ΤΕΥΧΟΣ 191
Ἰανούαριος - Φεβρούαριος 2010

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΠΙ ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2010
 
Ἐπί τῆ συμπληρώσει 15 ἐτῶν ἐπαναδημοσιεύεται ἡ ὁμιλία τοῦ θεολόγου
Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, τήν ὁποίαν ἐξεφώνησεν κατά τήν Κυριακήν
τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ τοῦ 1996 εἰς τήν μεγάλην αἴθουσαν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ
Κέντρου ἐν Περιστερίω ἀθηνῶν, ὑπό τόν τίτλον:
 
«Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
 
«Ἕως θανάτου ἀγώνισαι ὑπέρ τῆς ἀληθείας
καί Κύριος ὁ Θεός πολεμήση ὑπέρ σοῦ».
(Σοφ. Σειράχ Δ΄ 28).
 
Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε,
Τίμιε Πρόδρομε,
Ἅγιοι Ἀπόστολοι, Προφῆται καί Μάρτυρες,
Ἱεράρχαι, ὅσιοι καί δίκαιοι, Ἄγγελοι καί Ἀρχάγγελοι, προσβεύσατε πρός Κύριον τοῦ ἐλεηθῆναι καί σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν. Ἀμήν.
 
Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς, Αἰδεσιμώτατοι Ἱερεῖς
καί διάκονοι, Ὁσιώτατοι Μοναχοί, προσφιλεῖς ἐν Χριστῶ ἀδελφοί
 
Ἡ Ἁγιωτάτη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἀπό τό 1924 διώκεται μέ ποικίλους τρόπους ἀπό τά ὄργανα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ - Νεοημερολογιτισμοῦ. Ἐδιώχθη μέ τήν ἀπάτην, τό ψεῦδος καί τήν συκοφαντίαν καί πρό πάντων τήν αἵρεσιν. Ὁ Νεοημερολογιτισμός ἐχαρακτήρισεν τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν (τῶν Γ.Ο.Χ.) ὡς δῆθεν «σχισματικήν», ἀπεκάλεσεν τόν ἱερόν Κλῆρον Αὐτῆς «ψευδοϊερεῖς», καί τούς ἐπισκόπους Της «ἀνιέρους», ὡς δῆθεν μή ἔχοντας ἀποστολικήν Διαδοχήν. Ἔστειλεν ὄργανά του νά ὑποκριθοῦν τόν «παλαιοημερολογίτην» διά νά προδώσουν εἰς τήν συνέχειαν τούς Γ.Ο.Χ., ὅπως συνέβη τό 1934. Ἀπεσχημάτισεν Κληρικούς, τούς ἐξώρισεν καί τούς ἐφυλάκισεν, ἐσφράγισεν ἱερούς Ναούς, καί ἐφήρμοσεν μεσαιωνικά μέτρα. Ὡδήγησεν Κλῆρον καί Λαόν εἰς τά δικαστήρια καί τάς φυλακάς καί ἔφθασεν νά διαπράξη μέχρι καί φόνους(1).  
Διενοήθη καί ἐπεχείρησεν νά διαλύση τάς δύο μεγάλας ἱστορικάς Ἱεράς Μονάς τῆς ἐκκλησίας μας, διότι ἐξ αὐτῶν ἐξηρτήθη ἐν πολλοῖς ὁ Ἱερός τῆς Ἐκκλησίας ἀγών(2). Ἐκεῖνο ὅμως μέ τό ὁποῖον αἱ σκοτειναί δυνάμεις τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ περισσότερον ἔπληξαν τήν Ἐκκλησίαν, εἶναι τό σχῖσμα τοῦ 1937, τό ὁποῖον ἐπέτυχον διά τοῦ πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου.  
Ἀφοῦ ὁ Νεοημερολογιτισμός δέν ἠδυνήθη διά τοῦ πρώην Φλωρίνης νά ἀλλοιώση τήν ὁμολογίαν - ἐκκλησιολογίαν(3) τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (τῶν Γ.Ο.Χ.) καί νά τούς σύρη εἰς τήν αὐλήν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὡς ἁπλοῦς δεκατριμερίτας, τότε προεκάλεσαν τό σχῖσμα τοῦ 1937! Τήν κακοδοξίαν περί δῆθεν «δυνάμει καί οὐχί ἐνεργεία» Νεοημερολογιτικοῦ Σχίσματος, τήν ὁποίαν ἐκήρυξεν ὁ πρ. Φλωρίνης καί ἡ ὁποία ἐστάθη ἡ αἰτία καί ἡ ἀφορμή τοῦ σχίσματος τοῦ 1937, τήν διέγνωσεν τότε ὁ πιστός Κλῆρος καί Λαός καί μέ πρωτεργάτην τόν ὁμολογητήν ἱεράρχην, τόν Ἅγιον Πατέρα Ματθαῖον, ἀντεστάθη καί δέν παρεσύρθη. Παρέμεινεν πιστός εἰς τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί ἐκράτησεν τήν ὁμολογίαν του καθαράν καί ἀνόθευτον.  
Ὁ ἴδιος πάλιν ἱεράρχης, ὁ μακαριστός Ματθαῖος, μέ τάς κατά Σεπτέμβριον 1948 χειροτονίας ἐπισκόπων, κατέστησεν τήν οὕτω ἀποκαλουμένην ἐκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. φοβεράν εἰς τάς σκοτεινάς δυνάμεις τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Αὗται αἱ χειροτονίαι ἐπισκόπων ὠδήγησαν τόν Νεοημερολογιτισμόν νά προκαλέση καί τά θλιβερά γεγονότα τοῦ 1950. Παραλλήλως ὁ πρ. Φλωρίνης ἐξήγειρεν εἰς ἀνταρσίας, Κληρικούς καί Μοναχούς, καί ἐπεχείρησεν νά καταλάβη τάς ἱεράς Μονάς τῆς Μεταμορφώσεως καί τῆς Παναγίας, διά νά ἀποδυναμώση τόν ἀγῶνα ἀπό τούς δύο φάρους καί λίκνα τῆς Ὀρθοδοξίας. ἡνωμένοι ὅμως τότε οἱ ἀρχιερεῖς ὑπό τήν αὐτήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί τήν ΑΓΑΠΗΝ τοῦ Χριστοῦ, ἀντιμετώπισαν καί τόν πρ. Φλωρίνης καί τόν ἀρχιεπίσκοπον τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ Σπυρίδωνα Βλάχον, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευον ὅτι θά διέλυον τούς Γ.Ο.Χ., διαλύοντες τάς δύο μεγάλας ἱστορικάς Μονάς. Ὅσον καί ἐάν ἐχρησιμοποίησεν προδότας καί μέσα ἀπό τάς ἱεράς Μονάς, οὐδέν ἐπέτυχεν διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ καθαρά ΟΜΟΛΟΓΙΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ καί ἡ ΑΓΑΠΗ ἐνίκησαν τόν ἐχθρόν, αὐτοαπεβλήθησαν, ἐνῶ ἄν καί ἐκόπησαν τῆς ἐκκλησίας οἱ ἀνταρσίαι, καί προδόται τῆς ὁμολογίας καί ἀρνηταί τῆς ἀγάπης, Κληρικοί, Μοναχοί καί Λαϊκοί(4).
 
ΑΠΕΤΥΧΟΝ ΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ
Δέν ἡσύχασεν ὁ ἐχθρός καί ἐπανῆλθεν τό 1971! Τό 1971 ἐπεχείρησεν δολίως νά μολύνη τήν ἀποστολικήν Διαδοχήν τῶν ἐπισκόπων μας, μέ τά σχέδια περί «ἀναχειροτονίας - Χειροθεσίας». Ἀπέτυχεν ὅμως καί πάλιν ὁ ἐχθρός, διότι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ δέν ἐπέτρεψεν νά χαθῆ ὁ θησαυρός τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ.
Τό 1971 οὔτε «ἀναχειροτονία» ἐγένετο οὔτε «Χειροθεσία» ὡς ἐπί σχισματικῶν κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς, ὅπως εἶχον σχεδιάσει, τά ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων(5) ἵνα οὕτω προσβάλουν τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν τῶν Ἐπισκόπων μας. Δέν ἐθίγη, τό 1971 ἡ δογματική πληρότης καί ἀκεραιότης τῆς ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν ἐπισκόπων τῆς ἐκκλησίας, ἀλλά καί ἀνεγνωρίσθη καί ἐκηρύχθη καί ὑπό τῶν ἰδίων τῶν ἐχθρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωκον νά τήν μολύνουν, νά τήν διακόψουν καί νά τήν καταργήσουν. Θεός ὅπου βούλεται νικῶνται τῶν ἐχθρῶν αἱ δυνάμεις καί συντρίβονται τά σχέδιά των(6).
Ἡ Ρωσική Σύνοδος τό 1971 ἀφ' ἑνός μέν φέρεται ὡς ἀποδεχθεῖσα τήν ὁμολογίαν ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί ἀφ' ἑτέρου δέ ὅτι ἀνεγνώρισεν τήν κατά τό 1948 γενομένην ὑφ' ἑνός ἐπισκόπου χειροτονίαν, ἤτοι, ὑπό τοῦ ἁγίου μας Πατρός Ματθαίου. Δέν ἐγένετο «χειροθεσία» κατά τόν Η΄ τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς, ὅστις ἀφορᾶ τήν ἐπιστροφήν, σχισματικῶν εἰς τήν ἐκκλησίαν, ἀλλά συγχωρητική εὐχή, ἤτοι, καθαρῶς τυπική ἐξωτερική πρᾶξις μή θίγουσα ποσῶς τό μυστήριον, καί τοῦτο πάλιν ἐγένετο δεκτόν κατ' ἄκραν οἰκονομίαν, προκειμένου νά παύσουν νά ἀρνοῦνται οἱ «Φλωριναῖοι» τήν ἐπιστροφήν καί ἐπανένταξίν των εἰς τήν ἐκκλησίαν, προφασιζόμενοι ὅτι οἱ ἐπίσκοποι Αὐτῆς εἶναι ἀντικανονικοί ὡς χειροτονηθέντες ὑφ' ἑνός ἐπισκόπου. Ὅλον τοῦτο ἐγένετο δεκτόν, ἀφοῦ προηγουμένως ἡ Ρωσική Σύνοδος τῆς Διασπορᾶς ἐδέχθη καί τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Αὐτό προκύπτει ἀπό τά ἐπίσημα ἔγγραφα, αὐτό μᾶς ἐδήλωσεν ἡ ἐξαρχία καί αὐτήν τήν συνείδησιν ἔχει ἀπ' ἀρχῆς ἡ Ἐκκλησία. Καί δι' αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐπιβούλων τῆς ὀὈρθοδοξίας οἰκονόμησεν ὁ Θεός, ὥστε τό 1971 νά κηρυχθῆ ὅτι ὁ Ἅγιος Πατήρ ἡμῶν Ματθαῖος δέν ἡμάρτησεν τό 1948, ὅταν μή ὑπάρχοντος ἄλλου ὀρθοδόξου ἐπισκόπου, ἐχειροτόνησεν μόνος του εἰς ἐπίσκοπον Τριμυθοῦντος, τόν μακαριστόν Σπυρίδωνα, καί ὅτι ἡ Χειροτονία ἐκείνη ἦτο πλήρης καί τελεία. Αὕτη εἶναι ἡ ἀλήθεια, αὕτη εἶναι ἡ πρᾶξις καί συνείδησις τῆς Ἐκκλησίας (πιστοῦ Κλήρου καί Λαοῦ) καί οὕτω ἐδέχθημεν τήν λεγομένην «χειροθεσίαν» καί ὄχι ὅπως θέλουν νά περάσουν τό μήνυμα αἱ σκοτειναί δυνάμεις. Καί ὁ μέν Νεοημερολογιτισμός ἔχει τούς λόγους του νά κηρύσση ὅτι δῆθεν τό 1971 «ἐχειροθετήθησαν» εἰς τήν ἀμερικήν οἱ δύο ἀρχιερεῖς μας ὡς «σχισματικοί» καί ὅτι ἐγένοντο «Ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι μόλις τό 1971. Ἔχει τούς λόγους του διότι μέ τόν τρόπον αὐτόν, ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων, μέ τό ψευδές τοῦτο κήρυγμα, θέλει νά πλήξη τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἔχει τούς λόγους του, διότι μέ τό ψεῦδος καί τήν ἀπάτην περί «Χειροθεσίας» καταργεῖ τούς ἐπισκόπους μας, τούς ἐξαρτᾶ ἀπό τόν Νεοημερολογιτισμόν καί οὕτω χάνουν καί τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί τήν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ! Ναί ὅστις ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων ψευδῶς δέχεται ὅτι τό 1971 ἐχειροθετήθη κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς ἤ καθ' οἱονδήποτε τρόπον δέχεται ἐκ τῶν ὑστέρων τοιαύτας βλασφημίας, αὐτόν ἤ αὐτούς τούς «περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς Χειροθεσίας» καί ἑπομένως αὐτοί δέν εἶναι ὀρθόδοξοι Κληρικοί. Καθίστανται εἴτε ἐν γνώσει εἴτε ἐν ἀγνοία των οὐνῖται τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, καί ἄς ἐμφανίζωνται, καί ὡρισμένοι πιστεύουν, ὅτι εἶναι ὑπερζηλωταί Γ.Ο.Χ.
Καί σήμερον λοιπόν ἀφ' ἑνός μέ τάς περί «χειροθεσίας» βλασφημίας τοῦ ἐκπεσόντος ἱερομ. Εὐθυμίου Κυπρίου, τάς ὁποίας καλύπτουν καί δέν καταδικάζουν οἱ 5 ἀποσχισθέντες ἀρχιερεῖς καί τήν ὑπό τῶν ἰδίων παρακώλυσιν χειροτονιῶν ἐπισκόπων, πρός καταρτισμόν δωδεκαμελοῦς ἱερᾶς Συνόδου, εἰς τήν οὐσίαν πολεμοῦν καί παραχαράσσουν τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ καί δολίως ἐπιβουλεύονται τήν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ. Πρός κάλυψιν δέ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν καί ἀντορθοδόξων σχεδίων, συνέπλασαν τόν κακοήθη μῦθον περί «εἰκονομαχίας»!
 
ΥΠΟΥΛΟΣ - ΔΟΛΙΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ
Ναί, ἡ ἁγιωτάτη Μήτηρ ἡμῶν ἐκκλησία διά ἕκτον ἔτος χειμάζεται ὑπό τεχνητῶν σκανδάλων καί ἤδη εὑρίσκεται ὑπό τόν πλέον δύσκολον διωγμόν! Διωγμόν ὕπουλον καί δόλιον! Διωγμός εἰς τόν ὁποῖον ὁ πραγματικός διώκτης(7) δέν ἐμφανίζεται, διότι τήν φοράν αὐτήν ἐχρησιμοποίησεν πρόσωπα ἐκ τῶν ἰδίων τῶν Ἀρχιερέων, Ἱερέων, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν τῆς Ἐκκλησίας. Παρέσυρεν πρώην Γνησίους Ὀρθοδόξους Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ σεβασμοῦ καί τῆς τιμῆς πρός τάς ἁγίας Εἰκόνας, ἐβλασφήμησαν τήν ὀρθοδοξίαν, ἐνῶ καταλύουν τήν Ἐκκλησιολογίαν - Ὁμολογίαν τῆς ἐκκλησίας, διχάζουν τούς πιστούς, διαιροῦν τόν ἀγῶνα, τάς ἐνορίας καί τάς Μονάς, πρός μεγάλην ἱκανοποίησιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Οὗτος ὁ Νεοημερολογιτισμός - Οἰκουμενισμός ἀπό πολύν χρόνον εἶναι θεατής αὐτοῦ τοῦ ὑπούλου καί δολίου διωγμοῦ καί ἀπολαμβάνει τούς καρπούς τῆς πλάνης, τοῦ μίσους, τοῦ διχασμοῦ καί ἰδιαιτέρως τοῦ σχίσματος τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν ἤτοι: πρώην Ἀττικῆς Ματθαίου, πρώην Θεσσαλονίκης Χρυσοστόμου, πρώην Μεσσηνίας Γρηγορίου, πρώην Φθιώτιδος Θεοδοσίου καί πρώην Κοζάνης Τίτου.  
Κρύπτεται τήν φοράν αὐτήν ὁ Οἰκουμενισμός, ἀλλά καί καλύπτει τούς προδότας καί σκανδαλοποιούς ὑπό τόν ἐγειρόμενον πυκνόν καπνόν τῆς δῆθεν «νεοεικονομαχίας», ἐνῶ μέ πραγματικάς βαρυτάτας βλασφημίας ἐπιχειρεῖ ὑπούλως νά κτυπήση τήν Ἐκκλησιολογίαν - Ὁμολογίαν τῆς Ἐκκλησίας διά τῶν ἰδίων τῶν Κληρικῶν της, δηλαδή, τῶν πέντε ἀποσχισθέντων ἐπισκόπων καί κυρίως διά τῶν πρωτεργατῶν τῶν σκανδάλων καί τοῦ διωγμοῦ, ἤτοι τῶν πρώην Ἀττικῆς κ. Ματθαίου καί πρώην Θεσ/νίκης κ. Χρυσοστόμου(8).
 
ΟΥΤΕ «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ» ΕΓΕΝΕΤΟ ΤΟ 1971
ΟΥΤΕ «ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ» ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ
Τοῦτο τό ἔργον τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τό ἔργον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατά τῆς ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ἀνέλαβεν ἐπισήμως τό 1991 (20 ἀκριβῶς ἔτη μετά τό 1971), ὁ γνωστός ὡς «Γ.Ο.Χ. κληρικός», ὁ Ἱερομ. Εὐθύμιος ὁ Κύπριος! Ἀνέλαβεν οὗτος, διά δευτέραν φοράν, νά κηρύξη ὅτι τούς ἐπισκόπους τῆς ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. τούς «περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς Χειροθεσίας» τοῦ 1971(9)! ὁ ρασοφόρος αὐτός εἶχεν καί ἔχει ἐν προκειμένω, τήν σύμφωνον γνώμην καί φρόνημα τῶν 5 ἀποσχισθέντων ἐπισκόπων(10). Οὗτος μέ τήν ἀπό 11.10.1992 δολίαν καί βλάσφημον «ἐγκύκλιον ἐπιστολήν» του, καθώς καί οἱ πέντε πραξικοπηματίαι πρώην Μητροπολῖται, κηρύσσουν καί ἀποδέχονται καί προπαγανδίζουν ὡς δεδομένον γεγονός τήν λεγομένην «χειροθεσίαν» τοῦ 1971 ὡς ἐπί σχισματικῶν! Κηρύσσουν τήν βλασφημίαν ταύτην διά λογαριασμόν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ - Νεοημερολογιτισμοῦ, ἐνῶ παραλλήλως ἐγείρουν πυκνά νέφη καπνοῦ περί δῆθεν «εἰκονομαχίας», διά νά καλύψουν τήν βλασφημίαν των καί παρασύρουν τούς Γ.Ο.Χ. εἰς διαμάχας, ὥστε νά μήν γίνεται λόγος καί νά μήν ἀντιδρᾶ ὁ πιστός Κλῆρος καί Λαός εἰς τήν βλασφημίαν ταύτην. Κατώρθωσεν ὁ Κύπριος Ἱερομόναχος μέ τήν σύμφωνον γνώμην, τήν ἀνοχήν καί τήν συμπόρευσιν τῶν 5 πρώην Μητροπολιτῶν νά στραφῆ τό ἐνδιαφέρον τῶν πιστῶν (Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν) εἰς τήν δῆθεν ἀνυπόστατον «νεοεικονομαχίαν», αἱ δέ βλασφημίαι περί δῆθεν «χειροθεσίας» περί «ἐκτροπῆς ἐκ τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ἁγίου Πατρός» κ.λπ. νά ὑποβόσκουν καί νά ὑπονομεύουν τήν Μητέραν ἐκκλησίαν.  
Δέν ἀντιλαμβάνονται πλέον ὅτι, καί, ἐάν ἀκόμη αἱ περί «εἰκονομαχίας» ἀνυπόστατοι ψευδεῖς συκοφαντίαι, καθ' ὑπόθεσιν, ἦσαν ἀληθεῖς, θά ἦτο μικρόν κακόν(11) ἔναντι τῆς βλασφημίας περί «χειροθεσίας», πόσον μᾶλλον ὅτε δέν ὑπῆρξεν ποτέ καί δέν ὑφίσταται κἄν θέμα «εἰκονομαχίας», οὔτε καί εἰς τό μέλλον θά ὑπάρξη, διότι τό θέμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων εἶναι λελυμένον ὑπό τῆς Ἁγίας Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Διαφωνίαι ὡς πρός τήν Ὀρθοδοξίαν ὡρισμένων εἰκονικῶν παραστάσεων, ἀντιμετωπίζονται καί λύονται ὑπό τό φῶς τῶν ὅρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Οἱ πέντε ὅμως ἀρχιερεῖς οὔτε τήν Ἁγίαν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον σέβονται, ἀλλά καί τήν ὀρθόδοξον παράδοσιν συλλήβδην καταπατοῦν καί υἱοθετοῦν νεωτεριστικάς τάσεις, τάς ὁποίας ἀπολυτοποιοῦν εἰς βάρος τῆς μακραίωνος Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Μάχονται εἰς τήν οὐσίαν τήν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν καί τούς ἁγίους Πατέρας(12).
 
(Συνεχίζεται)
 
ΥΠΟΣΗΜΕΙΣΕΙΣ
(1)  Ὅλα αὐτά δύναται ὁ εὐλαβής ἀναγνώστης νά τά ἀναζητήση εἰς τάς στήλας τῶν «ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ» εἰς τόν «ΚΗΡΥΚΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ἀπό τό 1979 καί ἑξῆς.
(2) Αὐτάς τάς διέλυσαν ἐν πολλοῖς οἱ ἐγκάθετοι τῶν ξένων κέντρων τοῦ ἐσωτερικοῦ καί ἐξωτερικοῦ, λήγοντος τοῦ 20οῦ αἰῶνος καί ἀρχομένου τοῦ 21ου.
(3) Κατά τήν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. εἶναι ἡ μετά τό 1924 ἀδιάκοπος συνέχεια τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῆς ὁποίας ἐσχίσθη ὁ Νεοημερολογιτισμός, περιπέσας εἰς τόν Οἰκουμενισμόν. Ὁ πρώην Φλωρίνης μετά τήν κατά Μάϊον Ἰούνιον τοῦ 1935 καλήν ὁμολογίαν του, τάς χειροτονίας ἐπισκόπων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τήν ἱεράν Μονήν τῆς Παναγίας, εὐθύς ὡς εὑρέθη εἰς τόν τόπον τῆς ἐξορίας ἤρχισεν νά ἀρνῆται τήν ἐκκλησίαν τὡν Γ.Ο.Χ. καί παραμένων ἁπλῶς «παλαιοημερολογίτης» ἀνεγνώριζεν ὡς «μητέρα του ἐκκλησία» τόν Νεοημερολογιτισμόν. Ὁ πρώην Φλωρίνης μέχρι τέλους, τρία τινά ἐπεδίωξεν: α) Νά μή ἐπαναληφθοῦν χειροτονίαι ἐπισκόπων. β) Νά μήν ἀκούγεται ἡ Ὁμολογία - Ἐκκλησιολογία τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Καί γ) Νά ὑπαγάγη τούς Γ.Ο.Χ. ὑπό τόν Νεοημερολογιτισμόν μέ ὁποιονδήποτε τρόπον. Ὁ γράφων καί ὁμιλῶν πιστεύει ὅτι τά ἴδια ἐπιδιώκει καί ὁ νέος «Φλωρίνης» κ. Ματθαῖος Μακρῆς μέ δολίους ὅμως τρόπους, ὥστε νά καθίσταται χεῖρον τοῦ πρώην Φλωρίνης.  
(4) Ἀναφέρομεν τά ὀνόματα τῶν κορυφαίων ἀνταρτῶν: Μοναχός Βίκτωρ, Μοναχός Κλήμης καί ὄχι ὀλίγοι ἀκόμη.  
(5) Πάντοτε ὅταν ἀναφερώμεθα εἰς τάς «σκοτεινάς δυνάμεις» ἐννοοῦμεν τόν ἐπάρατον Οἰκουμενισμόν, ὁ ὁποῖος πάντοτε εὑρίσκει ὄργανα διά νά ἐπιτύχη τούς σκοπούς του. ἐν προκειμένω ὁ πρώην Φλωρίνης εἶχεν συλλάβει τό σχέδιον περί «χειροθεσίας τῶν Ματθαιϊκῶν» καί αὐτό τό σχέδιον ἤθελαν νά ἐφαρμόσουν τό 1971 οἱ ἐπιζῶντες τότε συνεργάται του, Μοναχός Βίκτωρ κ.λπ., οἱ ὁποῖοι ἐκινοῦντο εἰς τά παρασκήνια τῆς Ρωσικῆς Συνόδου.  
(6) Ὁρᾶτε σχετικῶς Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου: «ἀποκατάστασις τῆς ἀληθείας» Ἀθῆναι 1974 σελ. 2-25 καί Ἐλευθερίου Χρ. Γκουτζίδη: «Ἔλεγχος καί Ἀνατροπή τῆς Διδακτορικῆς Διατριβῆς τοῦ Δημητριάδος Χριστοδούλου...» Ἀθῆναι 1984 σελ. 144-152 καί τοῦ ἰδίου: «Ἔλεγχος καί Ἀνατροπή τῆς Ἐγκυκλίου Ἐπιστολῆς (11.10.1992), τοῦ Ἱερομ. Εὐθυμίου τοῦ Κυπρίου» Ἀθῆναι 1992 τεῦχος 3ον.  
(7) Ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Νεοημερολογιτισμός καί πίσω ἀπό αὐτόν αἱ σκοτειναί δυνάμεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ Βατικανοῦ.  
(8) Δέν εἶναι μόνον οἱ δύο αὐτοί Ἀρχιερεῖς εἶναι καί πλῆθος διωκτῶν ἐμφανῶν καί ἀφανῶν, ἐν οἷς οἱ Ἱερ/χος Εὐθύμιος, Π. Ἀλεξόπουλος, Ἱερ/χος Χρυσόστομος ἁγιορείτης, καί τινες ἄλλοι ψευδοζηλωταί, οἱ ὁποῖοι ἐπιτελοῦν ἔργον Οὐνίας. Ὁ κ. Ματθαῖος Μακρῆς ἔκαμεν ἕν λάθος! Ἐμέθυσεν ἀπό τήν ψευδαίσθησιν τοῦ ἰσχυροῦ καί δέν ὑπελόγισεν ὅτι ἡ ἐκκλησία οὔτε τό πλῆθος τῶν προδοτῶν φοβεῖται, οὔτε τήν πάσης φύσεως κοσμικήν δύναμιν καί ἰσχύν. Ὁ κ. Ματθαῖος ἐληκονόμησεν τήν δύναμιν τῆς Ἐκκλησίας, ἐλησμόνησεν τόν Θεόν.  
(9) Ρητῶς κηρύσσει ὅτι ἐγένετο «χειροθεσία» ὡς ἐπί πράγματι σχισματικῶν, διό δολίως εἰσηγοῦνται καί τήν καταδίκην τῆς πράξεως, ὥστε δι' αὐτῆς, τῆς «καταδίκης» νά κατοχυρωθῆ ὡς δεδομένη καί πράγματι γεγενημένη ἡ βλασφημία. Σατανικώταται ἐπινοήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποκαλύπτουν ποίους δολίους κρύπτει τό ὀρθόδοξον ράσον. (Σημ. σημερινή: Αὐτό ἀκριβῶς ἐποίησεν τό διάδοχον κίνημα τῶν Νικολαϊτῶν!! Τοῦτο κατεδίκασεν καί ἀπεκήρυξεν τήν ἀνυπόστατον «χειροθεσίαν» τοῦ 1971 καί οὕτω τήν ΥΠΟΣΤΑΣΙΑΣΕΝ ΔΙ' ΕΑΥΤΟΥΣ.  
(10)  νώπιον Συνόδου, τό 1993, καταγγείλαμε τόν κ. Ματθαῖον Μακρῆν ὅτι ὅσα ἐνήργησεν ὁ ἱερομ. Εὐθύμιος, ἐν οἷς καί τήν ἀπό 11.10.1991 βλάσφημον ἐγκύκλιόν του μετά τῶν λοιπῶν ἐγγράφων του, ὅπως καί τήν ἐναντίον μας μήνυσιν εἰς τά ποινικά δικαστήρια, δέν τά ἐνήργησεν μόνος του, ἀλλά κατόπιν συμφώνου γνώμης (ἤ προτροπῆς, δέν γνωρίζομεν) τοῦ κ. Ματθαίου. Εἴπομεν εἰς τόν κ. Ματθαῖον Μακρῆν: «Σεβασμιώτατε τήν ἀπό 11.10.1991 βάσφημον ἐγκύκλιον τοῦ Ἱερομ. Εὐθυμίου τήν γράψατε μαζί» καί ἀπήντησε: «ἔ ὄχι καί μαζί».  
(11) Δέν ὑπάρχει βεβαίως «μικρόν» ἤ μεγάλον κακόν εἰς τά θέματα τῆς Πίστεως, ἀλλ' ἐν προκειμένω εἶναι ἄλλο ἡ βλασφημία κατά τῆς ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, ὡς βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἄλλο οἱαδήποτε πλάνη - δοξασία ἤ διαφωνία ἐπί τῆς Ὀρθοδοξίας μιᾶς εἰκονογραφικῆς παραστάσεως. Ἐν προκειμένω ὅμως οἱ πέντε εἶναι βλάσφημοι καί ἐπί θεμάτων εἰκονογραφίας. Κατέστησαν δέ βλάσφημοι ἐν τῆ προσπαθεία των νά εὕρουν καί νά συμπλάσουν κατηγορίας διά νά στηρίξουν τόν ἰσχυρισμόν των περί δῆθεν «εἰκονομαχίας». Οὗτοι «φάσκοντες εἶναι σοφοί ἐμωράνθησαν» καί «φαρμακεύοντες ἐφαρμακώθησαν», δηλαδή κάμνοντες δηλητήρια διά τούς ἄλλους ἐδηλητηριάσθησαν οἱ ἴδιοι. Ἄς διαβάσουν μόνον τήν λεγομένην, «β΄ Ἐγκύκλιόν» των. (Σημ. σημερινή: Τά ἴδια αἱρετικά φρονήματα καί ἀθλίας μεθόδους συνέχισεν ἐφ' ὅλων τῶν θεμάτων ὁ ἀμέσως μετά τό 1995, «Πειραιῶς» Νικόλαος καί μέχρι σήμερον παραμένει ἀμετανόητος ἐνῶ ἀπέβη ἔσχατος ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ, ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ καί ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΣ!...).  
(12)  Ὅλα των τά κείμενα εἶναι βλάσφημα  καί μισαλλόδοξα, ἀλλ' ἡ λεγομένη «β΄ Ἐγκύκλιός» των εἶναι ἡ προσωποποίησις τῆς βλασφημίας, τῆς διαστροφῆς καί τῆς μισαλλοδοξίας.

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2010