ΤΕΥΧΟΣ 190
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2009
ΣΥΝΕΚΛΗΘΗ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΣΑ ΚΑΙ
ΩΣ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ
(ΑΠΟ 26 ἕως 28 Νοεμβρίου 2009)

 Ἐν τῆ  Ἱερᾶ  Μητροπόλει Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς καί ἐν τῶ Ἱερῶ Ναῶ τοῦ Ἐπισκοπείου Ἁγίας Αἰκατερίνης (Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς), ἀπό τήν Τρίτην 25 Νοεμβρίου 2009 μέχρι καί τήν Παρασκευήν 28 Νοεμβρίου, συνεδρίασεν ἡ Πανορ­θό­δοξος Ἱερά Σύνοδος κατόπιν τῆς ὑπ' Α.Π. 525/8 Νοεμβρίου 2009 Προσκλή­σεως καί κατά τήν ὑπ' Α.Π. 525α τῆς 8ης Νοεμβρίου 2009 ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ.

Παρέστησαν καί ἔλαβον μέρος ἅπαντες οἱ Ἀρχιερεῖς τῶν κατά τόπους Γνησίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἤτοι οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται: - Μεσο­γαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. ΚΗΡΥΚΟΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, - Βράντσεα κ. ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἐκπροσωπῶν καί τόν πολιόν Σεβασμιώτατον Μπακάου κ. ΚΑΣΣΙΑΝΟΝ, - Κένυας κ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἀλεξανδρείας, - Κιέβου κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας καί πάσης Ρωσίας καί – Κιτίου κ. ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κύπρου. Ἐπίσης παρέστησαν καί ἔλαβον μέρος καί οἱ Κληρικοί Ἱερ/χος π. Ἀμφιλόχιος, Πρωτ/ρος π. Θωμᾶς, Ἱερ/χος π. Παντελεήμων καί Ἱερεύς π. Πέτρος, ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἱερεύς π. Μιχαήλ ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, Ἱερεύς π. Νικόλαος ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, καί οἱ Ὁσιώτατοι Μοναχοί Βαρνάβας, Κύριλλος καί Θεόδωρος. Τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου προήδρευσεν ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, Γραμματεύς δέ ὡρίσθη ὁ Ἱερομόναχος π. Ἀμφιλόχιος Ταμπουρᾶς καί βοηθός του ὁ Μοναχός Θεόδωρος. Ἐπίσης 'ῆ το παρών καί συμμετεῖχεν ὁ ἐλλόγιμος θεολόγος Ἐλευθέριος Γκουτζίδης, ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ θεολογικοῦ συμβούλου τῆς Ἱερᾶ ς Συνόδου, ἀλλά καί πρώτου συνεργάτου αὐτῆς ἀπό τό 1971, καί ἐν προκειμένω ὡς εἰσηγητοῦ ἐν πολλοῖς ἐπί τῶν ἐξαιρετικῶς σοβαρῶν θεμάτων, τῶν ὁποίων ἐπελήφθη ἡ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ, ἥτις ἐλειτούργησεν καί ὡς ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ. Μετά τήν κεκανονισμένην προσευχήν, ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος προσεφώνησεν τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς ὡς κάτωθι:

 
Η ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

 «Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῶ Πατέρες καί ἀδελφοί, εἴθε ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἡ Ὁποία μᾶς συνεκάλεσεν εἰς Σύνοδον, νά μᾶς συνοδεύση καί ἐπισκιάση καθ' ὅλην τήν διάρκειαν τῶν ἐξαιρετικῶς ἱστορικῶν ἐργασιῶν αὐτῆς τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου, διά τήν κατά τό θέλημα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἀντιμετώπισιν τῶν σοβαρῶν Ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, τά ὁποῖα γνωρίζετε ἐκ τῆς Η. Δ. καί τῆς ἐν γένει ἀπό μακροῦ προετοιμασίας ὅλων μας. Αἰσθάνομαι βαθεῖαν συγκίνησιν διότι, χάριτι Χριστοῦ, εὑρέθημεν καί πάλιν ἐπί τῶ αὐτῶ καί πρό πάντων, διότι ἡ παροῦσα Ἱερά Σύνοδος προβλέπεται νά λειτουργήση καί ὡς Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, προκειμένου νά ἐπιληφθῆ, ἐκδικάση καί ἀποφασίση ἐπί τοῦ ὑπ' Α.Π. 498/2/15.1.2009 Κατηγορητηρίου, κατά τῆς νέας Ἐκκλησιομάχου ὁμάδος, τήν ὁποίαν συνθέτουν ἐκπεσόντες πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί ὑπό τόν πρώην Πειραιῶς κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην.

 Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί καί Πατέρες, τό θέμα τό ὁποῖον ἐμελετήσατε, δέν εἶναι νέον! Εἶναι τό ἴδιον, τό ὁποῖον ἀντιμετώπισεν ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀπό τό 1924. Εἶναι ἡ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ κατ' Αὐτῆς ΕΠΙΒΟΥΛΗ, ἡ ὁποία ἐξεφράσθη καί συνεχίζει νά ἐκφράζεται διά τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Νεοημερολο­γιτισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Φλωρινισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀπό τό 1924 καί 1935 ἐστόχευσαν καί ἀκόμη στοχεύουν νά πλήξουν Αὐτήν διά τῆς προσβολῆς τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Της. Κατ' αὐτήν, ἡ κατά Οἰκουμενι­στικήν δεοντολογίαν καινοτομήσασα τό 1924 Νεοημερολογιτική Ἱεραρχία, κατέστη ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ καί κατ' ἀκρίβειαν ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΗ καί ὡς ἐκ τούτου ἔπαυσε νά ἐκπροσωπῆ  καί ἐκφράζη τήν ἐν Ἑλλάδι Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως. Αὐτήν ἀπό τό 1924 ἐξέφρασαν καί ἐξεπροσώπησαν οἱ μακαριστοί Πατέρες μας καί σήμερον, χάριτι Χριστοῦ, τήν ἐκφράζομεν καί τήν ἐκπροσωποῦμεν ὅλοι ἡμεῖς οἱ ἀνά τόν κόσμον Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἐσεβάσθησαν καί ἡμεῖς σεβόμεθα: - α) Τήν Ἑορτολογικήν παράδοσιν περίπου 2000 ἐτῶν, - β) Τάς καταδικαστικάς Ἀποφάσεις τῶν Πανορθοδόξων Ἁγίων Συνόδων ἐπί Ἱερεμίου τοῦ Τρανοῦ κατά τά ἔτη 1582, 1583 καί 1593, - γ) Δέν κοινωνοῦμεν τῆς Παπικῆς Καινοτομίας, ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἐπί 350 περίπου ἔτη ἀντιμετωπίσθη ὡς αἴρεσις (Οὐνία), τό 1924 ἐπεβλήθη Ἀντικανονικῶς καί Ἀντορθοδόξως καί πάντως ἀπολύτως κατά τήν Παναιρετικήν Οὐνιτικήν καί Οἰκουμενιστικήν Δεοντολογίαν, ὡς ἀπαρχή διά τήν εἴσοδον τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς εἰς τόν Οἰκουμενισμόν! καί - δ) Ὡμολόγησαν καί ἐκήρυξαν λόγω καί ἔργω ὅτι ὁ Νεοημερολογιτισμός ἀπετέλεσεν ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΧΙΣΜΑ, δέν ἀναγνωρίζονται εἰς αὐτόν «μυστήρια» καί ὅτι ἀπό τό 1924 τήν ἐν Ἑλλάδι καί σήμερον Ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως ἐκφράζει τό μικρόν πλήν αὐστηρῶς Ὀρθόδοξον λεῖμμα τῆς χάριτος.

 Αὐτήν τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ, οἱ καινοτόμοι ἠθέλησαν κατ' ἀρχάς νά συσκοτίσουν καί ἀφανίσουν, προκειμένου νά ἀθωώσουν καί καλύψουν τό παράνομον - ἀντικανονικόν καί πρό πάντων Παναιρετικόν Οἰκουμενιστικόν κίνημα ἀπό τό 1920, 1923, 1924 καί κλιμακούμενον μέχρι σήμερον. Τό κίνημα αὐτό, ἀπό τό 1920-1924 καί μέχρι σήμερον, ἀποτελεῖ ἐπίσημον προσχώρησιν τῶν Καινοτόμων εἰς τήν Παπικήν Οὐνίαν, ὅπως τήν ἐδημιούργησεν ὁ Παπισμός τό 1596 εἰς τό Μπρέστ Λιτόφσκ εἰς τήν Πολωνίαν - Λευκορωσίαν. Ὁ Παπισμός ἔχων τήν Πολωνίαν ὑπό τήν κοσμικήν ἐξουσίαν του, ἠθέλησε νά ὑποτάξη καί ἐκκλησιαστικῶς τούς Ὀρθοδόξους, δημιουργῶν ἕνα τύπον Οὐνίας (ἑνώσεως), ὅπως καί ἔγινε μέ συμφωνίαν ἑκατέρωθεν ἐπί 33 ὅρων. Οἱ τότε Ὀρθόδοξοι τῆς Πολωνίας δέν ἐδέχθησαν κανέναν ἐκ τῶν ὅρων τοῦ Πάπα, οὔτε τό Φιλιόκβε, οὔτε τήν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός του, οὔτε τό Παπικόν Πασχάλιον παρά μόνον τό νέον ἡμερολόγιον, ἤτοι τήν πρόσθεσιν, ἤ «διόρθωσιν» ὅπως τό λέγουν σήμερον, τῶν «δέκα ἡμερῶν» τότε. Ὁ ἴδιος δέ Πατριάρχης Ἱερεμίας, ὁ ὁποῖος συνεκάλεσεν ἐκείνας τάς Πανορθοδόξους Συνόδους καί κατεδίκασαν τόν Παπικόν Νεοημερολογιτισμόν, ἀπέστειλεν εἰς τήν Πολωνίαν καί ἕναν Μητροπολίτην, ὁ ὁποῖος ἐχειροτόνησεν Ἐπισκόπους καί συνέστησε Σύνοδον διά νά προφυλάξη τούς Ὀρθοδόξους ἀπό αὐτήν τήν Οὐνίαν. Δι' αὐτήν τήν «διόρθωσιν» ἐμαρτύρησεν ὁ ἅγιος νέος Ὁμολογητής Ἀθανάσιος τοῦ Μπρέστ, καί ἐναντίον αὐτῆς ἠγωνίσθη ὁ Ἰώβ τοῦ Ποτσιάεβ, ὁ Καλλίνικος τῆς Τσέρνικα καί ἄλλοι. Αὐτήν τήν «διόρθωσιν» ε'ῖχεν ὑπ' ὄψιν του καί ὁ Ὁμολογητής Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Δοσίθεος, ὅτε ἐχαρακτήριζεν τήν καινοτομίαν τοῦ ἡμερολογίου ὡς αἴρεσιν(*). Αὐτός εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον τονίζω, ὅτι ὁ Νεοημερολογιτισμός τοῦ 1924 εἶναι συνέχεια ἐκείνου τοῦ ΙΣΤ αἰῶνος καί μάλιστα εἰς πολύ χειροτέραν μορφήν.

 Αὐτήν τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ ἀπό τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ  935, ἰδιαιτέρως ἐπολέμησεν ὁ πράγματι ἔργον Οὐνίτου ἐπιτελέσας πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, Αὐτήν πολεμοῦν καί μέχρι σήμερον οἱ σχισματικοί ὀπαδοί του. Διά τό δίκαιον ὅμως καί τήν ἱστορίαν πρέπει νά ἀναφέρω ὅτι ὁ ἐν λόγω Ἀρχιερεύς, τόν Μάϊον τοῦ 1935, καί δι' ὀλίγους μόνον μῆ νας, ε'ῖχεν δεχθεῖ καί ε'ῖχεν διακηρύξει λόγω τε καί ἔργω τήν Ὀρθόδοξον Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας(**), πλήν ὅμως ἀμέσως κατόπιν, ἤτοι ἀπό τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1935, εὑρισκόμενος ἤδη εἰς τήν ἐξορίαν, τήν ἠρνήθη καί ἐν συνεχεία τήν ἐπολέμησεν, ὅσον οὐδείς. Ὡστόσον μή δυνηθέντες ἀμφότεροι, (Νεοημερολογίτης Χρυσόστομος Παπαδόπουλος καί ὁ Παλαιοημερολογίτης Χρυσόστομος Καβουρίδης), νά τήν ἀφανίσουν, ἀμέσως συννέλαβον ἄλλο «ἐπιτελικόν» σχέδιον, ἤτοι, αὐτό τῆς ΔΙΑΚΟΠΗΣ καί ΕΚΛΕΙΨΕΩΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ. Νά ἐκλείψουν δηλαδή οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι καί Ἱερεῖς, ὥστε οἱ «Γ.Ο.Χ.» νά ἀναγκασθοῦν νά ἀναζητήσουν Ἐπισκόπους καί Ἱερεῖς ἐκ τοῦ Νεοημερολο­γιτισμοῦ, ὅπερ θά ἐσήμαινεν τήν ὑπό τῶν ἰδίων τῶν Ὀρθοδόξων καταπά­τησιν, ἀκύρωσιν καί ἐξάλειψιν τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ τῆς Γνη­σίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Αὐτό, Σεβασμιώτατοι Πατέρες καί Ἀδελφοί, εἶναι τό διαχρονικόν φοβερόν γεγονός, τό ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἀντιμετωπίζομεν εἰς τάς ἡμέρας μας, ὄχι μόνον ἡ Τοπική Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ' ἅπασαι αἱ κατά τόπους Γνήσιαι Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, τῶν ὁποίων ἐτάχθημεν Ἄγγελοι - Ἐπίσκοποι – Ποιμένες καί Πατέρες.

Αὐτήν τήν ἀδιάκοπον καί γνησίαν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ πολεμοῦν, ἀσφαλῶς λακτίζοντες εἰς κέντρα, ὄχι μόνον οἱ ἐκτός Ἐκκλησίας, ἀλλά καί πρώην ἀδελφοί μας, ὅπως οἱ πρ. Πειραιῶς Νικόλαος καί πρ. Ἀργολίδος μετά τῶν λοιπῶν τῆς ὁμάδος των, ἀντιποιούμενοι τούς Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους - λειτουργούς τήν Ἱ. Σύνοδον καί τήν Ἐκκλησίαν!! Ἐκκρεμεῖ ἐν προκειμένω ἡ Κανονική καί Ὀρθόδοξος ἀντιμετώπισις τοῦ προηγουμένου ἰδίου Κινήματος τῶν πέντε Σχισματοαιρετικῶν, τό ὁποῖον ἐμμέσως ἀντιμετωπίζεται ἐν πολλοῖς καί διά τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ κινήματος τῶν Νικολαϊτῶν, ἀλλά θά ἀντιμετωπισθῆ καί ἰδιαιτέρως ἀφοῦ προηγηθῆ ἡ Κανονική καί ἄλλη διαδικασία. Αὐτό καλούμεθα νά ἀντιμετωπίσωμεν ἰδιαιτέρως σήμερον ὡς Ἐπίσκοποι, ὡς ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ καί ὡς ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ.

Μέ τήν εὐκαιρίαν αὐτήν θά ἤθελα νά δώσω μίαν ἐπιγραμματικήν ἀπάντησιν καί εἰς ὅσους ἐκ προθέσεως καί σκοποῦ ἀμφισβητοῦν, μᾶ λλον ἐνοχλοῦνται ἐκ τῆς Θεοβουλήτου πραγματικότητος τῆς παρούσης Συνόδου, ὡς ΠΑΝΟΡΘΟ­ΔΟΞΟΥ. Ὅλοι αὐτοί ἄς γνωρίζουν καί ἄς συνειδητοποιήσουν τό γεγονός ὅτι ἀπ' ἀρχῆς ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κύπρου, ὑπῆρξεν ἡ μόνη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΣΥΝΟΔΟΣ, ἡ ὁποία, μετά τήν πτῶσιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῶν κατά τόπους Ἐκκλησιῶν, ἕνεκα τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί Οἰκουμενισμοῦ, ἐκπροσωπεῖ τό ἐκπεσόν Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί τάς κατά τόπους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας.

Ἑτέρωθεν, ὅπως ἔχει διευκρινισθεῖ καί ἐν προηγουμένη Συγκλήσει, εἰς τάς Συνό­δους ταύτας σήμερον συμμετέχουν αἱ ἀνά τόν κόσμον Τοπικαί Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ἐνῶ καί τά θέματα, τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζονται, εἶναι σοβαρά καί ἀφοροῦν εἰς ὅλας τάς τοπικάς Ἐκκλησίας.

Ὑπ' αὐτήν τήν ἰδιότητα συγκαλοῦμεν τήν Ἱεράν Σύνοδον τῶν κατά τόπους Γνησίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί ὑπ' αὐτήν τήν ἔννοιαν τήν χαρακτηρίζομεν ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ, διότι τῶ ὄντι εἶναι ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ.

Ἐπισημειῶ καί ὑπογραμμίζω, ὅτι  τό ἔργον, τό ὁποῖον θά ἐπιτελέση  ἡ παροῦσα Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος, εἶναι μεγίστης καί ἐξαιρετικῆς σημασίας ὄχι μόνον ἐξ' ἐπόψεως ἀντικειμένου, τό ὁποῖον ἀφορᾶ  ἀμέσως εἰς τήν ΠΙΣΤΙΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ, ἀλλά καί διότι ἀφορᾶ  εἰς ὅλας τάς τοπικάς ἀνά τόν κόσμον Γνησίας Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας. Ἐπί τοῦ θέματος τῆς λειτουργίας αὐτῆς τῆς ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ καί ὡς ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ὡρίσθη ὅπως εἰσηγηθῆ ὁ ἐλλογιμώτατος θεολόγος Ἐλευθέ­ριος Γκουτζίδης, πιστός καί ἔμπειρος ἐργάτης ἐπί τεσσαράκοντα περίπου ἔτη, ἀλλά καί πολύτιμος καί ἀνιδιοτελής Θεολογικός Σύμβουλος τῆς Ἱερᾶ ς Συνόδου καί ὅλων τῶν ἑκάστοτε Ἀρχιερέων, μέ πρῶτον τόν ἀποδημήσαντα Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν».

 
Κατόπιν ὁ Ἀρχιγραμματεύς π. Ἀμφιλόχιος, ἀνέγνωσεν τήν ὑπ' Α.Π. 525/8. 11.2009 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ, βάσει τῆς ὁποίας συνεκλήθη ἡ παροῦσα Πανορθόδοξος Σύνοδος καί ἀμέσως καί τήν ὑπ' Α.Π. 525α 8.11.2009 ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ.

       «Α.Π. 525                                                    Ἐν Κορωπίω τῆ  8η Νοεμβρίου 2009

ΠΡΟΣ

Τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς τῆς ἁπανταχοῦ Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας: 1) Βράντσεα Γερόντιον, 2) Μπανκάου Κασσιανόν, 3) Κένυας Ματθαῖον, 4) Κιέβου Σεραφείμ, 5) Κιτίου Παρθένιον.

Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί, σᾶς ἀποστέλλομεν τήν Ἡμερησίαν Διάταξιν διά τάς ἐργασίας τῆς προσεχοῦς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν θά συνεδριάση τήν 26ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἡμέραν Τετάρτην εἰς τό ἐν Κορωπίω Ἐπισκοπεῖον μας. Τήν συνημμένην Ἡμερησίαν Διάταξιν συνετάξαμεν μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου ἐν Χριστῶ Ἀδελφοῦ Μητροπολίτου Κιτίου κ. Παρθενίου, κατά τήν ἔκτακτον Ἐνδημοῦσαν Ἱεράν Σύνοδον, τήν ὁποίαν συνεκαλέσαμεν εἰς τήν Λεμεσόν τῆς Κύπρου τήν 8ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ.

Ἐλάχιστος ἐν Χριστῶ ἀδελφός καί συλλειτουργός

+ Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς

Κήρυκος»
* * *
 «Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ
ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009

Α.Π. 525α                                                         Ἐν Κορωπίω τῆ  8η Νοεμβρίου 2009

 Ἐν Λεμεσῶ Κύπρου καί ἐν τῶ Πνευματικῶ Κέντρω τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ὁσίας Ξένης, σήμερον 8ην Νοεμβρίου 2009, ἡμέραν Σάββατον καί μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ἐπί τῆ  ἑορτῆ  τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων, οἱ ὑπογεγραμμένοι Ἀρχιερεῖς καί Ἱερεῖς, Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος καί Κιτίου Παρθένιος, καί οἱ Κληρικοί τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου Πρωτοπρεσβύτεροι, π. Ἀγαθοκλῆς καί π. Μιχαήλ καί ὁ Ἱερομόναχος π. Ἱερεμίας, συνήλθομεν καί συνεδριάσαμεν ὡς Ἐνδημοῦσα Ἱερά Σύνοδος. Κατ' αὐτήν λαβόντες ὑπ' ὄψιν τά Πρακτικά τῆς προηγουμένης Ἐνδημούσης (4.9.2009), συνετάξαμεν τήν ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶ ς Συνόδου, ἥτις θά συνέλθη Κανονικῶς τήν 26ην Νοεμβρίου ἐν Ἑλλάδι καί ἐν τῆ  Μητροπολιτικῆ  ἕδρα τοῦ πρώτου ἐξ ἡμῶν.
 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ

ΘΕΜΑ 1ον: Ἡ Κανονική καί Ὀρθόδοξος Ἀντιμετώπισις τοῦ Ἐκκλησιομάχου κινήματος ὑπό τούς πρώην Ἐπισκόπους «Πειραιῶς» Νικόλαον Μεσσιακάρην καί «Ἀργολίδος» Παχώμιον Ἀργυρόπουλον καί τῶν λοιπῶν ὑπ' αὐτούς, τό ὁποῖον ὡς προκύπτει εἶναι ἔσχατον κίνημα κατά τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἤγουν κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς καί τῆς Ὁμολογίας Ἐκκλησιολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἐπί τοῦ θέματος τούτου ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος κατ' ἀρχάς θά ἐξετάση ἀπό Κανονικῆς ἀπόψεως τήν σύνθεσιν καί ἁρμοδιότητα τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, ὥστε a priori τοῦτο νά εἶναι ἀπρόσβλητον καί αἱ ἀποφάσεις του νά παράγουν πραγματικόν Νομοκανονικόν ἔργον. Εἰσηγητής ἐπί τοῦ ἐν λόγω θέματος ὡρίσθη ὁ θεολόγος Ἐλευθέριος Γκουτζίδης. Κατετέθησαν δέ καί οἱ φάκελλοι μέ τά συγκεκριμένα θέματα, ἤτοι:

Α. Τά ἀφορῶντα εἰς τήν τελευταίαν διαδικασίαν ἀπό τῆς διατυπώσεως τοῦ Κατηγορητηρίου, μέχρι καί σήμερον, ἤτοι:

α) Τήν ὑπ' Α.Π. 501/13//26.2.2009 Α΄ Κλῆςιν πρός ἀπολογίαν τῶν Κατηγορουμένων μετά τῶν συνημμένων: α) Τό ὑπ' Α.Π. 498/2/15.1.2009 Κατηγορητήριον, β) Τήν ὑπ' Α.Π. 499/4/17.2.2009 Πρᾶξιν τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου, δι' `ῆς διά νομοκανονικούς τυπικούς λόγους, ἀπεφάσισεν τήν ἐπανάληψιν τῆς Α΄ Κλητεύσεως, γ) Τήν ὑπ' Α.Π. 500/13/28.2.2009 ἀπαντητικήν ἐπί τῆς ὑπ' Α.Π. 3296/23.1.2009 ληστρικῆς Πράξεώς των, δ) Τήν ὑπ' Α.Π. 504/14/27.3. 2009 Β΄ Κλῆσιν μετά τῆς ὑπ' Α.Π. 507/5/18.5.2009 τροποποιητικῆς ὡς πρός τήν ἡμερομηνίαν ἀπολογίας των, καί ε) Τήν ὑπ' Α.Π. 512/20.6/3.7.2009 Γ΄ Κλῆςιν, καθώς καί τά τελευταῖα ἔγγραφα τῶν Νικολαϊτῶν, ἤτοι: Τό ὑπ' Α.Π. 317/6.8.2009, τοῦ ψευδαρχιεπισκόπου Νικολάου μέ τό ὁποῖον ἀνατρέπει, τό προηγηθέν ὑπ' Α.Π. 3297/31.7.2009 ἔγγραφον, πρός τόν Σεβ/τον Κήρυκον τό ὁποῖον διά λογαριασμόν τοῦ Νικολάου, ὑπογράφει ὁ «Ἀρχιγραμματεύς» π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου, καί Τό ὑπ' Α.Π. 3298/7.8.2009 ἀνυπόγραφον ἔγγραφον μερίδος τῶν Νικολαϊτῶν, ἀπογυμνώσεως ἀπό πάσης Ἱερατικῆς χάριτος κ.λπ. περί ἀφορισμοῦ, τόσον τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου ὅσον καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, τό ὁποῖον ὑπογράφεται μόνον ἀπό τοῦ «Ἀρχιγραμματεύοντος» Ἰγνατίου Δάσσιου.

Β. Τούς φακέλλους μέ τάς ἀπό 1998-2009 ἑκατοντάδας τῶν μνημειωδῶν καί ἱστορικῶν ἀπό πάσης ἀπόψεως ἐπισήμων ἐγγράφων, ἤτοι Ὀρθοδοξίας, Κανονικῆς Τάξεως καί θεσμῶν, τά ὁποῖα ἁρμοδίως καί Κανονικῶς ἀπεστάλησαν ἐκ μέρους τῶν Μητροπολιτῶν Παναρέτου καί Κηρύκου, καθώς καί τοῦ Ἱερομονάχου Ἀμφιλοχίου ὡς καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, πρός τήν ἐκπεσοῦσαν ὁμάδα τῶν πρ. Ἐπισκόπων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί δέν ἔτυχον ἀνταποκρίσεως, ἤ σκοπίμως τά κατεχράσθησαν.

Γ. Τόν ὀγκώδη εἰδικόν φάκελλον ἐπί τῆς γνωστῆς, περί «ἀνάρχου Ἐκκλησίας» σκευωρίας, τῆς ἀφορώσης εἰς τήν διατύπωσιν τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη: «Δέν θά ὁμιλήσω σήμερον διά τήν πρώτην ἄναρχον αἰωνίαν καί ἀόρατον ἐκκλησίαν, διότι αὕτη εἶναι ἡ κοινωνία τῶν τριῶν Θείων Προσώπων, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι ἡ πλήρης καί τελεία κοινωνία καί ἀδιαίρετος ἑνότης, τοῦ ἑνός Θεοῦ». Ἐντός αὐτοῦ τοῦ φακέλλου συμπεριελήφθησαν ἅπαντα τά σχετικά Θεολογικά Ὑπομνήματα καί λοιπά ἐπίσημα ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων καταφαί­νονται ὅλα τά στάδια ἐξελίξεως τῆς σκευωρίας κατά τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι τοῦ ἀπό 2002 «ἀφορισμοῦ» - «ἐπιτιμίου ἀκοινω­νησίας». Τό θέμα θεωρεῖται ἰδιαιτέρως σοβαρόν διότι δι' αὐτῆς κατ' ἀρχάς ἐπεχείρησαν νά αἰτιολογήσουν, καλύψουν καί στηρίξουν τήν ΜΕΓΙΣΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ἤτοι τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ καί τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ, ἀλλά καί ὅλας τάς λοιπάς ληστρικάς πράξεις περί «ἀργιῶν» καί «καθαιρέσεων».

Δ. Τούς εἰδικούς ἐπί ἑκάστης ληστρικῆς πράξεώς των φακέλλους, ἤτοι, «Ἀργιῶν», καί «Καθαιρέσεων», κατά τοῦ Ἱερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου Ταμπουρᾶ, τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου, καί κατά τοῦ Ἱερέως π. Μιχαήλ Ἰωάννου τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου.

 Ε. Τόν φάκελλον τόν ἀφορῶντα εἰς τάς ἑκάστοτε παρεμβάσεις τοῦ Ἀρ­χιγραμματέως Σεβ/του κ. Κηρύκου σχετικῶς μέ τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, τοῦ θεσμοῦ τῆς Συνόδου, τάς σκευωρίας κατά τοῦ π. Ἀμφιλοχίου καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, τήν ὑφαρπαγήν τῆς Ἀρχιγραμματείας ἐν ἔτει 1999 ὑπό τοῦ Ἱερομ. Νεοφύτου καί ἐν συνεχεία ὑπό τοῦ Ἱερέως Δημητρίου Τσαρκατζόγλου. Εἰς τόν ἴδιον φάκελλον συμπε­ριλαμβάνονται καί ἅπαντα τά ἐπίσημα ἔγγραφα τά σχετικά μέ τήν ἐναντίον τοῦ Μητροπολίτου σκευωρίαν, καί τελικῶς τήν μέ Α.Π. 3281/28.11.2007 «καθαίρεσιν» ὡς καί τήν μέ Α.Π. 3298/7.8.2009 Πρᾶ ξιν των περί «ἐπανα-καθαιρέσεως», «ἀφορισμοῦ» καί «ἀποσχηματισμοῦ» του, καί τήν «ἀφαίρεσιν» καί τῆς μοναχικῆς του ἰδιότητος!...

 
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

 ΘΕΜΑ 1ον: Περί τοῦ πῶς δέον νά γίνωνται δεκτοί οἱ ἐπιστρέφοντες ἐκ τῶν σχισματοαιρετικῶν, ἤτοι οἱ ἐκτός Ἐκκλησίας «βαπτισθέντες». Ἐπί τοῦ θέματος εἰσηγητής ὡρίσθη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κιτίου κ. Παρθένιος.

ΘΕΜΑ 2ον: Ἀπάντησις εἰς τόν νεοημερολογίτην Μητροπολίτην Πειραιῶς Σεραφείμ ἐπί τῆς ἀπό 2ας Ἰουνίου 2009 ἐπιστολῆς του, εἰς τήν ὁποίαν θίγει καί τό θέμα τῆς ἐαρινῆς Ἰσημερίας. Ἐπί τοῦ θέματος εἰσηγητής ὡρίσθη ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἱερομόναχος π. Ἀμφιλόχιος.

ΘΕΜΑ 3ον: Ἐξέτασις αἰτήσεων προσχωρήσεως εἰς τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν Ἱερέων καί Λαϊκῶν, προερχομένων ἐκ τοῦ χώρου τοῦ εὐρυτέρου Νεοημερολογιτικοῦ καί Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

 ΘΕΜΑ 4ον: Περί τοῦ ΑΜΚΑ. Ἐπ' αὐτοῦ θά ἀναγνωσθῆ  μελέτη τοῦ Ἱερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου.

 ΘΕΜΑ 5ον: Περί τῆς Ὁμολογίας κατά τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ τοῦ νέου ἀσκητοῦ τῆς Μονῆς Χοζεβᾶ  ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Ρουμάνου καί πρότασις νά ἐνταχθῆ  εἰς τό ἁγιολόγιον διά νά ἑορτάζεται μετά τῶν ΝΕΩΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ.

 
Η ΕΝΔΗΜΟΥΣΑ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

+ Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος,

+ Ὁ Κιτίου καί πάσης Κύπρου Παρθένιος,

+ Ὁ Πρωθιερεύς Μιχαήλ Ἰωάννου,

+ Ὁ Ἱερεύς Ἀγαθοκλῆς Παπαδόπουλος, καί ὁ

+ Ἱερομόναχος Ἱερεμίας Μελετίου»

 * * *

ΕΠΙ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

 Ἐν πρώτοις ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος ἐπελήφθη τοῦ θέματος τῆς συγκρο­τήσεως καί λειτουργίας της, καί ὡς τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, τό ὁποῖον θά ἐκδικάση τό κίνημα καί τάς «Πράξεις» τῶν πρώην Μητροπολιτῶν: α) «Πειραιῶς» ἤ «Ἀρχιεπισκόπου» κ. Νικολάου Μεσσιακάρη, β) «Ἀργολίδος» κ. Παχωμίου Ἀργυροπούλου, γ) «Περιστερίου» κ. Γαλακτίωνος Γκαμίλη, δ) «Βερροίας καί Ναούσης» κ. Ταρασίου Καραγκούνη, ε) «Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Ἀνδρέου Σύρου, στ) «Πειραιῶς καί Νήσων» κ. Παντελεήμονος Ντέσκα,  ζ) «Φαρσάλων ἤ Λαρίσης» κ. Ἰγνατίου Δάσσιου, καί τῶν φερομένων ὡς Ἐπισκόπων εἰς τήν Κύπρον: α) «Κιτίου» κ. Σεβαστιανοῦ καί «Ἀμα­θοῦντος» κ. Λαζάρου, κατά τό ὑπ' Α.Π. 498/2/15.1.2009 Κατηγορητήριον. («Ο.Π.» τ. 185 Ἰαν. - Φεβρ. 2009, σελ. 10-19).

 

Η ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ

  «Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς καί Πατέρες, οἱ συνθέτοντες τήν παροῦσαν Πανορθόδο­ξον Ἱεράν Σύνοδον, εὐσεβάστως προάγομαι ὅπως, δι' εὐχῶν σας, εἰσηγηθῶ ἐπί τοῦ θέματος τό ὁποῖον μοί ἀνετέθη, ἤτοι «Περί τῆς Κανονικῆς συνθέσεως τῆς παρούσης Ἁγίας Πανορθοδόξου Συνόδου καί ὡς Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου».

 1) Ἡ ὑπό ἐκδίκασιν ὑπόθεσις, φαινομενικῶς ἀφορᾶ  εἰς τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, πλήν ὅμως, ὅπως ὅλα τά ἀπό τοῦ 1924 κινήματα, οὕτω καί τοῦτο τό τελευταῖον κίνημα, τῶν «Νικολαϊτῶν», δέν περιορίζεται μόνον κατά τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά στρέφεται καί ἐναντίον ὅλων τῶν κατά τόπους Γνησίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν ὁποίων Ὑμεῖς προϊστασθε, ὡς Ποιμένες καί Ἐπίσκοποι. Ὑπ' αὐτήν τήν ἔννοιαν θεωρεῖται αὐτονόητος καί ἡ συγκεκριμένη λειτουργία - διακονία ὑπέρ τῆς Καθολικῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ Ὁποία καί κατά τήν μετά τό 1995 τελευταίαν περίοδον, ἔγινε καί παραμένει στόχος τῶν κατηγορημένων πρώην Ἐπικσόπων μας, Νικολάου, Παχωμίου, Γαλακτίωνος, Ταρασίου, Ἀνδρέου, Χρυσοστόμου, Παντελεήμονος καί Ἰγνατίου, ὡς καί τῶν προσχωρη­σάντων τοῖς Νικολα?ταις Κυπρίων Σεβαστιανοῦ καί Λαζάρου.

Ἤδη τά σκοτεινά Κέντρα τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ καί Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ δι' ὅλων τῶν ἀνωτέρω, καταφέρονται κατά τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ὅλων Ὑμῶν, διότι ἀδυνατοῦν νά συνειδητοποιήσουν τό γεγονός καθ' ὅ, ὅπως οἱ Φλωρινικοί κατά τήν περίοδον 1937-1948 ἀνέμενον νά κοιμηθῆ  ὁ ὑπερήλιξ Βρεσθένης Ματθαῖος καί ἐκλείψουν οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι καί ἑπομένως καί ἡ Ἀποστολική Διαδοχή, πλήν ὅμως κατόπιν τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948, ε'ῖδον νά χάνωνται αἱ τοιαῦται προσδοκίαι των, οὔτω καί οἱ Νικολαΐται ἐνῶ ἐφαντάσθησαν ὅτι «κατήργησαν» καί τόν «τελευταῖον Ἐπίσκοπον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἤτοι τόν Μητροπολίτην Κήρυκον, ὅμως ἡ δεξιά τοῦ Κυρίου ἀνέδειξεν Πανορθόδοξον Ἱεράν Σύνοδον, Ὀρθοτομοῦσαν τόν Λόγον τῆς Ἀληθείας!

 Ἐπιτρέψατέ μοι νά ἀναφέρω μίαν πρόρρησιν αὐτοῦ τοῦ θεοβουλήτου γεγονότος, δηλαδή ἀντί «ἐξαλείψεως» τῆς Γνησίας καί Ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδο­χῆς, τήν κατά θαυμαστόν τρόπον ἀνάδειξιν, Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου! Ὁ ἐν ἁγίοις μέγας Ὁμολογητής Βρεσθένης Ματθαῖος, μετά δέ τό 1948 Ἀρχιεπίσκοπος τῆςἹερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προεῖπεν: «Ἡ Ἐκκλησία θά δοκιμασθῆ, θά πέσουν ὅλοι, θά μείνη μόνο μία σπίθα, ἀπό αὐτήν ὅμως τήν σπίθα θά ἀνάψη πάλιν (ὁ Ἥλιος) τῆς Ὀρθοδοξίας»! Ἐπίσης κείμενον, τό ὁποῖον τήν 18ην Νοεμβρίου 2004 ἀπεστάλη εἰς τόν τότε Ἀρχιε­πίσκοπον Ἀνδρέαν, ἔκλεινεν μέ τήν «πρόρρησιν» - προσδοκίαν, ὅτι ὁ Κύριος θά ἀναδείξη «τέκνα τῶ Ἀβραάμ»: «...Μακαριώτατε δέν ἀπελπίζομαι, δέν στενοχωροῦμαι, διότι ζῆ  Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος «καί ἐκ τῶν λίθων θά ἀναστήση τέκνα τῶ Ἀβραάμ», καί «πολλοί ἀπό Ἀνατολῶν καί Δυσμῶν ἤξουσι ... καί ἀνακλιθήσονται ἐν τῆ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, οἱ δέ υἱοί τῆς βασιλείας ἐκβληθή­σονται εἰς τό σκότος τό ἐξώτερον...» (Ματθ. Η, 11-12). Διά τοῦτο παρακαλῶ μή συνεχίζετε τήν κακήν πορείαν καί μήν ἀναβάλλετε τήν ἀναθεώρησιν αὐτῆς. Καλέστε μας εἰς κοινήν συνάντησιν, διότι ἄν πράγματι εἴμεθα ὅλοι ὑπέρ τῆς ἀληθείας, πρέπει νά ἀγαπῶμεν (ἀλλήλους) καί νά διαλεγώμεθα ἀδιακρίτως Σύνοδος, Ἀρχιεπίσκοπος, Ἐπίσκοποι, Ἱερεῖς καί λαϊκοί, καί νά ὑποτασσώμεθα εἰς τήν ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ἴνα ἐν ἀγάπη καί ὁμονοία ὁμολογῶμεν καθαράν τήν Πίστιν τῶν Πατέρων μας. Αὐτή ἡ καθαρά Ὁμολογία μᾶς χωρίζει σήμερον, καί δι' αὐτήν μέ τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, θά συνεχίσωμεν εἰς τόν ἀγῶνα (αὐτόν τῆς καθαρᾶς Ὁμολογίας), ἀλλά θέλομεν νά εἶσθε ἐσεῖς ὁ πρῶτος». (Σύγχρονα Ἐκκλησιαστικά Θέματα Τόμος Β΄ 2008 σελ. 115). Καί πράγματι μετ' οὐ πολύ, ἀνέστησεν καί ἀνέδειξεν ὁ Κύριος τέκνα τῶ Ἀβραάμ καί δή Ἀγγέλους Ἐκκλησιῶν. Ταῦτα πρός ἐπίγνωσιν ὅτι δέν σώζομεν ἡμεῖς τήν Ἐκκλησίαν ἀλλά ὁ ΑΝΕΣΤΗΜΕ­ΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!...

 2) Ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, θά ἠδύνατο νά ἔχη σήμερον τουλάχιστον τριμελῆ  Ἱεράν Σύνοδον, δέν τό ἐπεδίωξεν ὅμως, διότι κατά τήν παροῦσαν ἱστορικήν καμπήν τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐν λόγω Τοπικῆς Συνόδου, προτιμοτέρα καί ἰσχυροτέρα εἶναι ἡ σύνθεσις αὐτῆς τῆς ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ, ἡ ὁποία ὡς Πανορθόδοξος καί ὡς ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ θά ἐργασθῆ, θά ἀποφασίση καί θά παραγάγη ἀναμφισβήτη­τον πραγματικόν ἔργον.

3) Ἐπίσης ὑπό τά σημερινά πραγματικά Ἐκκλησιαστικά δεδομένα, ἠδύνατο καί δύναται καί μόνον ΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ καί ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ μετά τῶν Κληρικῶν του, νά συνθέση Μητροπολιτικήν Σύνοδον καί Συνοδικόν Δικαστήριον, δεδομένου ὅτι τάς κατά τῆς Ἐκκλησίας βλασφημίας κλπ., δέν δικάζει ὁ ε`ῖς ἤ οἱ πολλοί, ἀλλά ἡ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΤΑΞΙΣ καί ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Ἄν εἰς μίαν θείαν Λειτουργίαν, τήν ὁποίαν τελεῖ ε`ῖς Ἐπίσκοπος ἤ καί ε`ῖς Ἱερεύς, παρίστανται δέ εἰς αὐτήν καί δύο ἤ τρεῖς ἀκόμη Ὀρθόδοξοι Κληρικοί, Μοναχοί ἤ Λαϊκοί καί μετέχουν εἰς τό Ἅγιον Ποτήριον, ἐν Αὐτῆ  καί δι' αὐτῶν ἐκφράζεται καί ἐκπροσωπεῖται ἡ Καθολική Ἐκκλησία, ἤγουν ἡ Θριαμβεύουσα καί Στρατευομένη, τότε πᾶς Ὀρθόδοξος Χριστιανός ἀντιλαμβά­νεται ὅτι ἡ βάσει τῶν Κανόνων καί τῆς Ὀρθοδοξίας ἐκδίκασις μιᾶς μεγάλης ἐκπεσούσης ὁμάδος πρ. Ἐπισκόπων, μιᾶς ὠργανωμένης ὁμαδικῆς ἐσχάτης προδοσίας, ὅσον καί ἄν ὡς ἔργον εἶναι ἄλλης φύσεως, δέν ἀποτελεῖ ἔργον μεῖζον μίας Θείας Λειτουργίας, ἐνῶ λαμβάνει καί ἐξαιρετικήν σημασίαν διότι περιφρουρεῖ καί διαφυλάσσει τό μέγα Μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας. Παρά ταῦτα διά νά μή προκύψουν ἀμφισβητήσεις, (καίτοι τήν Ἐκκλησίαν ἀφήνουν ἀδιάφορον αὗται), ἐφ' ὅσον ὅμως ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου μας, ἡ διαφυλάξασα ὑγιῆ  καί ἀκέραιον ἐν τῆ  πίστει τόν Ἐπίσκοπον Κήρυκον καί τόν ὑπ' αὐτόν Ἱερόν Κλῆ ρον, παρέσχεν τῆ  Ἐκκλησία Ὀρθοδόξους καί Ὁμολογητάς Συνεπι­σκόπους του, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Κήρυκος, ὅπως ἔχη Ὑμᾶς κοινωνούς ἐν πᾶσι. Καί Ὑμεῖς ὅμως, ὡς ταπεινῶς φρονεῖ ἡ ἐλαχιστότης μου, ἰδιαιτέρως κατ' αὐτήν τήν ἱστορικήν περίοδον, δέον ὅπως συμπράττετε ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας Του καί ὑπέρ ὅλων τῶν μελῶν Αὐτῆς καί πάντως ΚΑΤΑ τῆς ἐσχάτης κατ' Αὐτῆς προδοσίας, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ ὅλας τάς κατά τόπους ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, τῶν ὁποίων Σεῖς ἐτάχθητε Πατέρες καί Ἐπίσκοποι.

 Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς, ταπεινῶς φρονῶ ὅτι ἡ παροῦσα Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος δέον νά συνεδριάση καί ὡς Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, ἐνῶ εἶναι δεδομένον ὅτι καλεῖσθε νά ἐκδικάσετε ὄχι πρωτίστως πρόσωπα, ἀλλά μίαν σειράν σκοπίμων ἱεροσυλιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐστόχευσαν κατ' Αὐτοῦ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, κατ' αὐτοῦ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, κατά τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτο δέ ὅλον οὐχί ἐκδικητικῶς, ἀλλά Κανονικῶς, Ὀρθοδόξως καί διά τήν ἀγάπην, ὅπως οἱ δράσται τῶν κατά τῆς Ἐκκλησίας ἐγκλημάτων των, ἔλθουν εἰς ἑαυτούς καί ἐνδεχομένως νά μετανοήσουν καί καταδικάσουν καί οἱ ἴδιοι τάς βεβήλους πράξεις των καί προπάντων τάς βλασφημίας καί ἱεροσυλίας των κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἤγουν τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ, μέλλετε νά ἐκδικάσετε οὐσία ὠργανωμένην διαχρο­νικήν ΣΤΑΣΙΝ – ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΚΑΙ ΔΟΛΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ κατά τῆς ΑΠΟ­ΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ καί τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πρώην Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων καί Κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν θύματα παραγόντων ξένων Κέντρων καί πάντως ὁπωσδήποτε τοῦ ἀντιδίκου Διαβόλου, (Κύριος οἶδε διατί, εἰς ἐμέ δέν πίπτει λόγος), ὁ ὁποῖος ἐκκινεῖ καί ρυθμίζει τόν Οἰκουμενιστικόν Νεοημερολογιτισμόν, ἀλλά καί τόν Παλαιοημερολογιτικόν τοιοῦτον καί οὐσία τά πάντα ἐκκινοῦν ἐκ τοῦ Παπισμοῦ καί Ἑβραϊσμοῦ!

 Αὐτό τό ὁποῖον σήμερον ἀντιμετωπίζει ἡ ἁπανταχοῦ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι, συγχωρεῖστε μας διά τήν ἐπανάληψιν, ἡ συνέχεια τοῦ Ἐκκλησιομάχου διωγμοῦ, τόν ὁποῖον ἔζησαν οἱ Πατέρες μας ἀμέσως μετά τό 1924 καί ἐξικνεῖται μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, κατά πολύ δολιώτερον καί πολύ πιό ἀποφασιστικόν τρόπον! Ἑκάστη τοπική Ἐκκλησία γνωρίζει ὁποίους διωγμούς, ὁποῖα μαρτύρια, ὁποίας δολίας μεθοδείας μετῆ λθον κατ' Αὐτῆς, τόσον ὁ σχισματοαιρετικός Νεοημερολογιτισμός - Οἰκουμενισμός, ὅσον καί ὁ παλαιοημερολογιτικός τοιοῦτος, τόν ὁποῖον εἰς τήν Ἑλλάδα ὡς γνωστόν ἀνέλαβον καί προωθοῦν οἱ ἑκάστοτε ἐγκάθετοι τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τό 1931, (διά τῆς εἰσόδου ἐγκαθέτων τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ εἰς τό Διοικητικόν Συμβούλιον τῆς «Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος»), καί κατόπιν ἀπό τοῦ Φθινοπώρου τοῦ 1935, ὑπό τοῦ πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου μέχρι τοῦ σημερινοῦ μωσαϊκοῦ τῶν «πολυεκκλησιῶν» «πολυαρχιεπισκόπων» «πολυσυνό­δων» τοῦ Φλωρινισμοῦ κ.λπ. Πιό συγκεκριμένα, σήμερον ἀντιμετωπίζει τό προδοτικόν κίνημα τό κατευθυνόμενον ὑπό τοῦ Φλωρινικοῦ Κέντρου τῶν «Ἀχα?ας» Καλλινίκου Σαραντοπούλου καί Ἀθανασίου Σακαρέλλου ὡς καί τῶν «ἡμετέρων» Δημητρίου Κάτσουρα, Μοναχοῦ Μαξίμου Τσακίρογλου κ.λπ. Οὗτοι, «κρίμασιν οἷς οἶιδεν Κύριος», παρέσυρον τούς ὑπό κρίσιν πρώην Ὀρθοδόξους Ἀρχιερεῖς καί τούς κατέστησαν, μετά τούς «πέντε» τοῦ 1991-1995, πρωτοφανεῖς εἰς τήν Ἐκκλησιομαχίαν, τόν βαρβαρισμόν καί τάς ἱεροσυλίας, ἐνῶ συλλήβδην κατέλυσαν τήν Κανονικήν Τάξιν καί ἐξεπόρνευσαν τόν Συνοδικόν θεσμόν. Τό ἐπίσης πρωτοφανές εἰς αὐτούς εἶναι καί τό γεγονός καθ' ὅ, εἰς τάς ληστρικάς, βλασφήμους, καί ἐκκλησιομάχους ἐνεργείας των, «Πράξεις» καί «Ἀποφάσεις», ἐμφανίζονται ὡς οἱ πλέον ἀκραῖοι Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ἀφοῦ εἰς τό Ἐκκλησιομάχον ἔργον των ἐπικαλοῦνται, ἄκουσον, ἄκουσον (!) καί τόν «φωτισμόν καί τήν Χάριν» τοῦ Θεοῦ!!!

 Οἱ ἀνωτέρω λόγοι, ταπεινῶς φρονῶ, ὅτι ἐπιβάλλουν ὅπως ἡ παροῦσα ΠΑΝΟΡΘΟ­ΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ λειτουργήση καί ὡς ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ, μή ἐξαιρουμένου καί τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσογαίας κ. Κηρύκου, ὅστις, καί πάλιν κατά τήν ταπεινήν μου ἄποψιν, δέον ὅπως συμμετέχη καθ' ὅλην τήν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, ἀπέχη δέ μόνον κατά τό στάδιον τῆς λήψεως τῶν Ἀποφάσεων, ἰδιαιτέρως δέ εἰς ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τάς ἐναντίον του ληστρικάς ἀποφάσεις τῶν κατηγορουμένων».

Ἐπηκολούθησεν συζήτησις, ἐγένοντο διευκρινίσεις καί ἐν τέλει ἡ Ἱερά Σύνοδος ὁμοφώνως ἐνέκρινεν καί ὑπέγραψεν τήν κάτωθι Συνοδικήν Πράξιν - Ἀπόφασιν:

 

«ΠΡΑΞΙΣ - ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΩΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

 Ἐν Ἀθήναις καί ἐν τῆ  Ἱερᾶ  Μητροπόλει  Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, σήμερον Τρίτην 26ην Νοεμβρίου 2009 (π.ἡ.) καί ὥραν 10.30 ἡ συνεδριάζουσα Πανορθόδοξος Σύνοδος ἀποτελουμένη ἐκ τῶν: 1) Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΥ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, 2) Μητροπολίτου Βράντσεα ΓΕΡΟΝΤΙΟΥ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἐκπροσωποῦντος καί τόν πολιόν Σεβασμιώτατον Μπακάου ΚΑΣΣΙΑΝΟΝ, 3) Μητροπολίτου Κένυας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἀλεξανδρείας ΜΑΤΘΑΙΟΥ, 4) Μητροπολίτου Κιέβου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας καί πάσης Ρωσίας κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ καί 5) Μητροπολίτου Κιτίου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κύπρου κ. ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ, παρόντων καί τῶν Κληρικῶν: 1) Ἱερ/χον π. Ἀμφιλοχίου, 2) Πρωθ/ως π. Θωμᾶ, 3) Ἱερ/χου Παντελεήμονος, 4) Ἱερέως π. Πέτρου 5) Πρωθιερέως π. Νικολάου καί 6) Πρωθιερέως π. Μιχαήλ, λαβοῦσα ὑπ' ὄψιν ὅσα προηγήθησαν καί ἐξετάσασα τήν ἀπό Νομοκανονικῆς ἀπόψεως συγκρότησιν καί λειτουργίαν τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου καί ὡς Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, τό ὁποῖον θά κρίνη καί θά δικάση τάς κατά τῆς Ἐκκλησίας πράξεις, τῆς ὑπό τόνπρώην Πειραιῶς κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην ὁμάδος ἐπιόρκων προδοτῶν Ἐπισκόπων.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ

 Ὅπως ἡ παροῦσα Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος ἐν σώματι λειτουργήση  καί ὡς Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, εἰς τό ὁποῖον καθ' ὅλην τήν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν του θά προσφέρουν τάς ὑπηρεσίας των εἰσηγούμενοι, καταθέτοντες καί διευκρινίζοντες εἰς τούς Σεβ/τους Συνέδρους, ὁ Σεβ/τος Κήρυκος, ὁ Παν/τος π. Ἀμφιλόχιος καί ὁ Ἐλλογιμώτατος θεολόγος Ἐλευθέριος Γκουτζίδης. Οὖτοι εἰς τό στάδιον τῆς λήψεως τῶν Ἀποφάσεων κατά τῶν κρινομένων καί δικαζομένων Πράξεων καί Προσώπων, δέν θά ἔχουν λόγον, ἐνῶ θά ὑπογράψουν ἁπάσας τάς ληφθησομένας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θά εἶναι τελεσίδικοι, διότι δέν θά ὑπάρξη Πανορθόδοξον Δευτεροβάθμιον Συνοδικόν Δικαστήριον. Ἡ Ἱερά Σύνοδος θά εἶναι μόνη ἁρμοδία νά ἐξετάση τάς τυχόν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐνστάσεις, διαμαρτυρίας καί ἐξαιρετικῶς ἐνδεχομένας περιπτώσεις μετανοίας καί ἐπιστροφῆς εἰςτήν Ἐκκλησίαν.

 Γραμματεύς (τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου) ὁρίζεται ὁ Ἱερομόναχος π. Ἀμφιλόχιος καί Πρακτικογράφος ὁ Μοναχός Θεόδωρος.

    Ὁ Προεδρεύσας
+ Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Τά Μέλη

+ Ὁ Βράντσεα Γερόντιος
+ Ὁ Κένυας Ματθαῖος
+ Ὁ Κιέβου Σεραφείμ
+ Ὁ Κιτίου Παρθένιος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς 

+ Ὁ Ἱερομόναχος Ἀμφιλόχιος

* * *

Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῆς Πανορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου καί μετά μικράν διακοπήν, ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος συνεδρίασεν καί ὡς τό Ἀνώτατον Συνοδικόν Δικαστήριον, ἡ ὅλη δέ διαδικασία προχώρησεν κατά τό ὑπ' Α.Π. 498/2/15.1.2009 Συνοδικόν Κατηγορητήριον, τό ὁποῖον ἀναγνωσθέν ὑπό τοῦ Γραμματέως ἐτέθη ὡς βάσις τῆς Συνεδρίας τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου.

 

 «Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ
ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ,
ΚΥΠΡΟΥ, ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ, ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

 

             Α.Π. 498                                                                Ἐν Ἀθήναις τῆ  2/15.1.2009

 Ἡ Πανορθόδοξος Ἱερά Σύνοδος τῆς ἁπανταχοῦ Γνησίας Ὀρθοδόξου  Ἐκκλησίας, συγκροτουμένη ἐκ τῶν Σεβ/των Ἀρχιερέων: α) ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ, ὡς Προέδρου, β) ΚΙΤΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ, γ) ΒΡΑΝΤΣΕΑ ΓΕΡΟΝΤΙΟΥ (ἐκπροσωπουμένου ὑπό τοῦ Σεβ/του ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ), δ) ΚΕΝΥΑΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ἐκπροσωπουμένου ὑπό τοῦ Ἱερομ/χου π. Ἀμφιλοχίου), καί ε) ΚΙΕΒΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ (ἐκπροσωπουμένου ὑπό τοῦ Ἱερέως π. Ἀνδρέου), ὡς μελῶν, καί συνεδριάσασα σήμερον ἡμέραν Πέμπτην, 2/15.1.2009, εἰς τήν ἕδραν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς τό Ἐπισκοπεῖον Ἁγίας Αἰκατερίνης Κορωπίου Ἀττικῆς, ἀπεφάσισεν, ἐνέκρινεν καί ὑπέγραψεν τά κάτωθι:

 
Κ Λ Η Σ Ι Σ

ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ ΕΠΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ ΑΠΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΚΑΤΑ

 Τῶν πρώην Μητροπολιτῶν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: α) Πρώην ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ (κατά κόσμον Εὐθυμίου Μεσσιακάρη), β) Πρώην ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ κ. ΠΑΧΩΜΙΟΥ (κατά κόσμον Παναγιώτου Ἀργυροπούλου), γ) Πρώην ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ κ. ΓΑΛΑΚΤΙΩΝΟΣ (κατά κόσμον Γεωργίου Γκαμίλη), δ) Πρώην ΒΕΡΡΟΙΑΣ κ. ΤΑΡΑΣΙΟΥ (κατά κόσμον Γεωργίου Καραγκούνη), ε) Πρώην ΔΙΑΥΛΕΙΑΣ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ (κατά κόσμον Ἀθανασίου Σύρου), στ) Πρώην ΦΙΛΙΠΠΩΝ κ. ΧΡΥΣΟ­ΣΤΟΜΟΥ (κατά κόσμον Χρήστου Σύρου), ὡς καί τῶν ὑπ' αὐτῶν «χειροτονηθέντων», ζ) «Πειραιῶς» κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ (κατά κόσμον Παναγιώτου Ντέσκα), η) «Φαρσάλων» ἤ «Λαρίσης» κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ (κατά κόσμον Λαζάρου Δάσσιου).

 ΚΑΛΕΙΣΘΕ

Ὅπως προσέλθετε ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, τό ὁποῖον θά συνεδριάση εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ Ἐπισκοπείου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ἐν Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς τήν 4ην Φεβρουαρίου 2009 (Π.Η.), ἡμέραν Τρίτην, καί ὥραν 10ην πρωινήν, νά ἀπολογηθῆ τε ἐπί τοῦ κάτωθι καθ' Ὑμῶν Κατηγορητηρίου, τό ὁποῖον ἡ Ἱερά Σύνοδος κατά τήν συνεδρίαν Αὐτῆς, σήμερον 2αν Ἰανουρίου 2009, ἡμέραν Πέμπτην, διετύπωσεν καί ἀπεφάσισεν, κατόπιν μελέτης τῶν εἰς βάρος σας στοιχείων.

 Α΄ ΑΠΟ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΨΕΩΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣΘΕ ΔΙΟΤΙ:

 Κατά τάς ἀπό τό 1999 καί κατόπιν συγκλήσεις Ἐνδημουσῶν Συνόδων, ὡς καί τῶν Ἱερῶν Συνόδων τῆς Ἱεραρχίας, κατελύσατε κάθε ἔννοιαν Κανονικῆς Τάξεως, τόσον κατά τήν διαδικασίαν τῶν Συγκλήσεών των, ὅσον καί τῆς ἑκάστοτε Η.Δ. καί τῶν ἐργασιῶν. Τοῦτο ὅλον, διότι τάς Συνόδους τῆς μετά τό 1999 περιόδου καί μέχρις αὐτῆς τῆς ἀπό 28.11.2007 (π.ἡ.) τάς ὑπηγόρευσαν καί τάς ἐπέβαλον ἡ δεοντολογία τῶν Κέντρων τοῦ Φλωρινικοῦ σχίσματος καί κατ' ἐπέκτασιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, διά τῶν γνωστῶν ἐκπροσώπων των, ἤτοι τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, «ἡμετέρων» καί Φλωρινικῶν, οἴτινες, καθ' ἡμᾶς, ἐκπροσωποῦν καί ἐκφράζουν τόν κενόν παλαιοημερολο­γιτισμόν, ἐνῶ ἐκ τῶν πράξεών των προκύπτουν ὡς ἐχθροί καί πολέμιοι τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διότι ἀπό κοινοῦ, μέσω τῆς ἐπιδιωκομένης ὑπ' αὐτῶν προσβολῆς τῆς Γνησίας καί ἀδιακόπου ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ, πολεμοῦν μέ κάθε μέσον καί τρόπον τήν ἀπό τοῦ 1924 ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ Αὐτῆς.

 Αὕτη ἡ κατηγορία καθίσταται ἐξαιρετικῶς σοβαρά ἄν ληφθῆ  ὑπ' ὄψιν ὅτι οἱ δύο πρῶτοι ἐξ Ὑμῶν ἤγουν, οἱ πρ. Πειραιῶς κ. Νικόλαος καί πρ. Ἀργολίδος κ. Παχώμιος 'ῆσαν ἐν κρυπτῶ ἐχθροί καί πολέμιοι τῆς τε ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ καί τῆς ΑΠΟΣΤΟ­ΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ἀπό τό 1974 καί 1976 ἀντιστοίχως, διό καθ' ὅλην τήν ἀπό τό 1997 δεκαετίαν συνεμάχησαν καί ἀπό κοινοῦ ἐπεχείρησαν τήν προδοσίαν, ἐνῶ οἱ λοιποί οὐδόλως διεφωνήσατε ἤ πως ἐδιαφοροποιήθητε!

 Ἕτερος λόγος τῆς ὑφ' Ὑμῶν καταλύσεως τῆς τε Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ ὑπῆ ρξεν ἡ ἀπό κοινοῦ προώθησις ληστρικῶν πράξεων καί ἀποφάσεων, καθ' ὑπόδειξιν - ἐντολήν τοῦ προαναφερθέντος Φλωρινικοῦ Κέντρου καί τοῦ ἐξωσυνοδικοῦ καί παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, κατά Λαϊκῶν, Κληρικῶν καί Ἐπισκόπων, καί κατ' ἀρχάς αἱ ὑπ' ἀριθμ. 3166/14/27.2.2002 καί 3169/14/ 27.2.2002 «Πράξεις - Ἀποφάσεις» περί «ἀφορισμοῦ» κατά τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, καί κατόπιν αἱ «ἀργίαι» καί «καθαιρέσεις» κατά τοῦ Ἱερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου καί κατά τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, ὡς καί κατά Κληρικῶν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Δέν ἀναφέρονται οἱ Ἱεροί Κανόνες τούς ὁποίους παρεβιάσατε, διότι συλλήβδην κατελύσατε κάθε ἔννοιαν Κανονικῆς Τάξεως καί θεσμῶν καί διότι προέχει ἡ κατά δόλιον τρόπον ΑΘΕΤΗΣΙΣ, ΠΡΟΣΒΟΛΗ, ΑΡΝΗΣΙΣ καί ἐν γένει ΠΟΛΕΜΙΚΗ κατά τῆς Ἀποστολικῆς σας Διαδοχῆς καί τῆς Ἐκκλησιολογίας - Ὁμολογίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

 Εἰς τήν καθ' οἱονδήποτε τρόπον ἀπολογίαν σας, καί ἐν προκειμένω σχετικῶς μέ τήν κατάλυσιν τῆς τε Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ πρώτου θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, ὅστις εἶναι ἡ Ἱερά Σύνοδος καί εἰδικώτερον ἐπί πασῶν τῶν ὑφ' ὑμῶν περί «ἀφορισμοῦ» «ἀργιῶν» καί «καθαιρέσεων» «Πράξεων - Ἀποφάσεών» σας, δύνασθε νά ἀπολογηθῆ τε, ὅπως σεῖς ἐπιθυμεῖτε καί πάντως καταθέτοντες τά Πρακτικά καί λοιπά παραστατικά αὐτῶν τῶν Συνόδων ὡς καί πασῶν τῶν μετά τό 1999 Συνόδων καί μέχρι τῆς κατά τήν 28ην Νοεμβρίου 2007 «Συνόδου» σας.

 

Β΄ ΕΠΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ

Ἐν προκειμένω κατηγορεῖσθε διότι:

 α) Ἀπό τό 1974 ὁ δεύτερος ἐξ  Ὑμῶν, ὁ πρ. Ἀργολίδος Παχώμιος, καί ἀπό τό 1976 ὁ πρῶτος, ὁ πρ. Πειραιῶς Νικόλαος, ὑπεκρίνεσθε τούς Ὀρθοδόξους, ἐνῶ μυστικῶς καί δή ΕΓΓΡΑΦΩΣ ΑΠΕΔΕΧΘΗΤΕ ΚΑΙ ΕΚΗΡΥΞΑΤΕ, ὁ μέν διά τῆς ἀπό τό 1974 «ἐξομολογητικῆς του ἐπιστολῆς», ὁ δέ διά τοῦ ἀπό Ὀκτωβρίου 1974 Ἀπολογητικοῦ του Ὑπομνήματος καί τοῦ βάσει αὐτοῦ ἐκδοθέντος «54/76 Ἀπαλλακτικοῦ Βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς», ὅτι τό 1971 ἐδέχθητε «χειροθεσίαν», ὡς σχισματικοί, διότι ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος ἀπό τό 1937 κατέστη δῆ θεν σχισματικός ἔναντι τοῦ πρ. Φλωρίνης!!! Σαφῶς καί πλέον ὁμοθυμαδόν κηρύσσεται ὑφ' ὑμῶν, μέσω τοῦ 54/76 Ἀπαλλακτικοῦ Βουλεύματος, ὅτι ὁ Ὁμολογητής Ἅγιος Ματθαῖος τό 1937 «ἵδρυσε μίαν δευτέραν ἐκκλησίαν ἀποσχισθείς ἀπό τήν ἐκκλησίαν τοῦ πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδη»!!!

Οὕτω ὅμως δέν ἀπετολμήσατε ἁπλῶς νά δεχθῆ τε μίαν ἐσχάτην βλασφημίαν καί ὕβριν κατά τῆς Ἐκκλησίας καί προπάντων ἄρνησιν καί πολεμικήν κατ' Αὐτῆς, ἀλλά καί διηκονήσατε τόν Διάβολον τοῦ κατά τό 1937(*) σχίσματος τοῦ πρώην Φλωρίνης καί ἐδικαιώσατε τόν ἴδιον, μέ ἀποτέλεσμα νά καταστῆ τε ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ καί ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ! Ταῦτα καί διότι ὁ πρ. Φλωρίνης δέν εἶναι μόνον ὁ σχίστης τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ὁ ἐκφραστής, θεωρία τε καί πράξει, τῆς περί «δυνάμει Νεοημερολογιτικοῦ σχίσματος» θεωρίας, ἀλλά καί ὁ κατ' ἐξοχήν πολέμιος τῶν εὐλογημένων χειροτονιῶν τοῦ 1948 καί τέλος ὁ ἐμπνευστής καί εἰσηγητής τῆς «χειροθεσίας» σας. Εἶναι ἡ διαχρονική παλαιοημερολογιτική Οὐνία τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ! Αὐτό τό ἐν κρυπτῶ ἔγκλημά σας σᾶ ς ὡδήγησεν, ὅπως, κατά τήν κρίσιμον ταύτην περίοδον, διαπράξητε καί τό νέον σχίσμα σας, (τέταρτον κατά σειράν ἀπό τό 1924), ἀποκλειστικῶς διά λογαριασμόν τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ καί Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

β) Εἰς τήν συγκεκριμένην ΕΣΧΑΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ σας συνεργήσατε οὐχί μόνον οἱ δύο πρῶτοι, ἀλλ' ἅπαντες οἱ συμπορευόμενοι εἰς αὐτό τό κίνημά σας καί ἐν τέλει συμμετασχόντες καί ὑπογράψαντες τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεώς σας, ἤγουν τήν ΣΑΤΑΝΙΚΗΝ ΣΑΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ, μέ ἀριθμόν Πρωτοκόλλου 3280 τήν 28ην Νοεμβρίου 2007, ἤτοι, καί οἱ: «Περιστερίου» Γαλακτίων, «Βερροίας» Ταράσιος,(*) «Διαυλείας» ἤ «Θηβῶν» Ἀνδρέας, «Φιλίππων» Χρυσόστομος, «Πειραιῶς» Παντελεήμων, «Φαρσά­λων» ἤ «Λαρίσης» Ἰγνάτιος, «Τριμυθοῦντος» ἤ «Κιτίου» Σεβαστιανός καί «Ἀμαθοῦν­τος» Λάζαρος.

Πάντες ὑμεῖς διά τῆς ὅλης μετά τό 1999 συνοδοιπορίας σας ἐξωμοιώθητε, ἐταυτίσθητε καί συνεστρατεύθητε εἰς πόλεμον κατά τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟ­ΧΗΣ καί ἐν τέλει, διά τῆς ἀρνήσεώς της, ἠρνήθητε καί τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ – ΕΚΚΛΗ­ΣΙΟ­ΛΟΓΙΑΝ τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἐξ' `ῆς ἐξεπέ­σατε καί ΑΥΤΟΕΞΕΒΛΗΘΗΤΕ ὡς νεκρά καί σεσηπότα μέλη.

Τονίζομεν καί ὑπογραμμίζομεν ὅτι ἡ ἀμέσως σχεδόν μετά τό 1995-1996 κλιμα­κωθεῖσα Ἀντικανονική, Ἀντιεκκλησιαστική, Ἀντορθόδοξος καί Ἀήθης συμπε­ριφορά σας, ἡ κορυφωθεῖσα εἰς τάς ἄκρως ἀδίκους, σκοφαντικάς καί προπάντων ΣΚΟΠΙΜΟΥΣ ΛΗΣΤΡΙΚΑΣ πράξεις καί ἀποφάσεις σας, περί δῆ θεν «ἀφορισμῶν», «ἀργιῶν», καί «καθαιρέσεων» κατά Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν καί ἐν τέλει ἡ ἀπό 28.11.2007 «ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ» σας ὑπηγορεύθησαν ἔξωθεν ἀποκλειστικῶς καί μόνον διά νά ἐπιτύχητε, καίριον θανατηφόρον πλῆ γμα κατά τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑ­ΔΟΧΗΣ καί δι' αὐτοῦ καί κατά τῆς ἀπό τοῦ 1924 ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἐν προκειμένω ὅμως ὁ ἄκρατος Φαρισαϊσμός, ὁ ὁποῖος πλημμυρίζει, θέμις εἰπεῖν, τό πονηρόν βδέλυγμα τῆς 28ης Νοεμβρίου 2007, ἤτοι, τήν ὑπ' ἀριθμ. Πρωτ. 3280 «Ἐγκύκλιόν» σας, δέν ἐκάλυψεν τόν πραγματικόν ἐν αὐτῶ Σατανικόν δόλον τῶν ἀθλίων συντακτῶν της, τόν ὁποῖον ὅμως, ὅπως καί ὅλων τῶν προηγηθέντων ἐξ ἴσου ἀθλίων καί Σατανικῶν κειμένων των, ἀπεδέχθητε καί ὑλοποιήσατε Ὑμεῖς. Ὁ Φαρισαϊσμός σας ἐν προκειμένω καί εἰς τό τελευταῖον τοῦτο βδέλυγμα, τό ὁποῖον ὠνομάσατε «Συνοδικήν Ἐγκύκλιον», συνίσταται εἰς τό γεγονός ὅτι, ἀτάκτως πλήν πληθωρικῶς, ὑποκρίνεσθε τούς ὁμολογητάς, ἤγουν ὅτι δῆ θεν κρατεῖτε τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαντῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὅτι κέκτησθε τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948, πλήν ὅμως ταῦτα οὐδόλως καλύπτουν τήν ἐπίσης ἀτάκτως καί ἐπανειλημμένως ἀκολουθοῦσαν ἄκρως πονηράν καί δολίαν δήλωσιν ὅτι «Συνοδικῶς» ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΕΤΕ καί ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΕΤΕ, ἤγουν καταδικάζετε καί ἀπορρίπτετε τήν χειροθεσίαν σας, τήν ὁποίαν, ὡς κηρύσσετε, ἐδέχθητε τό 1971, ἤ ἐπί τό ἀκριβέστερον, αἱ κατά τό 1973 χειροτονίαι σας προέρχονται ἐξ Ἐπισκόπων «χειροθετηθέντων» κατά τό1971.

Δηλαδή, προκειμένου νά ὑποστασιάσετε  τήν ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ ἐν Ἑλλάδι διά τήν ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ καί τήν ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ» σας, ἐχρησιμοποιήσατε αὐτό τό ψεῦδος, περί δῆ θεν χειροθεσίας καί τόν δόλον καί τήν ἀπάτηνπερί καταδίκης, τῆς ὄντως ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ «χειροθεσίας» κατά τό 1971! Ὁ Φαρισαϊσμός καί ἡ ἀπάτη σας, εἰς τήν πλέον σατανικήν των ἔκφρασιν καί διάστασιν! Μέ αὐτήν τήν ΕΣΧΑΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΝ καί προηγουμένως τό ΨΕΥΔΟΣ, τό ΕΓΚΛΗΜΑ σας εἶναι ΤΕΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΝ καί ΩΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΝ, διότι ἐνῶ πληθωρικῶς κηρύσσετε ὅτι ἔχετε μέν τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948, ὑπό τοῦ ἀοιδίμου Ἐπισκόπου Βρεσθένης Ματθαίου, ἐν ταυτῶ ὅμως δηλώνετε ψευδῶς, ὅτι ὡς Ἐπίσκοποι προέρχεσθε ἐκ χειροθετημένων Ἐπι­σκόπων(!) καί οὕτω δέχεσθε, ὁμολογεῖτε καί κηρύσσετε ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ τήν ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ διά τήν Ἐκκλησίαν ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ καί τελικῶς ἀναμφισβητήτως ΥΠΟΣΤΑΣΙΑΣΑΤΕ ΔΙ' ΕΑΥΤΟΥΣ αὐτήν τήν «χειροθεσίαν», καί ΑΚΥΡΩΣΑΤΕ καί ἐμπτύσατε τρίς ἐπί τῶν ἐκ τοῦ Ματθαίου χειροτονιῶν σας.

 Ἑπομένως ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς:

 α) Ἠρνήθητε, ἐβεβηλώσατε καί ἐρρίψατε εἰς τούς κύνας τόν μαργαρίτην τῆς ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΣΑΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ καί οὕτω ἠρνήθητε καί τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

β) Ἐξαρτήσαντες οὕτω ἑαυτούς, ὡς «Ἐπισκόπους» καί «Ἱερεῖς», ἐκ τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, πλέον δέν ε'ῖσθε λειτουργοί καί οἰκονόμοι τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀλλ' ε'ῖσθε, ὅπως ὅλοι οἱ ἐν τῶ Οἰκουμενισμῶ κινούμενοι Νεοημερολογῖται καί Παλαιοημερολογῖται «Ἐπίσκοποι καί Ἱερεῖς». Ε'ῖσθε ἑπομένως ἀπολύτως ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΙ καί ΨΕΥΔΟ·Ι·ΕΡΕΙΣ.

γ) Ταῦτα σᾶς ἔφεραν εἰς τήν θέσιν τῶν Σχισματοαιρετικῶν, διότι ἐν γνώσει καί βάσει σχεδίου καί ἐπί σκοπῶ, ἀπό κοινοῦ πολεμεῖτε, ὑβρίζετε καί ὑπονομεύετε ΔΟΛΙΩΣ τήν Ἐκκλησίαν, ὡς δέ οἱ δεινότεροι τῶν Φαρισαίων, ὑποκρίνεσθε τούς Ὀρθοδόξους, διό ἤδη ἐπεκάθησαν ἐφ' ὅλων Ὑμῶν καί τά ἐν τῶ ΚΓ΄ Κεφαλαίω τοῦ κατά Ματθαῖον Εὐαγγελίου ΟΥΑΙ τοῦ Κυρίου.

 ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣΘΕ δι' ὅλα αὐτά τά ὁποῖα ΑΣΕΒΩΣ καί ὡς νά ε'ῖσθε ἐντελῶς ΑΠΙΣΤΟΙ, ἐποιήσατε κατά τῆς Ἀποστολικῆς σας Διαδοχῆς, τήν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία κέκτηται πλήρη, τελείαν, ἀνόθευτον καί ἀδιάκοπον ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 ὑπό τῶν τριῶν ἐκείνων Ἐπισκόπων, οἴτινες ε'ῖχον τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν πρό τῆς Νεοημερολογιτικῆς σχισματοαιρέσεως τοῦ 1924, ὡς καί διά τῶν τοιούτων τοῦ 1948 καί 1995. Ταῦτα δέ ἐποιήσατε ἐνσυνειδήτως διά νά προσβάλετε τήν ἀπό τοῦ 1924 ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Κλείοντες αὐτό τό καθ' Ὑμῶν Κατηγορητήριον, ὑπογραμμίζομεν καί τά ἑξῆς: Ἀπό τήν στιγμήν, καθ' ἥν Σεῖς, οἱ τῆς Συνόδου τῆς 28ης Νοεμβρίου 2007, ἀπό κοινοῦ δολιώτατα ἐδέχθητε τήν λεγομένην χειροθεσίαν, κατά τά πρότυπα τῆς ἀπό τό 1974 «ἐξομολογητικῆς ἐπιστολῆς» τοῦ κ. Παχωμίου καί τοῦ «54/76 Ἀπαλλακτικοῦ Βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς», ὑπέρ τοῦ κ. Νικολάου, ὅσας φοράς καί ἄν τήν ἀποδοκιμάσετε, ἀποκηρύξετε καί τήν καταδικάσετε, αὕτη, ὡς ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, τό Ὁποῖον σᾶς κατέστησεν Ἐπισκόπους - Διαδόχους τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων, δέν ἐξαλείφεται καί δέν σβήνει. Ἄς ἐπιτραποῦν τά καταχρηστικά παραδείγματα: Δέν ἐξαλείφει ὁ φονεύς τόν φόνον καί ἡ μοιχαλίς τήν μοιχείαν, ὅσας φοράς καί ἄν ἀποδοκιμάσουν, ἀποκηρύξουν καί καταδικά­σουν τάς πράξεις των, ἀλλά παραμένουσι ὁ μέν φονεύς, ἡ δέ μοιχαλίς. Πολύ περισσότερον ὁ ψευδῶς κατηγορηθείς ὡς φονεύς, ἤ ἡ παρθένος ὡς μοιχαλίς, μέ τό νά καταδικάσουν τάς ἀνυποστάτους πράξεις των, δῆ θεν διά νά ἀθωωθοῦν, μέ τήν καταδίκην των αὐτήν ἐδέχθησαν καί ὡμολόγησαν ὅτι διέπραξαν ὁ μέν τόν φόνον, ἡ δέ τήν μοιχείαν. Αὐτό ἐποιήσατε μέ τήν ὑπ' ἀριθμ. 3280/28.11.2007 «ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ» σας, ἤτοι, διά τῆς καταδίκης, (3280/2007), ἐδέχθητε καί ὡμολογήσατε τήν ἀνύπαρκτον «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ» σας, μέ ἀποτέλεσμα νά τήν καταστήσετε δι' ὑμᾶς ΥΠΑΡΚΤΗΝ.

Τό παράδειγμα εἶναι ἐντελῶς καταχρηστικόν καί δέν τίθεται ἐν παραλλήλω μέ τήν ὑφ' ὑμῶν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος βλασφημίαν καί ἐν ταυτῶ ψεῦδος, διότι ὁ ὑφ' ὑμῶν ὁμολογηθείς «φόνος» ἤ «μοιχεία» κατά τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΟ­ΛΟΓΙΑΣ, εἶναι ΨΕΥΔΟΣ, εἶναι «ἀπόπειρα φόνου» καί «ἀσέλγεια» κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τῆς Ἐκκλησίας, ὅπερ οὔτε ἐν τῶ νῦν, οὔτε εἰς τούς ἀπεράντους αἰῶνας συγχωρηθήσεται.

 Καίτοι ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔκρινεν ὅτι δέν ὑφίσταται χρεία πρός περαιτέρω διατύπωσιν ἄλ­λου κατηγορητηρίου, παρά ταῦτα, ἀποφασίζει, ὅπως καταγραφῶσιν μόνον τινές ἐξ αὐτῶν τῶν Κατηγοριῶν, ἐνῶ προσεύχεται καί ἐλπίζει ὅτι ἔστω καί ε`ῖς ἤ ὀλίγοι, (εἴθε ὅλοι ἐν ἑνί στόματι καί μιᾶ καρδία), νά ἐπιστρέψετε καλῶς, ὅθεν κακῶς αὐτοε­ξε­βλή­θητε, διότι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας καί ὑπ' αὐτάς τάς συνθήκας οὐκ ἔστι σωτηρία.

 
Γ΄ ΑΛΛΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΙ:

 1ον. Κατηγορεῖσθε ὅτι ἡ ἀπό τό 1998 καί ἄχρι τῆς ἀπό 26.4.2008 ὑπ' ἀριθμ. 3282 «καθαιρετική ψευδοαπόφασίς» σας κατά τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου καί κάθε ἄλλη σχετική, ἐγένοντο ἐπί τῶ σκοπῶ, ὅπως ἀποφύγετε τήν αἰτουμένην καθαράν Ὁμολογίαν καί τήν Κανονικήν ἀντιμετώπισιν τῶν πέντε, τά ὁποῖα πρῶτος ἐζήτησεν ἀπό τό 1998 Κανονικῶς καί Ὀρθοδόξως ὁ Παν/τος π. Ἀμφιλόχιος. Εἰς τό αἴτημά του σεῖς ἀνταπεκρίθητε μέ τάς συκοφαντίας, τάς διώξεις, τήν ψευδοαργίαν καί τήν ψευδοκαθαίρεσιν. Διά νά ἐπιτύχετε αὐτάς τάς πράξεις κατελύσατε συλλήβδην τήν Κανονικήν Τάξιν καί τόν θεσμόν τῆς Ἱερᾶ ς Συνόδου, καί πάντως ἐπί τῶ σκοπῶ νά προδόσητε τήν Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Ἀποστολικήν σας Διαδοχήν. Ἐπ' αὐτοῦ δύνασθε νά συμβουλευθῆ τε τά Ἀρχεῖα σας καί ἐν ἀδυναμία ποιῆςαι τοῦτο, ἴδετε τούς Τόμους «ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ», Τόμος Α΄, 2000 καί Β΄ 2008, καί εἰς τήν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΟΗΝ», Τόμος 11ος/2000, σελ. 120-133, 143, 151-159, Τόμος 14ος/2003, σελ. 27-38, Τόμος 15ος/2004, σελ. 235-241, 361-368, 408-413, 486-488, 516-522, 543-545, Τόμος 16ος/2005, σελ. 2-24, 51-59, 164-188, 227-252, 313-321, Τόμος 17ος/2006, σελ. 269, Τόμος 18ος/2007, σελ. 23-41, 393- 396, Τόμος 19ος/2008, σελ. 128-145, 323-331.

 2ον. Κατηγορεῖσθε διά τάς ἐπί μακρόν συστηματικῶς ἐπιχειρηθείσας συκοφαντίας, διαστροφάς, διώξεις καί «ἀφορισμόν» σας κατά τοῦ ἀπό τό 1970 δοκίμου καί ἀνιδιοτελοῦς θεολογικοῦ σας Συμβούλου καί πρωτεργάτου εἰς τόν ἱερόν τῆς Ἐκκλησίας Ἀγῶνα, ἐλλογίμου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, διότι τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας 1997, σᾶ ς «ἐχάλασε» τά σχέδια τῶν Φλωρινικῶν καί τῶν «ἐκπροσώπων» των εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον, διά τῶν ὁποίων ε'ῖχον θέσει πρό τῶν θυρῶν τά περί δῆ θεν θεολογικοῦ διαλόγου, διά νά ἐπιτύχουν τήν ἕνωσιν ἐπί τῆς δῆ θεν κοινῆς πίστεως, ἀλλά καί τῆς κοινῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς. Βλέπετε καί τά σχετικά κείμενα, τά ὁποῖα συναποστέλλονται εἰς τόν πρῶτον ἐξ Ὑμῶν καί εἰς τό ἐν Κάτω Ἠλιουπόλει παρανόμως κατεχόμενον Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιαστικόν Κέντρον, ἤτοι:

 α) Τήν ὑπ' ἀριθμ. 87/22.10.1999 ἐπιστολήν του πρός τόν Μοναχόν Μάξιμον Τσακίρογλου, μεθ' ἑτέρων ἱστορικῶν κειμένων ἐκ φύλλων (38) τριάκοντα ὀκτώ.

 β) Τό εἰδικόν Τομίδιον ἐξ (90) ἐνενήκοντα σελίδων ὑπό τόν τίτλον. ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ! ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ», Ἀθῆ ναι 1999.

 γ) Τό εἰδικόν τεῦχος ἐπίσης τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, μέ τήν ἀπό 28/15.1.2000 ἐπιστολήν του «Πρός τούς ἐντιμωτάτους ἐν Χριστῶ Πατέρας καί Ἀδελφούς...» μετά τῶν 27 συνημμένων ἐγγράφων, εἰς τά ὁποῖα παραπέμπει ἡ ἐπιστολή.

 Μετά τήν κυκλοφορίαν καί αὐτῶν τῶν κειμένων, δέν συνεχώρησαν τήν πρωτο­βου­λίαν τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη νά συνεχισθῆ  ὁ (μετά τῶν Φλωρινικῶν) ἐν ἀληθεία καί ἀγάπη Κανονικός καί Ὀρθόδοξος Διάλογος τῶν ἐτῶν 1988-1991 καί δή ἐκ τοῦ σημείου εἰς τό ὁποῖον οὗτος διεκόπη, ἤτοι, τοῦ τρίτου κατά σειράν θέματος: «Σχίσμα τοῦ 1937», τήν Εἰσήγησιν ἐπί τοῦ ὁποίου ἀπέρριψαν (οἱ Φλωρινικοί), διότι 'ῆ το ἀληθής, καί ἀντικειμενική καί ἐκάλει τά μέλη τῶν ἑκατέρωθεν ἐπισήμων Ἐπιτροπῶν, νά συσκεφθοῦν ὡς ὑπεύθυνοι μέ συνέπειαν πρός τάς ἤδη διατυπω­θείσας συγκεκριμένας καί ὑπογεγραμμένας ΚΟΙΝΑΣ ΑΠΟΦΑΝ­ΣΕΙΣ ἐπί τῶν προη­γηθέντων θεμάτων: «Νεοημερολογιτικόν Σχίσμα 1924», καί «Ὁμολογία - Ἐκκλη­σιολογία τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀπό τό 1924, ἕως τό 1935».

 Ὅθεν κατηγορεῖσθε ὅτι, προκειμένου, διά λογαριασμόν τῶν Φλωρινικῶν, τῶν συνεργατῶν των, ἀλλ' ἐν τέλει καί διά λογαριασμόν σας, μετήλθετε πάντα ἀθέμιτον τρόπον, ὥστε νά περιθωριοποιήσετε τό συγκεκριμένον πρόσωπον, τό ὁποῖον ἐν πολλοῖς ε'ῖχεν προετοιμάσει καί τόν ἐν Ἀγάπη καί Ἀληθεία θεολογικόν Διάλογον, τῶν ἐτῶν 1988-1991, καί ἐν πολλοῖς τόν διηκόνησεν ὡς εἰσηγητής ἐπί τῶν δύο πρώτων βασικῶν θεμάτων.

 Ἐν προκειμένω νά λάβετε ὑπ' ὄψιν σας τά ἐν τοῖς Ἀρχείοις ὑμῶν ντοκουμέντα, καί συγκεκριμένως ἐκτός ἀπό τά συναποστελλόμενα τεύχη, τά ὁποῖα προεμνημονεύθησαν, νά λάβητε ὑπ' ὄψιν καί τό Φλωρινικόν περιοδικόν «ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ», Α.Τ. 17, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1997, τόν «ΚΗΡΥΚΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», Τόμος 1998, τεῦχος Μα?ου, σελ. 135-138, Ἰουνίου σελ. 164-174, Αὐγούστου, σελ. 227-238, Σεπτέμβριος σελ. 267-275 καί Ὀκτωβρίου, σελ. 295-303 καί πάλιν εἰς τό Φλωρινικόν περιοδικόν (Ε.Γ.Ο.Χ.Ε.) Ἰανουάριος - Φεβρουάριος 1999, ἀνταπάντησιν τῶν Φλωρινικῶν ὑπό τόν τίτλον «Κακοδοξίες καί φλυαρίες τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη» καί τήν νέαν ἀπάντησιν τοῦ θεολόγου μέ τό εἰδικόν τεῦχος ὑπό τόν τίτλον: «ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ» Ἀθῆναι 1999. Ὡσαύτως βλέπετε ἐν «Ο.Π.» Τόμος 11ος/2000, σελ. 171-188 καί Τόμος 12ος/Νοέμβριος 2001, σελ. 79-81, 127-130, 267-279, 308-312, Τόμος 13ος/2002, σελ. 3-19, 34-37, 105-108, 125-126, 237-250, 288-286, Τόμος 14ος/2003, σελ. 269-275, 337-338, Τόμος 15ος/2004, σελ. 532-539 καί 303-311, 350, 532-539, Τόμος 16ος/2005, σελ. 80-86, Τόμος 17ος/2006, σελ. 269-275, 337-338.

 3ον. Κατηγορεῖσθε ἐπίσης καί διότι ἐπί δεκαετίαν ἐδιώξατε καί ἐσυκοφαντήσατε διά τούς ἰδίους λόγους καί διά τήν ἰδίαν σκοπιμότητα, ἐκτός τοῦ Παν/του Ἱερομονάχου π. Ἀμφιλοχίου Ταμπουρᾶ, καί τόν Σεβ/τον Μητροπολίτην Μεσογαίας καί Λαυρεω­τικῆς κ. Κήρυκον, μέ ἀκύρους καί ἀνυποστάτους «ἀργίας», καί «καθαι­ρέσεις», ἐνῶ δέν ἐλάβετε καθόλου ὑπ' ὄψιν, ὡς ὠφείλετε, ἀλλά καί «ἐποδοπατήσατε» αὐθαιρέτως τάς ἑκατοντάδας ἐπισήμων Ἀρχιερατικῶν του ἐγγράφων, Ἐκκλήσεων, Παρακλήσεων, Ὑπομνημάτων, Παρεμβάσεων, εἰς τάς ὁποίας προέβη καί ὡς Ἀρχιγραμματεύς καί ὡς Ἀρχιερεύς καί Κανονικόν μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ἀκόμη κατηγορεῖσθε ὅτι ἀπερρίψατε καί «κατεδικάσατε» καί τάς ἱστορικάς Ὁμολογίας τοῦ 2004 καί τοῦ 2006.

Ὅθεν αἱ πράξεις σας αὗται, καίτοι καθ' ὥν ἐξεδόθησαν ἀποτελοῦν ἀσεβεῖς καί ἱεροσύλους, πλήν ἀκύρους πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπό Ἐκκλησιαστικῆς ἀπόψεως ἐπισύρουν τήν ἐσχάτην τῶν ποινῶν, ἀποτελοῦν ὅμως καί κοινά ποινικά ἀδικήματα.

 Αἱ διωκτικαί αὗται ἀποφάσεις σας ε'ῖχον σκοπόν νά παραμερισθοῦν ὅλα τά συγκεκρι­μένα πρόσωπα, διά νά ἀνοίξη διάπλατα ἡ ὁδός τῆς προδοσίας σας καί χωρίς τά συγκεκρι­μένα ἐμπόδια. Αὐτό ἀκριβῶς ἀποκαλύπτετε οἱ ἴδιοι καί εἰς τήν ὑπ' ἀριθμ. 3280/28.11.2007 βλάσφημον Ἐγκύκλιόν σας γράφοντες: «...ἐξ ἀφορμῆς τῆς μέχρι σήμερον ἐπί τοῦ θέματος τῆς γενομένης ἐν ἔτει 1971 χειροθεσίας ἀπουσίας συνεποῦς, ἐνιαίας, σταθερᾶς, ὀρθῆς ἀπό ὀρθοδόξου ἀπόψεως θέσεως, ...ἐκ μέρους διαφόρων τήν Ἐκκλησίαν ποικιλοτρόπως πολεμούντων ἀτόμων ἐν σχέσει μέ τό θέμα τῆς ἐν ἔτει 1971 χειροθεσίας, ποιμαντική μερίμνη καί εὐθύνη κινουμένη 'ώφειλε νά ἐπιληφθῆ  σχετικῶς. Οὕτω ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τῶν Ἀρχιερέων, καιροῦ ἐλθόντος καί τῶν συνθηκῶν ἐξασφαλισθεισῶν καί τῶν ἐμποδίων διά τήν ἐν πληρότητι ἐκκλησιαστικήν ἀντιμετώ­πι­σιν ἐξαφανισθέντων...» Δηλαδή κηρύσσετε ψευδῶς ὡς δεδομένην «τήν χειροθεσίαν» σας καί ὅτι αὕτη δέν ἀντιμετωπίσθη ἀπό τό 1971, διότι ὑπῆ ρχον ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ αὐτοῦ τοῦ σχεδίου σας, ἕως ὅτου τήν 28ην Νοεμβρίου 2007 τά ἐξηφα­νίσατε, ἐνῶ ἐδημιουργήσατε καί ἐξησφαλίσατε ὅλας τάς προϋποθέσεις - συνθήκας διά νά ἐπιβάλετε διά τοῦ ψεύδους «Συνοδικῶς» τήν ἀνυπόστατον χειροθεσίαν! Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;

 Συνελόντ' εἰπεῖν, αἱ ἐπιχειρηθεῖσαι κεναί δολοφονικαί πράξεις «ἀφορισμῶν», «ἀργιῶν» καί «καθαιρέσεων», αὐτόν τόν ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ καί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΝ ΣΚΟΠΟΝ ε'ῖχον, διότι τά συγκεκριμένα πρόσωπα 'ῆςαν τά «ἐμπόδια» εἰς τά σχέδιά σας νά μεταλλάξετε τήν ἐν ἔτει 1971 συγχωρητικήν εὐχήν εἰς χειροθεσίαν! Ὅθεν κατηγορεῖσθε ὅτι ἐνεργήσατε τά πάντα διά νά προσβάλετε οὕτω τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν καί τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν, γεγονός τό ὁποῖον ὅμως ἐπετύχατε μόνον δι' ἑαυτούς, καί δι' αὐτό ἐξεπέσατε καί αὐτοεξεβλήθητε τῆς Ἐκκλησίας, ὡς βλάσφημοι καί Ἐκκλησιομάχοι.

4ον. Κατηγορεῖσθε ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κιτίου Παρθενίου, τοῦ πιστοῦ Κλήρου καί Λαοῦ τῆς πρεσβυγενοῦς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἐπί παρανόμω, ἀντικαταστατικῆ  καί ἀντικανονικῆ  παρεμβάσει σας εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου, πρόκλησιν σχίσματος καί ἔκθεσμον καί ἀντικανονικήν χειροτονίαν, ἐν μέσω ξυλοδαρμῶν καί αἱμάτων καί ὑπό τήν ἐπέμβασιν ἀστυνομικῶν δυνάμεων, μεμαρτυρημένως ἀναξίου προσώπου, τοῦ φερομένου κατ' ἀρχάς ὡς «Τριμυθοῦντος», καί κατόπιν ὡς «Κιτίου» Σεβαστιανοῦ Σταύρου.

5ον. Κατηγορεῖσθε ὅτι ὁ δεύτερος ἐξ Ὑμῶν ὁ πρ. Ἀργολίδος Παχώμιος εἰσπηδήσας εἰς τό Ἡσυχαστήριον τῆς Ἀδελφότητος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ὑπό τόν Παν/τον π. Ἀμφιλόχιον, προεκάλεσεν σχίσμα εἰς τήν Ἀδελφότητα καί τήν Τοπικήν Ἐκκλησίαν τῆς Λαρίσης, ἐνῶ διέπραξεν καί τά ἀσύγγνωστα ἁμαρτήματα τῆς ἄρσεως ἠτιολογημένης καί Κανονικῶς ἐπιβληθείσης εἰς τόν Ἱερομόναχον Ἰγνάτιον Δάσσιον ἀργίας, τήν ὁποίαν ἁρμοδίως, κανονικῶς καί ἠτιολογημένως ε'ῖχεν ἐπιβάλει ὁ Γέροντας καί Πνευματικός του, καί ἀμέσως εἰς διάστημα μόλις ὀλίγων μηνῶν, τοῦ παρέσχεν τό Ἀγγελικόν σχῆ μα τοῦ Μοναχοῦ, τόν κατέστησεν Πνευματικόν, τοῦ παρέσχεν τό διακριτικόν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου καί ἐν τέλει ἀπό κοινοῦ τόν ἐπισκοποιήσατε καί τόν ἀφήσατε νά πνίγεται εἰς τήν μέθην τῶν παθῶν του, ἀπαξιοῖτε δέ νά ἀσχοληθῆ τε μέ τάς εἰς βάρος του καταγγελίας, (ὅπως καί παλαιότερον μέ ἄλλας παρομοίας), ὡς νά ε'ῖσθε ἄλλοι σύγχρονοι Νικολα?ται.

 Διότι πῶς εἶναι δυνατόν νά νοηθῆ  τό γεγονός, ὅτι ἐνῶ 'ῆ το εἰς ἀργίαν ὁ Ἱερομόναχος διά συγκεκριμένον λόγον, ὁ ὁποῖος σᾶς ὑπεχρέωνεν, ἐφ' ὅσον τόν ἀπε­σπάσατε ἐκ τοῦ Γέροντός του, νά τόν θέσετε ὑπό προσεκτικήν καί ὑπεύθυνον θεραπείαν, σεῖς ἐπυρο­δοτήσατε τάς ἀδυναμίας καί τά πάθη του ὡς ἀνθρώπου, μέ ἀποτέλεσμα ἡ κατάστασίς του νά γίνη ἀνεξέλεγκτος καί, μή γένοιτο, ἀθεράπευτος!... Κατηγορεῖσθε ὅτι ἐποιήσατε ταῦτα πάντα καί ἐπιμένετε, διά νά πλήξετε τόν ἀνατέλλοντα φάρον τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Λαρίσης καί δή εἰς τό Ἡσυχαστήριον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων - Τιμίου Σταυροῦ ἐν Σ.Σ. Ραψάνης Λαρίσης, καί πάντοτε διά νά προσβάλετε τήν ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ καί μέσω Αὐτῆς τήν ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟ­ΓΙΑΝ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

6ον. Κατηγορεῖσθε ὅτι κοινωνεῖτε ὅλων τῶν αἱρετικῶν φρονημάτων τοῦ πρ. Πειραιῶς Νικολάου, γενικῶς περί «νεοεικονομαχίας», τά ὁποῖα εἶναι τά αὐτά μέ τά τῶν πέντε, καθώς καί τά αἱρετικά του φρονήματα περί «Ἐκκλησιολογίας - Τριαδολογίας» τά κηρυχθέντα διά τῆς Εἰσηγήσεώς του πρός τήν Σύνοδον τοῦ Φεβρουαρίου 2002.

 7ον. Κατηγορεῖσθε ὅτι ἀπό τό 1999 κατελύσατε τόν Καταστατικόν Νόμον, τοῦ «ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ.», ὅστις ρυθμίζει ἅπαντα τά τοῦ «Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε.» καί τόν ἐνεκρώσατε, διότι καί οὗτος κατ' ἐξοχήν προβλέπει καί διασφαλίζει τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν, ἀπό παντός ἐσωτερικοῦ ἤ ἐξωτερικοῦ ἐπιβούλου.  (Βλέπετε Καταστατικόν καί εἰς τήν «Ο.Π.», Τόμος 17ος/2006, σελ. 268 καί ἑ).

 Ἡ παροῦσα ἀπεφασίσθη νά σᾶ ς κοινοποιηθῆ  διά Δικαστικοῦ Ἐπιμελητοῦ εἰς τόν πρῶτον καί δεύτερον ἐξ Ὑμῶν, τοῖς δέ λοιποῖς διά τῶν ΕΛ.ΤΑ. Εἰς περίπτωσιν ἀδυναμίας διά τήν προσωπικήν σας παρουσίαν δύνασθε νά ἀπολογηθῆ τε καί δι' ἐγγράφου Ἀπολογητικοῦ Ὑπομνήματος.

 Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
+ Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ

ΤΑ ΜΕΛΗ
+ Ὁ Κιτίου καί πάσης Κύπρου ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Μέλος
+ Ὁ Βράντσεα ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Μέλος, καί ἀ.α. + Ὁ Κιτίου ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ
+  Ὁ Κένυας ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μέλος, καί + Ὁ Ἱερ/χος ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ
+ Ὁ Κιέβου ΣΕΡΑΦΕΙΜ Μέλος, καί ἀ.α. + Ὁ Ἱερεύς ΑΝΔΡΕΑΣ»
 Ὁ Ἀρχιγραμματεύων
Μοναχός ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΟΥΛΤΣΙΩΤΗΣ

* * *

 Αἱ ἐργασίαι, τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ  Δικαστηρίου, διεξαχθεῖσαι βάσει τοῦ ἀνωτέρω ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ, ἐκάλυψαν ὅλα τά θέματα, διήρκεσαν ἐπί τριήμερον, (26, 27 καί 28 Νοεμβρίου 2009), τά δέ Πρακτικά καί Παραστατικά ἐπί τοῦ συνόλου θέματος προέκυψαν πολύ ἐκτεταμένα.

Ἐκ προοιμίου ἐπισημαίνεται ὅτι τά μέλη τοῦ Δικαστηρίου ἑστίασαν τήν προσοχήν των ἐπί τῆς σκοπιμότητος τῶν ἐν τῶ Κατηγορητηρίω ἀναφερομένων ληστρικῶν πράξεων, ἐνῶ ἐχρειάσθη νά διατρέξουν καί τά ἀπό τό 1971 μέχρι σήμερον γεγονότα, ἐνῶ ἐξήτασαν καί ἰδιαιτέρως ἀνέλυσαν τά ἀπό τό 1974-1976 μυστικά κείμενα τῶν πρ. Μητροπολιτῶν Νικολάου καί Παχωμίου μέχρι καί τήν «Ἐγκύκλιον» τῶν Νικολαϊ­τῶν μέ Α.Π. 3280/28.11.2007, καθώς καί τήν ἀπό πάσης ἀπόψεως ἀπαράδεκτον τελευταίαν των «ἀπόφασιν» μέ Α.Π. 3298/7.8.2009, δι' 'ῶν ἀνεδείχθησαν οἱ ἔσχατοι προδόται, ἐκκλησιομάχοι καί ἐπίορκοι ψευδεπίσκοποι.

Τό ὅλον ἔργον τῆς Ἱερᾶ ς Συνόδου, ὡς Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, διήρκεσεν ἐπί τριήμερον, διότι ὑπῆ ρξε καί τό γλωσσικόν πρόβλημα, ἀλλά καί ἡ συγκρότησις τοῦ Τόμου τῶν σχετικῶν Πρακτικῶν καί πρό πάντων τῶν Ἀποφάσεων ἐπί τῶν ἐπί μέρους θεμάτων, μέ πρῶτον καί κύριον αὐτό τῆς ἀποπείρας ὅπως προσβάλουν τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν, μεταλλάσσοντες τήν συγχωρητικήν εὐχήν εἰς χειροθεσίαν των μέ δόλιον καί ἀπατηλόν τρόπον, ἀπήτησαν πρόσθετον χρόνον.

Εἰς τό παρόν τεῦχος τῆς «Ο.Π.» δημοσιεύονται τά ΠΡΑΚΤΙΚΑ τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, ἐνῶ ἡ Γενική ΠΡΑΞΙΣ μετά τῶν ἐπί ἑνός ἑκάστου θέματος ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ θά ἀκολουθήση, εἰς τό ἑπόμενον τεῦχος.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 (*) Ἐν τῶ βιβλίω «Ὁμολογία τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως», σελ. 4, τοῦ Δοσιθέου, ἀναγινώσκομεν: «Τέσσερα μεγάλα θηρία ἐγέννησεν ὁ ΙΣΤ΄ αἰών: Τήν αἴρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αἴρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αἴρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν (Ἰησουιτῶν = Τάγμα θανάτου τοῦ Πάπα, τοῦ ὁποίου σκοπός 'ῆ το ἡ διάδοσις τοῦ Παπισμοῦ καί ἡ ὑποταγή ὅλων ὑπό τόν Πάπα) καί τήν αἴρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου» (= ἡμερολογίου).
(**) Ἡ διακηρυχθεῖσα καί Συνοδικῶς τό 1935 Ὁμολογία - Ἐκκλησιολογία 'ῆτο ἡ ἀπό τό 1924 Ὁμολογία, καθ' ἥν ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου Παπικοῦ - Οἰκουμενιστικοῦ Νεοημερολο­γιτισμοῦ προεκά­λεσεν ἐνεργεία πραγματικόν σχίσμα, Δογματικῆς φύσεως, διό δέν ἀνεγνωρίσθησαν ποτέ τά «μυστήριά» της, ὡς στερούμενα τῆς ἁγιαστικῆς χάριτος.
 (*) Σημ. «Ο.Π.»: Τό 1ον σχίσμα ἐγένετο κατά τό 1924 ὑπό τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ, τό 2ον κατά τό 1937 ὑπό τοῦ πρ. Φλωρίνης, τό 3ον κατά τό 1995 ὑπό τῶν πέντε καί τό 4ον κατά τό 2005 ὑπό τῶν Νικολαϊτῶν, ἤ ἐπί τό ἀκριβέστερον τοῦτο ἀποτελεῖ συνέχειαν τῆς τρίτης δεινῆς ΣΧΙΣΜΑΤΟ­ΑΙΡΕΣΕΩΣ τῶν πέντε.
 (*) Ὡς ἐπληροφορήθημεν ὁ κ. Ταράσιος ἠρνήθη νά ὑπογράψη αὐτό τό βδέλυγμα κατά τῆς Ἐκκλη­σίας...


ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2010