοῖς σου ρήμασι, ἔνδοξε Γρηγόριε, Θεσσαλονίκης Πρόεδρε, καί ὡς ἐκλείπει καπνός ἐξέλιπε, ΣΑΘΡΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ, σοῦ τῆ βροντοφώνω καί θεολόγω γλώσση». Δέν εἶναι μοναδική περίπτωσις τό ἀνωτέρω, διότι ὅπως ἤδη προεσημειώθη ἡ Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Σύνοδος τάς συναθροί­σεις - «συνόδους» τῶν αἱρετικῶν τάς χαρακτηρίζει ὡς «ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ» καί τάς ἀποφάσεις των «ὀχλαγωγίαν». (Πρακτικά Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Τόμος Γ΄ σελ. 382).

 Δέν εἶναι ὅμως μόνον ταῦτα διότι, ἐάν π.χ. ὑπάγωμεν εἰς τόν Κανόνα τῆς 13ης Ἰουλίου ὅτε τιμῶνται οἱ Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀπαντῶμεν: «Οἱ τῆς Σεβήρου ἀναιδῶς ἐναβρυνόμενοι λόγοις τοῖς ἰοῦ θανατηφόρου ἐμπλέοις καταισχύνθητε ἀεί, ἀποχωροῦντες ἅπαντες τῆς Ἐκκλησίας, ὥσπερ λύκοι καί κύνες ἁρπάκτορες». (Ὠδή καί β΄ Κανόνος τροπάριον α΄).

 Περαιτέρω ὁ αἱρετικός Σεβῆρος χαρακτηρίζεται ὑπό τῆς Ὀρθοδόξου ὑμνολογίας χαρακτηρίζεται ὡς «ἀνάξιος», «δύσφημος γλώσσαλγος», «Ἄφρων Σεβῆρος καί μάταιος, καί ἄθλιος». Τήν δέ σύνοδόν του χαρακτηρίζει ὡς «τό συνέδριον τό τῆς πλάνης (τό ὁποῖον) ἐκ βόθρου εἰς βάραθρον ἐξωλίσθησε...». (Αὐτόθι ὠδή στ΄ τροπάριον β΄).

 Ὅλως ἐξαιρέτως τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἰς τήν ἀποκάλυψιν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου καί εἰς τό κεφ. Β΄, μεταξύ ἄλλων βαρέων χαρακτηρισμῶν πλήν ἀληθῶν, κατά τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι θά διώκουν ἀνά τούς αἰῶνας, τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ τούς χαρακτηρίζει, ὄχι ὡς ἀληθεῖςἰουδαίους, ἀλλ'ὡς «Συναγωγή τοῦ Σατανᾶ». Ἰδού ἀκριβῶς τί λέγει πρός τήν ἐν Σμύρνη Ἐκκλησίαν: «Οἷδά σου τά ἔργα καί τήν θλῖψιν καί τήν πτωχίαν. ἀλλά πλούσιος εἶ. καί τήν βλασφημίαν ἐκ τῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς, καί οὐκ εἰσίν, ἀλλά συναγωγή τοῦ σατανᾶ». (Ἀποκ. Κεφ. Β΄ 9). «Ἠξεύρω τά ἔργα σου καί τήν θλῖψιν καί τήν πτωχείαν, πού σοῦ ἐπροξένησεν ὁ διωγμός. Ἀλλά πνευματικῶς εἶσαι πλούσιος. ἠξεύρω ἀκόμη καί τήν ἀσεβῆ συκοφαντίαν, πού σᾶς ἔγινεν ἀπό αὐτούς, πού λέγουν τούς ἑαυτούς των, ὅτι εἶναι Ἰουδαῖοι. Καί πραγματικῶς δέν εἶναι, ἀλλ' εἶναι συναγωγή τοῦ σατανᾶ». Ἀνοῖξτε ἐν προκειμένω τήν Ἁγίαν Γραφήν καί ἀναγνῶστε ἔστω μόνον τό Β΄ Κεφάλαιον τῆς Ἀποκαλύψεως.

 Πρίν ὅμως ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρας, ἄς ἴδωμεν πῶς χαρακτηρίζει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τῆς ἀγάπης καί τῆς Εἰρήνης, ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβουλεύονται τό Σωτήριον ἔργον Του, ἐνῶ πρός τούς ἁμαρτωλούς (τούς τελώνας καί τάς πόρνας) ὑπῆρξεν ὅλος ἀγάπη καί ἔλεος. Ἐκ τῶν προτέρων σημειοῦμεν καί ὑπογραμ­μίζομεν ὅτι ὅσα θά παρατεθοῦν, σήμερον ἀπευθύνονται καί πρός ὅλους ἡμᾶς, διότι, ἄν ἐκεῖνοι (οἱ Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι) ἐπετίθεντο ἐν μέρει κατά τοῦ Προσώπου καί τοῦ ἔργου τοῦ Κυρίου, Σεῖς ἐπετέθητε κατά τοῦ Συνόλου τοῦ ἔργου Του, ἤγουν, κατά τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΗΒΔΗΝ! Ἰδού, λοιπόν, πῶς χαρακτηρίζει ὁ Κύριος τούς ψευδοπροφήτας καί ψευδοδιδασκάλους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, ἤγουν τούς ἐν συνεχεία ψευδεπι­σκόπους:

 «Γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθά λαλεῖν πονηροί ὄντες; ἐκ γάρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τό στόμα λαλεῖ». (Ματθ. ιβ΄, 34). Ἀπόγονοι φαρμακερῶν ὀχιῶν, πῶς μπορεῖτε σεῖς νά λέγετε καλούς καί ἀγαθούς λόγους, ἀφοῦ εἶσθε πονηροί καί ἐξ ὁλοκλήρου διεφθαρμένοι; Τοῦτο εἶναι ἠθικῶς ἀδύνατον. Διότι τό στόμα ὁμιλεῖ ἐκεῖνα, ἀπό τά ὁποῖα εἶναι γεμάτη ἡ ψυχή καί ὑπερεκχειλίζουν εἰς αὐτήν. Μήπως τά ἀνωτέρω καί ὅσα ἀκολουθοῦν ἰσχύουν περισσότερον εἰς ἡμᾶς ὅλους καί ὀλιγώτερον εἰς ἐκείνους τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους;

 Καί πάλιν ὁ Κύριος: «ὁ δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς. γενεά πονηρά καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καί σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῶ εἰμή τό σημεῖον ἰωνᾶ τοῦ προφήτου». (Ματθ. ιβ΄ 39 καί ιστ΄ 4). Ὁ δέ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη καί τούς εἶπε. Γενεά πονηρά καί μοιχαλίς, πού ἐπρόδωκε τήν πίστιν της πρός τόν οὐράνιον Νυμφίον, ἐπιμένει νά ζητῆ θαῦμα, πού νά δεικνύη φανερώτερον τήν ἀποστολήν μου. Ἀλλά τέτοιο θαῦμα δέν θά τῆς δοθῆ, παρά τό θαῦμα, τό ὁποῖον προετυπώνετο καί προεικονίζετο ἀπό τό θαῦμα Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου.

 Καί πάλιν, διότι δέν ἔπαυον τάς ἀθλίας ἐπιβουλάς των κατά τῆς ἀληθείας, ἰδού πῶς τούς χαρακτηρίζει: «ἀποκριθείς δέ ὁ ἰησοῦς εἶπεν. ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη!  Ἕως πότε ἔσομαι μεθ' ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτόν ὦδε. (Ματθ. ιζ΄, 17).

 Καί εἰς τό κβ΄ Κεφάλαιον τοῦ Ματθαίου, ἰδού ἄλλοι χαρακτηρισμοί: «Οὐαί δέ ὑμῖν, γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τάς οἰκίας τῶν χηρῶν καί προφάσει μακρά προσευχόμενοι. διά τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.

 «Οὐαί ὑμῖν, Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων. ὑμεῖς γάρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδέ τούς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

 «Οὐαί ἡμῖν, Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τήν θάλασσαν καί τήν ξηράν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καί ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτόν υἱόν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

 «Οὐαί ὑμῖν, ὁδηγοί τυφλοί, οἱ λέγοντες. ὅς ἄν ὀμόση ἐν τῶ ναῶ, οὐδέν ἐστιν, ὅς δ' ἄν ὀμόση ἐν τῶ χρυσῶ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.

 «Μωροί καί τυφλοί! τίς γάρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσός ἤ ὁ ναός ὁ ἁγιάζων τόν χρυσόν; (Ματθ. κγ΄ 13-19).

 Καί πάλιν: «Ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπό τῆς κρίσεως τῆς γεέννης; (Ματθαίου κγ΄ 33). Φίδια, γεννήματα ὀχιῶν, γεμᾶτοι κακίαν καί θανατηφόρον δηλητήριον, τό ὁποῖον ἐκληρονομήσατε καί ἀπό τούς προγόνους σας, πῶς εἶναι δυνατόν νά φύγετε ἀπό τήν καταδίκην, πού θά σᾶς ρίψη εἰς τήν γέενναν;

 Βαρύτατοι ὄντως χαρακτηρισμοί, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἀποδίδουν τό Σατανικόν ἔργον ἐκείνων τῶν ψευδοπροφητῶν (= ψευδεπισκόπων) ἤγουν τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων, ἀλλά χαρακτηρίζουν καί τούς ἀνά τούς αἰῶνας ψευδοπρο­φήτας, ψευδοδιδασκάλους καί ψευδεπισκόπους. Ἔτσι τό Θεῖον καί ἀψευδές στόμα τοῦ Χριστοῦ ἐχαρακτήρισεν τότε τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους καί ἑπομένως χαρακτηρίζει καί πολλούς ἐξ ἡμῶν σήμερον.

 Νομίζομεν ὅτι τά ἀνωτέρω παρατεθέντα, ἔστω ἐλάχιστα, θά σᾶς βοηθήσουν νά κατανοήσετε ἐλεύθερα καί συνειδητά ὅτι δέν σᾶς ἐσυκοφαντήσαμεν, διότι δέν ἐψεύσθημεν, ἀλλ' ἀποκλειστικῶς ἐχαρακτηρίσαμεν συμπεριφοράς καί πράξεις σας κατά τῆς Ἐκκλησίας. Δέν νομίζω νά ὑποβάλετε καί κατά τοῦ Χριστοῦ καί κατά τῶν Ἁγ. Πατέρων ἄλλην «ἀγωγήν»!...

 Τέλος, δι' ἡμᾶς φρονοῦμεν ὅτι ἐγράφη εἰς τήν ἁγίαν Γραφήν καί ἡ ἀκόλουθος σύστασις: «Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπη, ἰδού ὦδε ὁ Χριστός ἤ ὦδε, μή πιστεύσητε. ἐγερθήσονται γάρ ψευδόχριστοι καί ψευδοπροφῆται καί δώσουσι σημεῖα μεγάλα καί τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καί τούς ἐκλεκτούς. (Ματθ. κδ΄, 23-24). «Διότι θά ἀναφανοῦν ψευδομεσσίαι καί ψευδοπροφῆται καί θά δείξουν σημάδια μεγάλα καί ἔργα καταπληκτικά, ὥστε νά πλανήσουν, ἐάν θά εἶναι δυνατόν, καί αὐτούς τούς ἐκλεκτούς».

 2. Ἐπί τοῦ χαρακτηρισμοῦ «ΑΝΟΗΤΟΣ, Ή ΑΝΟΗΤΟΙ»

 Τόν ὅρον ἐχρησιμοποιήσαμεν ἐπί τῶν ἀσυλλογίστων, ἀστοχάστων καί ἀσφαλῶς ὅλως ἀδιανοήτων κατά τῆς Ἐκκλησίας ψευδῶν καί ἀπατηλῶν θεωριῶν καί πάντως πράξεών σας, κατ' ἐξοχήν δέ τῆς ψευδοῦς, δολίας καί ἀπατηλῆς θεωρίας καί πράξεως περί δῆθεν ἀποδοχῆς καί ἐφαρμογῆς χειροθεσίας ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου κατά τήν μέ Α.Π. 3280/28.11.2007 ἐγκύκλιόν σας, ἤτοι βδέλυγμα! Καί αὐτός ὁ χαρακτηρισμός «ἀνόητος», ἀπό θεολογικῆς ἐκκλησιολογικῆς ἀπόψεως εἶναι ἀναιμικός καί δέν ἀποδίδει εἰς τήν πραγμα­τικότητα τήν ἐκκλησιομαχίαν σας. Ἀλλ' ἄς ἴδωμεν σχετικῶς πάλιν τί λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, καί ἐν προκειμένω ὁ Ἀπ. Παῦλος εἰς τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολήν του Κεφ. Γ΄ 1-3:

 «Ὥ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῆ ἀληθεία μή πείθεσθαι, οἷς κατ' ὀφθαλμούς Ἰησοῦς Χριστός προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;... οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκί ἐπιτελεῖσθε;».

 «Ὥ ἀνόητοι Γαλάται, ποῖος σᾶς ἐβάσκανε διά τάς προόδους σας εἰς τήν πίστιν καί τήν ἀρετήν, ὥστε τώρα νά μή πεισθεῖ εἰς τήν ἀλήθειαν σεῖς, ἐμπρός εἰς τά μάτια τῶν ὁποίων καθαρά καί μέ κάθε ἀκρίβειαν ἐζωγραφήθη διά τοῦ κηρύγματος, πού ἐκάμαμεν μεταξύ σας ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐσταυρωμένος;... Εἶσθε λοιπόν τόσον πολύ ἀνόητοι; Ἀφοῦ ἐκάματε ἀρχήν μέ τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καταλήγετε τώρα εἰς τήν τήρησιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, πού ἔχουν νά κάμουν μέ τήν σάρκα καί ὄχι μέ τήν ἀναγέννησιν τῆς καρδίας;».

 Ἀποκαλεῖ «ἀνοήτους» τούς χριστιανούς τῆς Γαλατίας διότι ὑπανεχώρησαν ἀπό τήν ἀρχικήν Πίστιν καί ὁμολογίαν των, δηλαδή ἀπό τήν χάριν τοῦ Παναγίου Πνεύματος καί ἐπανῆλθον εἰς τάς νεκράς νομικάς διατάξεις. Τό ἴδιον ἐποιήσατε καί ὅλοι ἐσεῖς! Ἐγκαταλείψατε τήν ὁμολογίαν ἐκκλησιολογίαν τῆς Ἐκκλησίας προσβαλόντες τήν ἀδιάκοπον Γνησίαν Ἀποστολικήν σας Διαδοχήν μέσω καί διά τῆς ἀπολύτως Σατανικῆς Ἐγκυκλίου (3280/2007), τήν ὁποίαν οἱ ἐγκάθετοι τῶν σκοτεινῶν ξένων Κέντρων κατεπόνησαν ἐπί σειράν ἐτῶν!...

 Καί πάλιν ὁ ἴδιος ἀπόστολος εἰς τήν πρός Τίτον ἐπιστολήν του, Κεφ. Γ΄, 3 γράφει: «Ἦμεν γάρ ποτε καί ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καί ἡδοναῖς ποικίλαις, ἐν κακία καί φθόνω διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους. (Πρός ΤίτονΓ΄ 3). Πρέπει δέ νά εἴμεθα ἐπιεικεῖς καί πρᾶοι πρός ὅλους, διότι καί πρός ἡμᾶς ἔτσι ἐδείχθη ὁ Θεός. Διότι ἤμεθα κάποτε καί ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς καί ἐπλανώμεθα μακράν τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀληθείας καί ἤμεθα δοῦλοι εἰς ἐπιθυμίας καί εἰς κάθε εἶδος ἡδονάς, ἐπερνούσαμεν δέ τήν ζωήν μας μέ μοχθηρίαν καί φθόνον καί ἤμεθα ἄξιοι νά μᾶς μισοῦν, ἀφοῦ καί ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἐμισούμεθα μεταξύ μας»!!!

 Ἀλλ' ἄς ἴδωμεν τί πέραν καί πάνω ἀπό ὅλους λέγει ὁ Κύριος καί διέσωσεν ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς: «καί αὐτός εἶπε πρός αὐτούς. ὦ ἀνόητοι καί βραδεῖς τῆ καρδία τοῦ πιστεύειν ἐπί πᾶσιν οἶς ἐλάλησαν οἱ προφῆται! Οὐχί ταῦτα ἔδει παθεῖν τόν Χριστόν καί εἰσελθεῖν εἰς τήν δόξαν αὐτοῦ;  (Λουκᾶ κδ΄, 25-26). «Καί τότε αὐτός εἶπε πρός τούς δύο μαθητας. ὦ ἄνθρωποι, πού δέν ἔχετε νοῦν φωτισμένον διά νά κατανοῆ τάς γραφάς(*), καί πού ἔχετε καρδίαν βραδυκίνητον καί δύσκολον εἰς τό νά πιστεύετε εἰς ὅλα, ὅσα ἐλάλησαν οἱ προφῆται. Σύμφωνα μέ τήν βουλήν καί τό σχέδιον τοῦ Θεοῦ, τά ὁποῖα προεκήρυξαν οἱ προφῆται, δέν ἔπρεπε αὐτά νά πάθη ὁ Χριστός καί διά τῶν παθημάτων τούτων νά εἰσέλθη εἰς τήν δόξαν του, ἡ ὁποία ἤρχισε διά τῆς ἀνα­στάσεως καί θά τελειωθῆ διά τῆς ἀναλήψεώς του;

 Καί πάλιν ὁ Κύριος: «Αὐτοί δέ ἐπλήσθησαν ἀνοίας, καί διελάλουν πρός ἀλλήλους τί ἄν ποιήσειαν τῶ Ἰησοῦ. (Λουκᾶ στ΄ 11).

  «Αὐτοί δέ ἐκυριεύθησαν ἀπό τρελλόν σκοτισμόν τοῦ νοῦ καί συνωμίλουν μεταξύ των, τί θά μποροῦσαν νά κάμουν εἰς τόν Ἰησοῦν πρός τιμωρίαν τῆς κατά τό Σάββατον θεραπείας».

 Καί πάλιν ὁ Κύριος: «Γενεά πονηρά καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καί σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῆ εἰ μή τό σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου, καί καταλιπών αὐτούς ἀπῆλθεν. (Ματθ. ιστ΄ 4).

 Γενεά κακή, πού δέν ἔμεινε πιστή εἰς τόν οὐράνιον Νυμφίον, ἀλλά διεφθάρη μακράν αὐτοῦ, ζητεῖ ἐπιμόνως θαῦμα σημαδιακό. Ἀλλά θαῦμα δέ θά τῆς δοθῆ ἐκτός ἀπό τό σημεῖον, πού προεικονίζετο καί ἐσυμβολίζετο ἀπό τό θαῦμα τοῦ προφήτου Ἰωνᾶ. Καί ἀφοῦ τούς ἀφῆκεν, ἔφυγεν ἀπ' ἐκεῖ.

 Δέν παραθέτομεν οὐδέν ἐκ τῆς Πατερικῆς Γραμματολογίας, διότι, κατόπιν τῶν ἀνω­τέρω, φρονοῦμεν ὅτι περιττεύει, ἐνῶ, σημειοῦμεν ὅτι, καίτοι οἱ Πατέρες ἀποτελοῦν προσωποποίησιν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ὅμως κατά τῶν αἱρετικῶν φρονη­μάτων αὐτῶν εἶναι σκληροί οἱ λόγοι των καί πάντως ἀνάλογοι διά νά ἀποδώσουν τάς κατά τῆς Πίστεως παραχαράξεις καί προδοσίας.

 Ἀγαπητέ κ. Σεβαστιανέ, ὁμολογοῦμεν ὅτι εἴμεθα παντελῶς ἀνάξιοι νά θέτωμεν ἑαυτούς, δηλαδή τούς ἀγῶνας μας, παραλλήλως εἰς τό ἔργον τοῦ Κυρίου ἤ καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὅσον δέ ποιοῦμεν τοῦτο γίνεται εἰς τήν προσπάθειάν μας ὅπως μιμηταί ὅλων Αὐτῶν γενώμεθα.

 Ἐπί τοῦ χαρακτηρισμοῦ «ψευδεπίσκοπος»

 Παραθέσατε εἰς τήν ἀγωγήν σας τά προεκτεθέντα ἀποσπάσματα - αἰτιάσεις καί διότι ἐν αὐτοῖς χαρακτηρίζεσθε ὡς «σχισματοαιρετικοί ψευδοποιμένες» καί «ψευδεπίσκοποι»! Ἐν προκειμένου ἀγνοεῖτε ὅτι οἱ ἐξ ἑλλάδος εἰσπηδήσαντες εἰς τήν αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου, εἶναι ὄντως σχισματοαιρετικοί καί ψευδοποιμένες ἐνῶ ἔσχισαν καί τό ποίμνιον τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου; ἀλλοίμονον ὅμως ἄν δέν ἐπιστήσωμεν δημοσίως τήν προσοχήν τῶν πιστῶν διά νά προφυλαχθοῦν ἐκ τῶν ψευδεπισκόπων καί πολεμίων τῆς Ἐκκλη­σίας, τότε δέν θά εἴμεθα χριστιανοί, ἀλλά θά καθιστάμεθα συνεργοί καί εἰς τό κατά τῆς ἐν Κύπρω Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας κακόν, ἤτοι, τῆς σχισματο­αιρέσεως, τῆς ὁποίας σεῖς, κ. Σεβαστιανέ, ἀπό τό 2007 κατέστητε ἀρχηγός καί ἀπόλυτος ἐκφραστής. Περαιτέρω οἱ «Πειραιῶς» Νικόλαος καί «Ἀργολίδος» Παχώμιος, σαφῶς καί ρητῶς ἀπό τό 1974 καί τό 1976, προέκυψαν βλάσφημοι κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί ἐπίβουλοι τῆς ἀπό τό 1924 Ὁμολογίας - Ἐκκλη­σιο­λογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Περαιτέρω ὁ Νικόλαος ἀπεδείχθη διαχρονικῶς ματαιόδοξος, διό κατέληξεν εἰς τόν καταναγκασμόν πρός παραίτησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου (2003) ὑπέρ τοῦ ἰδίου προσωπικῶς κ.λ.π., καί οὕτω ὠνομάσθη «Ἀρχιεπίσκοπος» καί... «Μακαριώτατος» ἐνῶ ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι ἀπολύτως σχισματοαιρετικός, ψευδεπίσκοπος καί δεδηλωμέ­νος Ἐκκλησιομάχος!

 Σεῖς δέ, ὁ ὁποῖος, ὑφ' ἅς προϋποθέσεις καί συνθήκας ἐδέχθητε ἐκλογήν καί χειροτονίαν, παρ' αὐτῶν καί τῆς ὁμάδος των, εἶσθε ἐπίσης τῶ ὄντι ΨΕΥΔΕΠΙ­ΣΚΟΠΟΣ! Εἶναι τρομακτικά τά στοιχεῖα, τά ὁποῖα ὑπάρχουν γραπτά καί ἐκθέτουν τόσον τά τῆς ἐκλογῆς ὅσον καί τῆς χειροτονίας σας!

 Εἶσθε ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, διότι, ὅπως ἐκεῖνοι, δέν στερεῖσθε μόνον τῆς ὁμολογίας - ἐκκλησιολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά καί δεδηλωμένος, γραφῆ καί ἔργω, ἐπίβουλος καί βλάσφημος κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀφοῦ ἐπισήμως τήν 28.11.2007, συνεργήσατε καί μετηλλάξατε τήν Συγχωρητικήν εὐχήν, τήν ὁποίαν τό 1971 ἐδέχθη ἡ Ἑερά Σύνοδος, εἰς χειροθεσίαν σας, κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου! Διά τοῦ τρόπου ὅμως αὐτοῦ ὑποστασιοποιήσατε ἀποκλειστικῶς διά τούς ἑαυτούς σας, τήν πράγματι ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ διά τήν Ἐκκλησίαν ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ! Εἶσθε ἑπομέ­νως ὅλοι μετά τήν 28.11.2007, ἐπίορκοι καί βλάσφημοι ψευδεπίσκοποι ἐξηρτη­μένοι πλέον ἐκ τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ καί δι' αὐτοῦ τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί ὄχι μόνον, ἀλλά καί ΨΕΥΤΑΙ, ψευδόμενοι ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν πιστῶν, τούς ὁποίους μέ τάς πληθωρικάς ὑποκριτικάς καί ἄκρως δολίας ψευδοομολογίας σας ἐξαπατᾶτε κατά τόν χειρότερον τρόπον!

Ἐν πάση περιπτώσει σᾶς καταγγέλλομεν ὡς ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΝ, διότι ΣΤΕΡΕΙΣΘΕ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΒΛΑΣΦΑΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙ «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ» ΣΑΣ, ΑΥΤΟΕΞΗΛΘΕΤΕ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ἀλλά καί διότι ΣΤΕΡΕΙΣΘΕ ΤΗΣ ΕΞΩΘΕΝ ΚΑΛΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΟΙΤΕ ΚΑΜΜΙΑΝ ΠΡΟ.Υ.ΠΟΘΕΣΙΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΕΙΑΝ. Ποῖον ἐξ ὅλων αὐτῶν εἶναι ψευδές καί ἑπομένως συκοφαντικόν; Εὐχαρίστως, ἄν κάτι τό κατωνομάσετε μετ' ἀποδείξεως ὡς ψεῦδος τότε καί θά τό ἀνακαλέσωμεν καί θά ζητήσωμεν συγγνώμην διότι αὐτό ὁρίζει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

 Κλείομεν τήν ἀνοικτήν αὐτήν ἐπικοινωνίαν μας μέ τήν παράκλησιν ἅμα τῆ λήψει καί τή μελέτη αὐτῆς, ἐπανέλθετε καί ἐπικοινωνήσετε μαζί μας ὑποδει­κνύοντες τί περαιτέρω θέλετε νά κάμωμεν διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, τήν ἀλήθειάν Του, καί πάντως ΟΧΙ διά ματαίας καί ἐφαμάρτους δικαστικάς περιπετείας, Ἀμήν.

 Ὅλως πρόθυμος ἐν Χριστῶ

Ἐλευθέριος Γκουτζίδης Δ/ντης τῆς «Ο.Π.»

 

Συνημμένως σᾶς ἀποστέλλονται:

 1) Ἡ ἀπό 28.4.2008 ἐπιστολή μας πρός τόν κ. Ἰγνάτιον Δάσσιον, δημοσιευθεῖσα εἰς τόν 19ον Τόμον 2008 «Ὀρθοδόξου Πνοῆς» Μάρτιος - Ἐπρίλιος σελ. 147-160.

 2) Ἡ ἀπό 10/23.6.2008 ἀνάκλησις τῆς ὑπ' ἀριθμ. 8 ὑποσημειώσεως, δημοσιευθεῖσα εἰς τόν 19ον Τόμον 2008, τῆς «Ο.Π.» Μάϊος - Ἰούνιος σελ. 243-246.

 3) Ἡ ἀπό 2/15.10.2008 Β΄ Ἐπιστολή μας πρός τόν κ. Ἰγνάτιον, δημοσιευθεῖσα εἰς τόν 19ον Τόμον 2008 τῆς «Ο.Π.» Σεπτέμβριος - Ὀκτώβριος σελ. 374-387.

 4) Ἡ ἀπό 19.2.2008 «ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΙΣ» δημοσιευθεῖσα εἰς τόν 20όν Τόμον τῆς «Ο.Π.» Μάρτιος - Ἀπρίλιος 2009 σελ. 149-159.

 ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(*) «Ἡττᾶται τρανῶς καί κινδυνεύει τό ἄθροισμα τοῦ Πολυκινδύνου τῆ παλάμη σου, καί σοφοῖς σου ρήμασιν, ἔνδοξε Γρηγόριε, Θεσσαλονίκης Πρόεδρε, καί ὡς ἐκλείπει καπνός ἐξέλιπε σαθρά συμμορία σοῦ τῆ βροντοφώνω καί θεολόγω γλώσση». (Τριώδιον, Κανών Β΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν, ὠδή Η΄ Τροπάριον γ΄).

(*) Δυστυχῶς δι' ὑμᾶς «οὐκ ἄν λάβοιτε παρά τοῦ μή ἔχοντος», ἐνῶ εὐτυχῶς, πάλιν δι' ὑμᾶς, ὑπάρχουν καί τά Ποινικά Δικαστήρια...

 (**) Γράφω εἰς «ἐμέ», διότι Διευθυντής καί συντάκτης τῶν ἐπιμάχων ἄρθρων τῆς «Ὀρθοδόξου Πνοῆς» εἶναι ἡ ἐλαχιστότης μου καί αὐτή φέρει τήν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τῶν ἀνθρώπων καί ὑμῶν εὐθύνην, ὁ δέ Μητροπολίτης κ. Κήρυκος ἔχει τήν εὐθύνην ὡς ἐπίσκοπος καί δευτερευόντως ὡς συνυπογράφων τό ἕν ἐκ τῶν συγκεκριμένων κειμένων καί τέλος καί ὡς ἐκδότης.

 (*) Ἐπαναλαμβάνω ὅτι οὐδείς ἄλλος ἐκ τῶν ἐναγομένων ἔχει τήν παραμικράν σχέσιν ἤ εὐθύνην ἔναντι τοῦ Νόμου διά τά δημοσιεύματα τοῦ ἐπισήμου Δημοσιογραφικοῦ Ὀργάνου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἤτοι τῆς «Ὀρθοδόξου Πνοῆς».

  (*) Σᾶς ἀποστέλλω καί τό βιβλίο μου «ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΚΤΟ­ΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ τοῦ κ. Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη», Ἀθῆναι 1985.

  (*) Τό ὁμολογεῖτε ρητῶς εἰς τήν 3280 Ἐγκύκλιόν σας τό 2007, βλέπετε ἐν σελ. 6.

 (**) Οὐδέποτε τό διενοήθημεν διότι ἡ ἀλήθεια, τήν ὁποίαν, χάριτι Χριστοῦ, διαφυλάσσομεν καί διακηρύσσομεν δέν ἔχει οὔτε χρείαν, οὔτε συμβαδίζει μέ τά ψεύδη καί τάς συκοφαντίας, διότι ταῦτα εἰσίν ἐκ τοῦ Διαβόλου καί τό φῶς τῆς ἀληθείας δέν συμπορεύεται μέ τό σκότος!

 (*) Δέν ἀναφέρω προσωπικάς σας ἁμαρτίας, διότι δέν μοῦ ἐπιτρέπεται.

  (*) Ἐν προκειμένω καθ' ἡμᾶς, καίτοι ἔχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τήν ἑλληνικήν Δικαιοσύνην καί τήν σεβόμεθα, ὅμως ἐν προκειμένω διά νά ἀποφανθῆ δέν εἶναι δυνατόν παρά νά εἰσέλθη καί εἰς τό Θεολογικόν – Δογματικόν πεδίον, ὅπου ἡ διαφορά μας!

 (*)  Ὅλαι αἱ ὑπογραμμίσεις εἶναι ἰδικαί μας, ἐτέθησαν δέ διά νά ἑστιάση ὁ ἀναγνώστης εἰς τάς ἐναντίον μας κατηγορίας σας.

 (*) Καί τοῦτο ἀναληθές, διότι δέν εἶναι δυνατόν Δικαστήριον νά προβῆ εἰς τοιαύτην ἀντισυνταγματικήν καί παράνομιν «ἀναγνώρισιν»!...

(*) Εἶναι ἤδη δημοσίως ἀνακεκλημένοι! Ὅρα «Ο.Π.» Τεῦχος 186 Μαρτίου - Ἀπριλίου 2090

σελ. 157-158.  Ὅρα καί Τόμον 2008 σελ. 147-160 καί 243-246 καί 371-387.

(*) Συμμορία = Παρ' ἀρχαίοις σημαίνει τάς ὁμάδας, εἰς τάς ὁποίας ἦσαν διηρημένοι οἱ εὔποροι ἀθηναῖοι, πρός περισυλλογήν τῶν ἀπαιτουμένων διά τόν πόλεμον εἰσφορῶν, «Σημαίνει καί ὁμάδα κακοποιῶν», ὁπότε συναντᾶται ὡς «Ληστρική Συμμορία». Ἐν προκειμένω δέ, ὡς «Σαθρά Συμμορία» = ὁμάδα, χαρακτηρίζεται ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ἡ οἱαδήποτε ἐκκλησιομάχος καί Χριστομάχος ὁμάς, ἡ ὁποία δέν ἔχει βάσιν ἤ διαθέτει σαθράν, σαπισμένην, ψευδῆ βάσιν, = ψευδοσύνοδος, καί κατ' ἐξοχήν ὁμάς ἀντιποιουμένη τήν ἱεράν Σύνοδον καί πολεμοῦσα τήν Ἐκκλησίαν.

 (*) Θαυμάζετε ἀπόδοσιν τοῦ «ἀνόητοι;»! Ἰσχύει ἀπολύτως καί δι' ὑμᾶς ἤ ὄχι;


ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2011