ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2012

Μετά σεμνότητος και τῆς ἐπιβαλλομένης ἐκκλησιαστικῆς τάξεως ἀλλά καί ἀγωνιστικοῦ φρονήματος ἑωρτάσθησαν καί ἐφέτος 2012, εἰς τό Κανάλι τοῦ Μόρνου στίήν περιοχή Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος Ἀχαρνές, τά Ἅγια Θεοφάνεια ὑπό τοῦ μικροῦ μέν ἀλλά γνησιορθοδόξου ποιμνίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Ἀχαρνῶν, τῆς Γνησίας (ἀκαινοτομήτου) Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία καί ὁ Μέγας Ἁγιασμός ἐτελέσθησαν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Παναγίας Σουμελᾶ τῆς Ἀθηνιωτίσσης, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται στήν περιοχή Πλάτωνος Ἀχαρνῶν. Μετά την θείαν Λειτουργίαν ἐσχηματίσθη Πομπή, ἡ ὁποία κατέληξε εἰς τό Κανάλι τοῦ Μόρνου, ἔξωθι τοῦ Ὑδραγωγείου, ὅπου καί ἐτελέσθη ἡ Κατάδυσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί ὀ Ἁγιασμός τῶν ὑδάτων.
Τήν ἐκδήλωσιν ἐτίμησαν μέ τήν παρουσίαν των δύο Ἀντιδήμαρχοι τοῦ Δήμου Ἀχαρνων, ὁ κ. Κασσανδρῆς καί ὁ κ. Σαββίδης, καθώς καί τό διδακτικόν προσωπικόν καί οἱ μαθηταί τοῦ πλησιοχώρου Σχολείου. Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος, ὁ ὁποῖος προίστατο τῶν ἑορτίων αὐτῶν ἐκδηλώσεων ἀπηύθυνε σύντομον ἑόρτιον Μήνυμα εἰς το ὁποῖον ὑπεγράμμισεν τήν σημασίαν πού ἔχει ἡ ἑορτή τῶν Θεοφανείων διά τον Ἱερόν Ἀγῶνα τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Εἶπεν ὅτι τά ἐφετεινά Θεοφάνεια διά τήν Μητρόπολιν Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίας, λόγω τῆς κρισιμότητος τῶν καιρῶν, θά ἀποτελέσουν σύν Θεῶ ἀφετηρίαν νέων ἀγώνων ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πϊστεως και τῆς Πατρίδος μας, καί αὐτός εἶναι ὁ λόγος, ὅπως εἶπε, πού ἔφερε καί ὕψωσε τρόπον τινά τό λάβαρο τῆς "Ὀρθοδόξου Φιλικῆς Ἑταιρείας" (ἱδρύθη το 1929), εἰς τό ὁποῖον εἶναι ἀποτυπωμένη ἡ Εἰκών τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως, ἤτοι τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, μέ τό σαφές ἐθνικόν και θρησκευτικόν Ὀρθόδοξον μήνυμα ὅτι ἡ Ἁγία Σοφία τῆς Κων/λεως «πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς πάλιν δικιά μας θἆναι»
Και κατέληξεν ὅτι ἐν προκειμένω, τό ἴδιον ἀγωνιστικόν φρόνημα τό ὁποῖον ειχον οἱ τρόπον τινά συνεχισταί τῶν ἡρώων τοῦ 1821, Γνησιορθόδοξοι τοῦ 1929, οἱ ὁποῖοι συνέστησαν την «Ορθόδοξον Φιλικήν Ἑταιρείαν» καί τό ἴδιον ὄραμα, ἀπό τό ὁποῖον ἐνεπνέοντο καί ἐσφυρηλατοῦντο ἐκεῖνοι οἱ ἀγωνισταί, τό ὁποῖον ἦτο ἡ ἀναλαμπή τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ρωμηοσύνης, τό ἴδιο πρέπει νά ἔχωμεν καί οἱ Γνησιορθόδοξοι τῆς σήμερον, διότι εἶναι ἡ μόνη ΕΛΠΙΣ πού μᾶς ἀπέμεινε στους δύσκολους τούτους καιρούς πού περνᾶμε καί τά ἀκόμη δυσκολώτερα χρόνια πού ἔρχονται.








































ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
@ ΓΟΕΕ 2012